-
- Onderwerp starter who
- Startdatum
pardal
Well-known member
Beste is het gaan navragen bij het OCMW van je woonplaats .
Jouw inkomen telt sowieso mee, maakt niet uit van waar het komt. Zit je zelf boven een bedrag van 1700 EUR dan vrees ik ervoor, maar er zijn nog andere steunaanvragen die je kan doen op een OCMW waar er mogelijks wel een recht is.
Jouw inkomen telt sowieso mee, maakt niet uit van waar het komt. Zit je zelf boven een bedrag van 1700 EUR dan vrees ik ervoor, maar er zijn nog andere steunaanvragen die je kan doen op een OCMW waar er mogelijks wel een recht is.
DogFacedGod
Well-known member
Ik ben niet zo mee met OCMW-berekeningen maar het is niet omdat je iets verdient dat niet belastbaar is dat het niet meetelt voor al de andere zaken.
cantharides
Active member
De natuurlijke reactie van iedere vlaming volgens mij. Klagen en zagen over de profiteurs van het systeem, maar apatisch toezien, tenzij het misschien profiteurs zijn die echt dagdagelijks op zenuwen werken (overlast of zo).
Verder denk ik dat de post ook gewoon een trol is, geen zinnig mens die hier gaat komen vragen hoe hij het het sociaal zekerheidssysteem nog wat verder kan uitmelken, terwijl iedereen steeds verder moet inleveren (bij deze heb ik gereageerd op de trolbait).
Nu iemand die gaat afstuderen aan 29 jaar als master, is de kans zeer klein dat die onmiddelljik aan een job gaat geraken. Ook geen zinnig werkgever (althans niet in de privésector volgens mij) die zo iemand gaat uitnodigen op sollicitatiegesprek tenzij er subsidies aan gekoppeld zijn (maar ja dan moet ze eerst nog een paar jaar werkloos zijn natuurlijk om aan die voorwaarde te voldoen).
Tis dan ook niet de schuld van de sossen, maar van de tjeven.Tot hiertoe wel nog niemand gezegd dat het de schuld is van de sossen
Je kan het altijd aanvragen, maar weet dat er veel gezinnen zijn die het met een pak minder dan het "docteraatsloon" moeten doen.
Hoi, ik ben op mijn 29ste afgestudeerd als master (in de sociologie nog wel, vuilbakdiploma woo), ook met een leefloon. In juni afgestudeerd, op 1 september kon ik beginnen op masterniveau als onderzoeker aan een hogeschool
fomix
Well-known member
Allereerst, wat een d*ckmove van die ouders "in uw laatste jaar gaan niet meer sponsoren". Zucht ...
Heb je geen "rijk" familielid waar je een onderhandse lening van 10-15-20k€ kan aangaan?
Want gezien je netto inkomsten naar de hoge kant liggen met zo'n doctoraatsvergoeding acht ik de kans klein dat je in aanmerking komt voor een leefloon.
Heb je geen "rijk" familielid waar je een onderhandse lening van 10-15-20k€ kan aangaan?
Want gezien je netto inkomsten naar de hoge kant liggen met zo'n doctoraatsvergoeding acht ik de kans klein dat je in aanmerking komt voor een leefloon.
the_fox
Well-known member
Hou er rekening mee dat je maar één zijde van het verhaal hoort, en dan nog van een derde partij... Ik vermoed dat er wel meer meespeelt dan het heel summiere stuk in de openingspost.
Je kan ook :
- Haar spaargeld aanspreken.
- Uw vriendin zelf sponseren.
- Transport kosten reduceren (openbaar vervoer/dichter bij haar werk gaan wonen/goedkopere regio)
- Vriendin breekt haar master af en gaat (al dan niet tijdelijk) een jaar of twee werken.
Een kind dat niet meer thuis woont en zelfs wettelijk samenwoont met zijn/haar partner niet meer sponsoren is nu niet echt een d*ckmove maar eerder een normale gang van zaken.
fomix
Well-known member
Zonder de hele context te kennen natuurlijk waarop @the_fox mij al wees.
Er volgens de TS een historiek rond wat mentale problemen en de band met de ouders zou niet al te fameus zijn.
Ik ben dan toch heel nieuwsgierig waarom je na 27j plots zegt "nu is het genoeg" terwijl de finish in zicht is.
Als dat kind werkt en een inkomen heeft is dat de normale gang van zaken. Maar gezien het kind in kwestie nog niet aan het werk is kunnen we hier moeilijk van normale gang van zaken spreken me dunkt.
the_fox
Well-known member
Het feit dat je een 28-jarige nog steeds een kind noemt, toont aan met hoe een gekleurde bril je (wederom) ernaar kijkt; zelfs zonder de exacte situatie te kennen.
