6 maanden rondreizen - ontslag indienen of onbetaald verlof nemen?

Earth Crisis

New member
Hallo iedereen,

Mijn vriendin en ik lopen al enkele jaren met het plan om 6 maanden rond te reizen door Zuid-Oost Azië, echter zijn die plannen steeds naar achter geschoven omwille van de reisbeperkingen ikv de COVID 19 pandemie. Momenteel zijn verschillende landen in die regio gestaag maar zeker de reisbeperkingen aan het afzwakken, waardoor we als alles zo door blijft evolueren eind '22 op reis zouden vertrekken.

Echter ben ik er nog niet helemaal aan uit of ik hiervoor mijn job on hold (onbetaald verlof) zet of mijn ontslag indien.
Momenteel neig ik eerder voor het laatste te gaan, aangezien:
- Ik uitgekeken ben op mijn huidige job (werk er al bijna 10 jaar - tijd voor een nieuwe uitdaging) en ik sowieso van plan ben om van job te veranderen.
- De kans groot is dat onbetaald verlof nemen voor zo'n lange tijd niet goedgekeurd gaat worden door mijn werkgever
- Er al enkele jaren veel open vacatures staan voor mijn profiel/functie in gans Vlaanderen (ik word ook frequent gecontacteerd ikv jobaanbiedingen) en dus in principe bij terugkomst vrij snel een nieuwe job zou moeten kunnen vinden
- Mijn vriendin en ik een ruime financiële buffer opgebouwd hebben, zelfs na het inachtnemen van de reiskosten en indien we een jaar geen inkomsten zouden hebben

Wat is jullie mening hierover? Zouden jullie toch proberen om onbetaald verlof te krijgen (ook al zou ik niet zo lang na terugkomst veranderen van job) of ontslag indienen? Zijn er hier mensen die voor gelijkaardige dilemma's gestaan hebben of iets gelijkaardigs van plan zijn?
 
Ik snap uw logica niet.
1) ge wilt van job veranderen. Dan kan je uw ontslag toch geven bij terugkomst?
2) ge denkt dat uw werkgever uw verlof niet gaat aanvaarden. En? Als hij het niet aanvaardt neem je dan ontslag he. Toch niet op voorhand?
3) er zijn veel openstaande vacatures. Waar je niet op in kan gaan... Die jobs gaan niet weggaan als je onbetaald verlof neemt
4) die financiele buffer blijft identiek, of je nu ontslag neemt of verlof?

Ik snap eerlijk gezegd het dilemma niet, het ene biedt nog enige zekerheid bij terugkomst, het andere totaal geen...
 
[
@TS: don't get your high hopes on, thailand bv is sinds eergisteren weer wat gesloten gegaan, er worden geen "thai passen" vb afgegeven, door de omnicron variant. terug 10 dagen quarantaine, of het "phuket sandbox" model. dus ik vermoed dat er nog wel omringende landen zo gaan redeneren...
in elk geval, ik zou ontslag nemen, als je onbetaald verlof niet wordt goedgekeurd.
 
[
@TS: don't get your high hopes on, thailand bv is sinds eergisteren weer wat gesloten gegaan, er worden geen "thai passen" vb afgegeven, door de omnicron variant. terug 10 dagen quarantaine, of het "phuket sandbox" model. dus ik vermoed dat er nog wel omringende landen zo gaan redeneren...
in elk geval, ik zou ontslag nemen, als je onbetaald verlof niet wordt goedgekeurd.
Klopt en Singapore ging ook verstrengen, meen ik.
Thailand is nog wel een goede optie als je toch 6 maanden hebt dan is 7 dagen sandbox goed te doen hé om te starten of ergens tussenin wat te relaxen.

Edit: TOURISM - Singapore cancels its quarantine-free VTL programme for 1 month
 
Ik zat in een gelijkaardige situatie in 2015. Heb het toen nog als één van de laatsten kunnen fixen via niet-gemotiveerd tijdskrediet (6 maanden tijdskrediet + 1 maand al mijn verlof, dus 7 maand in totaal weggeweest naar Azië). Ik was eigenlijk ook wat uitgekeken op mijn job, maar heb bij terugkomst toch nog 2,5 jaar terug hetzelfde gedaan. Mijn ervaring:
Zeven maand vond ik te kort omdat ik het zo leuk had. Ik had gerust een jaar kunnen rondreizen. A priori dacht ik ah das tof om de zekerheid te hebben dat ik na m'n reis meteen terug aan de slag kan in mijn vertrouwde omgeving en dus ook meteen terug inkomsten heb. Maar als dat moment dan dichterbij komt was dat echt wel balen. Mijn werkgever verwachtte mij terug op 5 januari zal ik zeggen, dus ik moest ook effectief terug. Als je toch al een beetje de intentie hebt om van werkgever te switchen dan kan je in mijn ogen beter ontslag nemen. Dit biedt als voordeel dat je echt met een vrije geest tijdens de reis kan nadenken (en moet nadenken) wat je daarna wil en kan gaan doen en dat je zelf volledig kan beslissen wanneer je reis stopt. Als je via onbetaald verlof doet, moet je ook wel effectief op een bepaald moment terug naar je werkgever. Bij mij zorgde dat er dus voor dat ik mentaal te lui was om echt eens na te denken tijdens die reis over wat ik wilde gaan doen. Ik deed dat wel met momenten en je krijgt ook veel inspiratie door de mensen die je ontmoet, maar als het moment dan naderde van terugkomst verdween dat en was ik mij gewoon mentaal aan het voorbereiden op "the good old job".
Ik zou je dan ook vanuit mijn ervaring adviseren om gewoon ontslag te nemen en pas werk te zoeken tegen het einde van uw reis of bij terugkomst en de reis echt te beschouwen als een reset en nieuwe start.
 
[
@TS: don't get your high hopes on, thailand bv is sinds eergisteren weer wat gesloten gegaan, er worden geen "thai passen" vb afgegeven, door de omnicron variant. terug 10 dagen quarantaine, of het "phuket sandbox" model. dus ik vermoed dat er nog wel omringende landen zo gaan redeneren...
in elk geval, ik zou ontslag nemen, als je onbetaald verlof niet wordt goedgekeurd.
Azie lijkt me inderdaad niet de plek om nu lang te gaan reizen, als je dan toch zoiets wil doen zou ik eerder richting Zuid-Amerika kijken, veel minder restricties.

Mijn vriendin en ik zijn ook van plan om maanden door Azie te trekken maar dat zal toch pas zijn tegen dat al die restricties min of meer gedaan zijn.
 
Ik zat in een gelijkaardige situatie in 2015. Heb het toen nog als één van de laatsten kunnen fixen via niet-gemotiveerd tijdskrediet (6 maanden tijdskrediet + 1 maand al mijn verlof, dus 7 maand in totaal weggeweest naar Azië). Ik was eigenlijk ook wat uitgekeken op mijn job, maar heb bij terugkomst toch nog 2,5 jaar terug hetzelfde gedaan. Mijn ervaring:
Zeven maand vond ik te kort omdat ik het zo leuk had. Ik had gerust een jaar kunnen rondreizen. A priori dacht ik ah das tof om de zekerheid te hebben dat ik na m'n reis meteen terug aan de slag kan in mijn vertrouwde omgeving en dus ook meteen terug inkomsten heb. Maar als dat moment dan dichterbij komt was dat echt wel balen. Mijn werkgever verwachtte mij terug op 5 januari zal ik zeggen, dus ik moest ook effectief terug. Als je toch al een beetje de intentie hebt om van werkgever te switchen dan kan je in mijn ogen beter ontslag nemen. Dit biedt als voordeel dat je echt met een vrije geest tijdens de reis kan nadenken (en moet nadenken) wat je daarna wil en kan gaan doen en dat je zelf volledig kan beslissen wanneer je reis stopt. Als je via onbetaald verlof doet, moet je ook wel effectief op een bepaald moment terug naar je werkgever. Bij mij zorgde dat er dus voor dat ik mentaal te lui was om echt eens na te denken tijdens die reis over wat ik wilde gaan doen. Ik deed dat wel met momenten en je krijgt ook veel inspiratie door de mensen die je ontmoet, maar als het moment dan naderde van terugkomst verdween dat en was ik mij gewoon mentaal aan het voorbereiden op "the good old job".
Ik zou je dan ook vanuit mijn ervaring adviseren om gewoon ontslag te nemen en pas werk te zoeken tegen het einde van uw reis of bij terugkomst en de reis echt te beschouwen als een reset en nieuwe start.
In dezelfde situatie gezeten. In 2014 nog tijdskrediet kunnen nemen en dan 9 maand door ZO-Azie gaan reizen. Het grote voordeel daar was wel de zekerheid van een 700€ maandelijks op de rekening. Niemand die er ook maar iets van snapte als je dat vertelde aan reizigers uit andere landen.

9 maand vond ik trouwens ook te kort haha, je denkt dat het lang is als je eraan begint maar eens in die flow dan vliegt de tijd. Ik kan beamen wat je zegt, loskoppelen zou vrijheid betekenen maar veel hangt af van wat de vriendin wil doen. Moet er na die 6 maand perse naar huis gegaan, of zou er eventueel ook verlengt kunnen worden ? Die totale vrijheid is het allerleukste wat je zal ervaren, als je dan na paar maand alweer aan je niet zo leuke job begint te denken dat verpest volledig die laatste maand.

Qua periode zou ik eerlijk gezegd ook wachten tot die hele corona-shizzle is gaan liggen (of zoals @Racing_Genk zegt, eerder kijken naar Z-Amerika), ken mensen die in 2020 aan hun jaar reizen begonnen, die zaten in Vietnam en hebben alles moeten afbreken omdat ze op veel plekken niet meer welkom waren. Of je zou je ermee moeten kunnen verzoenen om heel erg lang op 1 plek te blijven. Ook geen straf hoor, want op bepaalde momenten verlangde ik naar een eigen plekje met een keukentje waar ik gewoon kon doen wat ik hier altijd deed, mijn leven leiden, maar dan gewoon in een veel leukere setting :) Zo zijn wij 2,5 maand op dezelfde plek gebleven, en nog eens een maand of 2 op een andere plek.
 
Sounds like a dream, wel in uw luxesituatie zou ik gewoon ontslag nemen en gewoon genieten als je nadien toch direct ergens aan de slag kan.
No stress. Of beter nog, je laten ontslaan en van je10j dienst meepakken. 😂
 
Idealiter zorg je dat je ontslagen wordt, dan heb je enkele maandlonen aan opzeg (gegeven dat je niet moet werken tijdens je opzeg) + je krijgt dop.

Persoonlijk zou ik liever een job klaar hebben staan tegen dat ik terug kom van mijn reis, ik ken mijzelf en ik zou op reis teveel piekeren over sollicitaties e.d. Ik ben zelf al 2x door Z-O Azië getrokken en het gros van de backpackers die 6 maanden of langer reizen hadden allemaal hun job opgezegd. Let wel op met Covid maatregelen, zoals hierboven al gezegd lijkt Latijns Amerika mij nu beter.
 
Kan je geen uitkering trekken en reizen? Beetje recuperatie van je rsz en bv die je al 10 jaar betaald hebt...

Idealiter zorg je dat je ontslagen wordt, dan heb je enkele maandlonen aan opzeg (gegeven dat je niet moet werken tijdens je opzeg) + je krijgt dop.

Persoonlijk zou ik liever een job klaar hebben staan tegen dat ik terug kom van mijn reis, ik ken mijzelf en ik zou op reis teveel piekeren over sollicitaties e.d. Ik ben zelf al 2x door Z-O Azië getrokken en het gros van de backpackers die 6 maanden of langer reizen hadden allemaal hun job opgezegd. Let wel op met Covid maatregelen, zoals hierboven al gezegd lijkt Latijns Amerika mij nu beter.

Ja, want daar dienen onze sociale bijdragen en ons sociaal vangnet voor...

Het is door dergelijke redenering dat onze sociale bijdragen zo hoog zijn en de helft ervan wordt gebruikt voor zaken die absoluut niet nodig zijn. Ik betaal geen sociale bijdragen voor iemand die zin heeft om 6 maand op reis te gaan. Ik betaal sociale bijdragen voor de zwakkeren in onze maatschappij die het echt nodig hebben.

Iemand die 6 maand wil stoppen met werken om te reizen, moet maar zelf voorzien dat hij/zij dit kan bekostigen zonder inkomen.
 
Iemand die 6 maand wil stoppen met werken om te reizen, moet maar zelf voorzien dat hij/zij dit kan bekostigen zonder inkomen.
Ik heb meer problemen met iemand die 6 jaar of 500 maanden niet bijdraagt en (onbeperkt) uitkeringen in de tijd krijgt.
Nu goed, dat is een ander discussie-onderwerp natuurlijk.
 
Terug
Bovenaan