Dit weekend dus de (nieuwe) Bello Gallico gelopen, jammer genoeg was ik ook één van de gelukkigen om het hyperbesmettelijke noro-virus (
https://www.hln.be/gezondheid/norov...-klachten-breken-vaak-explosief-uit~ab219369/) te pakken te hebben: laat ons zeggen dat dit geen ideale combo was
Al bij de start was me duidelijk dat er iets aan de hand was, niet alleen was ik tijdens de briefing naar de toiletten moeten spurten, ook na de eerste km zag ik dat mijn hartslag bizar hoog was: 151 voor een tempo van 6:30/km. Al bij al toch nog redelijk vlot de eerste 40 km kunnen lopen (nieuwe stuk met Heverlee-bos, Korbeek-Dijle en Leefdaal) en dan via Smeysberg over St-Agatha-Rode naar Ottenburg.
Op het stuk tussen CP2 en 3 sloeg het virus echter genadeloos toe: ik zal jullie de details besparen maar laat ons zeggen dat ik blij was met de mist en de bewolkte nacht zodat ik niet ver van het parcours hoefde te gaan om uit het zicht van de andere deelnemers de Brabantse bossen wat extra te bemesten

Probleem echter wel dat ik ook mijn eetlust volledig kwijt was, heb nog een gelleke erbij proberen te duwen maar ging echt niet meer.
Logischerwijs begon het tempo te zakken, en de vele pitstops hielpen natuurlijk ook niet. Uiteindelijk de laatste 20km volledig moeten stappen/hiken want darmen waren zo hard aan het pruttelen dat ik bij de minste looppas direct weer de bosjes moest opzoeken.
Uiteindelijk na 15u de finish bereikt voor de 100km, en toch wel meer dan een beetje trots dat ik heb doorgezet en niet opgegeven.
Heel die 100km ook met pijn aan linkervoet gelopen (hielspoor dat terug opspeelde), maar vergeleken met die buikkrampen was dat maar een detail. Nu vrijdag wel naar de specialist om te kijken wat ik hieraan kan doen, want zo'n 160km in de Ardennen lijkt me wat van het goede teveel met hielspoor ...