Het is wel heel gelijkaardig aan De Gught zijn zaak met handel met voorkennis. Zijn vrouw heeft de verkoop gedaan en ze hebben met elkaar niet gesproken over één van zijn belangrijke meetings ooit. Net zoals VDB het geld laten verbranden heeft zonder ook maar enige controle uit te oefenen over wat er echt gebeurd is maar er echt wel vanuit ging dat dat geld verbrand werd. Beiden kunnen niet veroordeeld worden omdat er een heel strenge bewijslast is voor strafrecht en er altijd het waterkansje is dat ze dat echt met de beste intenties gedaan hebben maar in beide gevallen kan je er ook bijna zeker van zijn dat ze goed wisten wat ze aan het doen waren.Hij heeft wél ontslag genomen als minister ook natuurlijk, voor iets waar hij verantwoordelijk voor was maar niet schuldig.. een vorm van politieke verantwoordelijkheid die de laatste jaren is uitgestorven.
Mede door de 'opmars' van de 'testudo' bij N-VA waar ze 99,9% achter élk van hun politici blijven staan, zelfs al zijn het parlementsvoorzitters die gaan hengelen achter gunsten voor hun escortes, plegers van vluchtmisdrijf, etc.
In tegenstelling tot veel andere politici is hij in de uiteindelijke rechtszaak ook vrijgepleit en heeft hij het niet gewonnen op procedurefouten à la Karel De Gucht, of afgekocht zoals Onckelinx recent nog. Afkopen van fraudeprocessen zou gewoon niet mogelijk mogen zijn.
De Gucht is inderdaad ook een voorbeeld van hoe laks we hier omgaan met zo'n zaken. Moesten we De Gught naar voor sturen als de morele paragon die het opneemt tegen de kwaardaardige Trump dan zouden we het Trump en de zijnen ook heel makkelijk maken.


Geweldig!!