Anonimiteit spermadonoren?

[R@ndom]

Naar aanleiding van een artikel in HLN en berichtgeving daar rond...

Leuk als er 20 of wat jaren later een onbekende dochter/zoon aan uw deur staat en u begroet met : dag papa

Uw partner, die misschien niet weet dat je in je studententijd een donatie hebt gedaan, staat mee in het deurgat, ik vermoed dat er een hartig woordje gaat gezegd worden?

Naja benieuwd wat men er op BG van denkt?


link

 

[Sylverscythe]

Link dan die artikels hé, dit hier is zonder pay wall: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/0...erhinderen-dat-donorkind-informatie-over-don/

De grote vraag lijkt me toch in hoeverre zoiets enige plichten met zich meebrengt, wat mij niet correct zou lijken. Als het dan gewoon neerkomt op een kind dat de biologische vader eens wil ontmoeten vind ik dat zo'n partner al een redelijk rot mens is als dat problematisch blijkt.

Er verandert praktisch niets tot 2027 om de overheid een kans te geven een wettelijk kader te scheppen. Op zich lijkt het me dat met daar toch met een rationele oplossing kan op de proppen komen die het mogelijk maakt om je vader te contacteren. Dan kan die nog zien of hij contact wil.

 

[R@ndom]

Ge zou schrikken , heb de stelling dat er een kind opduikt dat via donatie etc...aan de hier op bureau aanwezige dames voorgelegd(koffiemachien).
De meesten zouden er niet mee kunnen lachen, de enige "verzachtende omstandigheid" was dat men het te kennen gaf dat dat had plaats gevonden voor het serieus werd, voor men ging samenwonen/trouwen!

 

[pardal]

Als ge besluit te doneren, is dit toch iets waar ge over nadenkt. Niet?

Stel dat je doneert en later beslist om met uw partner kinderen te krijgen. Ge wilt toch weten wie biologisch een half-sibling is van uw kind.

Er zou imo nooit enige verantwoordelijkheid van zorg moeten zijn als donor tov het donorkind.

 

[Sylverscythe]

Als ge besluit te doneren, is dit toch iets waar ge over nadenkt. Niet?

Tot hiertoe was absolute anonimiteit nu denk ik wel iets dat ook werd gebruikt om donoren te lokken. Ik weet niet hoe die omkadering tegenwoordig is, maar ik vermoed dat vroeger dat ook wel vrij beperkt was. Ik heb tijdens mijn studententijd toch veel posters gezien waarmee men donoren wou vinden en dat leek redelijk vrijblijvend.

 

[aXl_]

Wat is de incentive van iemand die doneert? Misschien dat er zijn die het doen vanuit een gevoel om te helpen, maar ik sluit niet uit dat de drijfveer van velen was dat je er 50€ vergoeding voor krijgt.

Ik vermoed dat het aantal donoren dat zich aanbiedt serieus zal terugvallen en dat lijkt me ook geen gewenst neveneffect.

leuk feit, ik ging naar de site van uz-leuven om even te checken of en wat de vergoeding eigenlijk was en die zijn nog niet helemaal mee met de laatste ontwikkeling. Nochtans is hier toch al even sprake van?

Spermadonor worden

Er is nog altijd een tekort aan spermadonoren. Bent u een gezonde man tussen 18 en 45 jaar? Help dan anderen met hun kinderwens. Spermadonatie is eenvoudig en volkomen risicoloos voor u.

www.uzleuven.be

Anoniem​

De Belgische wet garandeert absolute anonimiteit voor u als donor.

• Vóór, tijdens en na donatie
• U weet niet wie uw sperma gebruikt en of er kinderen mee werden verwekt

Ik vind het weinig correct om dit retroactief terug te draaien. Iemand die in het verleden doneerde onder bepaalde voorwaarden zou dat misschien niet gedaan hebben onder deze voorwaarden.

 

[pardal]

Tot hiertoe was absolute anonimiteit nu denk ik wel iets dat ook werd gebruikt om donoren te lokken. Ik weet niet hoe die omkadering tegenwoordig is, maar ik vermoed dat vroeger dat ook wel vrij beperkt was. Ik heb tijdens mijn studententijd toch veel posters gezien waarmee men donoren wou vinden en dat leek redelijk vrijblijvend.

Klopt, maar ik bedoel dan eerder persoonlijk voor mezelf.

Als ik zou doneren zou ik ergens toch rekening houden dat ik ooit een donorkind zou kunnen tegenkomen.

Nu als ik mij niet vergis werden de donaties niet gebruikt bij vrouwen in een ander land? Zodat de kans kleiner was dat je hen per ongeluk zou tegenkomen.

Anderzijds stel dat jij als donor op latere leeftijd een erfelijke ziekte blijkt te hebben, zou het toch verantwoord zijn dat men het donorkind hiervan inlicht, niet?

En in verband met wetgeving en gegarandeerde anonimiteit, wetgeving staat niet gebeiteld in steen en men kan er altijd van terugkomen, aapassingen doen enz...

 

[Sylverscythe]

Klopt, maar ik bedoel dan eerder persoonlijk voor mezelf.

Als ik zou doneren zou ik ergens toch rekening houden dat ik ooit een donorkind zou kunnen tegenkomen.

Gohja, maar als je zoals in mijn voorbeeld actief recruteert bij universiteitsstudenten denk ik niet dat iedereen daar grondig over nadacht.

Nu als ik mij niet vergis werden de donaties niet gebruikt bij vrouwen in een ander land? Zodat de kans kleiner was dat je hen per ongeluk zou tegenkomen.

Anderzijds stel dat jij als donor op latere leeftijd een erfelijke ziekte blijkt te hebben, zou het toch verantwoord zijn dat men het donorkind hiervan inlicht, niet?

En in verband met wetgeving en gegarandeerde anonimiteit, wetgeving staat niet gebeiteld in steen en men kan er altijd van terugkomen, aapassingen doen enz...

Geen idee waar het gebruikt werd eigenlijk, maar die zaken rond erfelijke aandoeningen lijken me deel van de discussie. Ook omgekeerd natuurlijk, je eigen risicofactoren kennen als donorkind.

 

[aXl_]

En in verband met wetgeving en gegarandeerde anonimiteit, wetgeving staat niet gebeiteld in steen en men kan er altijd van terugkomen, aapassingen doen enz...

Niet retroactief he. Dat heet rechtsonzekerheid. Men wil ook de anonimiteit van reeds gedane donaties opheffen ("kinderen die reeds geboren zijn"). Dat is niet wat die mensen toen is verteld/beloofd.

 

[Patj]

Als ge besluit te doneren, is dit toch iets waar ge over nadenkt. Niet?

Tot hiertoe was absolute anonimiteit nu denk ik wel iets dat ook werd gebruikt om donoren te lokken. Ik weet niet hoe die omkadering tegenwoordig is, maar ik vermoed dat vroeger dat ook wel vrij beperkt was. Ik heb tijdens mijn studententijd toch veel posters gezien waarmee men donoren wou vinden en dat leek redelijk vrijblijvend.

Idem hier: Ik heb ze in mijn studententijd zelfs actief zien 'rekruteren' in universiteitsgebouwen. Ik kan mij heel goed inbeelden dat daar een aantal niet al te snuggere studenten daarin een 'mooie bijverdienste' zagen. Werd toen trouwens ook anonimiteit beloofd.

Ik vrees dat er behoorlijk wat mannen wat gaan mogen uitleggen aan hun vrouwen...

Niet retroactief he. Dat heet rechtsonzekerheid. Men wil ook de anonimiteit van reeds gedane donaties opheffen ("kinderen die reeds geboren zijn"). Dat is niet wat die mensen toen is verteld/beloofd.

Er zijn wel meer vormen van rechtsonzekerheid geweest, daar zal de Belgische staat zijn hand niet voor omdraaien. Persoonlijk vind ik dat een kind altijd het recht heeft om te weten wie zijn biologische vader is. Je recht om je ouders te kennen moet primeren op anonimiteit. Je kan dat natuurlijk wat stroomlijnen en begeleiden. Bijvoorbeeld als een man geen contact met dat kind wil hebben, dat dat tegelijk medegedeeld wordt aan dat kind bij ontvangen van de naam, zodat het daar niet plots aan de deur staat en een zeer negatieve ontmoeting heeft.

 

[the_fox]

Anderzijds stel dat jij als donor op latere leeftijd een erfelijke ziekte blijkt te hebben, zou het toch verantwoord zijn dat men het donorkind hiervan inlicht, niet?

Geen idee waar het gebruikt werd eigenlijk, maar die zaken rond erfelijke aandoeningen lijken me deel van de discussie. Ook omgekeerd natuurlijk, je eigen risicofactoren kennen als donorkind.

Lijkt mij nu geen probleem om deze medische gegevens gedepersonaliseerd aan te bieden zonder de anonimiteit te doorbreken.


Want van wat ik lees in artikels zoals deze, is dat toch niet de hoofdzaak. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/0...erhinderen-dat-donorkind-informatie-over-don/

Volgende 3 zaken springen er in mijn ogen uit in dat artikel:

• Het Grondwettelijk Hof heeft nu geoordeeld dat die bepalingen ongrondwettig zijn "doordat zij een absolute voorrang geven aan de belangen van de donor, ten nadele van de belangen van het verwekte kind".
• Leen Bastiaansen is klinisch psycholoog en zit in de stuurgroep van het Vlaams Afstammingscentrum dat zich bezighoudt met afkomstvragen. Ze is zelf kind van een anonieme zaaddonor, en dus ook ervaringsdeskundige. Voor haar is deze beslissing "een grote opluchting".
• "Donorkinderen zijn niet altijd op zoek om een relatie uit te bouwen. Ze willen in de meeste gevallen gewoon weten wie hun biologische ouders zijn. Donoren moeten daar ook bij stilstaan."

Dat lijkt mij nu toch een complete ommeslag, en daarom niet in de goeie richting. Uiteindelijk is dit niet de keuze van het kind, correct. Maar ook niet van de donor als deze in de veronderstelling was dat dit anoniem is. Deze beslissing en de personen die daar moeten bij stilstaan zijn de mensen met de kinderwens die gebruik maken van deze donaties.
Verder wurmen ze zich wel enorm in een slachtoffer-rol en wijzen ze nogal hard naar donoren, met zowel punt2 als punt3 maar zeker met die laatste zin. Kinderen van een anonieme one night stand weten ook niet wie de "anonieme zaaddonor" was...

 

[pardal]

. Kinderen van een anonieme one night stand weten ook niet wie de "anonieme zaaddonor" was...

Het verschil daarbij is imo, dat bij een ONS de vader wel op zijn verantwoordelijk kan gewezen worden en zijn ouderlijke plicht moet vervullen.

Bij een donor is dat laatste niet mogelijk, en terecht IMO.

Een kind heeft recht op informatie over zijn afstamming. Er zijn veel dingen die genetisch bepaald zijn en naar identiteitsvorming is het belangrijk om dit te kunnen plaatsen.

 

[Doxie]

Benieuwd naar het ontstaan van een wachtlijst voor wie een spermadonor zoekt nu

 

[Bugsy]

Er wordt hier enkel gesproken over spermadonoren, maar over eiceldonoren wordt met geen woord gerept?

 

[Biljart]

dit zal de deur openstellen naar clandestiene donoren.

Benieuwd wat dit vraagstuk zal teweegbrengen voor bv adoptie (zelfde problematiek vaak) en ook orgaandonatie (veel nabestaanden zijn benieuwd naar wie de organen gingen na de dood van hun geliefde).

 

[the_fox]

Er wordt hier enkel gesproken over spermadonoren, maar over eiceldonoren wordt met geen woord gerept?

Weinig, maar dat is ook logisch als je het in perspectief zet. Voor zover ik weet zijn er geen concrete cijfers over, maar het volgende zegt imho genoeg:

• Het is al veel langer mogelijk om (anoniem) zaadcellen te doneren en gebruiken voor bevruchting dan eicellen.
• De procedure is veel makkelijker voor zaad. Dit is (simplistisch voorgesteld) even masturberen in een potje. Bij eicellen is dit een procedé van enkele weken met onderzoeken en ziekenhuisopname.
• Er wordt actief gerecruteerd voor zaad donatie (o.a. op universiteiten, zoals in deze thread al gezegd is) en sinds de procedure voor de donor zoveel makkelijker is, gaat men zo ook veel meer donoren vinden.
• De leeftijdsgrens is veel lakser voor zaad dan voor eicellen.
• Per zaad donatie kan men veel behandelingen doen dan bij een eiceldonatie.

Dus ja, rekening houdend met al dat is het niet onlogisch dat men vooral over spermadonoren spreekt.

 

[the_fox]

Het verschil daarbij is imo, dat bij een ONS de vader wel op zijn verantwoordelijk kan gewezen worden en zijn ouderlijke plicht moet vervullen.

Bij een donor is dat laatste niet mogelijk, en terecht IMO.

Een kind heeft recht op informatie over zijn afstamming. Er zijn veel dingen die genetisch bepaald zijn en naar identiteitsvorming is het belangrijk om dit te kunnen plaatsen.

Het verschil bij een ONS, of zelfs een buitenechtelijk kind, is dat het alleenrecht bij de moeder ligt.

Als de moeder beslist om alles geheim te houden, kan je er weinig aan doen. Noch als kind noch als wetgevende macht. Als zij zegt dat ze niet weet wie de vader is ook al weet ze het wel, heb je gewoon pech.* Als de moeder instemt met en procedure waarbij ze weet dat de anonimiteit gegarandeerd is van de donor, kan ze dit perfect aan het kind zeggen en dan krijg je situaties als deze waar een donorkind het dan wilt weten en men alles overkop wilt gooien.

*: Geen idee hoeveel dit gaat voorvallen, maar ik ken zeker 1 zo'n geval persoonlijk waar de moeder ook loog tegen het kind dat de vader dood was terwijl dit (voor zover iedereen weet) niet het geval is. Dus het gebeurt zeer zeker.

 

[Bugsy]

Weinig, maar dat is ook logisch als je het in perspectief zet. Voor zover ik weet zijn er geen concrete cijfers over, maar het volgende zegt imho genoeg:

• Het is al veel langer mogelijk om (anoniem) zaadcellen te doneren en gebruiken voor bevruchting dan eicellen.
• De procedure is veel makkelijker voor zaad. Dit is (simplistisch voorgesteld) even masturberen in een potje. Bij eicellen is dit een procedé van enkele weken met onderzoeken en ziekenhuisopname.
• Er wordt actief gerecruteerd voor zaad donatie (o.a. op universiteiten, zoals in deze thread al gezegd is) en sinds de procedure voor de donor zoveel makkelijker is, gaat men zo ook veel meer donoren vinden.
• De leeftijdsgrens is veel lakser voor zaad dan voor eicellen.
• Per zaad donatie kan men veel behandelingen doen dan bij een eiceldonatie.

Dus ja, rekening houdend met al dat is het niet onlogisch dat men vooral over spermadonoren spreekt.

Dat is allemaal waar, maar wat maakt het voor een donorkind uit of de donatie een zaadcel of een eicel was?

Ik ben het er trouwens niet mee eens als er met terugwerkende kracht de anonimiteit van zaad- of eiceldonoren zou opgeheven worden. Wat de reden voor donatie ook was, de belofte was dat het anoniem zou gebeuren. De wensouders hebben hun wens gekregen en het kind heeft het leven gekregen. Als er meer informatie gewenst wordt kan dat ook anoniem gegeven worden, maar het zo maar mogelijk maken om contact te maken lijkt mij toch een serieuze stap te ver.

 

[E_wout]

Wordt er ook geen uitwisseling georganiseerd over de grenzen heen? Zelf ken ik twee dames die op latere leeftijd zwanger geworden zijn via donor. Bij beiden was er sprake van "donoren uit Denemarken". Heel onlogisch lijkt me dat trouwens niet en zo vermijd je ook dat je in de bakker staat aan te schuiven en 18 jaar later opeens je oud evenbeeld naast je ziet staan en begint te denken "zou het?".

 

[Sylverscythe]

Idem hier: Ik heb ze in mijn studententijd zelfs actief zien 'rekruteren' in universiteitsgebouwen. Ik kan mij heel goed inbeelden dat daar een aantal niet al te snuggere studenten daarin een 'mooie bijverdienste' zagen. Werd toen trouwens ook anonimiteit beloofd.

Ik vrees dat er behoorlijk wat mannen wat gaan mogen uitleggen aan hun vrouwen...

Gohja, de manier waarop dat werd ingekleed heeft dat volgens mij weinig met snuggerheid te maken. Mensen helpen zonder enige negatieve gevolgen, en er wat drinkgeld voor krijgen. Persoonlijk vind ik nu ook niet dat dit iets is waarvan een partner problemen moet maken, tenzij men dat wettelijk helemaal mismeestert en kinderen verwekt uit spermadonatie dezelfde rechten krijgen als "eigen" kinderen.

Dat is allemaal waar, maar wat maakt het voor een donorkind uit of de donatie een zaadcel of een eicel was?

Ik ben het er trouwens niet mee eens als er met terugwerkende kracht de anonimiteit van zaad- of eiceldonoren zou opgeheven worden. Wat de reden voor donatie ook was, de belofte was dat het anoniem zou gebeuren. De wensouders hebben hun wens gekregen en het kind heeft het leven gekregen. Als er meer informatie gewenst wordt kan dat ook anoniem gegeven worden, maar het zo maar mogelijk maken om contact te maken lijkt mij toch een serieuze stap te ver.

Welja, daarom dat er nu enkele jaren tijd is om dat wettelijk te regelen op een manier die niet compleet eenzijdig is. Het lijkt me nu toch dat er een manier moet zijn die niet een hoop mensen benadeelt.