FlyingHorseman
Well-known member
Sinds kort ook begonnen aan Baldur's Gate 3. Na een valse start ben ik er nu helemaal ingezogen.
De eerste tien uur waren nogal overweldigend door de diepe gameplay en grote vrijheid. Ik was niet helemaal tevreden van mijn personage, een fighter, en had nogal veel last van FOMO en keuzestress. Het spel was voor mij een beetje een les in loslaten, bijvoorbeeld niet telkens een save reloaden bij een interactie die niet helemaal volgens mijn gedacht verliep. Bovendien deed ik zomaar wat bij het levellen zonder echt na te denken welk effect alles op de gameplay had, waardoor veel gevechten behoorlijk moeilijk waren. Op een bepaald moment dan besloten om een nieuw personage te maken, deze keer een paladin en op voorhand te beslissen wat voor persoon ik wou worden om deze keer echt wat te role playen.
De tweede poging is veel beter aan't verlopen. Ik heb nu de klik gemaakt dat er geen juiste manier is om te spelen en dat een succesvolle dialogue check even goed bepaalde mogelijkheden van het spel en verhaal uitsluit als wanneer die mislukt. Ik ben nu enkel nog een beetje aan't experimenteren met welke companions ik voornamelijk wil reizen en hoe ik een goeie balans vind tussen healen, ranged combat, close combat en magie. Voorlopig naast mijn Paladin nog Shadowheart, Wyll en Karlach mee. Ik heb alvast in de tweede 10 uur van spelen een pak meer ontdekt dan in de eerste 10 uur (waaronder 2 extra companions).
De eerste tien uur waren nogal overweldigend door de diepe gameplay en grote vrijheid. Ik was niet helemaal tevreden van mijn personage, een fighter, en had nogal veel last van FOMO en keuzestress. Het spel was voor mij een beetje een les in loslaten, bijvoorbeeld niet telkens een save reloaden bij een interactie die niet helemaal volgens mijn gedacht verliep. Bovendien deed ik zomaar wat bij het levellen zonder echt na te denken welk effect alles op de gameplay had, waardoor veel gevechten behoorlijk moeilijk waren. Op een bepaald moment dan besloten om een nieuw personage te maken, deze keer een paladin en op voorhand te beslissen wat voor persoon ik wou worden om deze keer echt wat te role playen.
De tweede poging is veel beter aan't verlopen. Ik heb nu de klik gemaakt dat er geen juiste manier is om te spelen en dat een succesvolle dialogue check even goed bepaalde mogelijkheden van het spel en verhaal uitsluit als wanneer die mislukt. Ik ben nu enkel nog een beetje aan't experimenteren met welke companions ik voornamelijk wil reizen en hoe ik een goeie balans vind tussen healen, ranged combat, close combat en magie. Voorlopig naast mijn Paladin nog Shadowheart, Wyll en Karlach mee. Ik heb alvast in de tweede 10 uur van spelen een pak meer ontdekt dan in de eerste 10 uur (waaronder 2 extra companions).
Het was nogal pittig, vooral door de grote hoeveelheid vijanden die maar bleven komen.
toppers.
