Bentley Rhythm Ace - Bentley Rhythm Ace

willydrama

willydrama

Well-known member
1900x1900-000000-80-0-0.jpg


Even door de doos oude CD's rommelen voor een throwback. 'Big Beat', het puberale broertje van de triphop, schreeuwde om aandacht in de late jaren '90 en kreeg dat ook, tot in de charts toe. De acid house revolutie was uitgedoofd maar het feest kon niet stoppen: de Britse kids schakelden een paar beats per minute lager en dankzij betaalbare samplers lag de muziekgeschiedenis aan hun vingertoppen voor proto mashup geweld. Ver weg van de Caraïbische wijken zonder rap of soul vocalisten moesten de slaapkamerproducers hun tracks multidimensionaal maken om de aandacht vast te houden, hoe gelaagder hoe beter. De platenbaas van de genaamde Fatboy Slim, die al scoorde met dit big beat geluid maar dan iets meer op de clubs gericht, kreeg een olijk duo in de smiezen dat de Engelse funk van Brian Auger combineerde met hiphop en humor. Bentley Rhythm Ace had dezelfde energie als het Beastie Boys album Paul's Boutique: couple of daft nutters die met paar kratten drank en wat chemicaliën loos gaan met tweedehandsplaten en een computer. Voor mij blijft de elpee grotendeels overeind na al die jaren, drum & bass pastiche 'Raftopskodacarchase' misschien net iets minder, maar de fun met toeters en bellen die zichzelf niet al te serieus neemt maakte het geheel onweerstaanbaar.


Enjoy

https://open.spotify.com/embed/album/5M9gDsoePB0kpZfBDfrL3O?utm_source=generator


https://www.youtube.com/watch?v=N7f62H-jLJU&list=PLHCcCVjmq6AHpL5DOvv9PUiQDnqUz9AXh
 
Laatst bewerkt:
Tja, ik weet niet goed wat ik hierover moet zeggen :unsure: buiten dat het niet direct mijn ding is precies. Het spreekt mij helemaal niet aan, en blijft maar doorgaan precies :unsure:
 
Dit is een album dat me qua muziekstijl niet helemaal ligt maar waar ik wel het vakmanschap kan appreciëren. Ik hoor er ook wel wat DJ Shadow in, alsook de roofkunst van The Avalanches. Het is allemaal iets te druk en er zit niet erg veel variatie in, iets wat ik misschien over big beat in het algemeen zou kunnen zeggen. Daardoor dat ik de eerste helft wat sterker vond dan de tweede, toen was het nieuwe voor mij er een beetje af. Lijkt me wel een goed album om op een klein feestje op de achtergrond op te gooien. Het beste nummer vond ik Bentley's Gonna Sort It Out, was blijkbaar ook een hitje.

Blij om het beluisterd te hebben, het was eens iets anders dan wat ik normaal opzet.
 
Super!!! Throwback naar '90's voor mij! Vooal Bentely's gonna sort you out, vette schijf!
 
Laatst bewerkt:
FlyingHorseman zei:
Dit is een album dat me qua muziekstijl niet helemaal ligt maar waar ik wel het vakmanschap kan appreciëren. Ik hoor er ook wel wat DJ Shadow in, alsook de roofkunst van The Avalanches. Het is allemaal iets te druk en er zit niet erg veel variatie in, iets wat ik misschien over big beat in het algemeen zou kunnen zeggen. Daardoor dat ik de eerste helft wat sterker vond dan de tweede, toen was het nieuwe voor mij er een beetje af. Lijkt me wel een goed album om op een klein feestje op de achtergrond op te gooien. Het beste nummer vond ik Bentley's Gonna Sort It Out, was blijkbaar ook een hitje.

Blij om het beluisterd te hebben, het was eens iets anders dan wat ik normaal opzet.
Klik om te vergroten...
Dit dus, kan er weinig aan toevoegen. Die breakbeats klinken ook zoooooo 90s. Helaas is heb ik het na een tijdje ook wel gehad ermee. Bentley heb ik wel toegevoegd aan een playlist dus merci voor uitstap @willydrama !
 
Goh, ik kan het nog wel appreciëren eigenlijk. Er zit wel wat afwisseling tussen de nummers en in de nummers zelf. De beats zijn bij momenten wel leuk. Enige ding is dat de nummers altijd te lang blijven doorgaan wat de spontaniteit en drive er uithaalt. Misschien wegens de periode waarin sommigen hun CD volledig wilden vullen.
Al bij al leuk om eens op te zetten maar meer op de achtergrond.
 
De helft van de nummers doen mij aan vroege Guy Ritchie denken, de overige nummers aan tieners met hun Eastpak op de rug en schouderbandjes in de handen.

Er staan meerdere nummers op dit album die ik hoegenaamd niet goed vind, maar daar tegenover staan andere nummers die mij wel echt kunnen bekoren. Bentley's Gonna Sort You Out blijkt zelfs een reuze schijf. Het hele album is voor mij te lang, heb het niet in één keer kunnen luisteren. Mixed bag wat de muziek betreft, maar het tijdscapsulegehalte maakt de plaat zeer waardevol op cultureel gebied.

Geen idee wat ik er voor de rest nog over kan zeggen.
 
Ik ben wel nog fan eigenlijk. De naam 'big beat' impliceert het ergens al: dit genre is gewoon maximalistische fun, niets meer maar zeker ook niets minder. Nu, ik moet wel toegeven dat Fatboy Slim toch een pak meer pop-sensibiliteit vertoont in zijn tracks dan deze BRA. En de nummers op dit album zouden ook een pak beter werken als onderdeel van een mix dan dat ze op zich staan. Maar dat kan ik wel plaatsen.

En ook wel leuk dat Willy weer iets obscuurders uit de oude doos heeft weten te halen. Als anderen hierdoor bv een Avalanches zouden ontdekken: des te beter! Maar die laatste heeft nu niet zoveel extra publiciteit meer nodig..
 
Gisteren tijdens het lopen nog eens opgezet, misschien een beetje te veel filler? Naar het einde werd het ook wat energieker en dat was welgekomen. Jammer dat het niet doorheen het album was want dat kon ik zeker smaken.
 
Man, ik was het bestaan van BRA helemaal vergeten tot ik dit topic zag... Instant throwback naar de jaren negentig! Nu klinkt het enigszins gedateerd, maar die bigbeat was toen echt hot.
In 2000 stonden ze op Pukkelpop, met ook nog genre-genoten Les Rythmes Digitales, Junkie XL, Super_Collider (met Jamie Lidell) en Rinôçérôse.

Is Theme from Gutbuster niet zowat hun bekendste nummer? Met een bizarre clip:
 
Ja, van hun tweede album, gewoon krak dezelfde formule.

Btw Gen Z'ers: heb je tegenwoordig iets in deze stijl dat de moeite is ?
 
Volgens Wikipedia:

Big beat is an electronic music genre that usually uses heavy breakbeats and synthesizer-generated loops and patterns – common to acid house/techno. The term has been used by the British music industry to describe music by artists such as The Prodigy, the Chemical Brothers, Fatboy Slim, the Crystal Method, Propellerheads, Basement Jaxx and Groove Armada.

Big beat features heavy and distorted drum beats at tempos between 100 and 140 beats per minute, Roland TB-303 synthesizer lines resembling those of acid house, and heavy loops from 1960s and 1970s funk, soul, jazz, and rock songs. They are often punctuated with punk-style vocals or rappers and driven by intense, distorted synthesizer basslines with conventional pop, house and techno song structures. Big beat tracks have a sound that includes crescendos, builds, drops, extended drum rolls, and sounds such as spoken word samples, dialogues from film and TV, additional instruments such as Middle Eastern strings or sitars, explosions, air horns, sirens (usually police sirens) and gunshots. As with several other dance genres at the time, the use of effects such as filters, phasing, and flanging was common in the genre.

Celebrated pioneers of the genre such as Fatboy Slim tend to feature heavily compressed loud breakbeats in their songs, which are used to define the music as much as any melodic hooks and sampled sounds. Based on the primary use of loud, heavy breakbeats and basslines, big beat shares attributes with jungle and drum and bass, but has a significantly slower tempo.
Klik om te vergroten...

Zelfde genre en heb ik toen ik nog jong was nog vaak beluisterd: decksanddrumsandrocknroll van Propellerheads. Deze nummers toen vrij kapotgespeeld:




Die laatste doet me dan opnieuw heel hard denken aan The Matrix. :unsure:
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan