Bepamperen van kinderen

[zarathustra]

Er is wel geen duidelijk definitie van juist of fout, tenzij je naar extremen gaat kijken zoals lijfstraffen. Ik heb toch ook wel wat reservaties bij een maatschappij waar een wildvreemde even tussenkomt op basis van een momentopname hoor.

Maar hoe weet jij of iets fout is voor een kind? Hoe weet jij dat die ouder al niet alles geprobeerd heeft, vb in de context van in de eigen kamer slapen, en op den duur gewoon toegeeft uit algemeen comfort van het gezin?
Nogmaals in de context dat een kind algemeen gelukkig is en weet dat die bij zijn/ouders altijd terecht kan. In geval van agressie bijvoorbeeld zal dat al niet gelden.

Ik dacht dat we het hier meer hadden over een discussie over maatschappelijk niveau. Het moet niet altijd zo extreem gaan als geweld. Nog maar recent hebben "we" als maatschappij gezegd dat roken in de auto met uw kinderen niet ok is.

Er is ook een groot verschil tussen spreken met iemand en iemand terecht wijzen uiteraard. Maar als pakweg iemand zou zeggen " mijne kleine moet x of y gaan doen op school anders trekt hij zijn plan maar". Dan zou ik daar toch niet gewoon bij knikken en verder gaan. Ik heb daar een mening over en zou die ook geven ( weerom, in context van een persoon met wie je dat soort relatie hebt, zus/broer/dichte vrienden/.. ) En op een normale manier eh.. niet de mac-bc manier.

Ik ben geen fan van alles maar aanvaarden en nooit tegengas geven. Want uiteindelijk is dat imo de reden dat van de waanzin in onze wereld zo prominent is tegenwoordig. Iedereen vormt zijn echo kamer en alles wat niet in dezelfde vibe zit wordt buitengesloten.

 

[Archaos]

In deze tijden worden ouders ook gewoon overladen met 'goedbedoeld' advies. Sowieso natuurlijk de (schoon)ouders (wat niet anders is dan vroeger), sociale media, kind en gezin, 17.323 opvoedboeken, 85.623 artikels over wat er allemaal niet slecht is voor je kind of wat je zeker wél moet doen, ... en last-but-not-least de vrienden/kennissen die zélf (nog) geen kinderen hebben.

Ik weet niet of kinderen nu meer bepamperd worden dan vroeger. Zélf ben ik meer bepamperd opgevoed, dan dat ik nu mijn eigen kinderen opvoed, bijvoorbeeld.

Elk kind is anders, en de meeste ouders weten heus wel wat goed is voor hun kind. Ik denk dat we ook allemaal wel een stuk meer veroordelend zijn naar anderen, dan vroeger.


Wat betreft het slapen. Onze kinderen zijn allebei rond 6 maanden naar hun eigen kamer gegaan. Maar de jongste kreeg rond 1,5 à 2 jaar terug meer slaapmoeilijkheden. Werd elke nacht wel wakker en geraakte terug moeilijk in slaap. In die mate dat ik hem meestal bij ons tussenin legde na verloop van tijd. Je weet ook wel dat dat niet de beste keuze is (want het wordt een gewoonte), maar als jonge ouder ben je nu eenmaal vaker vermoeid en kies je op den duur ook gewoon voor de 'makkelijke' oplossing zodat iedereen (ook het oudste kind) gewoon vlot gaan doorslapen. Dat heeft best wel een lange periode aangesleept, tot ik terug de energie had om consequenter te zijn: eerst steeds terug in zijn eigen bed gaan leggen (nadat hij in slaap was geraakt), daarna hem niet meer tussenin genomen. Het heeft me ook wel geleerd dat niets onomkeerbaar is (want je leest nu eenmaal veel over 'slechte gewoontes' aanleren) en dat je gewoon in een bepaalde periode/fase zélf moet kijken wat dan de beste oplossing is. Nu is hij op zijn 8 jaar ondertussen de makkelijkste slaper van ons allemaal: slaapt meestal binnen de 5 min. en wordt eigenlijk nooit wakker 's nachts (tenzij eens door een nachtmerrie ofzo).

 

[derp]

Geen kritiek maar moet ik daarop uitmaken dat kinderliedjes opzetten voor u niet oké is? ik heb net de indruk dat mijn kinderen heel veel leerden (en leren) van kinderliedjes en luisterverhalen. Er wordt hier ook veel gezongen daardoor. Ze zijn zo ook gewend om gewoon zelf muziek te gaan opzetten dat zij leuk vinden (en ja dan moet ge ook door pipi kaka fases, bedankt tekentovenaar).

Nee, ik zet dat zelf ook wel eens op, ze vraagt ook zelf regelmatig dat ik eens poesje miauw / lang zal ze leven / papegaaitje leef je nog etc opzet, maar er staat bij mij thuis eigenlijk bijna doorlopend muziek op en als dat de hele tijd kindermuziek moet zijn word ik crimineel dus ze krijgt ook veel 'volwassen' muziek te horen. Dat kan echt gaan van hiphop, tot soul, tot jazz, to indie tot franse chansons.

Aanrader voor wie jonge kinderen heeft en toch ook graag een streep jazz hoort:

 

[Tha_nOn]

Nee, ik zet dat zelf ook wel eens op, ze vraagt ook zelf regelmatig dat ik eens poesje miauw / lang zal ze leven / papegaaitje leef je nog etc opzet, maar er staat bij mij thuis eigenlijk bijna doorlopend muziek op en als dat de hele tijd kindermuziek moet zijn word ik crimineel dus ze krijgt ook veel 'volwassen' muziek te horen. Dat kan echt gaan van hiphop, tot soul, tot jazz, to indie tot franse chansons.

Aanrader voor wie jonge kinderen heeft en toch ook graag een streep jazz hoort:

ik kan wel lang naar kapitein winokkio luisteren :v

 

[Avondland]

Ik word ook gek van kindermuziek, maar als ik hoor hoeveel mijn dochter daarvan zingt en hoe goed ze die tekst kan onthouden zal daar wel een educatief nut aan zijn zeker?

Elke avond poetst ze haar tanden hierop en dan moet ik het filmpje opzetten:

 

[Sneeuwstorm]

Het is toch wel één van de problemen in de hedendaagse maatschappij: mensen zijn niet meer weerbaar genoeg.

Nog zoiets is kinderen meteen een tablet geven omdat ze zouden stil zijn. Ze kunnen ook wel eens een boek lezen of iets anders doen. Natuurlijk als je een lange autorit moet doen, dan is het misschien wel nog de veiligste oplossing om hen een tablet te geven.

 

[Avondland]

We hebben toch wel fel geminderd met de tablet, ze vraagt er ook minder achter. Soms is dat wel handig, maar ik merk dat als we dat teveel toelaten dat ze sneller lastig wordt als ze niet mag kijken. Voor lange autoritten (+1u) hebben we een koptelefoon (om te voorkomen dat we zelf helemaal gaga worden van de kindermuziek) of een tablet.

 

[Archaos]

Het is toch wel één van de problemen in de hedendaagse maatschappij: mensen zijn niet meer weerbaar genoeg.

Nog zoiets is kinderen meteen een tablet geven omdat ze zouden stil zijn. Ze kunnen ook wel eens een boek lezen of iets anders doen. Natuurlijk als je een lange autorit moet doen, dan is het misschien wel nog de veiligste oplossing om hen een tablet te geven.

Nu spreek je jezelf eigenlijk wel flink tegen hé
Je laakt het feit dat kinderen een tablet krijgen om stil te zijn... maar je vindt het dan wel ok om ze tijdens een lange autorit de hele tijd een tablet te geven, omdat... ze stil zouden zijn (terwijl ze in de auto evengoed een boek kunnen lezen bv.)

Hier krijgen ze geen tablet in de auto/restaurant, om de simpele reden dat we er ook maar één hebben, en dan is het weer ruzie
Maar gewoon thuis wordt de tablet wel vaak genoeg gebruikt.

Zelf geen fan van die restricties (bv. tijdslimiet van 1u). We proberen hier gewoon voldoende aan te zetten tot afwisseling, en dat lukt zeker wel. Tablet of Nintendo zijn ook geen 'pure evil' hé.

 

[Sneeuwstorm]

Nu spreek je jezelf eigenlijk wel flink tegen hé
Je laakt het feit dat kinderen een tablet krijgen om stil te zijn... maar je vindt het dan wel ok om ze tijdens een lange autorit de hele tijd een tablet te geven, omdat... ze stil zouden zijn (terwijl ze in de auto evengoed een boek kunnen lezen bv.)

Hier krijgen ze geen tablet in de auto/restaurant, om de simpele reden dat we er ook maar één hebben, en dan is het weer ruzie
Maar gewoon thuis wordt de tablet wel vaak genoeg gebruikt.

Zelf geen fan van die restricties (bv. tijdslimiet van 1u). We proberen hier gewoon voldoende aan te zetten tot afwisseling, en dat lukt zeker wel. Tablet of Nintendo zijn ook geen 'pure evil' hé.

Een autorit vind ik nog iets anders , aangezien kinderen dan de chauffeur niet te veel mogen afleiden. Maar een maat van mij zijn kinderen zitten zelfs op restaurant bv de hele tijd op hun tablet bezig, in de auto, thuis, ...
't Is gewoon te veel van hetzelfde op den duur. En ze kunnen ook niet meer zonder die tablet, want dan zouden ze het restaurant afbreken bij manier van spreken.

 

[Cerv.Be]

Bij ons gaat de tablet nooit meer op verplaatsing of wat dan ook, simpel.

 

[Sir.Killalot]

Ik heb het in het andere topic ook al geschreven, maar de klachten dat de volgende generaties te soft zijn, niet goed opgevoed zijn, geen respect hebben voor hun ouders, niet weerbaar zijn, ... zijn een van de weinige constanten in de menselijke geschiedenis. De generatie van onze grootouders zei exact hetzelfde over de generatie van onze ouders als de wij nu zeggen over de generatie van onze kinderen. Dat moet dus altijd met een serieus korreltje zout genomen worden. De input van @Kas de Kalebas is ook zeer relevant, bijvoorbeeld over dat apart slapen van de kinderen. Kinderen die in een aparte kamer van de ouders slapen, dat is recente geschiedenis hé. Eeuwenlang sliepen mensen in dezelfde kamer, tot zelfs hetzelfde bed. En dan hebben we het niet alleen over families, maar ook over collega's, vrienden, passanten, ... die het bed deelden. Kijk je naar de wijdere wereld, dan zijn aparte kinderkamers vandaag de dag ook nog altijd niet overal cultureel ingeburgerd, of is het gewoon onbetaalbaar. In België leven ook nog altijd gezinnen in appartementen met 1 slaapkamer. Het idee dat in dezelfde ruimte slapen als de ouders nefast zou zijn voor de zelfredzaamheid van kinderen, dat lijkt me moeilijk hard te maken.

Heel veel theorieën over opvoeding vertrekken vanuit het idee dat kinderen maakbaar zijn, maar de meeste mensen die werken met kinderen, of die zelf ouder zijn, die hebben al snel door dat je maar zo veel invloed hebt op kinderen. Mijn kinderen schelen amper een jaar, en van ver lijken die qua karakter op elkaar, maar wij kunnen die twee niet op dezelfde manier gaan motiveren, disciplineren en begeleiden. Want wat voor de ene werkt, werkt helemaal niet voor de andere. Nochtans hebben ze dezelfde genen en dezelfde opvoeding. We zijn ook al vanaf hun peutertijd bezig met hen te betrekken bij huishoudelijke taken, bij de dochter heeft dat redelijk goed gepakt, die is geïnteresseerd. Onze zoon roept na 6 jaar nog altijd "moet ik echt alles zelf doen?" wanneer hij zijn schoenen moet aandoen. De dochter staat redelijk care-free in het leven, terwijl de zoon extreem angstig is.

 

[Rub1con]

Over weerbaarheid gesproken

Een trainer in het jeugdvoetbal vertelde mij dat er bij jeugdwedstrijden geen uitslagen en geen kampioen meer hebben omdat sommige kinderen daar wel eens last van zouden kunnen hebben als je elke week verliest.

Dit is toch gewoon lachwekkend?

De maatschappij is gebouwd op winnen.
Op de werkvloer wordt toch ook niet de slechtste gepromoveerd?
Je moet ook kunnen verliezen er er mee leren omgaan.
Toen ik in de jeugd voetbalde en we verloren 5-0 in de heenmatch dan stonden we bij de terugmatch extra scherp om dat niet weer te laten gebeuren.

Of sta ik hier ook alleen in?

 

[pardal]

my 2 cents

Er staat maatschappelijk een grote druk op ouders ivm de opvoeding van hun kinderen.

Ik verwijs hiervoor graag naar nadere topics waar jeugddelinquentie wordt gelinkt aan de opvoedingsstijl en verantwoordelijkheid van de ouders. Idem om ouders aan te pakken als kinderen te veel spijbelen enz...

Waar vroeger in de jaren 80 en vroeger de opvoeding van de kinderen werd gezien als een taak in het huishouden (baseer mij hier op interne vorming rond opvoeding) is dit geëvolueerd naar iets wat moet gebeuren met professionele kennis.

Daarbij heeft de zaak Dutroux geen goed gedaan aan het het uitgangspunt "it takes a village to raise a child", we zijn als maatschappij op dat vlak veel meer beschermend geworden naar onze kinderen. De slogan voor het eten/donker terug thuis zijn, is toch iets dat niet meer van deze tijd is.

Link hierbij dat er heel lange tijd (naar mijn aanvoelen) neergekeken werd op handenarbeid, waardoor ouders de focus in hun opvoeding meer gaan leggen op schoolse ontwikkelen en dit ten koste van andere zaken. (anekdotes van uit mijn eigen opvoeding) Waardoor er een omgeving ook wordt gemaakt dat studeren stimuleert, bv minder taken in huis doen, zodat die tijd naar studeren kan gaan enz...

Over weerbaarheid gesproken

Een trainer in het jeugdvoetbal vertelde mij dat er bij jeugdwedstrijden geen uitslagen en geen kampioen meer hebben omdat sommige kinderen daar wel eens last van zouden kunnen hebben als je elke week verliest.

Dit is toch gewoon lachwekkend?

De maatschappij is gebouwd op winnen.
Op de werkvloer wordt toch ook niet de slechtste gepromoveerd?
Je moet ook kunnen verliezen er er mee leren omgaan.
Toen ik in de jeugd voetbalde en we verloren 5-0 in de heenmatch dan stonden we bij de terugmatch extra scherp om dat niet weer te laten gebeuren.

Of sta ik hier ook alleen in?

vroeger speelde ge met vrienden voetbal en ook al stond ge 10-0 achter, als er dan 1 ouder afkwam dat we moesten stoppen binnen 5 min, dat de regels veranderde naar wie de laatste goal maakt wint de wedstrijd.

en voetbal is voor mij sowieso om zeep doordat er veel te veel geld mee gemoeid is. Maar dat is een andere discussie.

 

[Rub1con]

vroeger speelde ge met vrienden voetbal en ook al stond ge 10-0 achter, als er dan 1 ouder afkwam dat we moesten stoppen binnen 5 min, dat de regels veranderde naar wie de laatste goal maakt wint de wedstrijd

Dat gebeurde zo en dan al eens, mijn voorbeeld gaat over de competitie hè

 

[Cerv.Be]

Over weerbaarheid gesproken

Een trainer in het jeugdvoetbal vertelde mij dat er bij jeugdwedstrijden geen uitslagen en geen kampioen meer hebben omdat sommige kinderen daar wel eens last van zouden kunnen hebben als je elke week verliest.

Dit is toch gewoon lachwekkend?

De maatschappij is gebouwd op winnen.
Op de werkvloer wordt toch ook niet de slechtste gepromoveerd?
Je moet ook kunnen verliezen er er mee leren omgaan.
Toen ik in de jeugd voetbalde en we verloren 5-0 in de heenmatch dan stonden we bij de terugmatch extra scherp om dat niet weer te laten gebeuren.

Of sta ik hier ook alleen in?

Is tem U13. Dat is niet de reden. De reden is om meer opleidingsgericht te werken ipv resultaatgericht en ook voor nodeloze (verbale) agressie langs de zijlijn.

Er zijn alleszins nog genoeg sporten die wel met klassementen werken bij jeugd.

 

[Muscleduck]

Over weerbaarheid gesproken

Een trainer in het jeugdvoetbal vertelde mij dat er bij jeugdwedstrijden geen uitslagen en geen kampioen meer hebben omdat sommige kinderen daar wel eens last van zouden kunnen hebben als je elke week verliest.

Dit is toch gewoon lachwekkend?

De maatschappij is gebouwd op winnen.
Op de werkvloer wordt toch ook niet de slechtste gepromoveerd?
Je moet ook kunnen verliezen er er mee leren omgaan.
Toen ik in de jeugd voetbalde en we verloren 5-0 in de heenmatch dan stonden we bij de terugmatch extra scherp om dat niet weer te laten gebeuren.

Of sta ik hier ook alleen in?

Da's hetzelfde met participation trophies he. Iedereen een medaille omdat ze toch maar niet triestig zouden zijn. Waarom speel je dan nog. Kinderen moeten leren omgaan met verliezen.

 

[pardal]

Dat gebeurde zo en dan al eens, mijn voorbeeld gaat over de competitie hè

ja maar het winnen van wedstrijden was op een bepaald moment zo belangrijk, dat er bepaalde kinderen niet mochten aansluiten bij een lokale club omdat hij niet goed genoeg was. Er was veel te weinig focus op plezier en meer op presteren.

Daarbij werd ik zelf als ouder aan de zijlijn heel nerveus van hoe ouders en trainers dat winnen zo belangrijk vonden. Het plezier in het spel moet voorop staan, dan leren ze omgaan met verlies. Maar als winnen het doel wordt, is verliezen geen optie he, dan is verliezen falen.

 

[Sylverscythe]

Over weerbaarheid gesproken

Een trainer in het jeugdvoetbal vertelde mij dat er bij jeugdwedstrijden geen uitslagen en geen kampioen meer hebben omdat sommige kinderen daar wel eens last van zouden kunnen hebben als je elke week verliest.

Dit is toch gewoon lachwekkend?

De maatschappij is gebouwd op winnen.
Op de werkvloer wordt toch ook niet de slechtste gepromoveerd?
Je moet ook kunnen verliezen er er mee leren omgaan.
Toen ik in de jeugd voetbalde en we verloren 5-0 in de heenmatch dan stonden we bij de terugmatch extra scherp om dat niet weer te laten gebeuren.

Of sta ik hier ook alleen in?

Is de reden dat kinderen daar last van zouden kunnen hebben, of is het misschien eerder om minder briesende ouders langs de zijlijn te hebben? Want als ik verhalen hoor van het jeugdvoetbal lijken sommige ouders vooral misschien iets te veel nadruk te leggen op "winnen" en wat te weinig op een gezonde hobby. Ik vraag me af of daar nu minder of meer de nadruk op winnen ligt dan vroeger. Enfin, wat anderen hier al zeiden.

 

[Oldschool_Chemist]

Kinderen op de kamer ben ik ook absoluut tegen. De onze heeft zoals K&G aanraadt een half jaar (of mss iets langer) ca op de kamer geslapen maar nadien op zijn eigen kamer. Net zoals bij je kind blijven liggen tot het op de eigen kamer in slaap valt. Dat kweekt slechte gewoontes waardoor je na enkele dagen vast zit omdat het kind dit gewoon is. Onze zoon heeft de afgelopen weken in het weekend voor zijn dutje 2 keer bij mama mogen slapen. Zo sporadisch of bv bij ziekte zie ik daar weinig graten in, maar systematisch vind ik dat een probleem. Ik ken zelfs een koppel waar de 2 kinderen BIJ HEN IN BED slapen. je kan je al inbeelden hoe die 2e verwekt is met de 1e die er naast ligt. Die kinderen worden ook extreem boertig opgevoed zonder alstublieft en dankuwel of hallo en salut. Ik ben blij dat de onze al wat elementaire beleefdheid heeft.

Ieder voedt zijn kind op zoals hij wilt inderdaad, maar er is toch een zekere standaard die je moet halen vind ik, zoals dus de elementaire beleefdheid.

Hoe exact is dit een probleem of een slechte gewoonte? Kinderen van 2 en 4 slapen hier altijd in ons bed. De jongste wordt nog vaak wakker, de oudste begint stilletjes aan te geven dat ze wel haar eigen bed en kamer zou willen (al kiest ze op de valreep toch voor naast mama te liggen).
Wat roepen dat dit niet ok is (of erger, de autoriteit van een of ander trut van K&G aanroepen), betekent niet dat ge ook maar ergens een punt hebt.

Aan iedereen die de kinderen wat heeft laten wenen om ze een eigen bed gewoon te maken, wat heb je uw kroost eigenlijk geleerd? Stop maar met wenen, mama/papa komen toch niet... Prachtig ouderschap!

En euh, je kan een 2de ook verwekken terwijl de 1ste even tv kijkt.

 

[Archaos]

Is tem U13. Dat is niet de reden. De reden is om meer opleidingsgericht te werken ipv resultaatgericht en ook voor nodeloze (verbale) agressie langs de zijlijn.

Er zijn alleszins nog genoeg sporten die wel met klassementen werken bij jeugd.

Is de reden dat kinderen daar last van zouden kunnen hebben, of is het misschien eerder om minder briesende ouders langs de zijlijn te hebben? Want als ik verhalen hoor van het jeugdvoetbal lijken sommige ouders vooral misschien iets te veel nadruk te leggen op "winnen" en wat te weinig op een gezonde hobby. Ik vraag me af of daar nu minder of meer de nadruk op winnen ligt dan vroeger. Enfin, wat anderen hier al zeiden.

Dit dus.

Die kinderen zijn trouwens nog steeds bezig met winnen hoor. Dus nee, volgens mij heeft het geen effect op een latere winnaarsmentaliteit.

Ik vind het een goede zaak dat er bij de jeugd niet met officiële uitslagen en klassementen wordt gewerkt. Op papier toch. Dit wil niet zeggen dat trainers en ouders langs de kant niet (overdreven) hard bezig zijn met winnen, helaas...