Bepamperen van kinderen

[Visenya]

Hier moet de dochter van 3 eerst zien wat voor vlees ze in de kuip heeft als we iemand zien die ze niet vaak ziet. Eerder afwachtend, maar ze komt op termijn wel los, zeker als je je niet opdringt want dan doet ze wel contrair. Wie zaagt achter aandacht of een kus, negeert ze gewoon. Liever zo dan dat ze iedere vreemde rond de nek vliegt eigenlijk. Ze moet trouwens wel afscheid nemen, maar de manier waarop kiest ze zelf, knuffel, kus, high-five/vuistje.

Alsjeblieft en dank u wel proberen we er ook goed in te krijgen. Ze weet het ook al heel goed op haar schattigste te 'misbruiken' om haar zin te krijgen. Enig nadeel, het goed voorbeeld moet ook gegeven worden en als er van haar iets verwacht wordt, moet er ook een alsjeblieft gebruikt worden. Ze kan ook perfect alleen spelen en dat zit ze met haar magneten/blokken gigatorens te bouwen, met haar auto's over de mat te racen of verhalen te vertellen aan 1 van haar poppenhuizen.

Schermgebruik op verplaatsing wordt zo veel mogelijk beperkt. Ik heb meestal wel een zak met entertainment mee, papier en kleurpotloden, kidydraw 'tablet', kleuren met water, een electro wonderpen, vaak ook stickers of auto's, paar boeken/strips om te lezen en als ze dat allemaal beu is, dan mag ze raad-je-plaatje spelen op de ketnet junior app op mijn gsm en als uiterste redmiddel (1x gebruikt) de tablet om Bluey/Ridder Muis/Pokémon te kijken. In de auto is dat allemaal niet nodig want ze kijkt veel te graag uit het raam en commandeert wanneer we moeten stoppen of vertrekken aan het licht en controleert of we de juiste baan volgen. => We hebben al heel wat tijd in wachtzalen van ziekenhuizen versleten, dus ik heb gewoon echt een tas klaar staan waar ik alles in smijt en controleer wat ik best nog meeneem.

Gelukkig is de dochter op verplaatsing vaak 'braver' en luistert ze beter dan thuis. Ze kan het soms echt wel uithangen en als ze meermaals iets doet wat niet mag (eerst een waarschuwing), vliegt ze zonder pardon in de hoek. Maar dat is met periodes want ze test wel eens graag de grenzen. We proberen haar ook duidelijke regels op te leggen en consequent te zijn. Ze kan redelijk eigenwijs zijn en doet dingen graag zelf (zal ook deels de leeftijd zijn) maar ik geeft haar keuzes. Als ze bv. een trui of tshirt niet wil dragen die dag, dan krijgt ze een alternatief en dat zal het zijn.

Ik besef dat we als overbezorgde/beschermende ouders kunnen overkomen. Maar ze is ook wel een zorgenkindje voor ons, 10 weken prematuur + gehoorverlies dat op termijn nog gaat afnemen, maar we proberen haar wel niet te fel 'onder een stolp' op te voeden. Maar gezien de situatie is dat een heel natuurlijke reactie. Doel is om haar op te voeden met het idee dat die hoorapparaten maar een hulpmiddel zijn en haar niet maken tot wie ze is. Nu is dat nog makkelijk, want ze trekt er zich niets van aan, maar eens ze wel tot het besef komt dat ze wat 'anders' is, daar hou ik mijn hart wel voor vast en breek ik me nu al mijn kop over hoe we haar het best, zelfzeker maar niet arrogant opvoeden.

 

[cege]

Ik zie dan weer 0 redenen om sweeping statements te maken over alle kinderen ter wereld op basis van een steekproef van 3.

"Ik zie geen redenen" - is dat een sweeping statement voor alle kinderen ? Dat wil zeggen dat ik ze niet zie.

Het feit dat huizen met meer kamers meer kosten dan huizen met minder kamers EN het feit dat ouders verhuizen naar huizen met meer kamers als er meer kinderen zijn, doen me enigszins vermoeden dat die zogezegde sweeping statement echter wel de realiteit is...

 

[Misterblort]

Ik word volledig onnozel over de zoon van mijn schoonbroer en -zus. Da manneke is 6 jaar oud en een maand jonger dan mijn oudste dochter.
Dat is dus nen etter eersteklas en die wordt nooit echt gestraft voor zijn gedrag, het lijkt alsof ze dat hebben opgegeven toen hij 2 was ofzo..
Ik probeer mij altijd zoveel mogelijk in te houden als het weer aan het uithangen is, maar soms is het mij teveel en maak ik hem duidelijk dat dat gedrag onacceptabel is. Mijn vrouw is dan lastig op mij omdat dat niet mijn taak is. Terwijl ze wel hetzelfde over hem denkt..
Wij hebben 2 kinderen en zij hebben 2 kinderen, ze zitten samen op school en ze zijn heel vaak samen bij mijn schoonmoeder. Het verschil in gedrag is dag en nacht..
Ik wil diene letterlijk door de venster smijten, ik snap niet hoe ge een kind zo kunt laten doen en die niet duidelijk maken dat zijn gedrag onacceptabel is.

 

[:unsure:]

Waarschijnlijk voed ik volgens de maatschappij mijn kind ook slecht op, want ik dwing die tot leren en huiswerk maken

lolwat, is het tegenwoordig al "slecht gezien" om uw kinderen huiswerk te verplichten maken/thuis te leren ?

 

[Sylverscythe]

lolwat, is het tegenwoordig al "slecht gezien" om uw kinderen huiswerk te verplichten maken/thuis te leren ?

Lijkt me een uitspraak op niet veel gebaseerd.

Waar hij mogelijk op doelt is hoe in hopen landen er een pak minder taken of zelfs contacturen zijn en de onderwijskwaliteit toch beter is.

 

[Dyer Hunt]

Ik heb er 3. Ik ben redelijk zeker als ik er 3 bij mij leg, dat het heel de nacht feest is. Bewijs: elke Intersoc reis met een familie kamer de voorbije 4y.

En ik heb er twee (4 en 6 jaar), en dat is totaal geen probleem op reis om allemaal samen op één kamer te slapen. Ookal slapen van hun 6 maand (ongeveer, weet het aantal maanden niet meer exact) op hun eigen kamer.

De wijsheden van de bomma. "Een kind heeft er meer aan dat zijn ouders bij elkaar blijven dan dat het schuldgevoel van de moeder wordt afgekocht met de baby te bepamperen". Als er ambras in de relatie komt omdat de baby op de kamer slaapt, lijkt het me een pad om te onderzoeken.

Zeker, elk gezin moet zoeken naar een situatie die voor hen het beste werkt. Maar dat is niet per definitie altijd de kinderen elk op een eigen kamer leggen.

Ik zie 0 redenen om een baby die ouder is dan paar maanden niet apart te leggen. Het kan de slaap van ouder en baby maar ten goede komen.

Dan slaap jij dus ook apart van je vrouw? Het kan jullie slaap maar ten goede komen, toch?

 

[cege]

En ik heb er twee (4 en 6 jaar), en dat is totaal geen probleem op reis om allemaal samen op één kamer te slapen. Ookal slapen van hun 6 maand (ongeveer, weet het aantal maanden niet meer exact) op hun eigen kamer.


Zeker, elk gezin moet zoeken naar een situatie die voor hen het beste werkt. Maar dat is niet per definitie altijd de kinderen elk op een eigen kamer leggen.


Dan slaap jij dus ook apart van je vrouw? Het kan jullie slaap maar ten goede komen, toch?

Als we moe zijn soms wel. Het voordeel van grote mensen is a) dat we zelf kunnen aangeven wanneer we dat wenselijk vinden b) we iets beter onze slaap kunnen vinden als we wakker worden en c) we er iets beter tegen kunnen als we een keer slecht slapen of wat minder slapen

 

[iamhollywood]

Anyway, je moet kinderen niet als snowflakes behandelen. Die kunnen tegen een stootje. De wiegendood in Belgie is zo goed als 0. De weinige gevallen die er zijn, zijn meestal onvermijdelijk. Als je kind een ongekende onderliggende aandoening heeft waardoor het hart het begeeft of ademhaling stopt of whatever, dan zal dat gebeuren. Of ze nu op de kamer van de ouders liggen of ergens anders liggen. Die aandoeningen zijn 99.999% irreversibel en zullen gebeuren. Als je het dan direct merkt (wat al onwaarschijnlijk is), is er niks meer aan te doen. Uiteraard moet je waakzaam zijn bij een kind dat net geboren is. Infecties kunnen snel optreden en je moet ze dicht bij je hebben.

Maar een kind van een half jaar of een jaar, er is geen enkele reden om die bij jou te laten slapen. Integendeel, die worden wakker van het in bed/uit bed kruipen van de ouders, het gewoel, het gebabbel, ...

Bron?

Met een baby van 3 maanden zijn wij actief in contact met kind & gezin en pediaters. Het algemeen advies is door kind & gezin net aangepast naar 1 jaar op de kamer van de ouders omdat het aantal gevallen wiegendood weer in stijgende lijn is. Reden: kinderen zouden minder diep slapen als ze hun ouders horen slapen.
Een baby die pas geboren is heeft net het minst risico op wiegendood. De piek ligt tussen 2 maand en 6 maand.
Het is wel degelijk vermijdelijk. Er is nog altijd geen officiële oorzaak gevonden. Dat er een onderliggende oorzaak is klopt niet, de officiële definitie is nog altijd het spontaan overlijden van een gezonde baby. Vrienden hun zoontje is gered geweest door een sensor die ze zelf aangeschaft hebben. Kind was diep weg en de sensor ging af, met snelle reanimatie is hij gered geweest, ze kregen hem niet wakker. Onze dochter slaapt ook steeds met sensor.

Meeste ongevallen gebeuren in de kinderopvang en vooral bij de opstart. Van de stress en overprikkeling durven de baby’s de eerste weken te diep inslapen. Als je de actualiteit wat gevolgd hebt heb je gehoord dat er in de media dit jaar al 3 baby’s gemeld geweest zijn, waarvan 1tje zelf tijdens een halve wendag in de kinderopvang.
In onze kinderopvang liggen de kindjes tot 6 maand in de speelruimte waar nonstop een begeleidster aanwezig is, hout vasthouden dat dat voldoende is.

 

[cege]

Bron?

Met een baby van 3 maanden zijn wij actief in contact met kind & gezin en pediaters. Het algemeen advies is door kind & gezin net aangepast naar 1 jaar op de kamer van de ouders omdat het aantal gevallen wiegendood weer in stijgende lijn is. Reden: kinderen zouden minder diep slapen als ze hun ouders horen slapen.
Een baby die pas geboren is heeft net het minst risico op wiegendood. De piek ligt tussen 2 maand en 6 maand.
Het is wel degelijk vermijdelijk. Er is nog altijd geen officiële oorzaak gevonden. Dat er een onderliggende oorzaak is klopt niet, de officiële definitie is nog altijd het spontaan overlijden van een gezonde baby.

Bron? Mijn pediater schoonzus en kinder-radioloog schoonzus.

Mensen overlijden niet spontaan, he. Er is altijd wel iest onderliggend. Je zult het misschien nooit weten, maar er is wel degelijk iets.

KindEnGezin noemt het Wiegendood is het plots en onverwacht overlijden van een kind dat ogenschijnlijk gezond was en bij wie geen lichamelijke afwijking kon worden vastgesteld die het overlijden zou kunnen verklaren.

Dat is zo generiek dat dat alles omvat van 'hart stopt' tot 'op de buik slapen en stikken' tot 'vast zitten in een bed in de creche en stikken'. Maar het is altijd iets, niet 'baby sterft random'.

En elk geval is uiteraard een tragedie, maar er zijn 'maar' 15 gevallen per jaar. Er is geen lijstje uiteraard, maar ik zou vermoeden dat het overgrote deel van die 15 tragische gevallen zijn 'kind is al 17 weken ziek en ouders uitgeput en kind slaap in bed tussen ouders en stikt' of 'marginale situatie waar baby in een bed met dekens ligt en stikt' of 'kind raakt verdwaald in kinderopvang bed en stikt' of of of.

Vrienden hun zoontje is gered geweest door een sensor die ze zelf aangeschaft hebben. Kind was diep weg en de sensor ging af, met snelle reanimatie is hij gered geweest, ze kregen hem niet wakker. Onze dochter slaapt ook steeds met sensor.

Ik ken in mijn omgeving niemand die een sensor gebruikt. Met alle respect, dat lijkt me paniekzaaierij. Die van ons hebben overal geslapen zonder problemen. De ene keer al beter dan de andere keer. Maar in de buggy, in de maxi cosi. In de winkel, op stap met de buggy, in de auto,

Meeste ongevallen gebeuren in de kinderopvang en vooral bij de opstart. Van de stress en overprikkeling durven de baby’s de eerste weken te diep inslapen.

Kinderen gaan toch niet dood van 'te diep inslapen' ? Ja, ze slapen diep in en dan gebeurt er iets waardoor ze stikken of zo. Dat heeft in principe niks te maken met het diep inslapen of prikkels op zich.

Als je de actualiteit wat gevolgd hebt heb je gehoord dat er in de media dit jaar al 3 baby’s gemeld geweest zijn, waarvan 1tje zelf tijdens een halve wendag in de kinderopvang.
In onze kinderopvang liggen de kindjes tot 6 maand in de speelruimte waar nonstop een begeleidster aanwezig is, hout vasthouden dat dat voldoende is.

De reden dat er een begeleidster is, is uiteraard dat je het niet op geweten wil hebben dat er een sterft in je creche. Niet dat de kans groot is dat dat gebeurt. Mijn neefje is er ook bijna aan geweest. Hersenvliesontsteking op de gezegende leeftijd van 3d. Koorts ging van 37 naar 41 op 30 minuten of zo. Zijn er direct mee naar de spoed gegaan en daar is alles in orde gekomen zonder blijvende gevolgen. Maar dat kind was non-stop aan het huilen, dat zul je als ouder/begeleider wel altijd snel doorhebben, tenzij je volledig lam gezopen of high bent.

Ik denk dat je niet veel hout moet vasthouden. De realiteit is dat babies in Belgie niet snel zomaar doodvallen. Ze worden heel extensief gescreend pre-nataal. Ze worden heel extensief gescreend bij geboorte. Ze worden heel extensief opgevolgd post-nataal in kind & gezin. De probleemgevallen zijn al heel vroeg geidentificeerd en oplossingen ervoor voorzien. Daarnaast is er goeie 'slaapkamer hygiene' mbt slaapzak, geen dikke dekens, aerosleep matrasjes, op de rug slapen etc.

Uiteraard zijn er nog gevallen waar we die van ons van dicht opvolgen. Als een baby van 9mnd al 3d 39 graden heeft en continu overgeeft, ja, dan leg je die in de kamer bij je en slaap je maar met 1 oog toe. Maar anders kan er toch niet zoveel gebeuren ?

 

[zarathustra]

Die van ons stonden hier buiten in de buggy bij -15 op 3-4 maanden oud voor die ochtend en namiddag slapingen.

 

[iamhollywood]

Bron? Mijn pediater schoonzus en kinder-radioloog schoonzus.

Mensen overlijden niet spontaan, he. Er is altijd wel iest onderliggend. Je zult het misschien nooit weten, maar er is wel degelijk iets.

KindEnGezin noemt het Wiegendood is het plots en onverwacht overlijden van een kind dat ogenschijnlijk gezond was en bij wie geen lichamelijke afwijking kon worden vastgesteld die het overlijden zou kunnen verklaren.

Dat is zo generiek dat dat alles omvat van 'hart stopt' tot 'op de buik slapen en stikken' tot 'vast zitten in een bed in de creche en stikken'. Maar het is altijd iets, niet 'baby sterft random'.

En elk geval is uiteraard een tragedie, maar er zijn 'maar' 15 gevallen per jaar. Er is geen lijstje uiteraard, maar ik zou vermoeden dat het overgrote deel van die 15 tragische gevallen zijn 'kind is al 17 weken ziek en ouders uitgeput en kind slaap in bed tussen ouders en stikt' of 'marginale situatie waar baby in een bed met dekens ligt en stikt' of 'kind raakt verdwaald in kinderopvang bed en stikt' of of of.



Ik ken in mijn omgeving niemand die een sensor gebruikt. Met alle respect, dat lijkt me paniekzaaierij. Die van ons hebben overal geslapen zonder problemen. De ene keer al beter dan de andere keer. Maar in de buggy, in de maxi cosi. In de winkel, op stap met de buggy, in de auto,



Kinderen gaan toch niet dood van 'te diep inslapen' ? Ja, ze slapen diep in en dan gebeurt er iets waardoor ze stikken of zo. Dat heeft in principe niks te maken met het diep inslapen of prikkels op zich.



De reden dat er een begeleidster is, is uiteraard dat je het niet op geweten wil hebben dat er een sterft in je creche. Niet dat de kans groot is dat dat gebeurt. Mijn neefje is er ook bijna aan geweest. Hersenvliesontsteking op de gezegende leeftijd van 3d. Koorts ging van 37 naar 41 op 30 minuten of zo. Zijn er direct mee naar de spoed gegaan en daar is alles in orde gekomen zonder blijvende gevolgen. Maar dat kind was non-stop aan het huilen, dat zul je als ouder/begeleider wel altijd snel doorhebben, tenzij je volledig lam gezopen of high bent.

Ik denk dat je niet veel hout moet vasthouden. De realiteit is dat babies in Belgie niet snel zomaar doodvallen. Ze worden heel extensief gescreend pre-nataal. Ze worden heel extensief gescreend bij geboorte. Ze worden heel extensief opgevolgd post-nataal in kind & gezin. De probleemgevallen zijn al heel vroeg geidentificeerd en oplossingen ervoor voorzien. Daarnaast is er goeie 'slaapkamer hygiene' mbt slaapzak, geen dikke dekens, aerosleep matrasjes, op de rug slapen etc.

Uiteraard zijn er nog gevallen waar we die van ons van dicht opvolgen. Als een baby van 9mnd al 3d 39 graden heeft en continu overgeeft, ja, dan leg je die in de kamer bij je en slaap je maar met 1 oog toe. Maar anders kan er toch niet zoveel gebeuren ?

Er waren in Nederland in 2023 41 baby’s en in België iets in de 20.
Die 3 gevallen die onlangs in het nieuws verschenen waren geen marginale gevallen, die kinderen zijn nergens in gestikt, ze zijn louter gestopt met ademen tijdens hun slaap zonder gevonden reden. Volgens de website van kind & gezin komt 1/3e van de gevallen voor tijdens de opstart in de kinderopvang.

Er is helemaal geen screening. Enkel bij risicogevallen, zoals prematuur of eerder geval in de familie, kan je een slaaptest aanvragen.
Die van ons heeft tijdens haar RSV opname 8 dagen 24u aan de sensoren gehangen. Ik had onze pediater eens aangesproken over wiegendood nav de gevallen in de media en ze zei ‘wij hebben geen verhoogd risico vastgesteld tijdens haar opname maar dan nog kan ik u geen zekerheid geven dat het jullie niet overkomt’. Dus slaapt ze met een sensor. Geen enkele arts zal dat aanraden omdat het best duur is maar mij geeft het als mama, boven alle gekende voorzorgsmaatregelen en aerosleepmaterialen, wat extra gemoedsrust. Het meet ook continu de lichaamstemperatuur waardoor ik dat kind niet altijd moet lastig vallen met een thermometer en weet of ze niet te dik of luchtig aangekleed is.
Het is geen aanbeveling maar ik had het wel voor mezelf nodig na die gevallen gehoord te hebben.

Het risico is misschien laag als je de voorzorgsmaatregelen volgt maar niet onbestaand. Dus kom hier geen onwaarheden verkondigen. Zeker als jouw kindje overstuur in slaap valt en de eerste weken in de kindervang is altijd extra waakzaamheid aangeraden.

 

[derp]

"Ik zie geen redenen" - is dat een sweeping statement voor alle kinderen ? Dat wil zeggen dat ik ze niet zie.

Het feit dat huizen met meer kamers meer kosten dan huizen met minder kamers EN het feit dat ouders verhuizen naar huizen met meer kamers als er meer kinderen zijn, doen me enigszins vermoeden dat die zogezegde sweeping statement echter wel de realiteit is...

Goh. Komt er wel op neer dat ge de veronderstelling maakt dat elk kind er bij gebaat zou zijn om na een paar maanden in eigen bed te liggen terwijl daar volgens mij geen wetenschappelijke basis voor is en dat eigenlijk historisch gesproken een recente evolutie is. Ik interpreteer het ook alsof de mensen die hun kinderen (volgens uw maatstaven) te lang mee in bed nemen ergens iets verkeerd doen.

Spreekt voor zich dat kinderen op een bepaald moment in hun eigen kamer gaan liggen, beetje raar argument met de slaapkamers dus, maar er zijn genoeg koppels die jarenlang met 1-2 kinderen op de slaapkamer doorbrengen. Ik ken een (alleenstaande) mama wiens 8-jarige dochter nog steeds bijna elke avond bij haar in bed kruipt. Ge hoeft daar toch helemaal niks van te vinden? Dat is een beetje zoals u gaan bemoeien met uw mening te geven over iemand anders zijn geaardheid, slaat ook nergens op.

Iedereen doet maar gewoon wat op. Heel fijn dat gij een manier hebt gevonden met uw vrouw die voor jullie werkt, ik moet alleen altijd tegen mach 7 met mijn ogen rollen wanneer mensen beweren dat ze de ideale mal hebben gevonden waar alle kinderen ter wereld best doorheen geperst moeten worden voor optimaal resultaat. Ik trek het een beetje op flessen he, maar ge snapt wat ik bedoel.

Zoals ik al aangaf, ben ik uit elkaar met mijn ex, zij neemt onze dochter vanaf het begin mee in bed + geeft borstvoeding. Ge kunt u inbeelden dat er wel een zekere leegte is voor het kind wanneer ze bij mij overnacht. Resultaat: zij slaapt het grootste deel van de nacht tegen mij aan, ze zoekt ook echt geborgenheid en contact op, en ik geef haar dat met veel plezier zo lang ze dat nodig heeft. Uiteraard is het de bedoeling dat ze uiteindelijk in haar eigen kamer en in haar eigen bed slaapt, en ik ga daar ook met haar op blijven oefenen, maar of dat nu op 6 maanden, 1 jaar, 2 jaar of wat dan ook is, dat is nu eens echt iets dat iedereen zelf mag bepalen en aanvoelen met zijn kinderen.

 

[cege]

Er waren in Nederland in 2023 41 baby’s en in België iets in de 20.
Die 3 gevallen die onlangs in het nieuws verschenen waren geen marginale gevallen, die kinderen zijn nergens in gestikt, ze zijn louter gestopt met ademen tijdens hun slaap zonder gevonden reden. Volgens de website van kind & gezin komt 1/3e van de gevallen voor tijdens de opstart in de kinderopvang.

Ik denk dat je het op flessen trekt en/of spoken ziet die er niet zijn. Een kind stopt niet zomaar met ademen zonder onderliggende reden.

Je doet alsof het 'stoppen met ademen' iets is dat gelinkt is aan 'te diep slapen'. Wiegendood is gewoon een paraplu term voor 'doodvallen zonder gekende reden' - wat niet wil zeggen dat er geen reden is. Je draait de redenering gewoon foutievelijk om. Wiegendood wordt niet veroorzaakt door slapen. Nee, als het kind random doodvalt in de slaap, noemen we het wiegendood. En dat kan om allerlei redenen zijn die we niet kennen.

Wiegendood is eigenlijk het klinisch/pathologisch vuilbakje. We doen onderzoek, we vinden geen reden --> wiegendood.

Er is helemaal geen screening. Enkel bij risicogevallen, zoals prematuur of eerder geval in de familie, kan je een slaaptest aanvragen.

Kom kom kom. Vroeger waren er geen echo's, geen hielprik waar ze zeventien miljoen checks deden, geen pediater die je baby controleerde na geboorte, geen vroedvrouw die langskwam thuis, geen opvolging door K&G. Er zal af en toe een baby geweest zijn met een onderliggend iets dat niet gespot was en de baby sterft. Is het een hypoglycemie, is het een hartaanval wegens afwijkend hart, is het een zware reflux en stikken, is het koort/infectie, is het een geboortetrauma in het hoofd, ... Het was allemaal 'wiegendood' en collectieve treurnis. Tot 50y geleden was het een verrassing als er een tweeling uitkwam; er stierven nu eenmaal heel wat babies en die werden niet onderzocht.

Nu is je baby al binnenstebuiten gekeerd voor hij geboren wordt en is de kans veel kleiner dat er iets ongekend aan de hand is. Dan is er nog de hielprik. Dan is er de pediater bij geboorte. Dan is er K&G. De kans dat je een kind met risico factoren op de wereld zet zonder dat er pro-actief mitigerende maatregelen worden genomen is gewoon een pak lager dan vroeger.

Die van ons heeft tijdens haar RSV opname 8 dagen 24u aan de sensoren gehangen. Ik had onze pediater eens aangesproken over wiegendood nav de gevallen in de media en ze zei ‘wij hebben geen verhoogd risico vastgesteld tijdens haar opname maar dan nog kan ik u geen zekerheid geven dat het jullie niet overkomt’.

With all due respect, maar dat zal elke dokter zeggen. Dat wil niks zeggen.

Dus slaapt ze met een sensor. Geen enkele arts zal dat aanraden omdat het best duur is maar mij geeft het als mama, boven alle gekende voorzorgsmaatregelen en aerosleepmaterialen, wat extra gemoedsrust. Het meet ook continu de lichaamstemperatuur waardoor ik dat kind niet altijd moet lastig vallen met een thermometer en weet of ze niet te dik of luchtig aangekleed is.
Het is geen aanbeveling maar ik had het wel voor mezelf nodig na die gevallen gehoord te hebben. Het risico is misschien laag als je de voorzorgsmaatregelen volgt maar niet onbestaand. Dus kom hier geen onwaarheden verkondigen.

Ik kan hetzelfde zeggen. "Kom geen onwaarheden verkondigen". Je betaalt een hoge prijs voor gemoedsrust die volgens mij niks opbrengt. Maar elk zijn ding uiteraard.

Zeker als jouw kindje overstuur in slaap valt en de eerste weken in de kindervang is altijd extra waakzaamheid aangeraden.

Op wat is dat statement gebaseerd ? Deze obscure studie van K&G zegt overigens dat er geen directe link is tussen opvang en wiegendood, maar dat het een indirecte link is tussen het opvolgen van de preventiemaatregelen (buikslaap, temperatuur, ...)

https://www.kindengezin.be/sites/default/files/2021-06/wetenschappelijk%20dossier%20veilig%20slapen.pdf

Uit de gegevens uit de VS blijkt dat binnen de groep kinderen overleden aan wiegendood in de dagopvang, 1/3 vande overlijdens zich voordeed tijdens de eerste week van deopvang, en 1/6 zelfs de eerste dag. Dit verschil tussen thuismilieu en opvang is volgens dezelfde studies mogelijk te wijten aan de mate waarin de preventiemaatregelen worden opgevolgd.

In Nederland, waar het totale aantal kinderen overleden aan wiegendood zeer laag ligt, stelt men hetzelfde verschil in incidentie tussen opvang en thuismilieu vast. Hier blijkt de situatie echter anders te liggen en worden de preventierichtlijnen in de kinderopvang nog strikter gevolgd dan in het thuismilieu. Het relatief vaker voorkomen tijdens de eerste dagen vande opvang wordt hier niet zo duidelijk teruggevonden.



Ik kan maar mijn thuispediater volgen die zegt 'wiegendood bestaat niet'. Dat is gewoon een collectebak van slecht onderzochte babies die gestorven zijn aan verstikking/temperatuur/... in bed.

 

[JanusDR]

Zoals ik al aangaf, ben ik uit elkaar met mijn ex, zij neemt onze dochter vanaf het begin mee in bed + geeft borstvoeding.

Als dat hier gaat over slapen met een jonge baby in hetzelfde bed, dan wordt dat alleszins unaniem zwaar afgeraden door zowat elke pediatrie en overheidsinstantie in de hele ontwikkelde wereld, aangezien dat 1 van de bekendere oorzaken van wiegedood door verstikking is.

 

[Sloan]

Weer zo'n topic dat ironisch genoeg jarenlang mee gaat.

Elk kind is anders en de 1ne gaat er meer profijt aan hebben dan de andere. Mijn zoon zal volgens veel mensen verwend zijn maar die gedraagt zich beter dan veel andere kinderen.
Ik blijf zo verder doen.

 

[:unsure:]

Wat me zwaar opvalt is hoe ingeburgerd die ipads en smartphones zijn tegenwoordig. Ik had altijd de indruk dat millenial ouders daar redelijk 'tegen' waren, maar het valt me vaker op dat ze toch gebruikt worden om de kinderen rustig bezig te laten houden.

of misschien kom ik door mijn leeftijd/omgeving nu gewoon meer in contact met ouders en jonge kinderen waardoor het meer opvalt

 

[pardal]

Wat me zwaar opvalt is hoe ingeburgerd die ipads en smartphones zijn tegenwoordig. Ik had altijd de indruk dat millenial ouders daar redelijk 'tegen' waren, maar het valt me vaker op dat ze toch gebruikt worden om de kinderen rustig bezig te laten houden.

of misschien kom ik door mijn leeftijd/omgeving nu gewoon meer in contact met ouders en jonge kinderen waardoor het meer opvalt

Het is een heel dubbel verhaal en niet zo gemakkelijk. In principe ben ik ook van mening dat ze zo weinig mogelijk schermtijd moeten hebben.

Anderzijds is een ipad/smartphone praktischer dan een TV, ze kunnen overal kijken.
Wij als ouders, gebruiken ook veel onze smartphone. Lead by exemple ofzo iets zeker.

Vriendjes van de kinderen zijn daar ook mee bezig, ze willen niet uit de boot vallen.

 

[Sloan]

Het is een heel dubbel verhaal en niet zo gemakkelijk. In principe ben ik ook van mening dat ze zo weinig mogelijk schermtijd moeten hebben.

Anderzijds is een ipad/smartphone praktischer dan een TV, ze kunnen overal kijken.
Wij als ouders, gebruiken ook veel onze smartphone. Lead by exemple ofzo iets zeker.

Vriendjes van de kinderen zijn daar ook mee bezig, ze willen niet uit de boot vallen.

Quasi al het huiswerk zit nu ook online. Vriendjes hebben allemaal een scherm, etc..

Heel dat "vroeger speelde we met een stok" is ook zo'n zever. Kinderen van nu doen dat ook, maar leren tegelijk zelfs engels en een bende andere dingen. Dan stade daar met uwe stok.

 

[Sylverscythe]

Quasi al het huiswerk zit nu ook online. Vriendjes hebben allemaal een scherm, etc..

Heel dat "vroeger speelde we met een stok" is ook zo'n zever. Kinderen van nu doen dat ook, maar leren tegelijk zelfs engels en een bende andere dingen. Dan stade daar met uwe stok.

Ik ben er nu wel van overtuigd dat de leerwinst door tablets beperkt tot onbestaande is. Zeker als ze effectief zaken neerschrijven vervangen.

 

[Sloan]

Ik ben er nu wel van overtuigd dat de leerwinst door tablets beperkt tot onbestaande is. Zeker als ze effectief zaken neerschrijven vervangen.

Ik vind dat interessant om over te discussiëren.
De nuance ligt natuurlijk in wat je ze laat doen en waar ze interesse in hebben.

Mijn zoon spreekt van 9j kan een gesprek aangaan in het engels, Frans en Nederlands. Groot stuk dankzij chatten en tablet.

Hij gebruikt de tablet graag om te leren tekenen en knutselen. Soms kan hij 2 uur tablet kijken om DIY projecten te vinden.

Met schrijven zelf volledig akkoord, hij heeft al niet het mooiste schrift. Maar hoeveel schrijven we zelf nog?