Ik stem met overtuiging op het programma van N-VA en op Bart De Wever, maar ik ga met jullie akkoord dat N-VA een personeelsprobleem heeft. Als ik Jambon op tv zie, zeg ik al tegen mijn vrouw dat hij het weer gaat verknallen. Van Weyts zijn gehakkel word ik hypernerveus. Kan die nu eens niet op een rustige, eloquente manier uitleggen wat de langetermijnkoers van het Vlaamse onderwijs wordt? Matthias Diependaele komt bij mij over als een degelijke vakminister, maar ik kan nu niet zeggen waar die man voor stáát. Zuhal Demir vind ik een sympathieke en empathische politica die het goede probeert te doen, maar ik twijfel aan haar intelligentie en vakkennis; als ik haar in debatten bezig zie, bijt ik soms op mijn tanden. Theo Francken heeft goede ideeën rond migratie, maar krijgt het soms in tv-studio's ook niet goed uitgelegd. Valerie Van Peel en Peter De Roover vind ik wel sterke parlementsleden.
In 't kort: ik mis de strategische en retorische intelligentie van Bart De Wever bij de meeste N-VA'ers. Kon Vlaanderen maar bestuurd worden zoals de stad Antwerpen.
In 2009 en 2010 stemde ik nog op de VLD. Dat was toen een Vlaamse, Liberale en Democratische partij, voor een confederale omslag van het land (
). Ze deed wat moest (Quicky als minister van pensioenen bv.) en stond voor vooruitgang en continue verbetering. Vandaag is de VLD een Belgische, Progressieve partij zonder Respect voor zichzelf en haar leden. Ook al kan ik ministers De Croo en Van Quickenborne appreciëren qua capaciteiten, ik geloof niet meer in de partij. Mensen zoals Lorin Parys en Annick De Ridder, nu N-VA, zeggen ook dat zij zelf weinig veranderd zijn, maar dat VLD veranderd is.
Conner Rousseau verbaast mij wel positief. Hij heeft populistische kantjes, maar ik denk dat hij dat populisme wel inzet om zaken ten goede te veranderen. Hij lijkt ook een verbindende figuur te zijn, knap op die jonge leeftijd. Ik besef dat zowel links als rechts moeten vertegenwoordigd zijn voor een stabiele koers voorwaarts, en dan heb ik 1000 keer liever Vooruit erbij dan PVDA of Groen.
In Vlaams Belang ben ik diep teleurgesteld, zeker in de figuur van Dries Van Langenhove. Dat is een nar en volksmenner die steeds grotere groepen weet op te hitsen tegen alles wat hij maar wil eigenlijk. VB heeft een meute boze mensen achter zich verzameld en instrumentaliseert hen om onrust te stoken. Tom Van Grieken ziet eruit als de ideale schoonzoon maar de oneerlijkheid en het populisme waarmee hij zijn kiespubliek laat groeien maakt mij droef.
Ik moet toegeven dat ik het ook gewoon gehad heb met "VB-volk", zelfs in mijn eigen familie. Complottheorieën, kernracisme ("en gaat ge dan uw zoontje later met van die bruin mannen laten spelen?"), seksisme, de ideologie van het individu (egoïsme, afgunstig zijn maar zelf frauderen, klagen over de storende jeugd maar zelf sluikstorten, ... ) ik zie het allemaal passeren en ik ben het kotsbeu.
Groen heeft mij nooit kunnen bekoren, ook al ben ik vóór het terugdringen van de CO2-uitstoot en een proper leefmilieu. Ik heb gewoon geen voeling met die mensen en vind geen aansluiting bij hun methodologie of stijl. Ik vind het wel knap hoe ze met <10% van de Vlaamse stemmen heel de energiestrategie van dit land naar hun hand kunnen zetten. Nu ja, ik vind die geschaakte kernuitstap verschrikkelijk, maar ik vind het knap hoe ze erin slagen. De pannenkoeken van de VLD helpen daar natuurlijk wel bij.
PVDA heb ik geen affiniteit mee. Die Raoul Hedebouw vind ik een grappige komiek, voor de rest wens ik hen het beste.
Geef mij maar een regeringsprogramma vergelijkbaar met het bestuur in Antwerpen, N-VA / Vooruit. Welke personen achter de knoppen zitten maakt me minder uit, als de beslissingen maar goed zijn.
edit: ik was de CD&V vergeten. Dat zegt genoeg.
)
