@Silverscythe
Wat de grootordes betreft:
Huwelijksquotiënt:
Zelfs al zou je het volledige huwelijksquotiënt kunnen afschaffen (wat niet gaat gebeuren, "verworven" rechten, etc.) en integraal Vlaams kunnen herinvesteren (quod non, want federaal vs. Vlaams) kom je nog niet eens in de buurt van wat de Vlaamse Kinderopvang blijkbaar nodig heeft: 1 miljard per jaar structureel, versus 400 miljoen euro ongeveer. Dus ik geef toe dat mijn voorstel alleen niet genoeg is.
Efficiëntiewinsten te boeken in het onderwijs?
Kort: geen idee van de grootorde daar, maar mij lijkt dat toch een immens bedrag, binnen bovendien een gelijkaardig domein. Heb nog familie in die sector dus hoor nog genoeg verhalen en weet uit eigen ervaring dat zo'n anekdotes géén uitzondering zijn.
Over schoolinfrastructuur heb je gelijk, maar ook daar: betalen voor 2 sets gebouwen is duurder dan één (zelfs al betaalt het katholieke net uiteindelijk wel zelf het grote
Verder vind ik de ondertoon in veel van jouw posts toch vaak de richting uit gaan van "ouders krijgen al zoveel, en ik als arme single niet", en vanuit dat denkkader moet er daar bespaard worden. Ik weet dat niet hoor, geven wij als land exuberant veel uit aan alles rond het kind? Opnieuw, ik weet het niet.
Klopt ten dele. Dat de Belgische single het meest belast wordt is gewoon een feit. Je houdt minder over van hetgeen je voor gaat werken, krijgt niet subsidies allerhande, maar betaalt integendeel zelfs meer voor bepaalde zaken (toevallig vandaag m'n waterfactuur betaalt, het meest flagrante voorbeeld daarvan: minder verbruiken én meer betalen), tot zelfs de onroerende voorheffing toe. Om van de belastingen op doodgaan nog maar te zwijgen, mocht ik morgen onverwacht sterven (testament geschreven tijdens covid-19) zou ik het liefst alles nalaten aan m'n petekindje, maar dat is gewoon absurd hoeveel belastingen die (of beter z'n ouders) dan betalen.
Nu goed, kinderen zijn de toekomst, ik heb er op zich geen enkel probleem mee dat daar véél geld naartoe gaat (plus hypocrisie: zeker niet aangezien de huidige vriendin ook ooit kinderen wilt), waar ik wél meer problemen mee heb zijn de mensen/ouders die duidelijk héél wat krijgen (ik vind bedragen ter hoogte van enkele honderden euro's per maand geen kleine bedragen cfr. belastingaftrek + groeipakket) maar niet eens de brooddoos van hun kind kunnen vullen... geld is in zo'n gevallen echt niet (altijd) het probleem.
Of in het verhaal van "huismoeders", dat je een huismoeder van een 8-jarige niet meer moet subsidiëren, die kan minstens deeltijds gaan werken.
Wat ik, en anderen wel weten, is wat die kinderopvang ons kost natuurlijk, en hoe dat in ons eigen budget past. En dan snap ik dat sommigen dat duur vinden, en (zeker als mensen die gewoon volle pot betalen) vinden dat ze eigenlijk wel al redelijk wat van hun loon afdragen. Ik zelf vind dat meevallen, omdat mijn vrouw met een 30-urenweek nog altijd significant meer verdient dan 4 dagen/week opvang ons kosten. Maar mijn persoonlijk probleem met hoe kinderopvang hier in dit land als de gouden standaard wordt bekeken blijft wel, en dat heb ik dan ook in mijn eerste post willen uitdrukken. Voor mijn part is er misschien meer maatschappelijke winst te halen in ouders wat langer te laten thuisblijven, en het niet normaal te vinden dat een ouder, al zeker niet een moeder die borstvoeding geeft, na 3 maand terug aan de slag moet als de werkgever "voorzorgen neemt".
Tja, ik heb niet voor niets de cijfers van Statista gepost, in andere landen waar de verzorger/kind ratio wél beter is, is het niet noodzakelijk goedkoper. In sommige landen wél - "best of both worlds" - maar hoe betalen die dat dan? Het overheidsbeslag is daar alvast doorgaans niet hoger...