De grote Gravelbike thread (Grail/Grizl)

[Airjinx]

Vanuit enkel duurzaamheid inderdaad niet, maar qua comfort en rijgedrag toch wel een winnaar?

Kiezen voor een stalen frame doe je in mijn ogen vooral om anders te doen als de rest. Wat mag hé, maar 1 op 1 zeggen dat staal comfortabeler is geloof ik niks van. Het ene stalen frame is het andere niet, net zoals bij carbon.
Met carbon kunnen ze zoveel richtingen uit om een frame op bepaalde plaatsen stijf te krijgen en op andere weer comfort toe te voegen. Mijn eerste carbon fiets was een Stevens, die was knetterhard. Mijn volgende was een Trek Domane met hun Isospeed er in, daar kan geen staal tegen op.

Bovendien ligt de tijd van smalle bandjes al even achter ons. Op een gravelbike met 40 a 45mm banden die je op 2,5 a 3 bar zet lijkt me het verschil in comfort tussen framematerialen eigenlijk verwaarloosbaar.

 

[stinky]

Ik heb klein technisch vraagje: ik heb sinds begin september een canyon grail al. Nu komt de moer van de trapas steeds los waardoor het pedaal los komt en begint te 'klikken' bij elke omwenteling. Ik heb hem zelf al een paar keer vast gedraaid en uiteindelijk gewoon binnen gebracht bij de fietsenmaker omdat het een nieuwe fiets was en ik zelf niet te veel gekke dingen wou uitsteken m.b.t. garantie. Ze hebben bij de fietsenmaker de trapas helemaal uit elkaar gehaald, terug vast gemaakt en uiteindelijk er nog wat loctite op gedaan. Gisteren de fiets terug uitgetest en na 20 km stond hij weer los. Iemand nog een idee aan wat het zou kunnen liggen want het is best irritant .

 

[Polle32]

Welke moer bedoel je? De plastic pre-load cap of de boutjes van de crankarm?

 

[poeperman]

Kiezen voor een stalen frame doe je in mijn ogen vooral om anders te doen als de rest. Wat mag hé, maar 1 op 1 zeggen dat staal comfortabeler is geloof ik niks van. Het ene stalen frame is het andere niet, net zoals bij carbon.
Met carbon kunnen ze zoveel richtingen uit om een frame op bepaalde plaatsen stijf te krijgen en op andere weer comfort toe te voegen. Mijn eerste carbon fiets was een Stevens, die was knetterhard. Mijn volgende was een Trek Domane met hun Isospeed er in, daar kan geen staal tegen op.

Bovendien ligt de tijd van smalle bandjes al even achter ons. Op een gravelbike met 40 a 45mm banden die je op 2,5 a 3 bar zet lijkt me het verschil in comfort tussen framematerialen eigenlijk verwaarloosbaar.

Mijn ervaring is ook dat carbon veel comfortabeler is dan staal. Dan eender welk staal. Maar iemand die op zoek is naar een do-it-all/bikepackingfiets gaat zelden naar carbon gaan. Die kiest tussen alu of staal, en alu is een verschrikkelijk materiaal op zowat alle vlakken.

@gewicht: hohja, een kilo zal het wel schelen, maar ook niet veel meer dan dat. Een volstalen vork weegt ook wel een kilo meer dan een carbon alternatief, dus 2kilo extra is natuurlijk niet niks. Er is ook echt wel lichtgewichtstaal en dan hurk je toch tegen het premium alu aan qua gewicht...niet qua prijs

@duurzaamheid: dat is een argument. Icm carbon jetsers is het enkel de cool die nog overblijft natuurlijk.
Zodanig veel cool dat duurzaamheid er heel eventjes niet meer toe doet. Die van mij is trouwens niet zo cool met hoog carbon, daarvoor is er teveel ruimte tussen seattube en achterband.

 

[stinky]

Welke moer bedoel je? De plastic pre-load cap of de boutjes van de crankarm?

Die van de crankarm.

 

[thomasv]

Mijn ervaring is ook dat carbon veel comfortabeler is dan staal. Dan eender welk staal. Maar iemand die op zoek is naar een do-it-all/bikepackingfiets gaat zelden naar carbon gaan. Die kiest tussen alu of staal, en alu is een verschrikkelijk materiaal op zowat alle vlakken.

@gewicht: hohja, een kilo zal het wel schelen, maar ook niet veel meer dan dat. Een volstalen vork weegt ook wel een kilo meer dan een carbon alternatief, dus 2kilo extra is natuurlijk niet niks. Er is ook echt wel lichtgewichtstaal en dan hurk je toch tegen het premium alu aan qua gewicht...niet qua prijs

@duurzaamheid: dat is een argument. Icm carbon jetsers is het enkel de cool die nog overblijft natuurlijk.
Zodanig veel cool dat duurzaamheid er heel eventjes niet meer toe doet. Die van mij is trouwens niet zo cool met hoog carbon, daarvoor is er teveel ruimte tussen seattube en achterband.

Ik vind wel dat staal toch een specifiekere rij-ervaring geeft. Of het comfortabeler is dan carbon, laat ik in het midden. Maar in mijn ervaring wel degelijk 'anders'.
Maar inderdaad, op vlak van comfort zal bandendruk wel meer bepalen dan materiaal frame (indien de frames een gelijkaardige opbouw hebben). Kopen/rijden wat je tof vindt.
Ik blijf uitermate enthousiast over mijn carbon fietsen, maar toch blijf ik (vermoedelijk onterecht) heel argwanend wanneer ik die op fietsdrager op het dak van mijn auto vervoer.....

Enfin, steel is reel, and plastic is fantastic!

 

[MrKend54l]

Mijn ervaring is ook dat carbon veel comfortabeler is dan staal. Dan eender welk staal. Maar iemand die op zoek is naar een do-it-all/bikepackingfiets gaat zelden naar carbon gaan. Die kiest tussen alu of staal, en alu is een verschrikkelijk materiaal op zowat alle vlakken.

Dat geeft toch aan dat buiten de populaire joopie uit te hangen er weinig nuttig is aan een stalen bike.

Sterker nog de beperkte voordelen wegen lang niet op tegen de nadelen.

 

[poeperman]

Dat geeft toch aan dat buiten de populaire joopie uit te hangen er weinig nuttig is aan een stalen bike.

Sterker nog de beperkte voordelen wegen lang niet op tegen de nadelen.

Te zien voor welk gebruik hé.

Ik trek bijvoorbeeld een fietskar met die van mij. Met carbon zou ik dat type misbruik toch liever niet doen. En alu is slechter op alle vlak, behalve prijs en gewicht.

- het wordt supersnel slap
- het is kneiterhard
- het is niet te herstellen
- je hebt oversized tubes nodig om iets van rigiditeit te hebben, en die zijn meestal verschrikkelijk lelijk

Gewicht is overrated, al zeker op een gravelbike. Daar weegt een wielset al snel tegen de 1900 gram en zit je vaak met buitenbanden van 500-700 gram/tstuk. Het verschil in gewicht kan ik makkelijk compenseren met een lichtere bandenset en door elke week een keer minder naar de frituur te gaan.

Van de drie fietsen die hier in de garage staan is er maar één die mogelijk binnen 15j aan mijn zoon wordt overgedragen. Elk modern carbon frame ziet er na 5j gedateerd uit. Een stalen Standert kan zo uit de 70’s komen - en da’s een compliment.

 

[MrKend54l]

Ben zelf ook allesbehalve dan van alu. Enkel goed als je goedkoop een fiets wilt, maar buiten dat zou ik daar ook niet aan beginnen.

Staal zal misschien beter tegen dat misbruik kunnen. Maar met een carbon als je wat voorzichtig bent kan je dat ook gewoon.
Er zijn nog heel wat oude carbon fietsen in omloop die nog perfect rijden, ook al zijn ze bijna 20 jaar oud. Op het werk rijdt er iemand op zo een cervelo soloist van CSC, ik gok 2004-2005, heeft al drie keer rond de aarde gereden vermoed ik en buiten immens veel krassen is er aan dat frame weinig aan.

Staal heeft zeker zijn aantrekkingsvermogen. Tijdloos design.
Maar het is vooral voor de looks dat je het moet doen lijkt me. Niet dat er daar iets mis mee is natuurlijk.

Gewicht speelt minder een rol. Maar 1900gram voor wielen is toch fors hoor

 

[Mr.Fingers]

Die van de crankarm.

Een van die twee boutjes die de crank op de as klemmen. Klein beetje locktite op doen (en de zachte versie, niet de “metaal-lijm”)

 

[ugar]

Kiezen voor een stalen frame doe je in mijn ogen vooral om anders te doen als de rest. Wat mag hé, maar 1 op 1 zeggen dat staal comfortabeler is geloof ik niks van. Het ene stalen frame is het andere niet, net zoals bij carbon.
Met carbon kunnen ze zoveel richtingen uit om een frame op bepaalde plaatsen stijf te krijgen en op andere weer comfort toe te voegen. Mijn eerste carbon fiets was een Stevens, die was knetterhard. Mijn volgende was een Trek Domane met hun Isospeed er in, daar kan geen staal tegen op.

Bovendien ligt de tijd van smalle bandjes al even achter ons. Op een gravelbike met 40 a 45mm banden die je op 2,5 a 3 bar zet lijkt me het verschil in comfort tussen framematerialen eigenlijk verwaarloosbaar.

Ik weet dat Kristof Allegaert in duurwedstrijden op een stalen fiets reed, en hij was lang niet de enige in de transcontinental race. Vanwege betrouwbaarheid en comfort. Hij reed met een Jaegher.
F*ck, die dingen zien er goed uit. Maar je zit wel direct aan 6k€ voor een veloke

 

[Mr.Fingers]

Een goed stalen frame is een zaligheid.

 

[MrKend54l]

Ik weet dat Kristof Allegaert in duurwedstrijden op een stalen fiets reed, en hij was lang niet de enige in de transcontinental race. Vanwege betrouwbaarheid en comfort. Hij reed met een Jaegher.
F*ck, die dingen zien er goed uit. Maar je zit wel direct aan 6k€ voor een veloke

Allegaert kreeg die fiets en werd dus gesponsord door Jaegher.
Nu heeft hij een curve, wederom door sponsoring.

Tom Boonen is ook een ambassadeur van Jaegher.

Dat zijn meestal niet de beste referenties want die mannen rijden gewoon op hetgeen ze krijgen. Wat niet wilt zeggen dat het slechte fietsen ofzo zijn. Maar zulke influencers en prominenten in de sport die op iets bepaald rijden moet je toch altijd met een kritisch oog bekijken.

 

[phate_13]

Ik zou denken dat geen enkele prof een goede referentie is, want dat dat niet overeenkomt met wat 99% van de mensen (echt) wilt?

 

[Mr.Fingers]

Kameraad van mij heeft een Jaegher, zelf betaald. En dat is écht een goede fiets (jammer van de SRAM Red wel )

 

[thomasv]

Ik zou denken dat geen enkele prof een goede referentie is, want dat dat niet overeenkomt met wat 99% van de mensen (echt) wilt?

Gohja, wat 'willen' de mensen? Toch hetgeen waar hun voorbeeld mee rijdt? Of wat ze mooi vinden? Ambassadeurs a la Allegaert, Sehili, Catrysse,... rijden enkel maar met wat hun bevalt hoor. In de UCI pro-tours is dat nog wat anders, dat zijn teams die contracten afsluiten en de renners moeten zich maar schikken daaraan.

Ook bij de ultra's zie je meer en meer carbon verschijnen, maar titanium en staal blijven door wel sterk vertegenwoordigd.
In de Transcontinental Race van dit jaar:
47% reed met carbon frame
22% met staal
20% Titanium
11% aluminium
Op een selectie van 56 renners/fietsen. Dus dat zijn ze niet allemaal.

Voor de Tour Divide van vorig jaar:
39,7% Carbon (n=29)
24,6% Titanium (18)
20,05% Staal (15)
12,4% ALu (9)

Enfin, rijden op hetgeen je tof vindt, zeg ik dan.

 

[phate_13]

Gohja, wat 'willen' de mensen? Toch hetgeen waar hun voorbeeld mee rijdt? Of wat ze mooi vinden? Ambassadeurs a la Allegaert, Sehili, Catrysse,... rijden enkel maar met wat hun bevalt hoor. In de UCI pro-tours is dat nog wat anders, dat zijn teams die contracten afsluiten en de renners moeten zich maar schikken daaraan.

Ook bij de ultra's zie je meer en meer carbon verschijnen, maar titanium en staal blijven door wel sterk vertegenwoordigd.
In de Transcontinental Race van dit jaar:
47% reed met carbon frame
22% met staal
20% Titanium
11% aluminium
Op een selectie van 56 renners/fietsen. Dus dat zijn ze niet allemaal.

Voor de Tour Divide van vorig jaar:
39,7% Carbon (n=29)
24,6% Titanium (18)
20,05% Staal (15)
12,4% ALu (9)

Enfin, rijden op hetgeen je tof vindt, zeg ik dan.

Ja maar ik doel er vooral op dat hetgene dat voor pro's of dergelijke races misschien optimaal zou zijn, dat niet voor de amateur/zondagsrijder is.

Als je zo snel mogelijk je plaatselijk rondje langs het kanaal wilt afleggen rijden mensen ook niet op een tijdritfiets met geslamd stuur en een voorblad met 60 tanden (in de regel).

Ik snap dat veel mensen wel die richting uit gaan kijken, maar in de praktijk gebruikt men zo de fiets niet. Misschien was 'willen' niet de juiste term.

Laat me het anders verwoorden : de optimale fiets voor een profwielrenner of iemand die aan wedstrijden tout court meedoet is niet een optimale fiets voor de occasionele wielrenner. Op allerlei manieren. En één van de factoren hierin is comfort. Wat komt door positie op de fiets, gekoppeld aan flexibiliteit van de persoon en hoeveel 'vering' de fiets heeft, door materiaalkeuze, isofix, bandenkeuze,...

Maar ja, ook dat is persoonlijk natuurlijk.

 

[MrKend54l]

Laat me het anders verwoorden : de optimale fiets voor een profwielrenner of iemand die aan wedstrijden tout court meedoet is niet een optimale fiets voor de occasionele wielrenner. Op allerlei manieren. En één van de factoren hierin is comfort. Wat komt door positie op de fiets, gekoppeld aan flexibiliteit van de persoon en hoeveel 'vering' de fiets heeft, door materiaalkeuze, isofix, bandenkeuze,...

Maar ja, ook dat is persoonlijk natuurlijk.

Ik zou niet weten waarom. Een fiets kan je aanpassen zodat de fit beter past. Het is niet dat elke prof met dezelfde fit rijdt, ook zij passen zaken aan om beter op hun fiets te zitten.
Sowieso is het voor elke wielrenner, prof of amateur, belangrijk om ook te trainen naast de fiets. Fietsen is meer dan enkel maar de beentjes laten draaien, je zult ook wat kracht en stabiliteit moeten trainen.
In tegenstelling tot de profs kan je als amateur ook kiezen op welk terrein je rijdt, zo hoef je niet over kasseien te rijden. En veel moderne carbon fietsen zijn heel stijf waardoor elke Newton die je op de pedalen zet ook naar uw wielen gaat, maar tevens ook heel dempend zijn waardoor je toch nog comfort hebt.
Ook kunnen in zeer veel moderne frames 30mm bandjes waardoor je echt veel demping kan introduceren.
Allez het blijft een ongeveerde fiets eh, echt op wolkjes ga je nooit rijden, af en toe krijg je wel eens een klap.

 

[MrKend54l]

Dat canyon maar snel met hun nieuwe kleuren komt voor de grail en grizl.
Ik wil gewoon een gravelbike en snel een beetje!
En ik ben tegen het bestellen van de huidige kleuren!

 

[Bjorn]

Orbea Terra besteld Normaal voor Maart/April 23