Een kot or not?

Mogen je kinderen op kot/co-housing/...?

  • Sowieso, het is een levensles

    Stemmen: 30 27,8%
  • Normaal gezien wel, tenzij ze vlakbij gaan studeren

    Stemmen: 41 38,0%
  • Normaal niet, enkel als het een héél verre afstand is. Ze moeten wat leren afzien

    Stemmen: 14 13,0%
  • Nee, als het van mij afhangt niet. Ze moeten maar een studie kiezen die dichter is

    Stemmen: 4 3,7%
  • Nee, als het van mij afhangt niet. Financieel is dit te zwaar.

    Stemmen: 8 7,4%
  • Zot! Welke kinderen?

    Stemmen: 11 10,2%

  • Totaal aantal stemmers
    108

JPV

Crew Member
Crowdfunder FE
De discussie loopt op "wat is uw brutoloon", maar we hier steeds meer papa's hebben met opgroeiende kinderen , én er ook nog (genoeg) studenten zelf zijn, mss een aparte topic.

Als je kinderen hebt die verder zullen studeren: Hoeveel betaal je nu voor kot voor je kinderen, hoeveel betaalde je zelf (en wanneer was dat?) en zou je je kinderen wel op kot sturen?

Ben je tegen een kot, heb je zelf fantastische herrineringen aan je kot? Of ga je liever voor co-housing als student?
 
Wat mij betreft: ik heb héél veel geleerd door op kot te zitten (en meestal niet te studeren :p). Dus wat mij betreft mogen ze dat zeker, tenzij het echt nutteloos is (maar dan krijgen ze de vrijheid thuis). het kotleven is té belangrijk om jezelf te ontwikkelen, toch in mijn geval.

Mijn kot was (1997) zo'n 150 euro per maand in het begin, in het tweede jaar had ik wel een groter kot (kelderverdieping) met terras, het derde jaar en de volgende jaren (hmm... :p) had ik op hetzelfde adres een kot dat nog een zolderverdieping had (200 euro).

Eerste jaar was in de Kazernestraat in Gent, vanaf 2e jaar in de Van Hultemstraat, telkens in het studentencentrum dus.

Zalige tijd meegemaakt en uiteindelijk daar dingen geleerd (studentenvertegenwoordiging) die ik anders nooit ging meemaken.
 
Ik heb nooit op kot gezeten omdat ik op 20 min van hasselt woonde. Ook nooit behoefte aan gehad.

Voor mijn kinderen zou ik de keuze aan hen laten, tenzij het ook om de hoek is bij wijze van spreke.
 
mijn zus kreeg in 2004 tot 2009 een kot van 400€
En ik ging direct werken na het middelbaar in 2006 en mocht 300€ afgeven in de maand.
"Als je ga studeren krijg je ook een kot" was hun argument.

Ging ik in 2011 toch naar de Hogeschool studeren mocht ik mijn school zelf betalen want ze kregen geen kindergeld meer.

in elk geval, was ik meer tevreden in 2011 van mijn wagen dan dat ik een kot zou gehad hebben.
 
Op kot gaan was fantastisch. Mijn vrienden van het middelbaar zaten allemaal ook in Gent op fietsafstand, en wij hebben ons echt ongelooflijk geamuseerd.

Daarnaast is het echt een levensles. Plots zelf je dag mogen plannen naar wens is een ganse aanpassing. Na een jaar heb ik een goeie combo van studeren, plezier en sporten gevonden. In het eerste jaar had ik nog veel schrik om te buizen en ging ik eigenlijk bijna nooit uit. Toen wel met een maat beginnen fitnessen, wat ik nog altijd doe.

Wel een dure bedoening in Gent (voor mijn ouders dan wel), heb 6 jaar gestudeerd aan 400 euro per maand. Dat waren op zich vrij normale koten: slaapkamer, badkamer en kleine living. Gewoon hoge prijs door de ligging. Ik heb aan de verloren kost, kunstlaan, het zuid, en de portus ganda gezeten.

Ik zou mijn kinderen sowieso op kot laten gaan als ze dat willen, het is een schone tijd.
 
Ik heb de luxe gehad van op appartement te kunnen zitten als kot. Maar zelf zou ik zoiets nooit doen voor mijn kind.
Mijn kind mag op kot gaan van mij als hij dat wilt, maar de mama overtuigen zal een andere zaak worden denk ik.
Veel hangt ook af waar hij zal studeren, als dit dichtbij is staat hij voor mij voor de keuze auto of kot. Al kan dat binnen 18 jaar ook weer helemaal anders zijn natuurlijk.

Ik heb persoonlijk héél veel aan mijn kot periode gehad, ben daar enorm gegroeid als persoon en heb mezelf enorm kunnen ontwikkelen buiten op het vlak waarvoor ik ging: school. 6 jaar op kot gezeten en geen diploma gehaald, wringt mijn ouders volgens mij nog altijd zonder dat ze er woorden aan willen vuil maken.
 
Mijn ouders betaalde voor mij 300/maand in Leuven, periode 2012-2017

Uiteraard zou ik mijn kinderen hetzelfde willen geven, echt de max om te kunnen profiteren van die vrijheid. Vanuit Leuven kon je zowat overal geraken met de trein zonder dat je echt heel hard op het uur moest letten, alles dichtbij, was echt heerlijk. Los van het vele gepieker in bed waar iedere student wel last van heeft. De eeuwige twijfel.

Ik hoop wel dat een kot tegen dan nog altijd bestaat. Aantal kamers met eigen douche en/of keukentje stijgt jaar na jaar, waardoor er toch wordt ingeboet aan kotgevoel imo.
En dat de lessen aan den unief nog altijd grotendeels facultatief blijven. Ik mag er niet aan denken...
 
Mogen ze zeker hier als we er later de financiële middelen voor hebben.
Want zal mogelijks met 2 tegelijk zijn dat ze op kot zullen willen gaan, ze schelen maar 1 schooljaar.

Zelf niet op kot gezeten, maar wel een auto gekregen van thuis.
Mijn vriendin, die later mijn vrouw is geworden, had wel een ruim kot.

Ik bleef in de week en tijdens de examens meer wel dan niet slapen bij haar en we reden overal naartoe (inclusief zij naar haar stage) met mijn auto.
Win-win. :p

Ik ondervond alvast dat ik er veel zelfstandiger door werd, je leert uw plan trekken.
 
Ik vind de manier waarop mijn ouders het in mijn situatie aangepakt hebben ook wel interessant: ge moogt studeren wat ge wilt.
Is die richting bij ons in de buurt (in mijn geval: Hasselt, Diepenbeek), dan niet op kot. Is de richting niet in de buurt, dan op kot.
Uiteindelijk is het dan eventmanagement in Kortrijk geworden, dus op kot. Daarnaast net zoals bij rijbewijs was er thuis de volgende afspraak: ouders betalen de eerste keer al de rest was voor mij. Idem voor het kot: iedere jaar geslaagd, ouders betalen. Niet geslaagd, Dario betaalt.

Volgens mij hangt het ook wat af van kind tot kind. Ik kon goed om met de vrijheid van het kotleven, maar heb toch ook het tegenovergestelde gezien: alleen maar op café zitten, heimwee, ...
 
Voor mij puur afhankelijk van wat ze gaan studeren. Gewoon op kot gaan omdat ze op kot willen dat zal toch niet pakken, daarvoor is het allemaal net iets te duur, maar als het transport té extreem zou worden dan kan het uiteraard wel.
 
Laat mij eerst zeggen ... ik heb zelf nooit op kot gezeten. Heb het zeker ook niet gemist. Het zou mij uiteindelijk ook gewoon té veel gekost hebben.
Wss meer dan ik zou kunnen opbrengen hebben. Naast de kosten die ik had aan school (inschrijving, boeken), trein & kosten overdag (zoals middagmalen) zou een kot er echt niet meer af gekunnen hebben.

Ik werkte in de weekends, zomer & vrije namiddagen (1 jaar gelukt), maar dat bracht nu ook weer geen fortuinen op. Alleszins genoeg om de basis kosten voor de school te betalen.

Ik vind het persoonlijk ook niet nodig om op kot te gaan. Ik heb in Gent gezeten. Dus dit was dagelijks de trein op & ja, je was wel een uurtje onderweg elke dag. Maar om daarvoor 1000en EUR/jaar te leggen om dat uurtje/dag te besparen ... hmmmm.

Ik heb er ook genoeg gekend die dat jaar en dat kot gebruikten als middel om te profiteren van 't feit dat de ouders totaal geen zicht meer hadden op uw doen & laten. Dus die deden gene klop, gingen uit & zag je vrijwel nooit op campus. Wel op kosten van mammie & pappie natuurlijk. Sommigen konden dat een half jaar trekken (tot eerste rapport), sommigen zelfs een heel jaar.
Heck ... 'k heb zo 'n dokterszoon gekend die dat letterlijk 5j kunnen trekken heeft vooraleer die niet meer mocht terug komen van de school (iets van studiepunten op of zoiets).

Anyway ...moest ik zelf kinders hebben & ze zouden dat écht willen, zou ik het doen? Dunno, maar niet om pakweg van Lokeren -> Gent te sporen of om hun uitgangsleven een boost te geven.
Als het echt zoiets speciaal zou zijn dat men er 5u/dag voor onderweg moet zijn ... maybe. Maar ik zou wel al eens te goei kijken waarom die net 'daar' moeten zijn hoor. Ook dat het een studierichting is met perspectief, niet een of andere fringe richting waar 2 man & ne paardekop per 10 jaar ooit eens werk in vind.
 
Zelf niet op kot gezeten, konden mijn ouders financieel niet aan.

Hoe ik het zie:
Het eerste jaar niet op kot, eerst hare draai vinden en bewijzen dat ze kan studeren.
Daarna: op kot maar zelf er ook in bijdragen want financieel zal het zeker een extra inspanning vragen. Vb: kindergeld + 100 euro van pa en 100 euro van ma, de rest zelf op te leggen.
Alez, dat is hoe ik het zie, daarom is haar vader er nog niet mee akkoord 😉
 
Kan er een optie bijkomen "ja, maar dan moeten ze er wel voor mee betalen/alles zelf betalen" of iets in die genre?
 
Ik mis de optie die ik had: bewijs eerst in je eerste jaar dat je op studievlak je plan kan trekken, en dan geen probleem (iets dat Mulan ook zegt).

Uiteindelijk is dat eerste jaar dan mijn moeder overleden, en had ik een vriendenkring die ook niet op kot ging, dus is het er nooit van gekomen. Maar eventuele kinderen mogen gerust op kot, zolang ze ok studeren (wat ik dus hierboven zei). Wat mij ook minder kan bekoren is wat een vriend destijds deed: vanuit de Noordrand van Brussel op kot in Leuven (betere sfeer) om in Brussel te studeren, dat zouden ze mij toch wel héél goed moeten kunnen verkopen.
 
Zelf niet op kot gezeten, konden mijn ouders financieel niet aan.

Hoe ik het zie:
Het eerste jaar niet op kot, eerst hare draai vinden en bewijzen dat ze kan studeren.
Daarna: op kot maar zelf er ook in bijdragen want financieel zal het zeker een extra inspanning vragen. Vb: kindergeld + 100 euro van pa en 100 euro van ma, de rest zelf op te leggen.
Alez, dat is hoe ik het zie, daarom is haar vader er nog niet mee akkoord 😉
Bwa, een extra inspanning...
In Vlaanderen is het danig pervers geregeld dat ge alle voordelen krijgt eens ge onder een bepaalde arbitraire grens viel. Kameraad kreeg schone studiebeurs die residentieel kot (120/maand) ruim dekte, en dan was er nog over. En dan zat m in een groter kot dan dat waar mijn ouders bijna het drievoud voor mochten betalen. Om nog maar te zwijgen van het immense verschil aan inschrijvingsgeld... En tis dat niet dat mijn ouders met een inkomen kruiwagens geld verdienden
 
Ik mocht vroeger de keuze maken: oftewel mocht ik op kot of ze legde bij bij de aankoop van een wagen. En ik ben heel blij dat ik die 2de keuze heb gemaakt, op kot gaan is tof, een eigen wagen op uw 19de is net ietskes toffer. Ik had kameraden die op kot zaten in Hasselt en Leuven en mijn toenmalige vriendin zat ook op kot dus ik kon altijd wel eens ergens overnachten indien nodig. En van thuis uit kreeg ik ook vrijheid, ik moest gewoon eens laten weten waar ik heen ging. Dus, als ik op dat moment in de mogelijkheid ben, zal ik m'n toekomstige kleine ook dezelfde keuze geven.

offtopic.gif

Offtopic:
Waar ik op 9lives wel de stupkes van kreeg was als er jongeren advies kwamen vragen om hun ouders te overhalen om op kot te mogen en dan als pluspunt: "leren zelfstandig zijn" aanhaalde. Dat is nu toch echt zo'n zever eh, geef gewoon toe dat het is omdat je op uw gemak wilt zitten zonder gezaag van uw ouders als ge een dag skipt om uit te kateren of u overslaapt. Zoals ik zei ben ik bij verschillende kameraden en bij m'n ex op kot geweest en overal was het ongeveer hetzelfde liedje: Voor eten hadden de meeste 2-3 dagen van thuis uit mee, dan nog een dag spaghetti of frit en vrijdag aten ze thuis. "Zelfstandig" naar de winkel gaan beperkte zich tot wat frisdrank, een bak bier en een brood. En kuisen was ook eens 1 keer per maand.
 
We gaan nu wel uit van mensen die normaal hunne boterham verdienen, niet van mensen die zichzelf bewust of uit noodzaak tegen de armoedegrens bevinden.
 
Offtopic:
Waar ik op 9lives wel de stupkes van kreeg was als er jongeren advies kwamen vragen om hun ouders te overhalen om op kot te mogen en dan als pluspunt: "leren zelfstandig zijn" aanhaalde. Dat is nu toch echt zo'n zever eh, geef gewoon toe dat het is omdat je op uw gemak wilt zitten zonder gezaag van uw ouders als ge een dag skipt om uit te kateren of u overslaapt. Zoals ik zei ben ik bij verschillende kameraden en bij m'n ex op kot geweest en overal was het ongeveer hetzelfde liedje: Voor eten hadden de meeste 2-3 dagen van thuis uit mee, dan nog een dag spaghetti of frit en vrijdag aten ze thuis. "Zelfstandig" naar de winkel gaan beperkte zich tot wat frisdrank, een bak bier en een brood. En kuisen was ook eens 1 keer per maand.
Ik vind dat ook wat overroepen, aangezien je in België nooit echt ver woont, wat dan vaak resulteert in elk weekend naar huis waar de was en de plas gebeurt, en ze eventueel nog eens koken voor een paar dagen extra. Op een studentenkamer overleven voor 5 dagen onder zo'n omstandigheden is nu ook niet zo zelfstandig :)

Dusja, leuke ervaring zeker, maar noodzakelijk dat denk ik niet.
 
En van thuis uit kreeg ik ook vrijheid, ik moest gewoon eens laten weten waar ik heen ging.
Het tweede deel van uw post vind ik sterk verband houden met deze zin, want niet iedereen krijgt die vrijheid thuis.
Een auto krijgen is bijv zeker leuk, maar als elke rit gechronometreerd wordt dan is het plezier er snel af.
 
We gaan nu wel uit van mensen die normaal hunne boterham verdienen, niet van mensen die zichzelf bewust of uit noodzaak tegen de armoedegrens bevinden.
Het loont de moeite om het eens te checken. De bovengrens in ons geval (twee punten) was een jaarinkomen van 35000euro, oftewel net geen 3000bruto per maand. Toch een heel eind verwijderd van de armoedegrens wat mij betreft...

Maw, 2900bruto, hallo verlaagd inschrijvingsgeld en mogelijk geld om goedkoop deftig studentenkot
3000bruto: pech gehad, betaal maar een PAK meer
 
Terug
Bovenaan