Een succesvolle carrière: kwestie van geluk, talent of inzet?

[makila]

Maar zo draaien we natuurlijk gewoon in cirkeltjes hé. Ik vind dat de focus te snel op geld en rijkdom ligt, ik geef dat aan, en dan is het antwoord dat ik daar zelf teveel op focus. Zo komen we nergens natuurlijk.

Ik ben er op dit forum nog nooit in geslaagd 100% van de anderen hier op dit forum, mee te krijgen met hetgeen ik post. Het maakt niet uit wat ik zeg, iets banaal of iets ernstig. Dat lukt mij gewoon echt nooit.

En ergens vind ik dat ook gewoon normaal. Het zou maar erg zij als iedereen identiek is en identiek hetzelfde over bepaalde topics denkt.

En iemand overtuigen van uw gelijk? In het echte leven face to face lukt dat 10% van de tijd, 90% niet.
Dus waarom zou dit op een tekstforum dan wel lukken?

 

[Sylverscythe]

Want wat bedoel jij nu opnieuw met "betere thuissituatie"? Want ik lees met @cege eigenlijk maar 1 iemand die op glashelder ingaat. Dus hoe beoordeel je zijn thuissituatie dan als "beter"?

Als met "ingaan" tegenspreken zonder onderbouwing bedoelt toch.

En ik beoordeel dat doordat hij zelf aangeeft dat zijn vader een "hoge pief" was terwijl er elders op dit forum staat dat zijn moeder in het onderwijs werkte. Dat vergelijk ik dan met de posts van glashelder en Mulan. Je weet wel, socio-economische positie en diploma van de ouders.

Dus zelfs zonder de factor "rijkdom", waar jij kennelijk persoonlijke problemen mee hebt, zie ik daar een verschil.

 

[Pieterjan94]

Volgens mij ontkent niemand dat geluk een belangrijke factor is. Maar als je geluk maar breed genoeg omschrijft wordt alles geluk. In jouw voorbeeld is "goede opvoeding" een vorm van geluk. Maar dan is "een juiste opleiding kiezen" ook geluk en "een juiste job kiezen" dat ook.
En zo blijf je bezig en ga je alles omschrijven als geluk.

De grootste impact op je succes, is de wieg waarin je geboren bent. En dat is 100pct geluk en meteen een enorm sterke basis voor je verdere leven.

Ouders die niet lang naar school zijn geweest, of gewoon arbeiders zijn, is op zich nog geen ramp. Dat is vooral problematisch als je daardoor ook minder intelligentie hebt, slechtere leefomstandigheden, en vooral, ouders die geen fuck geven om school. En dat latste weegt enorm hard door. En ook dat is geluk.

 

[cege]

Als met "ingaan" tegenspreken zonder onderbouwing bedoelt toch.

In elk geval meer onderbouwd dan de replieken die ik krijg.

Het gaat hier over geluk om carriere te maken en alles komt terug op " 'geluk' = goede huissituatie want de ouders 'manipuleren' en duwen in de juist richting". Daar gaat het toch niet over?

Dat er randomness betrokken is in success, uiteraard. Maar dat is meer dan het geluk dat je uit een goede huissituatie komt.

Als je dan afkomt met "de papers worden nagelezen door de ouders" als een argument, ja, sorry, dat is te ridicuul voor woorden in mijn ogen.

En ik beoordeel dat doordat hij zelf aangeeft dat zijn vader een "hoge pief" was terwijl er elders op dit forum staat dat zijn moeder in het onderwijs werkte. Dat vergelijk ik dan met de posts van glashelder en Mulan. Je weet wel, socio-economische positie en diploma van de ouders.

Mijn pa was burgie in het leger. Nee, die las mijn papers niet na. Hij zou er ook geen fluit van verstaan hebben. En bladspiegel en layout en weet ik veel. Who * cares. Die papers tellen uiteindelijk toch voor geen fluit mee. Dus dat denkspoor is totally ridicuul.

En mijn moeder had geen hoger diploma en leerde 12 jarigen met het verstand van een kleuter een stylo vasthouden of spasten recht op een stoel zitten. Weinig eervolle of coole job met "connecties" waar ik ooit iets aan gehad heb.

Dus zelfs zonder de factor "rijkdom", waar jij kennelijk persoonlijke problemen mee hebt, zie ik daar een verschil.

En uiteraard is er in het leven een grote "geluk" factor, of noem het randomness in events. Maar dat heeft in essentie niks te maken met centen, thuis situatie, afkomst, diploma ouders, ... Ik ging op unif normaal op uitwisseling gaan naar USA (zelf dossier ingediend, ouders wisten zelfs van niks, voor je hier weer mee zou afkomen). Beurs was goedgekeurd, thesis geregeld, huisvesting geregeld. Uiteindelijk door practicalities is heel de boel geschrapt. Ik moest last minute een thesis zoeken in de lokale faculteit. Kom ik random bij een random prof terecht die nog een waslijst onderwerpen had (totaal ander onderwerp and little did I know dat die geen studenten vond omdat hij er geen kloten begeleiding voor deed en daardoor nog een lange lijst had). Ik doe thesis, je ziet de mens nooit, maar toch goede punten. Ik mag er uiteindelijk doctoraat doen en mijn carriere in dat veld is gestart. Randomness at best en veel geluk in betrokken. Invloed van dollars, afkomst, diploma ouders? Close to zero.

 

[Nineshots]

Grotendeels?
Puur op de arbeidsmarkt gericht: je zal maar een allochtoon zijn ouder dan 50j... Om maar 2 factoren te benoemen die een negatieve invloed hebben op je werkkansen.
Of zoals @lammeken een fysieke beperking hebben waardoor je belachelijk stevig moet knokken om maar een kans te kunnen krijgen.

Maar hey, als je het echt ècht wil...

Allemaal prima als je een zelfzekere, extraverte persoonlijkheid hebt.

Of een sector waarin dit simpelweg kan? Mijn talenten liggen duidelijk in de zorg, waar vooral met barema's wordt gewerkt, diploma's je doorgroeipotentieel bepalen,...



Niet om jou en je stellingen aan te vallen specifiek hoor, gewoon om te duiden dat het wel een 1zijdige kijk is van iemand die waarschijnlijk weinig problemen heeft gekend om aan een job te geraken en in een sector zal zitten waar hard werken makkelijker loont.

"Grotendeels" was inderdaad een verkeerde verwoording van mij.
Ik wou gewoon aangeven dat geluk niet zwart/wit is.
Je achtergrond is imo een zeer grote factor van geluk, idem voor je talenten (en vaak heeft je achtergrond een grote factor in de mate dat die talenten tot uiting komen).
Maar met acties te ondernemen kan je in sommige gevallen (ipv "grotendeels" ) wel voor kansen op geluk creëren.

 

[stungunner]

Als met "ingaan" tegenspreken zonder onderbouwing bedoelt toch.

En ik beoordeel dat doordat hij zelf aangeeft dat zijn vader een "hoge pief" was terwijl er elders op dit forum staat dat zijn moeder in het onderwijs werkte. Dat vergelijk ik dan met de posts van glashelder en Mulan. Je weet wel, socio-economische positie en diploma van de ouders.

Dus zelfs zonder de factor "rijkdom", waar jij kennelijk persoonlijke problemen mee hebt, zie ik daar een verschil.

Je moet nu toch zelf ook wel inzien dat het allemaal nogal veel be- en veroordelend is, niet? En net dat is wat mijn probleem is daarmee. Er wordt snel geoordeeld op gezinssituatie, al dan niet op basis van of rekening houdend met het financiële, om te beoordelen wie nu wel of niet meer geluk heeft gehad om zogezegd "succes" te hebben. Ik vind dat nogal bij de haren getrokken én vaak gewoon onnodig polariserend. Je zou bijna elk gezin gaan moeten analyseren om daar echt een zicht op te krijgen, uiterlijke oppervlakkige zaken zijn ook alleen maar dat, oppervlakkig en vaak onjuist of een verkeerd beeld gevend.

Ook anekdotisch natuurlijk maar ik heb nog op een college gezeten "met goeie reputatie".
Lees: in het 6de kreeg een klasgenote een gloednieuwe VW en ze kreeg er smalende opmerkingen over van enkelen dat het "maar" een VW was. (In mijn ogen gaat het om 1/3de van mijn ASO-klas)

Ik heb nog nooit een bende nietsnutten bij elkaar gezien waarvan ik de kansen op succes zo laag inschat als daar. Velen hadden geen enkele betrokkenheid van hun ouders, de arrogantie en totaal gebrek aan empathie droop er van af bij sommigen en heeft mij heel goed laten inzien dat een bende rijke ouders er evengoed in slagen hun kinderen "te verkloten" door er niet/weinig in te investeren voor zaken zoals persoonlijkheidsvorming, waarden en normen die het gros van de maatschappij naar waarde achten,...

Op zich vind ik jouw anekdote helemaal passend bij wat ik ook bedoel. Die "rijke" jongeren hebben, naar de buitenwereld toe, alles wat ze moeten hebben om te slagen. Maar intern, binnen dat gezin, is net de leefsituatie en omgeving net niet wat hen stimuleert of motiveert om er iets van te maken. Oppervlakkige schijn dus, en veel mensen baseren daar wel hun (voor)oordeel op.

 

[phate_13]

Je moet nu toch zelf ook wel inzien dat het allemaal nogal veel be- en veroordelend is, niet? En net dat is wat mijn probleem is daarmee. Er wordt snel geoordeeld op gezinssituatie, al dan niet op basis van of rekening houdend met het financiële, om te beoordelen wie nu wel of niet meer geluk heeft gehad om zogezegd "succes" te hebben. Ik vind dat nogal bij de haren getrokken én vaak gewoon onnodig polariserend. Je zou bijna elk gezin gaan moeten analyseren om daar echt een zicht op te krijgen, uiterlijke oppervlakkig zaken zijn ook alleen maar dat, oppervlakkig en vaak onjuist of een verkeerd beeld gevend.



Op zich vind ik jouw anekdote helemaal passend bij wat ik ook bedoel. Die "rijke" jongeren hebben, naar de buitenwereld toe, alles wat ze moeten hebben om te slagen. Maar intern, binnen dat gezin, is net de leefsituatie en omgeving net niet wat hen stimuleert of motiveert wat er iets van te maken. Oppervlakkige schijn dus, en veel mensen baseren daar wel hun (voor)oordeel op.

Daar haal je wel iets aan wat ook belangrijk is. Van buitenaf kunnen we weinig zeggen over geluk in zijn totaliteit.

Sommige gelukfactoren zijn gewoon veel zichtbaarder dan anderen.

 

[contextbinder]

Ouders die niet lang naar school zijn geweest, of gewoon arbeiders zijn, is op zich nog geen ramp. Dat is vooral problematisch als je daardoor ook minder intelligentie hebt, slechtere leefomstandigheden, en vooral, ouders die geen fuck geven om school. En dat latste weegt enorm hard door. En ook dat is geluk.

Het “aanwezig zijn op school” is mss zelfs belangrijker dan al de rest voor heel veel mensen.

 

[Five-seveN]

Wat zegt jij nu zelfs, autisten hebben de laagste tewerkstellingsgraad van alle mensen met een beperking. 85% van hogergeschoolden autisten zijn wrkloos.

Deze topic gaat over mensen met succes in hun carrière niet over werklozen. Google nekeer beroemde autisten en zie eens wat er uit het lijstje naar boven komt eh. En stel dan dat deze mensen hun autisme geen enkele impact gehad heeft op hun succes.

 

[stungunner]

Daar haal je wel iets aan wat ook belangrijk is. Van buitenaf kunnen we weinig zeggen over geluk in zijn totaliteit.

Sommige gelukfactoren zijn gewoon veel zichtbaarder dan anderen.

Dat klopt uiteraard, maar vind je dat dan geen huizenhoge vooroordelen, om op basis daarvan het geluk te gaan bepalen dat iemand heeft gehad om "carrière" te maken?

Iemand uit Sint-Martens-Latem: ja, die moet wel veel geluk gehad hebben.
Iemand uit Molenbeek: ja, die moet het wel lastig gehad hebben.

Ik vind het heel vreemd dat in de route naar succesvol zijn dat vooroordeel blijkbaar best mag hier, maar draai het eens om.

Iemand uit Sint-Martens-Latem: ja, die moet wel braaf zijn en hard werken.
Iemand uit Molenbeek: ja, die moet wel doppen en in de criminaliteit zitten.

De haren komen hier normaal toch recht van dergelijke vooroordelen?

Zelfs hier wordt een oordeel geveld op basis van enkele posts van users wie meer of minder "geluk" heeft gehad, zonder diepere inkijk in bepaalde situaties of factoren die dat geluk mee zouden kunnen bepalen. Gewoon, op basis van de job van de ouders. Dat vind ik gewoon fout.

Wat nogmaals niet wegneemt dat geluk, in welke vorm dan ook, een zeer grote rol speelt in het al dan niet succesvol zijn. Maar ik hou er gewoon niet van dat geluk puur te gaan indelen op uiterlijke of oppervlakkige kenmerken. Dat zijn heel vaak gewoon vooroordelen en die zijn imo nooit op zijn plaats, hoewel zeker des mensen.

 

[Mulan]

Maar ik hou er gewoon niet van dat geluk puur te gaan indelen op uiterlijke of oppervlakkige kenmerken. Dat zijn heel vaak gewoon vooroordelen en die zijn imo nooit op zijn plaats, hoewel zeker des mensen.

Het gaat niet om vooroordelen, het gaat om statistisch bewezen kansen.
Kansen op kansarmoede zijn groter in pakweg Molenbeek, kansen op hogere studies zijn hoger bij gezinnen met een middelmatig tot hoog inkomen.

Wat natuurlijk volledig los staat van "alle mensen uit Molenbeek zijn kansarm" en "alle 18-jarigen in Sint-Martens-Latem zullen succesvol slagen in een hogere opleiding".
Maar de kansen zijn gewoon hoger.

 

[stungunner]

Het gaat niet om vooroordelen, het gaat om statistisch bewezen kansen.
Kansen op kansarmoede zijn groter in pakweg Molenbeek, kansen op hogere studies zijn hoger bij gezinnen met een middelmatig tot hoog inkomen.

Wat natuurlijk volledig los staat van "alle mensen uit Molenbeek zijn kansarm" en "alle 18-jarigen in Sint-Martens-Latem zullen succesvol slagen in een hogere opleiding".
Maar de kansen zijn gewoon hoger.

Op basis van statistieken dat globaal bekijken kan ik uiteraard alleen maar mee akkoord zijn én kan nuttig zijn om per regio bepaalde tendensen en problematieken in kaart te brengen en eventueel bepaalde maatregelen proberen te nemen of beleid daarop af te stemmen.

Maar op individueel vlak zeggen die statistieken imo weinig.

Percentages los uit de duim gezogen maar:

"Bilal komt uit Molenbeek dus hij heeft 11,2% kans om een succesvolle carrière te hebben volgens de statistieken."
"Geoffrey komt uit Latem dus hij heeft 62,5% kans om een succesvolle carrière te hebben volgens de statistieken."

Het slaagt imo op niet veel om op die manier een oordeel te gaan vellen over de zogezegde slaagkansen per individu. En toch gebeurt zoiets wel, en dat zijn puur vooroordelen op basis van afkomst. En die lijken mij toch, in geen enkel geval of geen enkele richting, op zijn plaats. Het kleeft meteen een stigma op iemand puur op basis van zijn woonplaats of afkomst.

 

[Mulan]

Op basis van statistieken dat globaal bekijken kan ik uiteraard alleen maar mee akkoord zijn én kan nuttig zijn om per regio bepaalde tendensen en problematieken in kaart te brengen en eventueel bepaalde maatregelen proberen te nemen of beleid daarop af te stemmen.

Maar op individueel vlak zeggen die statistieken imo weinig.

Percentages los uit de duim gezogen maar:

"Bilal komt uit Molenbeek dus hij heeft 11,2% kans om een succesvolle carrière te hebben volgens de statistieken."
"Geoffrey komt uit Latem dus hij heeft 62,5% kans om een succesvolle carrière te hebben volgens de statistieken."

Het slaagt imo op niet veel om op die manier een oordeel te gaan vellen over de zogezegde slaagkansen per individu. En toch gebeurt zoiets wel, en dat zijn puur vooroordelen op basis van afkomst. En die lijken mij toch, in geen enkel geval of geen enkele richting, op zijn plaats. Het kleeft meteen een stigma op iemand puur op basis van zijn woonplaats of afkomst.

Wat betreft "succesvolle carrière" ben ik het helemaal met je eens, want elk heeft daar zijn eigen invulling van.
Als Bilal uit Molenbeek zonder diploma chauffeur is bij de MIVB die elke dag met een smile naar zijn werk gaat, dan heeft die een mooi inkomen en een goeie job en IS die ook simpelweg succesvol wat mij betreft.

Terwijl Geoffrey misschien een leugenachtige makelaar is die graag stoeft met zijn inkomen, zijn Audi en ver weg staat van mijn morele waarden.

Dan is voor mij 'Den Geof" the biggest loser... Maar statistisch gezien waarschijnlijk niet...

 

[stungunner]

Wat betreft "succesvolle carrière" ben ik het helemaal met je eens, want elk heeft daar zijn eigen invulling van.
Als Bilal uit Molenbeek zonder diploma chauffeur is bij de MIVB die elke dag met een smile naar zijn werk gaat, dan heeft die een mooi inkomen en een goeie job en IS die ook simpelweg succesvol wat mij betreft.

Terwijl Geoffrey misschien een leugenachtige makelaar is die graag stoeft met zijn inkomen, zijn Audi en ver weg staat van mijn morele waarden.

Dan is voor mij 'Den Geof" the biggest loser... Maar statistisch gezien waarschijnlijk niet...

Welja, dat is idd nog een reden waarom ik deze discussie zoals reeds gezegd gewoon moeilijk vind: wat is een succesvolle carrière?

Dat is al heel erg subjectief en evengoed nogal be- en veroordelend.

Want Bilal, wiens vader arbeider en moeder huisvrouw is, zal wellicht aanzien worden als succesvol wanneer die pakweg storemanager van een grote kledingwinkel in Brussel is.
Maar Geoffrey, de zoon van pakweg Jan De Nul, zal wellicht aanzien worden als mislukt en "oei, heeft die er dat maar uitgehaald" mocht die storemanager zijn van diezelfde winkel.

Terwijl daar voor beiden gewoon helemaal niks mis mee is imo en ze beide gewoon succesvol kunnen zijn of zich in elk geval zo voelen.

 

[Sylverscythe]

Je moet nu toch zelf ook wel inzien dat het allemaal nogal veel be- en veroordelend is, niet? En net dat is wat mijn probleem is daarmee. Er wordt snel geoordeeld op gezinssituatie, al dan niet op basis van of rekening houdend met het financiële, om te beoordelen wie nu wel of niet meer geluk heeft gehad om zogezegd "succes" te hebben. Ik vind dat nogal bij de haren getrokken én vaak gewoon onnodig polariserend. Je zou bijna elk gezin gaan moeten analyseren om daar echt een zicht op te krijgen, uiterlijke oppervlakkige zaken zijn ook alleen maar dat, oppervlakkig en vaak onjuist of een verkeerd beeld gevend.

Het gaat hier dan ook gewoon over statistiek, terwijl jij altijd afkomt met individuele uizonderingen.

Jij bent gewoon correlatie met causaliteit aan het verwarren. Er is een reden dat het hoogst behaald diploma van de ouders of het gezinsinkomen als een factor worden gezien hé. Wat jij dan zegt is "jamaar dat is een vooroodeel want misschien is de papa met een PhD een alcoholist en die zonder diploma vader van het jaar". Ja, dat kan. Nee, dat maakt statistieken niet ongeldig. Want gemiddeld gezien, bv. op 100 personen, hebben kinderen van geschoolde ouders betere kansen in het onderwijs. Dat is gewoon een feit. Correlatie. Dat wil niet zeggen dat iemand met ongeschoolde ouders sowieso minder succes zal hebben dan het kind van twee universitairen. Causaliteit.

Zo vermoeiend man. Feiten zijn polariserend dus? Als je dat doortrekt kan je ongeveer elk initiatief in dit land en elders om mensen te steunen afschaffen hé.

Welja, dat is idd nog een reden waarom ik deze discussie zoals reeds gezegd gewoon moeilijk vind: wat is een succesvolle carrière?

Dat is al heel erg subjectief en evengoed nogal be- en veroordelend.

Want Bilal, wiens vader arbeider en moeder huisvrouw is, zal wellicht aanzien worden als succesvol wanneer die pakweg storemanager van een grote kledingwinkel in Brussel is.
Maar Geoffrey, de zoon van pakweg Jan De Nul, zal wellicht aanzien worden als mislukt en "oei, heeft die er dat maar uitgehaald" mocht die storemanager zijn van diezelfde winkel.

Terwijl daar voor beiden gewoon helemaal niks mis mee is imo en ze beide gewoon succesvol kunnen zijn of zich in elk geval zo voelen.

Buiten subjectieve criteria zijn er ook wel objectieve denk ik, zoals rondkomen en tegenslagen kunnen te boven komen. Dit neigt nogal naar "ja hij heeft het toch wel ver geschopt gezien zijn achtergrond". Dat is evengoed redelijk beoordelend.

Maar goed, eerlijk gezegd gaat dit nergens heen. Ik ben gewoon elke post dezelfde dingen aan het antwoorden op jouw zelfde argumenten lijkt het.

 

[Five-seveN]

Dit gaat nergens heen omdat de openingspost gewoon een rommel artikel is. Ze posten ook geen enkele duidelijk afgebakende criteria of context en refereren naar een hoop verschillende wetenschappelijke artikels achter gigantische paywalls. Juist daarom wel een waar veel over kan gediscuteerd worden welliswaar.

Bovendien als je het artikel leest kom je op 9% IQ 9% EQ en 15% Effort. Het artikel zegt zelf dat geluk "minstens de helft" is, maar de man van de openingspost komt voor een bizarre reden uit op "9% talent 15% inzet en de rest is geluk". Daar gaat het al compleet mis.

 

[stungunner]

Het gaat hier dan ook gewoon over statistiek, terwijl jij altijd afkomt met individuele uizonderingen.

Jij bent gewoon correlatie met causaliteit aan het verwarren. Er is een reden dat het hoogst behaald diploma van de ouders of het gezinsinkomen als een factor worden gezien hé. Wat jij dan zegt is "jamaar dat is een vooroodeel want misschien is de papa met een PhD een alcoholist en die zonder diploma vader van het jaar". Ja, dat kan. Nee, dat maakt statistieken niet ongeldig. Want gemiddeld gezien, bv. op 100 personen, hebben kinderen van geschoolde ouders betere kansen in het onderwijs. Dat is gewoon een feit. Correlatie. Dat wil niet zeggen dat iemand met ongeschoolde ouders sowieso minder succes zal hebben dan het kind van twee universitairen. Causaliteit.

Zo vermoeiend man. Feiten zijn polariserend dus? Als je dat doortrekt kan je ongeveer elk initiatief in dit land en elders om mensen te steunen afschaffen hé.

Ja kijk, jij bent wel met de 3 voorbeelden Bilal, Dieter en Geoffrey afgekomen hé, om een punt te maken. Dus telkens individuele situaties. En daar is dan door velen gedurende gans de thread op voortgeborduurd. Dus is het niet onlogisch dat ik dat dan ook doe, nota bene om hetzelfde als jou nu eigenlijk te zeggen in mijn vorige posts als antwoord op @Mulan. Nl dat die statistieken kunnen bekeken en gebruikt worden om per regio bepaalde tendensen en problematieken in kaart te brengen en eventueel bepaalde maatregelen proberen te nemen of beleid daarop af te stemmen, maar niet om per individu te beoordelen of die persoon nu wel of niet "succesvol" is rekening houdend met zijn afkomst en achtergrond.

Buiten subjectieve criteria zijn er ook wel objectieve denk ik, zoals rondkomen en tegenslagen kunnen te boven komen. Dit neigt nogal naar "ja hij heeft het toch wel ver geschopt gezien zijn achtergrond". Dat is evengoed redelijk beoordelend.

Dat is eigenlijk opnieuw exact wat ik net aankaart. Uiteraard is dat even beoordelend, dat is ook mijn punt. Dus ik begrijp niet goed waarom dat dan niet gewoon bevestigd kan worden? Het oordeel "succesvol of niet" en het percentage geluk daarbij wordt snel geveld of bepaald op basis van objectieve zaken (woonplaats, afkomst, beroep ouders,...) maar de subjectieve zaken die men vaak niet kent of ziet (soort opvoeding, sociale of psychologische problemen, absentie van de ouders,...) spelen vaak zelfs een grotere rol dan de objectieve.

Ik denk eerlijk gezegd dat we wel wat naast elkaar aan het praten zijn hoor, want ik erken zoals hierboven reeds gezegd uiteraard wel de statistieken. Maar ik vind niet dat je die moet gebruiken om iemands mate van succes te bepalen. Want dat werkt vaak stigmatiserend imo.

 

[Professor Plums]

This thread: Mensen die vooral willen tonen dat, hoewel ze de premise van het artikel niet echt aanvallen, zij zelf uitzonderingen zijn.

Het is ook toegelaten om een slag om de arm te houden en te zeggen dat je mogelijks profijt uits iets hebt gehaald. Niet alles is zwart/wit en ik denk niet dat je al je eigen biases kan kennen.

 

[stungunner]

This thread: Mensen die vooral willen tonen dat, hoewel ze de premise van het artikel niet echt aanvallen, zij zelf uitzonderingen zijn.

Het is ook toegelaten om een slag om de arm te houden en te zeggen dat je mogelijks profijt uits iets hebt gehaald. Niet alles is zwart/wit en ik denk niet dat je al je eigen biases kan kennen.

Oei, vind je dat? Ik lees hier toch weinigen die schrijven dat geluk er niks mee te maken heeft en ze alles enkel en alleen aan zichzelf te danken hebben. Wel integendeel eigenlijk.

 

[phate_13]

Ja kijk, jij bent wel met de 3 voorbeelden Bilal, Dieter en Geoffrey afgekomen hé, om een punt te maken. Dus telkens individuele situaties. En daar is dan door velen gedurende gans de thread op voortgeborduurd. Dus is het niet onlogisch dat ik dat dan ook doe, nota bene om hetzelfde als jou nu eigenlijk te zeggen in mijn vorige posts als antwoord op @Mulan. Nl dat die statistieken kunnen bekeken en gebruikt worden om per regio bepaalde tendensen en problematieken in kaart te brengen en eventueel bepaalde maatregelen proberen te nemen of beleid daarop af te stemmen, maar niet om per individu te beoordelen of die persoon nu wel of niet "succesvol" is rekening houdend met zijn afkomst en achtergrond.



Dat is eigenlijk opnieuw exact wat ik net aankaart. Uiteraard is dat even beoordelend, dat is ook mijn punt. Dus ik begrijp niet goed waarom dat dan niet gewoon bevestigd kan worden? Het oordeel "succesvol of niet" en het percentage geluk daarbij wordt snel geveld of bepaald op basis van objectieve zaken (woonplaats, afkomst, beroep ouders,...) maar de subjectieve zaken die men vaak niet kent of ziet (soort opvoeding, sociale of psychologische problemen, absentie van de ouders,...) spelen vaak zelfs een grotere rol dan de objectieve.

Ik denk eerlijk gezegd dat we wel wat naast elkaar aan het praten zijn hoor, want ik erken zoals hierboven reeds gezegd uiteraard wel de statistieken. Maar ik vind niet dat je die moet gebruiken om iemands mate van succes te bepalen. Want dat werkt vaak stigmatiserend imo.

Hoe werkt dat stigmatiserend? Er is nog nergens iemand in deze thread gestigmatiseerd?

Op basis van deze statistiek/feiten mensen anders gaan behandelen OMDAT ze statistisch minder kans hebben. Dat zou inderdaad enorm fout zijn.

De voorbeelden gebruiken concrete voorbeelden hoe je pech of geluk kunt hebben zonder zelfs echte namen te geven, dat zou inderdaad ook stigmatiserend kunnen zijn.

Ik vind dat je alles hier enorm opblaast en dingen ziet die er niet staan.
Is bijna een vorm van 'woke' zijn precies. We mogen dit niet bespreken want we zouden iemand kunnen kwetsen.