Een succesvolle carrière: kwestie van geluk, talent of inzet?

[JPV]

Ik als "arme rat" (zo zie ik mezelf niet hoor, enkel naar BG-normen! ) heb er weinig problemen mee dat grote bedragen worden gepost, zolang het maar niet overgoten is met een sausje van "je moet maar slimmer zijn, dan had je dit ook!" (In dit of in andere topics). Als je weinig tegenslagen hebt gehad in het leven op financieel vlak is het altijd makkelijker om vanuit een ivoren toren neer te kijken op anderen.

Ik weet niet of het hier was of elders dat ik deze link gisteren las, maar dit vat het goed samen wat je bedoelt:

Talent, Effort Or Luck: Which Matters More For Career Success?

Not just in America, but throughout the world, there is a tendency to believe that success is at least somewhat related to merit. Fake news?

www.forbes.com

héél kort samengevat: Gemiddeld 9% van het (loopbaan)succes van iemand wordt bepaald door de inspanning die hij levert, 15% door talent (opnieuw gemiddeld, afhankelijk van job) . De rest is door geluk. Waarbij geluk dan ook thuisachtergrond, etc omvat.

Ik denk dat je dit ook kan doortrekken naar financiële zaken, waarbij geluk zelfs nog belangrijker is, want ziekte of een relatiebreuk kan héél veel bepalen op financieel succes.

 

[Nineshots]

Ik weet niet of het hier was of elders dat ik deze link gisteren las, maar dit vat het goed samen wat je bedoelt:

Talent, Effort Or Luck: Which Matters More For Career Success?

Not just in America, but throughout the world, there is a tendency to believe that success is at least somewhat related to merit. Fake news?

www.forbes.com

héél kort samengevat: Gemiddeld 9% van het (loopbaan)succes van iemand wordt bepaald door de inspanning die hij levert, 15% door talent (opnieuw gemiddeld, afhankelijk van job) . De rest is door geluk. Waarbij geluk dan ook thuisachtergrond, etc omvat.

Ik denk dat je dit ook kan doortrekken naar financiële zaken, waarbij geluk zelfs nog belangrijker is, want ziekte of een relatiebreuk kan héél veel bepalen op financieel succes.

(wie hier verder op wil ingaan, doe gerust, maar dan smijt ik deze posts naar een nieuwe topic over verhouding geluk/talent/inzet)

Het komt wel heel erg zwart wit over zo.
Geluk maak je ook grotendeels zelf.
Bv via netwerken kan je veel geluk hebben om de juiste mensen tegen te komen, maar je moet wel degelijk netwerken. Door in de zetel te liggen zal dat geluk nooit op je afkomen.
Of door interessantere bedrijven te kiezen om te gaan werken waar je grotere kans hebt op 'geluk' om te promoveren of andere positieve zaken voor je carriere tegen te komen.

 

[:unsure:]

Ik weet niet of het hier was of elders dat ik deze link gisteren las, maar dit vat het goed samen wat je bedoelt:

Talent, Effort Or Luck: Which Matters More For Career Success?

Not just in America, but throughout the world, there is a tendency to believe that success is at least somewhat related to merit. Fake news?

www.forbes.com

héél kort samengevat: Gemiddeld 9% van het (loopbaan)succes van iemand wordt bepaald door de inspanning die hij levert, 15% door talent (opnieuw gemiddeld, afhankelijk van job) . De rest is door geluk. Waarbij geluk dan ook thuisachtergrond, etc omvat.

Ik denk dat je dit ook kan doortrekken naar financiële zaken, waarbij geluk zelfs nog belangrijker is, want ziekte of een relatiebreuk kan héél veel bepalen op financieel succes.

(wie hier verder op wil ingaan, doe gerust, maar dan smijt ik deze posts naar een nieuwe topic over verhouding geluk/talent/inzet)

Vind dat wel een interessante discussie.

Wat is succes trouwens?

Persoonlijk denk ik van mezelf dat ik wel wat 'geluk' gehad, maar langs de andere kant is veel van dat geluk gekomen omdat ik voor mezelf de nodig kansen heb gecreëerd en mezelf gewoon getoond heb op de juiste momenten. Echt hard werken was het niet oetz.
Misschien zijn er naast IQ en EQ nog andere persoonlijkheidsquotiënten? Is er een wetenschappelijke naam voor 'street smarts in professionele setting'?

 

[Heroixx]

Misschien eerst definiëren wat "een succesvolle carrière" is? Is dat veel geld verdienen? Een hoge machtspositie?

 

[Mulan]

Het komt wel heel erg zwart wit over zo.
Geluk maak je ook grotendeels zelf.

Grotendeels?
Puur op de arbeidsmarkt gericht: je zal maar een allochtoon zijn ouder dan 50j... Om maar 2 factoren te benoemen die een negatieve invloed hebben op je werkkansen.
Of zoals @lammeken een fysieke beperking hebben waardoor je belachelijk stevig moet knokken om maar een kans te kunnen krijgen.

Maar hey, als je het echt ècht wil...

Bv via netwerken kan je veel geluk hebben om de juiste mensen tegen te komen, maar je moet wel degelijk netwerken. Door in de zetel te liggen zal dat geluk nooit op je afkomen.

Allemaal prima als je een zelfzekere, extraverte persoonlijkheid hebt.

Of door interessantere bedrijven te kiezen om te gaan werken waar je grotere kans hebt op 'geluk' om te promoveren of andere positieve zaken voor je carriere tegen te komen.

Of een sector waarin dit simpelweg kan? Mijn talenten liggen duidelijk in de zorg, waar vooral met barema's wordt gewerkt, diploma's je doorgroeipotentieel bepalen,...



Niet om jou en je stellingen aan te vallen specifiek hoor, gewoon om te duiden dat het wel een 1zijdige kijk is van iemand die waarschijnlijk weinig problemen heeft gekend om aan een job te geraken en in een sector zal zitten waar hard werken makkelijker loont.

 

[808 State]

Een inspanning kunnen leveren, en die ook kunnen volhouden, is ook een vorm van talent.

 

[zwarten]

Is het niet geluk en talent en inzet die de weg naar een succesvolle carrière inzet?
A little bit of both

 

[DenJohn]

Het komt wel heel erg zwart wit over zo.
Geluk maak je ook grotendeels zelf.

Dit is wat "succesvolle" mensen zichzelf graag wijsmaken maar wat de wetenschap tegenspreekt.
Leestip: Outliers van M Gladwell

 

[the_fox]

Dit is wat "succesvolle" mensen zichzelf graag wijsmaken maar wat de wetenschap tegenspreekt.
Leestip: Outliers van M Gladwell

Maar het omgekeerde geldt ook natuurlijk. Want wat outliers aantoont is vooral de psychologische impact en hoe mensen geen moeite doen. Er zijn inderdaad opportunity en legacy factoren die een impact hebben, maar die spelen natuurlijk enkel maar mee indien de persoon zelf er iets mee wilt doen. En omgekeerd ook, mensen die deze mogelijkheden niet meegekregen hebben kunnen nog altijd heel succesvol zijn.

Het komt in veel gevallen (maar niet allemaal, zoals @Mulan ook aanhaalt zijn er factoren zoals fysieke kenmerken waar je natuurlijk niet rond kunt) neer op u neerleggen bij iets, of de moeite doen om er toch rond te gaan. Neem het voorbeeld van Mulan van netwerken en een introvert persoon. Ofwel gebruik je dat als excuus en doe je niet aan netwerken, ofwel zet je je erover en leer je netwerken ook al is het een situatie waar je u niet 100% comfortabel bij voelt.

En daar wringt het schoentje bij de wetenschappelijke studies. Gemiddeld gezien gaan de meeste mensen de moeite niet doen om hun eigen geluk te maken, maar het is wel mogelijk. Maar die studies kijken natuurlijk naar het gemiddelde. Dus de mensen die wel alle juiste kaarten hebben maar er niets mee doen of omgekeerd worden dan als "uitzondering" aanzien terwijl dat net hetgeen is waar men op zou moeten focussen. Want het is niet omdat de gemiddelde mens het niet wilt doen, dat het niet mogelijk is.

 

[Vega]

Interessante discussie, ik denk dat de eerste vraag die al gesteld kan worden is "wat is carrièresucces". Hier kan je al eindeloos over discussiëren... Moet je minstens X bedrag elke maand op je bankrekening krijgen? Moet je minstens een bepaalde titel hebben of gezag kunnen uitoefenen op X aantal mensen? Of volstaat het dat je doet waar je gelukkig van wordt? Dat je een job hebt waardoor je eigen privéleven "nog rijker" wordt zonder het over centen te hebben... Heeft een huismoeder die 4 gelukkige kinderen heeft grootgebracht en hier zelf ook voldoening uit haalde bijvoorbeeld geen succesvolle carrière gehad?

Over de volgende discussie over of je succes vooral zelf afdwingt of dat dit een groot stuk chance is ben ik er wel een beetje van overtuigd dat je geluk misschien niet per sé kan afdwingen, maar je wel jezelf 100% moet inzetten en ook zelf slimme keuzes moet maken om je kansen op geluk/succes te vergroten... Als je ziet dat je ergens carrière wilt maken waar de "toppers" het nog geen 10 jaar uithouden en systematisch ook de onderneming verlaten, heb je dan "pech" als je na 10j vaststelt dat je in dat bedrijf geen carrière zal kunnen maken? Of je werkt in een bedrijf waar je kan wedijveren met je collega om een promotie om over 5j de grote man te worden maar die collega van je is wel de schoonzoon van de huidige grote man, heeft die schoonzon dan chance dat hij de schoonzoon is van de huidige grote man? Of ben je gewoon niet slim als je kiest om dat gevecht aan te gaan en uiteindelijk ook te verliezen ook al had jij de betere kwalificaties?

Zoals hier gezegd, het zal allicht een mengelmoes van alles en nog wat zijn maar 9% inspanning, 15% talent en 76% geluk.... Pak dat van dat geluk minstens de helft naar mijn mening onder een nieuw klassement mag gezet worden "logisch nadenken".

 

[Sylverscythe]

Feit blijft dat door een hoop zaken waar je zelf niets aan kan doen je met een gigantische achterstand of voorsprong kan beginnen.

Neem in onze huidige maatschappij (die al vrij goed scoort op vlak van gelijke kansen) nu de volgende 3 situaties:
-een Bilal die opgroeit in Molenbeek in een gezin waar niemand goed Frans of Nederlands spreekt, er geen officiële, stabiele job wordt uitgeoefend, en er geen stimulus aanwezig is om te studeren. Ondertussen breken je vriendjes elke week de straat af of dealen ze drugs.
- een Dieter die opgroeit in pakweg Mechelen, vader is een arbeider aan de band, moeder werkt als administratief bediende. Het is geen weelde maar ze zien wel in dat verder studeren noodzakelijk is en leren dat ook aan hun kinderen.
- een Geoffrey uit Sint-Martens-Latem. Vader leidt een bedrijf, moeder is advocate. Beiden hebben al de nodige middelen om hun kinderen in alles te helpen, alsook een groot netwerk voor eventuele extra's zoals stageplaatsen of vakantiewerk.

Ik denk dat iedereen wel aanvoelt wie de grootste kans heeft op succes.
Natuurlijk kan Bilal uiteindelijk ondanks zijn omgeving het meeste succes hebben, maar op 100 Bilal's zullen er minder "goed eindigen" dan op 100 Dieters of Geoffrey's.

Het is eigen aan mensen om falen te externaliseren (het is niet mijn fout) en succes te internaliseren (ik verdien dit door wat ik doe). En IMO krijg je dan uiteenzettingen over "je eigen geluk maken". Natuurlijk kan inzet dingen compenseren, maar verre van alles. Of je daarvoor die exacte percentages nu als het evangelie moet zien, dat denk ik niet.

En daar wringt het schoentje bij de wetenschappelijke studies. Gemiddeld gezien gaan de meeste mensen de moeite niet doen om hun eigen geluk te maken, maar het is wel mogelijk. Maar die studies kijken natuurlijk naar het gemiddelde. Dus de mensen die wel alle juiste kaarten hebben maar er niets mee doen of omgekeerd worden dan als "uitzondering" aanzien terwijl dat net hetgeen is waar men op zou moeten focussen. Want het is niet omdat de gemiddelde mens het niet wilt doen, dat het niet mogelijk is.

Lijkt me dat naar gemiddelden kijken wetenschappelijker is dan je focussen op enkele outliers.

 

[Vega]

Feit blijft dat door een hoop zaken waar je zelf niets aan kan doen je met een gigantische achterstand of voorsprong kan beginnen.

Neem in onze huidige maatschappij (die al vrij goed scoort op vlak van gelijke kansen) nu de volgende 3 situaties:
-een Bilal die opgroeit in Molenbeek in een gezin waar niemand goed Frans of Nederlands spreekt, er geen officiële, stabiele job wordt uitgeoefend, en er geen stimulus aanwezig is om te studeren. Ondertussen breken je vriendjes elke week de straat af of dealen ze drugs.
- een Dieter die opgroeit in pakweg Mechelen, vader is een arbeider aan de band, moeder werkt als administratief bediende. Het is geen weelde maar ze zien wel in dat verder studeren noodzakelijk is en leren dat ook aan hun kinderen.
- een Geoffrey uit Sint-Martens-Latem. Vader leidt een bedrijf, moeder is advocate. Beiden hebben al de nodige middelen om hun kinderen in alles te helpen, alsook een groot netwerk voor eventuele extra's zoals stageplaatsen of vakantiewerk.

Ik denk dat iedereen wel aanvoelt wie de grootste kans heeft op succes.
Natuurlijk kan Bilal uiteindelijk ondanks zijn omgeving het meeste succes hebben, maar op 100 Bilal's zullen er minder "goed eindigen" dan op 100 Dieters of Geoffrey's.

Het is eigen aan mensen om falen te externaliseren (het is niet mijn fout) en succes te internaliseren (ik verdien dit door wat ik doe). En IMO krijg je dan uiteenzettingen over "je eigen geluk maken". Natuurlijk kan inzet dingen compenseren, maar verre van alles. Of je daarvoor die exacte percentages nu als het evangelie moet zien, dat denk ik niet.


Lijkt me dat naar gemiddelden kijken wetenschappelijker is dan je focussen op enkele outliers.

En toch zal Bilal het zelf in de hand hebben... Hij gaat zijn inspanningen serieus moeten verhogen tegenover Dieter en Geoffrey maar dat ligt volledig bij zichzelf om ervoor te gaan. Schoolvoorbeeld is nu een nieuwe collega op ons kantoor. Opgegroeid in geen goeie buurt van Antwerpen, buitenlandse ouders die studeren tijdverspilling vonden en het thuis op zijn 18-19 moeten aftrappen... Heeft een paar jaar studeren met werken gecombineerd om halfweg het 2e jaar van zijn professionele bacheloropleiding te stoppen met studeren (had wel goeie punten) omdat hij geld wilde verdienen. 4 jaar later, op zijn 26e, is hij nu alsnog zijn laatste anderhalf jaar aan het afwerken en is hij ondertussen op ons kantoor als jobstudent aan het werken ongeveer 16 à 20u per week en tegelijkertijd donderdag-vrijdag-zaterdag-zondag in de avond nog in de horeca aan het werken...

Hij gaat in juni afstuderen, allicht met een onderscheiding en wilt hopelijk dit jaar vast in dienst komen bij ons. We zien na 3 maanden dat hij bij ons als jobstudent werkt al dat hij later een topper gaat worden.

Soit, dit is dan die 1e Bilal uit de 100 die een modeltraject doorloopt om toch later een succesvolle carrière/leven te krijgen maar dat bedoel ik met dat je wel zelf de inspanning moet leveren... Dat het merendeel van de Bilals door hun opvoeding/omgeving geen nuchtere kijk meer kunnen krijgen op hun leven en dat pad niet meer vinden begrijp ik... Maar om dan te zeggen "die 99 hebben brute pech"... Anders kunnen we ook al beginnen met dat je met geluk geboren moet worden omdat je statistisch gezien meer kans hebt om geboren te worden in een derdewereldland dan in een rijk eerstewereldland als België...

 

[the_fox]

Het is eigen aan mensen om falen te externaliseren (het is niet mijn fout) en succes te internaliseren (ik verdien dit door wat ik doe). En IMO krijg je dan uiteenzettingen over "je eigen geluk maken". Natuurlijk kan inzet dingen compenseren, maar verre van alles. Of je daarvoor die exacte percentages nu als het evangelie moet zien, dat denk ik niet.


Lijkt me dat naar gemiddelden kijken wetenschappelijker is dan je focussen op enkele outliers.

Maar je zegt uiteindelijk wel hetzelfde als ik: Er is een mogelijkheid mits inzet en niet te verschuilen achter het externaliseren. Maar de meesten willen de moeite niet doen om de mogelijkheden op te zoeken. En daar is niets mis mee natuurlijk, maar als je uw wetenschappelijk onderzoek baseert op gemiddelden zegt dit niets over mogelijkheden, waar het hier wel over gaat uiteindelijk.

 

[Mulan]

@Vega mocht "jouw" bilal een iq hebben van 90, het Nederlands heel slecht beheersen (wegens BSO en veel spijbelen want "fuck school") dan mag die nog een gezonde arbeidsethos hebben, die hogere studie zal dan toch wel te hoog gegrepen zijn...

(Wat niet wil zeggen dat het hopeloos is, die kan dan perfect automechanica in avondschool doen, starten in een garage waar blijkt dat hij precies wel commercieel talent heeft ook en op 25j al sales doet voor een grote garage aan 6000 euro bruto per maand. ALS hij geluk heeft. )

 

[zarathustra]

Het komt in veel gevallen (maar niet allemaal, zoals @Mulan ook aanhaalt zijn er factoren zoals fysieke kenmerken waar je natuurlijk niet rond kunt) neer op u neerleggen bij iets, of de moeite doen om er toch rond te gaan. Neem het voorbeeld van Mulan van netwerken en een introvert persoon. Ofwel gebruik je dat als excuus en doe je niet aan netwerken, ofwel zet je je erover en leer je netwerken ook al is het een situatie waar je u niet 100% comfortabel bij voelt.

Probleem is altijd dat je maar zoveel energie en tijd hebt.

Als je 2 personen met exact dezelfde competenties hebt maar persoon A moet heel veel energie verbruiken om bijvoorbeeld dat netwerken te doen. Dan heeft persoon B gewoon meer energie om in bijvoorbeeld bijleren te steken, energie die A dan gewoon niet meer heeft.

en @Vega zeflde met uw voorbeeld. Degene die niet rond al die zaken heeft moeten werken maar hetzelfde talent heeft begint 4-5 jaar eerder geld binnen te scheppen. Hoeveel is 4-5 jaar vroeger kunnen kopen, 4-5 jaar meer 'compound interest',.. waard? Het is niet alsof uw voorbeeld op het einde een paar jaren extra krijgt.

 

[Sylverscythe]

Soit, dit is dan die 1e Bilal uit de 100 die een modeltraject doorloopt om toch later een succesvolle carrière/leven te krijgen maar dat bedoel ik met dat je wel zelf de inspanning moet leveren... Dat het merendeel van de Bilals door hun opvoeding/omgeving geen nuchtere kijk meer kunnen krijgen op hun leven en dat pad niet meer vinden begrijp ik... Maar om dan te zeggen "die 99 hebben brute pech"... Anders kunnen we ook al beginnen met dat je met geluk geboren moet worden omdat je statistisch gezien meer kans hebt om geboren te worden in een derdewereldland dan in een rijk eerstewereldland als België...

Je bewijst gewoon mijn punt hoor, deze uitzonderlijke figuur zal er komen ondanks een gigantische achterstand en door veel meer moeite te doen dan standaard.

Niemand ontkent hier dan je inspanningen moet leveren, enkel dat de ene een gigantische inspanning moet leveren en de andere veel minder, voor hetzelfde resultaat. En bij sommigen blijft het gewoon vechten tegen de bierkaai. Als je enkel wil focussen op wie er wél komt door die grote extra inspanning trek je gewoon de cijfers scheef.

En uiteraard hoort waar je geboren bent ook bij dat geluk. Dat is toch waar het hier om draait?

Maar je zegt uiteindelijk wel hetzelfde als ik: Er is een mogelijkheid mits inzet en niet te verschuilen achter het externaliseren. Maar de meesten willen de moeite niet doen om de mogelijkheden op te zoeken. En daar is niets mis mee natuurlijk, maar als je uw wetenschappelijk onderzoek baseert op gemiddelden zegt dit niets over mogelijkheden, waar het hier wel over gaat uiteindelijk.

Ik geloof dat sommige beginsituaties die mogelijkheid om er toch te komen gewoon insignificant klein maken.

En ik vind jouw studie-opzet gewoon vreemd, is "moeite kunnen doen" dan geen inzet? Waarom zou je dan selecteren op de enkelingen die daar zeer hoog op scoren? De huidige studie laat de mogelijkheid toch open dat er witte raven zijn?

 

[TNTim]

Bekendste uitzondering van een introvert die er tegenin gegaan is, is Warren Buffet.
Heeft zichzelf gedwongen om voor publiek te spreken, ook al haatte hij dit.

Het kan, maar het blijven wel uitzonderingen.
De meeste gaan als ze ergens geen natuurlijke aanleg voor hebben hun comfortzone niet verlaten.

Dit heb ik altijd een mooie illustratie gevonden ivm verschillende afkomst:

 

[Iemand]

En toch zal Bilal het zelf in de hand hebben... Hij gaat zijn inspanningen serieus moeten verhogen tegenover Dieter en Geoffrey maar dat ligt volledig bij zichzelf om ervoor te gaan. Schoolvoorbeeld is nu een nieuwe collega op ons kantoor. Opgegroeid in geen goeie buurt van Antwerpen, buitenlandse ouders die studeren tijdverspilling vonden en het thuis op zijn 18-19 moeten aftrappen... Heeft een paar jaar studeren met werken gecombineerd om halfweg het 2e jaar van zijn professionele bacheloropleiding te stoppen met studeren (had wel goeie punten) omdat hij geld wilde verdienen. 4 jaar later, op zijn 26e, is hij nu alsnog zijn laatste anderhalf jaar aan het afwerken en is hij ondertussen op ons kantoor als jobstudent aan het werken ongeveer 16 à 20u per week en tegelijkertijd donderdag-vrijdag-zaterdag-zondag in de avond nog in de horeca aan het werken...

Hij gaat in juni afstuderen, allicht met een onderscheiding en wilt hopelijk dit jaar vast in dienst komen bij ons. We zien na 3 maanden dat hij bij ons als jobstudent werkt al dat hij later een topper gaat worden.

Soit, dit is dan die 1e Bilal uit de 100 die een modeltraject doorloopt om toch later een succesvolle carrière/leven te krijgen maar dat bedoel ik met dat je wel zelf de inspanning moet leveren... Dat het merendeel van de Bilals door hun opvoeding/omgeving geen nuchtere kijk meer kunnen krijgen op hun leven en dat pad niet meer vinden begrijp ik... Maar om dan te zeggen "die 99 hebben brute pech"... Anders kunnen we ook al beginnen met dat je met geluk geboren moet worden omdat je statistisch gezien meer kans hebt om geboren te worden in een derdewereldland dan in een rijk eerstewereldland als België...

Dus moest onze zelfde Bilal opgroeien in Mechelen en zijn bachelor opleiding afwerken aan 21 ging hij al veel verder staan. Er "geraken" is altijd mogelijk, maar je zal altijd een soort achterstand hebben.

 

[The_One007]

Naast alle zaken die hier reeds gemeld werden, wordt ook de impact van de eerste jaren van je carrière onderschat. Als schoolverlater is het namelijk heel moeilijk in te schatten waar aan je begint, wat je graag zal doen en waar er veel toekomst in zit.

Je kan goed worden in iets, maar de markt kan 5 jaar nadien totaal veranderen waardoor veel van je opgebouwde kennis verloren gaat (zeker binnen IT is dit het geval).

Je kan ook heel goed zijn in een bepaalde topic, maar vroeg of laat het gevoel hebben dat je hier geen 40 jaar van je leven in wil slijten. Ook dat heeft een zware impact op je carrière verloop.

En zo zijn er tal val van zaken die je carrière pad beinvloeden. Zaken die steeds een combo zijn van "geluk" (waar ben ik terecht gekomen) en van het nemen van de correcte beslissingen (bv. geen 10 jaar blijven hangen in een topic die ten dode is opgeschreven).

 

[JPV]

Over de volgende discussie over of je succes vooral zelf afdwingt of dat dit een groot stuk chance is ben ik er wel een beetje van overtuigd dat je geluk misschien niet per sé kan afdwingen, maar je wel jezelf 100% moet inzetten en ook zelf slimme keuzes moet maken om je kansen op geluk/succes te vergroten... Als je ziet dat je ergens carrière wilt maken waar de "toppers" het nog geen 10 jaar uithouden en systematisch ook de onderneming verlaten, heb je dan "pech" als je na 10j vaststelt dat je in dat bedrijf geen carrière zal kunnen maken? Of je werkt in een bedrijf waar je kan wedijveren met je collega om een promotie om over 5j de grote man te worden maar die collega van je is wel de schoonzoon van de huidige grote man, heeft die schoonzon dan chance dat hij de schoonzoon is van de huidige grote man? Of ben je gewoon niet slim als je kiest om dat gevecht aan te gaan en uiteindelijk ook te verliezen ook al had jij de betere kwalificaties?

Zoals hier gezegd, het zal allicht een mengelmoes van alles en nog wat zijn maar 9% inspanning, 15% talent en 76% geluk.... Pak dat van dat geluk minstens de helft naar mijn mening onder een nieuw klassement mag gezet worden "logisch nadenken".

In het artikel staat ook duidelijk dat geluk ruim bekeken moet worden, hé. Het feit dat je moet opboksen tegen de schoonzoon is ook het geluk dat ontbreekt, ook dat is een stuk van geluk die bepaalt hoe succesvol je bent.

En ja, talent, inzet en geluk hebben elkaar nodig. Wie héél talentvol is en zich extreem inzet kan ook nog altijd door ongeluk nergens geraken, terwijl iemand met weinig talent maar héél veel inznet en geluk een topper kan worden.

(en wat succesvol is, is uiterst subjectief, maar net dat maakt het objectief: je kan aan iedereen de eigen score op "hoe succesvol voel je je" vragen en dan peilen naar waarom iemand zich succesvol voelt, ongeacht of dat success resulteert in een leuke job, veel geld of veel vrije tijd. Telkens kan je je dan afvragen hoe iemand tot dat succes komt).