Een succesvolle carrière: kwestie van geluk, talent of inzet?

[808 State]

Als Bilal zijn studies zelf moet bekostigen door na zijn lesuren nog te gaan werken, terwijl Geoffroy hockey kan spelen of met het bootje varen op de Leie, dan zal Bilal toch veel sneller uitgeput zijn om nog te studeren en zal hij verdomd veel meer karakter moeten hebben.

Door die studies raakt Geoffroy misschien ook nog makkelijker door omdat papa een oude studiegenoot is van enkele professoren zodat hij steeds een extra duwtje in de rug krijgt. En na de studies raakt Geoffroy ook wel zonder probleem aan een job want één van de topmannen bij KBC zit bij papa in de golfclub.

Bilal mag zich na zijn studies opmaken voor een zware zoektocht naar werk.

Wie geld heeft, heeft meer tijd om te ontspannen en kan zich meer focussen op zijn kerntaak (studeren, ondernemen, jezelf ontwikkelen), wie daarentegen de flexi-jobs aan elkaar moet rijgen om te kunnen studeren of om te kunnen investeren, die verliest gewoon hopen energie.

Het is niet toevallig dat veel van die rijke 'ondernemers' vandaag de dag uit een nest komen waar alle middelen voor handen waren (faciliteiten, knowhow, relaties, geld, ...).

 

[Carrion]

Als Bilal zijn studies zelf moet bekostigen door na zijn lesuren nog te gaan werken, terwijl Geoffroy hockey kan spelen of met het bootje varen op de Leie, dan zal Bilal toch veel sneller uitgeput zijn om nog te studeren en zal hij verdomd veel meer karakter moeten hebben.

Door die studies raakt Geoffroy misschien ook nog makkelijker door omdat papa een oude studiegenoot is van enkele professoren zodat hij steeds een extra duwtje in de rug krijgt. En na de studies raakt Geoffroy ook wel zonder probleem aan een job want één van de topmannen bij KBC zit bij papa in de golfclub.

Bilal mag zich na zijn studies opmaken voor een zware zoektocht naar werk.

Wie geld heeft, heeft meer tijd om te ontspannen en kan zich meer focussen op zijn kerntaak (studeren, ondernemen, jezelf ontwikkelen), wie daarentegen de flexi-jobs aan elkaar moet rijgen om te kunnen studeren of om te kunnen investeren, die verliest gewoon hopen energie.

Het is niet toevallig dat veel van die rijke 'ondernemers' vandaag de dag uit een nest komen waar alle middelen voor handen waren (faciliteiten, knowhow, relaties, geld, ...).

Tgoh, ik vind dit nogal bij de haren getrokken. Voor Bilal bestaan er 101 verschillende beurzen. Inschrijvingsgeld ligt op (dacht ik) iets van een 170 euro? Mocht hij door redenen niet thuis kunnen blijven kan hij ook bij het OCMW langs gaan om te kijken wat zij kunnen betekenen, een kot aan sociaal tarief. Weinig jongeren die de flexi-jobs aan elkaar moeten rijgen om te kunnen studeren. Om zich iets extra te kunnen veroorloven? Waarschijnlijk wel, maar ik vermoed dat de meeste hier op het forum vroeger ook gewoon in het weekend en tijdens de vakantie gingen werken?

Er zijn maar weinig studenten waar de papa of mama elke docent kennen, en dat die ook nog eens allerhande extra hulp gaan krijgen die een ander niet krijgt. Opent iemand kennen bepaalde deuren? Absoluut. Maar daar moet in elk gezin ook gewoon iemand de eerste voor zijn. Ook in het gezin van Geoffroy heeft er iemand zich kunnen opwerken, voor het eerst doorstuderen.

Aan Bilal nu om hetzelfde te doen.

 

[Mulan]

Tgoh, ik vind dit nogal bij de haren getrokken. Voor Bilal bestaan er 101 verschillende beurzen.

Klopt. Maar dan moet hij wel MOGEN gaan studeren van zijn ouders ook, als die beslissen dat hij de keuze heeft tussen voltijds gaan werken en thuis geld afgeven of op straat staan, is hij daar vet mee!

Inschrijvingsgeld ligt op (dacht ik) iets van een 170 euro? Mocht hij door redenen niet thuis kunnen blijven kan hij ook bij het OCMW langs gaan om te kijken wat zij kunnen betekenen, een kot aan sociaal tarief.

Nee, dan krijgt hij een leefloon op 18j waarmee hij alles maar zelf moet zien te bekostigen. Dan is hij niet alleen student die thuis de voetjes onder tafel schuift maar krijgt hij ineens een gigantische financiële verantwoordelijkheid, moet hij voor alles gelijk alleen in gaan staan en dat als 18-jarige. Hoeveel 18-jarigen die GEEN goed voorbeeld hadden thuis, zie jij daar succesvol in slagen? Het zal toch niet de meerderheid zijn...

Weinig jongeren die de flexi-jobs aan elkaar moeten rijgen om te kunnen studeren.

Het gaat dan ook niet meer om iemand die thuis woont maar iemand die volledig zelfstandige in zijn levensonderhoud voorziet zonder uitkering etc begreep ik?

Om zich iets extra te kunnen veroorloven? Waarschijnlijk wel, maar ik vermoed dat de meeste hier op het forum vroeger ook gewoon in het weekend en tijdens de vakantie gingen werken?

Tuurlijk. Voor zakgeld. Terwijl mama en papa in ons levensonderhoud voorzagen, alle schoolfacturen betaalden, zakgeld gaven,...

 

[Vega]

@Vega mocht "jouw" bilal een iq hebben van 90, het Nederlands heel slecht beheersen (wegens BSO en veel spijbelen want "fuck school") dan mag die nog een gezonde arbeidsethos hebben, die hogere studie zal dan toch wel te hoog gegrepen zijn...

(Wat niet wil zeggen dat het hopeloos is, die kan dan perfect automechanica in avondschool doen, starten in een garage waar blijkt dat hij precies wel commercieel talent heeft ook en op 25j al sales doet voor een grote garage aan 6000 euro bruto per maand. ALS hij geluk heeft. )

Dan kan Bilal er nog steeds voor kiezen om bvb. een vakman te worden waar ook enorm veel geld mee verdiend kan worden (als dat de maatstaf is om een succesvolle carrière te hebben) of kan Bilal nog altijd kiezen om misschien sociaal werker te worden om zo andere mensen die het ook heel moeilijk hebben te begeleiden (wat in mijn ogen ook gewoon een succesvolle carrière is als je dat 40 jaar kan doen), etc....

Het is niet omdat je niet studeert en geen schoon kantoorjob hebt dat je geen succesvolle carrière hebt, dat is wat ik als eerste bedoelde met dat de definitie daarvan misschien niet zo strak moet zitten op "schoon kantoorjob, minstens 5.000 EUR netto in de maand met nen dikken BMW onder uw gat"...

 

[Vega]

Probleem is altijd dat je maar zoveel energie en tijd hebt.

Als je 2 personen met exact dezelfde competenties hebt maar persoon A moet heel veel energie verbruiken om bijvoorbeeld dat netwerken te doen. Dan heeft persoon B gewoon meer energie om in bijvoorbeeld bijleren te steken, energie die A dan gewoon niet meer heeft.

en @Vega zeflde met uw voorbeeld. Degene die niet rond al die zaken heeft moeten werken maar hetzelfde talent heeft begint 4-5 jaar eerder geld binnen te scheppen. Hoeveel is 4-5 jaar vroeger kunnen kopen, 4-5 jaar meer 'compound interest',.. waard? Het is niet alsof uw voorbeeld op het einde een paar jaren extra krijgt.

Mja jij gaat vergelijken wat mijn collega verdient zal hebben fin de carrière in vergelijking met iemand die op zijn 21j afstudeert met hetzelfde diploma en dan al kan gaan werken.... Daar gaat de discussie helemaal niet over, het ging erover een succesvolle carrière uit te bouwen. Of dat je dat nu doet met een totaal netto inkomen verspreid over 45 jaar van 2 Mio. EUR of van 2.2 Mio. EUR, beiden zijn toch gewoon een succesvolle carrière?

 

[saartje]

Een belangrijke factor van geluk is eveneens de mensen met wie je in contact komt tijdens je carriere.
Van de leerkracht die in je gelooft tot de getalenteerde collega en dynamische leidinggevende in je eerste job. Als je het geluk hebt om met de juiste mensen in contact te komen dan opent dat de rest van je carriere deuren die anders veel moeilijker open zouden gaan.

Uitzonderlijke mensen zijn uitzonderlijk. Maar als je er kent, dan trekken ze je vaak mee in hun succesvolle slipstream...

 

[Mulan]

Dan kan Bilal er nog steeds voor kiezen om bvb. een vakman te worden waar ook enorm veel geld mee verdiend kan worden (als dat de maatstaf is om een succesvolle carrière te hebben) of kan Bilal nog altijd kiezen om misschien sociaal werker te worden om zo andere mensen die het ook heel moeilijk hebben te begeleiden (wat in mijn ogen ook gewoon een succesvolle carrière is als je dat 40 jaar kan doen), etc....

Maar dat lukt veel moeilijker als Bilal nooit geleerd heeft wat arbeidsethos is, niet geleerd heeft met geld om te gaan, slecht Nederlands spreekt,... Allemaal dingen waarvoor hij niet in eerste instantie verantwoordelijk is maar de plek van zijn kinderbedje allesbepalend is...

Het is niet omdat je niet studeert en geen schoon kantoorjob hebt dat je geen succesvolle carrière hebt,

Dat beweert ook niemand.

dat is wat ik als eerste bedoelde met dat de definitie daarvan misschien niet zo strak moet zitten op "schoon kantoorjob, minstens 5.000 EUR netto in de maand met nen dikken BMW onder uw gat"...

En dat zegt hier ook niemand.
Maar tevreden zijn met je jobinhoud èn voldoende verdienen om zonder stress in je levensonderhoud te kunnen voorzien (= succes hebben wat mij betreft) zal net iets vlotter bereikbaar zijn voor iemand die veel kansen kreeg dan iemand die nauwelijks kansen kreeg.

 

[Sylverscythe]

Maar daar moet in elk gezin ook gewoon iemand de eerste voor zijn. Ook in het gezin van Geoffroy heeft er iemand zich kunnen opwerken, voor het eerst doorstuderen.

Aan Bilal nu om hetzelfde te doen.

Maar het feit is toch dat voor Geoffrey heel dit gevecht al geleverd werd in het verleden, in andere tijden trouwens, terwijl Bilal dit nu moet doen.
En in een gezin met niets van steun weet ik niet of je kost, inwoon, en studies opgelost krijgt met standaard studentenjobs. Nu goed, dat is ook het punt niet hé, ik nam 3 stereotypes om een duidelijk verschil te geven.
Volgens mij is studiesucces gecorreleerd met hoe goed je ouders het deden, zeker de moeder. Daarom dat men vaak achter het hoogst behaald diploma vraagt van beide ouders, ook iets dat je als kind niet kan beslissen.

Ik vind al die reacties over hoe Bilal dan maar gewoon meer moeite moet doen wat naast de kwestie eigenlijk, is dat nu niet exact wat die factor "geluk" betekent? Ik heb nooit vakantiejobs moeten doen om te kunnen studeren, enkel voor extra's, terwijl mijn ouders alles op vlak van studies betaalden (geluk). In het lager onderwijs keek mijn moeder altijd mijn agenda na en oefende bv. het lezen met mij (geluk), in het secundair moest ik goede punten halen (geluk), en ik bleek ook geen uil te zijn waardoor die alles me niet zoveel inzet kostte (geluk). Eerlijk gezegd vind ik dat allemaal toch vrij doorslaggevend.

 

[JPV]

Tgoh, ik vind dit nogal bij de haren getrokken. Voor Bilal bestaan er 101 verschillende beurzen. Inschrijvingsgeld ligt op (dacht ik) iets van een 170 euro?

"Een kotstudent kost nu 14.103 euro, wie pendelt heeft 9.331 euro nodig voor een academiejaar"

Van 9.331 tot 14.103 euro: zoveel kost een student hoger onderwijs volgend academiejaar, bekijk het hier in detail

De stijging in vergelijking met vorig jaar valt grotendeels te verklaren door een "coronasupplement" dat werd opgenomen in de berekening.

www.vrt.be

Inschrijvingsgeld is maar een fractie van de totale kost. En ja, die totale kost is een stuk kleiner bij studiebeursstudenten, maar nog altijd héél hoog voor hun portemonnee.

Waarschijnlijk wel, maar ik vermoed dat de meeste hier op het forum vroeger ook gewoon in het weekend en tijdens de vakantie gingen werken?

ik ben nog van de tijd waar werken in het weekend redelijk uitzonderlijk was. Nu is dat idd al anders.

Er zijn maar weinig studenten waar de papa of mama elke docent kennen, en dat die ook nog eens allerhande extra hulp gaan krijgen die een ander niet krijgt. Opent iemand kennen bepaalde deuren? Absoluut. Maar daar moet in elk gezin ook gewoon iemand de eerste voor zijn. Ook in het gezin van Geoffroy heeft er iemand zich kunnen opwerken, voor het eerst doorstuderen.

Aan Bilal nu om hetzelfde te doen.

Mijn dochter zit in de klas met o.a. ouders die specialist, tandarts zijn of onderdirecteur van de middelbare school waar ze les krijgt en waar ook heel wat leerkrachten zit. Dat zijn allemaal kinderen met een grote kans om extra gestimuleerd te worden extra-curriculum. En dat maakt een gigantisch verschil.

Ik heb er even de cijfers van bijgenomen van de officiele leerlingenkenmerken in scholen in Ieper en die herwerkt tot 1 cijfer die aangeeft hoeveel "achterstandskinderen" (sorry, vind nu niet direct een betere naam) er in een school zit. Ik heb dit dan even samengevoegd volgens het net en het studieniveau. Gezien Ieper een relatief eenvoudig schoolnet geeft, kan je hier mooi de verschillen tussen die kenmerken zien.

en dan krijg je dit:

	Katholiek net	Gemeenschapsonderwijs
Algemeen ("ASO")	9%	20%
Technisch/Beroeps ("TSO/BSO")	16%	34%

In de school van mijn dochter zit dus gemiddeld 1 à 2 'achterstandskinderen' per klas. In die van dezelfde klas in het gemeenschapsonderwijs een 4-tal. In het TSO/BSO zijn dat er al 7.

De kans dat die achterstandskinderen in de klas van m'n dochter dan nog de "extreem hardwerkende Bilallekes" zijn, is heel groot. Waardoor m'n dochter ruwweg enkel met gestimuleerde of gemotiveerde klasgenootjes zit.

De gemotiveerde gemiddeld intellectuele "achterstandskinderen" die in het TSO/BSO zitten, zullen héél vaker het ongeluk hebben samen te zitten met gedemotiveerde leerlingen en wss (eerder) idem leerkrachten. Waardoor de kans dat ze afdwalen een stuk groter is.

Dit is ook wat ze geluk noemen.

(voor alle duidelijkheid: wij hebben bewust onze dochter volledig vrij laten kiezen. Het feit dat ze echter voor het katholiek onderwijs koos, was deels waarschijnlijk omdat een vriendinnetje van de turnclub daar naartoe ging. De turnclub die net geen 300 euro per jaar kost, verre van overdreven, maar teveel voor een deel van minder gefortuneerde mensen).

 

[Vega]

Je bewijst gewoon mijn punt hoor, deze uitzonderlijke figuur zal er komen ondanks een gigantische achterstand en door veel meer moeite te doen dan standaard.

Niemand ontkent hier dan je inspanningen moet leveren, enkel dat de ene een gigantische inspanning moet leveren en de andere veel minder, voor hetzelfde resultaat. En bij sommigen blijft het gewoon vechten tegen de bierkaai. Als je enkel wil focussen op wie er wél komt door die grote extra inspanning trek je gewoon de cijfers scheef.

En uiteraard hoort waar je geboren bent ook bij dat geluk. Dat is toch waar het hier om draait?


Ik geloof dat sommige beginsituaties die mogelijkheid om er toch te komen gewoon insignificant klein maakt.

En ik vind jouw studie-opzet gewoon vreemd, is "moeite kunnen doen" dan geen inzet? Waarom zou je dan selecteren op de enkelingen die daar zeer hoog op scoren? De huidige studie laat de mogelijkheid toch open dat er witte raven zijn?

Als Bilal zijn studies zelf moet bekostigen door na zijn lesuren nog te gaan werken, terwijl Geoffroy hockey kan spelen of met het bootje varen op de Leie, dan zal Bilal toch veel sneller uitgeput zijn om nog te studeren en zal hij verdomd veel meer karakter moeten hebben.

Door die studies raakt Geoffroy misschien ook nog makkelijker door omdat papa een oude studiegenoot is van enkele professoren zodat hij steeds een extra duwtje in de rug krijgt. En na de studies raakt Geoffroy ook wel zonder probleem aan een job want één van de topmannen bij KBC zit bij papa in de golfclub.

Bilal mag zich na zijn studies opmaken voor een zware zoektocht naar werk.

Wie geld heeft, heeft meer tijd om te ontspannen en kan zich meer focussen op zijn kerntaak (studeren, ondernemen, jezelf ontwikkelen), wie daarentegen de flexi-jobs aan elkaar moet rijgen om te kunnen studeren of om te kunnen investeren, die verliest gewoon hopen energie.

Het is niet toevallig dat veel van die rijke 'ondernemers' vandaag de dag uit een nest komen waar alle middelen voor handen waren (faciliteiten, knowhow, relaties, geld, ...).

Ik zal nooit zeggen dat geluk hebben geen onderdeel uitmaakt van succes hebben... Maar de stelling dat je carrière voor 3 kwart afhangt van geluk heeft voor mij een heel negatieve connotatie, alsof je zelf weinig impact hebt op je eigen carrièrepad en je grotendeels afhangt van geluk...

Ga ik gewoon niet mee akkoord. Ja, de ene persoon zal serieus moeten travakken en opboksen tegen "de elementen" terwijl de andere alles in zijn schoot geworpen krijgt en er niks voor moet doen. Het is volledig logisch dat de cijfers zodanig zijn dat de Bilals in deze wereld weinig kansen hebben om een succesvolle carrière op te bouwen maar misschien moeten we ook wat meer focussen op die 10 Bilals van de 100 die het wél eventjes doen en niet gewoon rap rap besluiten "de cijfers liegen niet, als Bilal heb je 90% kan om er niets van te bakken, je hebt gewoon geen geluk in het leven Bilal zijnde"... Denk dat het voor de Bilals zelf ook gewoon deprimerend is om het zo te stellen dat je bijna al gedoemd bent om te falen. De boodschap moet in mijn ogen zijn dat je je eigen succes kan verzorgen als je ervoor vecht. Zeggen dat je vooral chance moet hebben in het leven zorgt er voor dat die 90 Bilals ook 90 Bilals blijven in plaats van stilaan misschien naar 80 Bilals te gaan of naar nog minder Bilals te gaan die "blijven hangen door pech te hebben in het leven".

 

[808 State]

Ik deed vakantiewerk om een brommer te kunnen kopen en om op reis te kunnen gaan, niet om mijn studies of een schamel appartement in Brussel te kunnen bekostigen. Na zo een deugddoende vakantie start je ook veel gemotiveerder aan het nieuwe academiejaar dan na twee maand nachtwerk in de depot van Delhaize.

 

[Sylverscythe]

Ik zal nooit zeggen dat geluk hebben geen onderdeel uitmaakt van succes hebben... Maar de stelling dat je carrière voor 3 kwart afhangt van geluk heeft voor mij een heel negatieve connotatie, alsof je zelf weinig impact hebt op je eigen carrièrepad en je grotendeels afhangt van geluk...

Ga ik gewoon niet mee akkoord. Ja, de ene persoon zal serieus moeten travakken en opboksen tegen "de elementen" terwijl de andere alles in zijn schoot geworpen krijgt en er niks voor moet doen. Het is volledig logisch dat de cijfers zodanig zijn dat de Bilals in deze wereld weinig kansen hebben om een succesvolle carrière op te bouwen maar misschien moeten we ook wat meer focussen op die 10 Bilals van de 100 die het wél eventjes doen en niet gewoon rap rap besluiten "de cijfers liegen niet, als Bilal heb je 90% kan om er niets van te bakken, je hebt gewoon geen geluk in het leven Bilal zijnde"... Denk dat het voor de Bilals zelf ook gewoon deprimerend is om het zo te stellen dat je bijna al gedoemd bent om te falen. De boodschap moet in mijn ogen zijn dat je je eigen succes kan verzorgen als je ervoor vecht. Zeggen dat je vooral chance moet hebben in het leven zorgt er voor dat die 90 Bilals ook 90 Bilals blijven in plaats van stilaan misschien naar 80 Bilals te gaan of minder die "blijven hangen door pech te hebben in het leven".

Kijk die exacte percentages zal je wel met een korrel zout moeten nemen, en bv. in België zal geluk een kleiner aandeel hebben dan in pakweg de VS of een derdewereldland.

Maar als ik je post lees klinkt het een beetje alsof de cijfers verkeerd zijn omdat ze niet leuk zijn. Ik denk dat het hele idee dat het allemaal onbegonnen werk is, "the game is rigged", sowieso al hard leeft in bepaalde cirkels hoor, die hebben daar geen studie voor nodig.

 

[Vega]

Maar dat lukt veel moeilijker als Bilal nooit geleerd heeft wat arbeidsethos is, niet geleerd heeft met geld om te gaan, slecht Nederlands spreekt,... Allemaal dingen waarvoor hij niet in eerste instantie verantwoordelijk is maar de plek van zijn kinderbedje allesbepalend is...

Dat beweert ook niemand.

En dat zegt hier ook niemand.
Maar tevreden zijn met je jobinhoud èn voldoende verdienen om zonder stress in je levensonderhoud te kunnen voorzien (= succes hebben wat mij betreft) zal net iets vlotter bereikbaar zijn voor iemand die veel kansen kreeg dan iemand die nauwelijks kansen kreeg.

Moeilijk gaat ook hé... Elk persoon ongeacht de achtergrond waar ze niets aan kunnen doen hebben tegenwoordig zoveel tools om zelf na te denken, zich zelf te vormen, zelf te ondernemen. Als ik wil weten hoe ik dit jaar een hamburgerkraam wil aanschaffen met de nodige vergunningen om op markten te staan kan ik dat doen door allicht een half uur te Googlen. Een smartphone heeft iedereen dus iedereen heeft toegang tot zoveel middelen.

En nogmaals, ik zeg nergens dat Bilal exact dezelfde kansen heeft of dat hij het even moeilijk/gemakkelijk heeft als wie dan ook om te slagen in het leven, zeg ik toch nergens? JA, Bilal heeft het pakken moeilijker. NEEN, het hangt voor mij niet vooral af van chance hebben in't leven. (ik kan het woordje vooral niet genoeg benadrukken Ik ga volledig akkoord met al wat je zegt maar de balans van vooral geluk hebben is in mijn ogen niet zo dramatisch slecht in het nadeel als bij u)

 

[Pieterjan94]

Het is niet omdat je niet studeert en geen schoon kantoorjob hebt dat je geen succesvolle carrière hebt, dat is wat ik als eerste bedoelde met dat de definitie daarvan misschien niet zo strak moet zitten op "schoon kantoorjob, minstens 5.000 EUR netto in de maand met nen dikken BMW onder uw gat"...

Nee, maar de basis van alles is intelligentie en cognitieve ontwikkeling. En dat is gemiddeld genomen toch een pak minder bij Bilal dan Dieter - en daar weegt de factor geluk (NL. Waar je geboren bent) zeer sterk door.

 

[Sylverscythe]

Moeilijk gaat ook hé... Elk persoon ongeacht de achtergrond waar ze niets aan kunnen doen hebben tegenwoordig zoveel tools om zelf na te denken, zich zelf te vormen, zelf te ondernemen. Als ik wil weten hoe ik dit jaar een hamburgerkraam wil aanschaffen met de nodige vergunningen om op markten te staan kan ik dat doen door allicht een half uur te Googlen. Een smartphone heeft iedereen dus iedereen heeft toegang tot zoveel middelen.

Een groot deel van de bevolking heeft het zeer moeilijk met omgaan met informatie, filteren van onzin, digitalisering, enz.

De "tools" zijn er, maar velen kunnen ze niet gebruiken. Dat zie je evengoed bij al de administratie rond allerhande subsidies en steun.

Dusja, dit lijkt me eerder een extra argument om aan te tonen dat "de Bilal" weer meer kans heeft om gezien te zijn.

 

[MisterV]

Bilal komt na de lessen thuis in een tochtig gehorig tweekamerappartement. Bilal zou beter in de rust gaan studeren op de campus of in de bib? Gaat niet, want hij moet op broertjes/zusjes passen terwijl de ouders zijn gaan werken om de huur te kunnen betalen. In het weekend heeft Bilal daar ook niet veel tijd voor, dan gaat hij gaan werken om zijn studies te betalen, mama en papa kunnen het niet betalen. Het is al een wonder dat Bilal kán studeren op de weinige momenten die hij vrij heeft want door problemen thuis is hij vaak één brok stress. Zijn maten lachen hem uit, die gaan voor de snelle winst: dealen en geld scheppen.

Nu, succesvol/gelukkig zijn is wel véél ruimer dan de "BG norm" van een vetbetaalde consultancyjob + schonen auto bij the big 5. Het is maar waar uw prioriteiten liggen. Ik ben ervan overtuigd dat pakweg een elektricien vaak veel gelukkiger is dan een vetbetaalde master die zijn broek zit te verslijten in één of andere bullshitjob.

 

[Sylverscythe]

Nu, succesvol/gelukkig zijn is wel véél ruimer dan de "BG norm" van een vetbetaalde consultancyjob + schonen auto bij the big 5. Het is maar waar uw prioriteiten liggen. Ik ben ervan overtuigd dat pakweg een elektricien vaak veel gelukkiger is dan een vetbetaalde master die zijn broek zit te verslijten in één of andere bullshitjob.

Zeker, maar ik denk dat eender welk succes op professioneel vlak makkelijker is door een stabiele "thuissituatie". De ouderwetse uitspraak "achter iedere succesvolle man staat een succesvolle vrouw" is nu seksistisch, maar alles is toch makkelijker als thuis alles op wieltjes loopt (eerst bij je ouders, dan in je eigen gezin).

Ik heb een collega met een vrij zwaar hulpbehoevend kind, dat is gewoon zwaarder om voor te zorgen dan een "standaard" kind. Dat kan je evengoed bij de factor geluk rekenen.

 

[808 State]

Zelfde bij sportcarrières. Ik kon evengoed een Lionel Messi zijn, maar mijn ouders weigerden van mij te laten voetballen.

 

[Vega]

Kijk die exacte percentages zal je wel met een korrel zout moeten nemen, en bv. in België zal geluk een kleiner aandeel hebben dan in pakweg de VS of een derdewereldland.

Maar als ik je post lees klinkt het een beetje alsof de cijfers verkeerd zijn omdat ze niet leuk zijn. Ik denk dat het hele idee dat het allemaal onbegonnen werk is, "the game is rigged", sowieso al hard leeft in bepaalde cirkels hoor, die hebben daar geen studie voor nodig.

De cijfers zijn in mijn ogen verkeerd omdat we (zoals je terecht aanhaalt) deze cijfers naar onze eigen omgeving moeten halen en niet op globaal niveau mogen kijken want dan moet je rekening houden met derdewereldlanden, wat de ganse discussie scheef trekt...

Tenzij ik hierin fout zit en we effectief aan het filosoferen zijn over het (carrière)succes globaal in deze wereld, dan geef ik de cijfers wel gelijk dat je vooral dikke chance moet hebben om de mogelijkheden te krijgen.... Maar niet in België, imho hangt 50% (of meer) niet af van chance.

Nee, maar de basis van alles is intelligentie en cognitieve ontwikkeling. En dat is gemiddeld genomen toch een pak minder bij Bilal dan Dieter - en daar weegt de factor geluk (NL. Waar je geboren bent) zeer sterk door.

Ik moet eerlijk zijn, ik heb in het middelbaar gezeten in een school waar (in het tweede middelbaar) op 24 leerlingen er 4 Belgen waren, verder waren we met 20 niet-Belgen, dit deinde de verdere jaren wat uit totdat we in het laatste jaar van de 15 leerlingen toch met ongeveer de helft Belgen en de helft niet-Belgen zaten... Zeggen dat die 20 niet-Belgen cognitief minder ontwikkeld waren of zelfs gewoon minder intelligent waren vind ik ronduit lachwekkend en bijna beledigend... Misschien 2 studenten van die 20 niet-Belgen waren idd gewoon "onderontwikkeld", de rest waren gewoon normale kinderen zoals jij en ik, heeft niets te maken met cognitieve ontwikkeling of intelligentie...

Een groot deel van de bevolking heeft het zeer moeilijk met omgaan met informatie, filteren van onzin, digitalisering, enz.

De "tools" zijn er, maar velen kunnen ze niet gebruiken. Dat zie je evengoed bij al de administratie rond allerhande subsidies en steun.

Dusja, dit lijkt me eerder een extra argument om aan te tonen dat "de Bilal" weer meer kans heeft om gezien te zijn.

Klopt, de mogelijkheid is er echter wel, denk dat iedereen ondertussen wel weet wat je met het internet kan. Dat niet iedereen de tools op dezelfde manier weet te gebruiken ben ik volledig in mee. Maar iedereen kan dan hulp vragen aan iemand die het wel kan. Maar zelfs hier zal je het argument kunnen brengen dat mensen in bepaalde milieus niet weten waar ze terecht kunnen voor hulp, etc... Zo blijft de cirkel van hulpeloosheid rond (waar ik dus niet mee akkoord ga).

lfde bij sportcarrières. Ik kon evengoed een Lionel Messi zijn, maar mijn ouders weigerden van mij te laten voetballen.

Toch nog iets anders denk ik, we hebben in België nog steeds een leerplicht en in het overgrote merendeel van onze bevolking wordt dat ingevuld door kinderen naar school te sturen. Ja, door de moeilijke thuissituaties bij velen (onverschilligheid van de ouders, geen tijd krijgen om huiswerk te maken, taalbarrière, ...) brengt dit geen garanties met zich mee, ik wil alleen even melden dat je nog altijd geen voetbalplicht hebt en de vergelijking dus een beetje scheef gaat

 

[Chauffagist]

Over geluk/talent/inzet:

Geluk dat ik heb mogen studeren, geluk dat ik uit een warm en financieel gezond nest kom. Toch heb ik op financieel vlak weinig meegekregen, eigenlijk ook niet echt de skills rond investeren/vastgoed/beslissingen nemen. Mijn ouders zijn echte spaarders, die zeer lang twijfelen over een aankoop. Heel risico-avers en 13 keer twijfelen over een aankoop.

Talent: ik heb uiteenlopende talenten: ik kan snel zaken verwerken, ik ben rap weg met techniek, ik ben een semi-stielman in verwarming/sanitair/residentiële elektriciteit, ik leer zeer snel nieuwe dingen aan, ik ben gedienstig naar klanten, ik kan nauwkeurig werken, ik kan goed mijn 3 talen en ben niet verlegen. Ik ben hier doorgaans bescheiden over, want ik besef goed genoeg dat dit geen uitzonderlijke talenten zijn. Er zijn wel 1000 mensen die bovenstaande talenten hebben. Ik zie mijzelf ook eerder als een generalist, van meerdere zaken kennis, maar niet super diepgaand.

Ik heb natuurlijk ook mijn beperkingen: ik ben niet echt meer mee met de huidige 2023 software-skills die een ing. zou moeten hebben. Ik kan mailen, een cursus maken in Word, een powerpoint maken, een simpele Excel, een eendraad in trikker, maar vraag mij geen eplan, autocad of andere zaken. Ik trek mijn plan maar PC's zullen nooit echt mijn vriend zijn.Ik ben geen leider-type, ik kan wel een groep aanspreken, maar echt sturen is toch nog iets anders. Zaken organiseren is voor mij moeilijk, klassieke ingenieursrollen als projectleider, supervisor liepen altijd fout af. Ik ben ook niet echt een groepsmens, in feite ben ik eerder een introvert type en vaak niet assertief genoeg waardoor ik van in het begin een slechte start maak. Iedereen kent wel dat gevoel: je zegt ja om te pleasen en achteraf bedenk je dat je eigenlijk nee wou zeggen.

Inzet:
Ik moest nooit veel werken voor school, zeker in het hoger onderwijs. Ik had top 5 resultaten met amper te werken. Ik hield van het systeem: hier een taak, taak goed volbracht -> mooie resultaten. Examens goed volbracht->3 maand vakantie en tijd om andere zaken te doen. Ik deed wel altijd vakantie en weekendwerk tijdens mijn studies, dus niet dat ik lui was, ik spendeerde hier waarschijnlijk in uren meer tijd aan dan aan mijn studies zelf.

Daar waar ik een modelstudent was, ben ik zeker geen modelwerknemer. Ik kon/kan het niet opbrengen om lang achter een bureau te zitten en gaf snel de brui aan die jobs. Ik kan het gewoon niet opbrengen om mij 11 maanden per jaar non stop in te zetten voor een organisatie.

Een carrière zal er voor mij dus nooit echt inzitten. Zullen we nog een jaartje lesgeven in combinatie met zoveel mogelijk bijberoepen achter dit jaar, of toch nog iets anders of fulltime zelfstandig, ik weet het nog niet. Ik weet wel dat ik altijd aan mijn inkomen zal geraken, dus dat geeft mij gemoedsrust.