Een succesvolle carrière: kwestie van geluk, talent of inzet?

Om Dirk De Wachter even te quoten:

"Succes wordt in de westerse wereld gezien als een eigen verdienste in een maakbare samenleving. En dat vind ik problematisch. Wordt gezien als iets, yes, I did it. Heel veel succes, denk ik, is een samenloop van toevallige omstandigheden"

Meer zoek ik er zelf ook niet achter, je kan zeker wat compenseren met je eigen keuzes maar hoe je het ook draait of keert handel je toch grotendeels naar de omgeving waarin je opgegroeid bent.
 
Ooit "the boy that harnessed the wind" gezien?
Heeft die zijn "carrière" dan te danken aan geluk? Want zonder die hongersnood had hij nooit die windmolen kunnen bedenken. Hij woonde zelfs in een dorp met een school, dus dat is puur op basis van geluk.

Of was dat toch een jongen die kansen gegrepen heeft en veel talent heeft?
Aangezien ik niet geloof in "het lot", is alles dat er gebeurt een gevolg van een random event en dus "geluk".
Neen ik heb dat niet gezien, is het in die film dat men toont hoe Musk, Gates, en Jobs selfmade men zijn, of begin je hier over iets anders? :unsure:

Kijk de studie van de beginpost spreekt over talent, moeite, en geluk. Die laatste wordt als grootste factor gezien. Dat is de stelling, nu komen hier tegenstanders af met "zo is alles geluk en dat is onzin", wat niet eens in die studie staat. Ja ok, wat is dat nu eigenlijk buiten een (ongemakkelijke?) discussie de nek willen omwringen.

Het is niet omdat geluk een grote/de grootste rol speelt dat inzet en talent je niet hebben gebracht waar je nu bent.
 
Neen ik heb dat niet gezien, is het in die film dat men toont hoe Musk, Gates, en Jobs selfmade men zijn, of begin je hier over iets anders? :unsure:

Kijk de studie van de beginpost spreekt over talent, moeite, en geluk. Die laatste wordt als grootste factor gezien. Dat is de stelling, nu komen hier tegenstanders af met "zo is alles geluk en dat is onzin", wat niet eens in die studie staat. Ja ok, wat is dat nu eigenlijk buiten een (ongemakkelijke?) discussie de nek willen omwringen.

Het is niet omdat geluk een grote/de grootste rol speelt dat inzet en talent je niet hebben gebracht waar je nu bent.
Dat is dus het probleem. Er zal altijd wel iemand zeggen: Geluk? Ik heb nooit geluk gehad en toch ben ik er ook gekomen! Geloof ik die persoon? Jazeker! Ik geloof dat voor de volle 100%.

Men kijkt altijd naar zich of haarzelf, en van daaruit vertrekt men om conclusies te trekken. Maar zo werkt dat niet.

En ten tweede: Geluk kan je ook op veel manieren interpreteren. Je maakt er zelf van, wat je zelf wil he.
 
Bill Gates kwam van rijke komaf, maar de ontwikkelingen van Microsoft staan daar los van.
Studeerde aan een privé middelbare school van +50k per jaar.
Alwaar hij Paul Allen leerde kennen, en ze samen op de mainframe terminal van die school programma's konden maken (in de tijd dat zelfs Belgische universiteiten dit niet konden betalen).

Verder uiteraard juiste man op de juiste plaats in de juiste periode, maar dat neemt niets weg van het feit dat er 0% kans was dat er een Microsoft uit Afrika kwam.

Dus een grote factor geluk voor hem.
 
Meer zoek ik er zelf ook niet achter, je kan zeker wat compenseren met je eigen keuzes maar hoe je het ook draait of keert handel je toch grotendeels naar de omgeving waarin je opgegroeid bent.
Hoe je het ook draait of keert, er zijn heel veel succesvolle mensen die opgegroeid zijn in dezelfde omgeving als hun broer of zus, en wiens broer of zus op professioneel gebied bijna niks voorstellen terwijl de andere bijvoorbeeld succesvol manager is of een eigen zaak runt. En het is echt ongelooflijk naief te denken dat dat komt door "toevallig keiveel geluk gehad te hebben keer op keer op keer!!".

Ja, het zal echt "door een opeenvolging van pech in mijn leven!!" komen dat mijn vader bankdirecteur is maar mijn zus gewoon in de zorg werkt en ikzelf LO leerkracht ben! Het zal echt komen "95% door geluk!" dat mijn broer afgestudeerd is als burgerlijk ingenieur maar ikzelf in een computer winkel werk of aan de lopende band sta!

Het keuze element wordt dan ook totaal over het hoofd gezien. Hoeveel hebben geen "grote succesvolle carriere" puur door zelf keuze's te maken waar ze de gevolgen van dragen? Of keuze's die ze niet eens zelf slecht vinden omdat ze willen "werken om te leven" in plaats van "leven om te werken" om het met een BG quote te zeggen? Die andere zaken boven een carriere verkiezen zoals een hobby, een bepaalde relatie, veel tijd aan kinderen... maar dat zou dan onder die kleine 5% en "gebrek aan inspanningen" vallen? No way.
 
Laatst bewerkt:
Alsof een hoge pief zich gaat verbranden aan dergelijke toestanden of zich gaat bezig houden met te micromanagen van dergelijke zaken...
De hele familie colruyt begint toch direct een stap of 3 hoger als de gemiddelde persoon die begint bij het bedrijf.

Als die dan niet goed blijken worden die op een goed geplaatst zijspoor gezet, die dat goed zijn das gewoon de weg naar de top die voor hun geplaveid wordt hoor...
Zal wel in veel bedrijven zijn.
 
De hele familie colruyt begint toch direct een stap of 3 hoger als de gemiddelde persoon die begint bij het bedrijf.

Als die dan niet goed blijken worden die op een goed geplaatst zijspoor gezet, die dat goed zijn das gewoon de weg naar de top die voor hun geplaveid wordt hoor...
Zal wel in veel bedrijven zijn.
Het is ook het bedrijf van de familie colruyt, ze hebben 60% of zo van de aandelen.

Wat is het volgende? Mekkeren dat de zoon van meneer Janssens mag starten in Janssens en zones loodgieterij?
 
Hoe je het ook draait of keert, er zijn heel veel succesvolle mensen die opgegroeid zijn in dezelfde omgeving als hun broer of zus, en wiens broer of zus op professioneel gebied bijna niks voorstellen terwijl de andere bijvoorbeeld succesvol manager is of een eigen zaak runt. En het is echt ongelooflijk naief te denken dat dat komt door "toevallig keiveel geluk gehad te hebben keer op keer op keer!!".

Ja, het zal echt "door een opeenvolging van pech in mijn leven!!" komen dat mijn vader bankdirecteur is maar mijn zus gewoon in de zorg werkt en ikzelf LO leerkracht ben! Het zal echt komen "95% door geluk!" dat mijn broer afgestudeerd is als burgerlijk ingenieur maar ikzelf in een computer winkel werk of aan de lopende band sta!

Het keuze element wordt dan ook totaal over het hoofd gezien. Hoeveel hebben geen "grote succesvolle carriere" puur door zelf keuze's te maken waar ze de gevolgen van dragen? Of keuze's die ze niet eens zelf slecht vinden omdat ze willen "werken om te leven" in plaats van "leven om te werken" om het met een BG quote te zeggen? Die andere zaken boven een carriere verkiezen zoals een hobby, een bepaalde relatie, veel tijd aan kinderen... maar dat zou dan onder die kleine 5% en "gebrek aan inspanningen" vallen? No way.
Lang verhaal kort: zeer gelijkaardige omgevingsfactoren kunnen op verschillende (maar heel gelijkaardige) mensen alsnog een heel andere uitwerking hebben.

En om opnieuw dezelfde vraag te stellen als zo vaak in dit topic: Wat is geluk? Is dat de manager worden waarover je spreekt? Ik denk niet dat er bv. veel mensen zijn die per se een drukke managerfunctie willen uitvoeren. Van degenen die het écht willen, zal een deel het ooit wel bereiken.
 
Het blijft hilarisch dat manager worden voor velen het ultieme doel is. Wanneer stopt the chase? CEO van het grootste bedrijf ter wereld? Wat is het?

- De centen: een expert rol verdient in veel gevallen meer dan zijn manager
- Het kunnen domineren van mensen: een hond of kinderen does the same job
- Het kunnen stoefen op familie feesten: je kunt ze wijsmaken wat je wilt, alsof iemand weet wat je wilt. For all they know, ben je manager of the pinguin managers en beheer je 50mln budget :woohoo:
 
Volgens Control+F staat de term 'verwachting' niet in deze draad. Ik verwacht niet om arm te worden door mijn afkomst dus zal ik het hoogstwaarschijnlijk niet worden. Ik verwachtte echter ook niet om heel rijk te worden, niemand in mijn familie is het, ik kende dat milieu niet en weet niet hoe je je daar gedraagt. Terugkijkend op vroeger omdat ik pas in mijn 30s de literatuur daarvoor had gelezen, waren er tal van methodes om op jonge leeftijd succes na te streven maar ik kende ze niet.
 
Laatst bewerkt:
Het blijft hilarisch dat manager worden voor velen het ultieme doel is. Wanneer stopt the chase? CEO van het grootste bedrijf ter wereld? Wat is het?

- De centen: een expert rol verdient in veel gevallen meer dan zijn manager
- Het kunnen domineren van mensen: een hond of kinderen does the same job
- Het kunnen stoefen op familie feesten: je kunt ze wijsmaken wat je wilt, alsof iemand weet wat je wilt. For all they know, ben je manager of the pinguin managers en beheer je 50mln budget :woohoo:
Dit topic heeft toch niks te maken met managers? Is gewoon hetgeen dat dichtst bij de leefwereld van de meesten hier staat.

Als je graag apotheker wil worden is het ook geluk als de papa een apotheek heeft.
 
MIjn wieg stond in de sociale woonwijk en dan is de weg ASO -> unif > goedbetaalde job toch minder eenvoudig.
'Doe maar TSO, dan kan je ook goed geld verdienen.' 'Studeren is voor luieriken.' 'Dat is niks voor mensen zoals ons.'
Het heeft toch wel heel wat meer inspanning gevraagd dan voor iemand uit een middenklasmilieu. Niet alleen het bekostigen maar gewoon de kennis van studierichtingen en hoe hoger onderwijs werkt, hoe carrière aanpakken...
Uiteindelijk een master behaald en het loopt op vlak van werk/inkomen wel goed. Mijn doel is m'n nettoloon hoger te houden dan mijn leeftijdx100 en dat lukt ruim.

edit: Ik denk dat het voor mij vooral een kwestie van inzet en geluk is geweest tot nu toe. Talent minder, eerder hard werken waardoor de kennis/kunde komt.
Geluk om een liefke uit een goed milieu gehad te hebben, waardoor ik opeens inzag dat het ook anders kon.
 
Laatst bewerkt:
Tgoh, ik vind dit nogal bij de haren getrokken. Voor Bilal bestaan er 101 verschillende beurzen. Inschrijvingsgeld ligt op (dacht ik) iets van een 170 euro? Mocht hij door redenen niet thuis kunnen blijven kan hij ook bij het OCMW langs gaan om te kijken wat zij kunnen betekenen, een kot aan sociaal tarief. Weinig jongeren die de flexi-jobs aan elkaar moeten rijgen om te kunnen studeren. Om zich iets extra te kunnen veroorloven? Waarschijnlijk wel, maar ik vermoed dat de meeste hier op het forum vroeger ook gewoon in het weekend en tijdens de vakantie gingen werken?

Er zijn maar weinig studenten waar de papa of mama elke docent kennen, en dat die ook nog eens allerhande extra hulp gaan krijgen die een ander niet krijgt. Opent iemand kennen bepaalde deuren? Absoluut. Maar daar moet in elk gezin ook gewoon iemand de eerste voor zijn. Ook in het gezin van Geoffroy heeft er iemand zich kunnen opwerken, voor het eerst doorstuderen.

Aan Bilal nu om hetzelfde te doen.

Dat dacht ik vroeger ook, maar stillaan begin ik mij te realiseren dat je gerust al jobhoppend door het leven kan gaan en toch nog een carrière kan opbouwen.

Zeker in een sector als de IT moet je je handje maar uitsteken en de kansen worden erin gelegd.

Er zijn meer wegen naar een "carrière" dan anciënniteit opbouwen, gatlikken en je uitsloven als een seut op de hoop ooit manager te worden
.

Nog zoiets .. ik heb 7 jaar voor klant X gewerkt. Ik wilde graag testautomatisatie doen.
Ik schat, dat op die tijd, toch zeker een 20-tal interne en externe testers gepasseerd zijn die wilden automatiseren.

Na die 7 jaar, hadden 19 van die 20 testautomatisatie gedaan (dus ook de externen). 1 iemand niet, ondanks dat die persoon meermaals die belofte had gekregen. 1x raden wie die persoon was. :unsure:

Ik ben bij die klant véél te lang gebleven, dat doe ik nooit meer, maar goed, dat is het punt hier niet.

Dus de vraag of ik ooit manager word? Nooit. Ik kan niet genoeg slijmen lol.



Ondertussen doe ik bij een andere klant al 2 jaar testautomatisatie

De hele familie colruyt begint toch direct een stap of 3 hoger als de gemiddelde persoon die begint bij het bedrijf.

Als die dan niet goed blijken worden die op een goed geplaatst zijspoor gezet, die dat goed zijn das gewoon de weg naar de top die voor hun geplaveid wordt hoor...
Zal wel in veel bedrijven zijn.

Dit topic heeft toch niks te maken met managers? Is gewoon hetgeen dat dichtst bij de leefwereld van de meesten hier staat.

Als je graag apotheker wil worden is het ook geluk als de papa een apotheek heeft.
Zie hierboven. Ongeveer elke post over "succes" gaat over manager, "naar boven" of iets dergelijk.
 
Als je hard genoeg wil (en mits wat geluk), zal je misschien ook manager kunnen worden @cege :support:

Ben jaren manager geweest, tot ik eieren voor mijn geld koos en intern gemigreerd ben naar een uitvoerende rol in een andere divisie. 6mnd later heel de oude divisie buiten gekieperd.

Daarom dat ik de obsession niet snap met manager zijn of "naar boven". Voor de extra miserie die erbij komt, zeer matige verloning.

Na anderhalf jaar hebben ze me opnieuw mgr gemaakt zonder dat ik erom gevraagd heb. 2x geluk in paar jaar tijd :woohoo: . Niet dat er veel veranderd is, want de facto was ik die mensen al aan het managen wegens opportunisme van mijn kant om de mensen die los lopen voor mijn kar te spannen :ROFLMAO:
 
Voor de extra miserie die erbij komt, zeer matige verloning.
Dit zal dan wel een specifiek geval zijn.

Voor de echte toplonen moet je **in de meeste gevallen** nog steeds manager zijn.
Zelfs als founder, want je kan geen gigantische projecten volbrengen als je geen team van mensen kan motiveren en aanwerven om te doen wat jij wil en zo het doel te bereiken...
 
Terug
Bovenaan