Eindtermen verworpen door Grondwettelijk Hof

Als je je echter bedenkt dat ons grootste schoolnet: namelijk het katholieke, niet in handen van de overheid is, en dus ook "privé"/"vrij" is, intussen ook wél ruim gesubsidieerd wordt, dan zitten we nu reeds met een privé-initiatief, waarvan de kwaliteit helaas niet meer die is van weleer en waarbij eerlijk gezegd de middelen ook deels verkwanseld worden.
voor alle duidelijkheid: echt privé (basis/secundair) onderwijs is onderwijs waar je vrij een extra studiegeld kan bepalen.

Wij hebben in jouw versie van 'prive'-gedachtenook een Priveschool waar de kinderen naartoe gaan, da's gewoon een school door ouders opgericht. Hier een achttal jaar geleden overigens nog zo eentje gestart, Steiner dan weliswaar.
 
Nu ik ben ook geen Vlaams nationalist, en voel me helemaal niet geroepen om Ben Weyts te verdedigen, - wat mij betreft ondanks een goed coronabeleid, geen goede ministerkeuze door de N-VA - maar ik ben toch geneigd in dit debat zijn kant te kiezen en niet het Grondwettelijk Hof.
Het Grondwettelijk Hof doet dan ook niet mee aan het debat of iets inhoudelijk al dan niet wenselijk is. Ze toetsen aan de grondwet, en de Vlaamse regering is meermaals gewezen op het feit dat dit niet zou staan.

Ik sta zelf vrij neutraal in het debat. Ik volg beide kanten. Maar ik zie in de eindtermen dan ook niet meteen veel heil in het opkrikken van het niveau. Je bent niets met scherpere doelen als je op het terrein het niet kan bolwerken. Het niveau en de kwaliteit van de leerkrachten moet in de eerste plaats omhoog, want het grootste probleem zit naar mijn gevoel daar. Dat kan alleen door de job op te waarderen, door meer getalenteerde mensen aan te trekken en te investeren in een sterkere lerarenopleiding. Ik zie nog altijd veel te veel mensen voor leerkracht studeren die helemaal geen intrinsieke motivatie hebben voor het onderwijs, maar niet goed genoeg zijn voor een andere hogere opleiding of niet weten wat ze willen doen met hun leven; terwijl ik nog steeds de ene gepassioneerde, getalenteerde leerkracht na de andere zie afhaken uit desillusie voor de job (of zelfs tijdens de opleiding).

  • Intussen hebben véél scholen en leerkrachten hun vrijheid van onderwijs ook uitverkocht aan uitgeverijen waarbij sommige leerkrachten gewoon het handboek volgen en niet eens kijken naar het leerplan. De meest bevlogen leerkrachten maken dan weer hun eigen cursus (en daar zit soms écht prachtig materiaal bij, ik heb al eens een zelfgemaakte cursus Fysica gezien/gekregen waar geen enkel handboek op de markt tegenop kon).
Hier wil ik wel wat nuance aan brengen, in die zin dat de uitgeverijen hun handboeken schrijven op basis van de leerplannen van de koepels en niet op basis van de eindtermen.
 
Maar nu hebben ouders natuurlijk nauwelijks informatie om de kwaliteit van scholen te boordelen, en krijgen scholen ook onvoldoende incentive om meer naar kwaliteit te streven. Privé-initatief klinkt slecht als je uit gaat van ongesubsidieerd onderwijs, want dan verwordt het al snel tot een elitair gebeuren met facturen van € 30 000 per schooljaar per kind, wat voor de gewone man/vrouw natuurlijk onbetaalbaar is.
Kosten die zo veel? Daarvoor kan je toch al naar een vrij zotte universiteit gaan in Amerika (disclaimer: mijn info kan zwaar outdated zijn, de prijzen zijn mss zot gestegen)?
 
Kosten die zo veel? Daarvoor kan je toch al naar een vrij zotte universiteit gaan in Amerika (disclaimer: mijn info kan zwaar outdated zijn, de prijzen zijn mss zot gestegen)?
Vlaanderen betaalt nu ongeveer 10.000€ per leerling in het secundair per jaar, een klas van 20 leerlingen kost dus zo'n 200.000€ per jaar. Het idee is natuurlijk om het beter te doen dus dan ligt de kost misschien ook wel hoger.
 
Dat is de kostprijs voor bepaalde Internationale scholen in België ongeveer, en dat is gegeven Beryl's opmerking redelijk correct. Dat zijn immers goede scholen, maar die volgen bijvoorbeeld internationale programma's (Baccalaureate) gericht op internationale (elite) universiteiten, op maat voor kinderen van expats en de elite.

Hier is slechts één voorbeeld. Nu ik wil de Antwerp International School niet per se wegzetten als "elite-school" hé, die hebben ook een scholarship programma, en de voorwaarde om gesubsidieerd te worden is nu éénmaal de Vlaamse eindtermen volgen. Zet je je daar bewust buiten? Dan is een prijs variërend van € 10 000 tot € 30 000 per jaar. Kan me ook gerust inbeelden dat voor de écht superwaardevolle hoge profielen zoals CEO's e.d. dat die gewoon onderhandelen voor die prijs door hun bedrijf te laten betalen, of dat hun loon van die aard is dat dat inschrijvingsgeld peanuts zijn (kinderen van diamantairs e.d.).

Ik heb die school nu als voorbeeld genomen omdat ik die toevallig "kende" door omstandigheden. Als je naar een ander voorbeeld zoekt, dan zie je wel dat de Europese school o.a. in Mol, wél toekomt met € 10k per lln ongeacht het jaar. Voor ouders die voor Europese instellingen werken wordt dat bedrag echter gefinancierd door de EU, dus die betalen dat dan weer niet echt, kan niet meteen info vinden hoeveel ouders daar hun kinderen inschrijven en wél zélf de volle pot betalen.

Allemaal voorbeelden eigenlijk die vooral ook aantonen dat wat de Vlaamse overheid standaard financiert, ook ongeveer € 10k per leerling, niet niets is, en dat het dan triest is wanneer die kwaliteit tanende is. We zouden écht wel veeleisender mogen zijn voor wat we daarvoor als samenleving terugkrijgen. Hoe ik dat zie heb ik hier al eens eerder gepost.

Kosten die zo veel? Daarvoor kan je toch al naar een vrij zotte universiteit gaan in Amerika (disclaimer: mijn info kan zwaar outdated zijn, de prijzen zijn mss zot gestegen)?

Uw info lijkt me een beetje outdated als je de bedragen van studentenschulden in de V.S. hoort. Met dat bedrag ga je één jaar (10k) naar een lokale staatsuniversiteit, niet naar een universiteit buiten je staat of al helemaal niet naar de duurdere privé universiteiten.
Dan spreken we bijvoorbeeld ook enkel en alleen nog over tuition fees hé, je moet ook nog leven daarnaast, plus boeken (die daar ook een pak duurder zijn, etc.).

Maar goed, ik heb het ook even moeten opzoeken, hou me daar ook niet mee bezig. Volg wel de Amerikaanse politiek nu en dan via podcasts, en aangezien vele progressieven Biden's student debt relief van 5k al een druppel op een hete plaat vonden, leek het mij inderdaad wel waarschijnlijk dat je tegenwoordig met 10k voor een jaar er vaak al niet komt.
 
Het Grondwettelijk Hof doet dan ook niet mee aan het debat of iets inhoudelijk al dan niet wenselijk is. Ze toetsen aan de grondwet, en de Vlaamse regering is meermaals gewezen op het feit dat dit niet zou staan.

Ik sta zelf vrij neutraal in het debat. Ik volg beide kanten. Maar ik zie in de eindtermen dan ook niet meteen veel heil in het opkrikken van het niveau. Je bent niets met scherpere doelen als je op het terrein het niet kan bolwerken. Het niveau en de kwaliteit van de leerkrachten moet in de eerste plaats omhoog, want het grootste probleem zit naar mijn gevoel daar. Dat kan alleen door de job op te waarderen, door meer getalenteerde mensen aan te trekken en te investeren in een sterkere lerarenopleiding. Ik zie nog altijd veel te veel mensen voor leerkracht studeren die helemaal geen intrinsieke motivatie hebben voor het onderwijs, maar niet goed genoeg zijn voor een andere hogere opleiding of niet weten wat ze willen doen met hun leven; terwijl ik nog steeds de ene gepassioneerde, getalenteerde leerkracht na de andere zie afhaken uit desillusie voor de job (of zelfs tijdens de opleiding).

Hier kan ik je wel grotendeels in volgen. Alleen moet de overheid zelfs wanneer die meer getalenteerde mensen er wel zouden zijn, nog altijd een recht hebben om een zekere kwaliteitscontrole af te dwingen. Gegeven de rol die de koepels mee gespeeld hebben en spelen in het dalen van de kwaliteit en het onaantrekkelijker maken van de job - waar is Lieven Boeve z'n suggestie van de prestatienoemers op te trekken eigenlijk héén? Durft hij dat niet meer op tafel gooien om nog meer jonge leerkrachten weg te jagen - kies ik duidelijk voor een ondergeschikte rol van de koepels.

Of alternatief: zoals Geert Noels deze week in De Afspraak suggereerde: méér koepels. Breek ze op en laat er échte concurrentie komen. Al lijkt me dat eerder een utopie natuurlijk. Scholen zijn vaak eerder ook een vorm van "levend erfgoed", het aantal nieuw opgerichte scholen is beperkt en schoolsluitingen zijn zeldzaam. Vele colleges, stedelijke scholen en atheneums zijn tientallen of zelfs meer dan honderd jaar oud. Je gaat scholen ook niet kunnen overtuigen om weg te breken van hun koepels. Er zijn wel een aantal mooie initiatieven zoals die LAB school, maar zoals ik zei: lijken mij eerder zeldzame uitzonderingen.

Hier wil ik wel wat nuance aan brengen, in die zin dat de uitgeverijen hun handboeken schrijven op basis van de leerplannen van de koepels en niet op basis van de eindtermen.

Povere nuance, gegeven hoeveel leerkrachten ik gekend heb die wel blindelings handboeken volgen, handboeken gebruiken gemaakt voor een ander leerplan (omdat er géén is voor het hunne) en hoe ik zelf genoeg handboeken gezien hebben die eigenlijk niet meer overeenkwamen met een update van het leerplan. Maar goed strikt genomen heb je gelijk.
Uitgeverijen zijn in dit debat echter niet vrij van zonde, die invulboeken zijn geen gezonde evolutie.
 
Povere nuance, gegeven hoeveel leerkrachten ik gekend heb die wel blindelings handboeken volgen, handboeken gebruiken gemaakt voor een ander leerplan (omdat er géén is voor het hunne)
Maar dan gaat het weer enerzijds over de kwaliteit van de leerkracht en anderzijds over de extra taaklast die het wel wat moeilijker maakt voor leerkrachten, zeker de beginnende die vaak verschillende vakken in verschillende jaren moeten geven, om een eigen cursus te maken. Dat veel leerkrachten handboeken gebruiken is omdat ze er een nood aan (denken te) hebben.

Als die handboeken goed gemaakt zijn, zie ik daar ook niet zo'n probleem in. Handboeken, eindtermen, ... is cru gesteld allemaal gerommel in de marge als de kwaliteit van uw personeel ondermaats is. De universitaire lerarenopleidingen zijn al jaren van schabouwelijke kwaliteit en zitten voor de meerderheid gevuld met dutsen die niet weten wat ze later willen doen, of "voor de zekerheid" dat diploma er bij willen hebben. De opleidingen aan de hogeschool zijn sterker, maar de gemiddelde kwaliteit en motivatie van de studenten is er om te huilen.

Niet dat het vroeger zoveel beter was. Anekdotisch uit mijn middelbare school: een leerkracht aardrijkskunde die vier jaar lang "les" gaf uit een handboek voor het vierde leerjaar (lager onderwijs dus) uitgekomen toen wij drie jaar waren; een leerkracht Engels wiens idee van een toets er uit bestond om een kopie te nemen van een pagina uit het handboek en daar random woorden uit te tip-ex'en die je dan moest invullen; een leerkracht Frans die pannenkoeken bakte voor de leerlingen omdat ze toch echt eens een toets moest geven; een leerkracht Frans die gewoon de gazet las in de les; een leerkracht LO die vanalles in onze agenda liet schrijven, maar vervolgens ons gewoon liet voetballen; een leerkracht Nederlands (en Duits) die zo weinig gezag had dat er midden in de les gasten waren die muziek opzetten en dansjes deden rond haar; 2 leerkrachten informatica die met moeite een query in excel konden opstellen; verschillende leerkrachten die nog geen kwart van de te ziene leerstof tegen het einde van het schooljaar gedoceerd hadden; ... ik kan helaas nog wel even door gaan. Da's natuurlijk zeer anekdotisch, ik hoop dat mijn schoolervaring ook redelijk uitzonderlijk was (al vrees ik er wat voor), maar dat zijn geen zaken die je oplost met striktere eindtermen of zelfs met centrale toetsen.
 
Hier kan ik je wel grotendeels in volgen. Alleen moet de overheid zelfs wanneer die meer getalenteerde mensen er wel zouden zijn, nog altijd een recht hebben om een zekere kwaliteitscontrole af te dwingen.
Dat is er. Elk leerplan is goedgekeurd door de overheid, op basis van de toetsing aan de eindtermen.
 
Dat is er. Elk leerplan is goedgekeurd door de overheid, op basis van de toetsing aan de eindtermen.

Maar blijkbaar mag de overheid daar volgens het Grondwettelijk Hof niet te veeleisend in zijn, op z'n minst qua tijdsbesteding. Dus de mate waarin die er is, is voor discussie vatbaar.
 
Terug
Bovenaan