Enslaved - Vikingligr Veldi (1994)

Ik vind het toch opmerkelijk hoe het gekrijs in hardcore/metalcore wordt afgezet tegenover het gekrijs of grunten in black/death metal. Dat het bij het ene 'natuurlijker' overkomt dan bij het andere. Misschien omdat dit album melodieuzer is en een cleane zang ook niet zou misstaan? Maar dan stel ik me de vraag hoe naturel dat bij een Electric Callboy overkomt, al is dat sowieso een mixed bag van allerlei genres. Daar kijk ik eerder uit naar de cleane secties en neem ik de screamo-toestanden er maar bij als iets bijkomstig.

Voor een hardcoreleek als ik vind ik het gekrijs van die bands meer op elkaar lijken dan hoe BM-gekrijs zich kan differentiëren. Enslaved - Emperor - Dimmu Borgir Darkthrone - Burzum - Mgla om maar enkele te noemen hebben toch redelijk verschillende stijlen. Maar voor een buitenstaander kan dat dan weer één pot nat zijn.
Ik vind de stelling dat de ene extreme vocal meer natuurlijk klinkt dan de andere ook nogal weird. Geen enkele ervan zijn natuurlijk, en komen ook enkel voor in de specifieke context van een subgenre van metal (of punk of whatever). Maar ze hebben wel een duidelijk verschil in klank, en voor mij is de klank van generic black metal vocals onaangenaam. Ik zou je echter niet kunnen vertellen waarom de stem van Grutle Kjellson mij stoort en die van Mikael Akerfeldt of Aaron Turner niet
 
Ik vind de stelling dat de ene extreme vocal meer natuurlijk klinkt dan de andere ook nogal weird. Geen enkele ervan zijn natuurlijk, en komen ook enkel voor in de specifieke context van een subgenre van metal (of punk of whatever).
Als ik op een lego blokje stap met mijn blote voet, ga ik heel hard roepen. Misschien ga ik krijsen als het het extreem pijn doet. Maar ik ga nooit grunten.
 
Leuk dat het voor sommigen toch nog beter als verwacht is, meer kan ik niet verwachten denk ik, het is nu eenmaal niet de meest toegankelijke muziek.

Al deed @PBR Streetgang zijn vergelijking met Lars Ulrich wel een beetje pijn aan mijn hart. :headshake:Dat is nu toch echt iets dat ik er helemaal niet in hoor lol

@Kid_C ik wacht nog altijd op een review van jou he makker
 
Ah, Enslaved!

Leerde deze band kennen via hun album Frost (opvolger van dit album), toen ze al bij het Franse label Osmose zaten, en kocht daarna ook nog Eld, Blodhemn en Mardraum.
Dit album heb ik echter nooit te pakken gekregen (kleiner label, mss daardoor nooit bij de plaatselijke CD-boer geraakt?) en later verdween het zo'n beetje van mijn radar.

Onterecht blijkbaar als ik er nu (eindelijk) eens naar luister. Geen drempels voor mij aangezien ik de band ken en genoeg black metal in mijn collectie heb. Hoor zowel de ijskoude agressie van Frost als het epische vuur van Eld in dit album, maar het staat prima op zichzelf; zeker de moeite waard!

Bedankt voor het (terug) onder mijn aandacht brengen van dit album; ik voelde me weer even een twintiger in een tijd dat er elke week wel een top album uitkwam.:thumb:
 
Gisteren beluisterd en vandaag spontaan nog eens opgelegd. Heerlijk album! Eigenlijk had ik al veel eerder naar deze moeten luisteren, het genre ligt me en er zijn nog een ton klassiekers die aandacht verdienen.

Ook nog: de plaat klinkt vrij clean naar BM standaarden in de jaren 90. Had dat totaal niet verwacht. :unsure:

Anyway, bedank voor deze @Obi-Jan !
 
First things first: heel goeie plaat!

Ik ben zelf wel metal liefhebber en niet echt genre gebonden. Van heavy en doom tot thrash en death: ik kan het allemaal wel smaken.
Alleen black metal is een subgenre dat me nooit echt heeft kunnen boeien. Meestal brakke productie, veel te hoog gekrijs.. nee echt m'n ding niet.
Maar deze plaat is echt anders dan de doorsnee black metal plaat: betere productie, vrij oké vocals en vooral: zo veel melodischer dan anders!

Uiteraar valt Norvgr het hardst op want dat nummer springt er echt uit/is de meest vreemde eend in de bijt. Maar alle nummers zijn gewoon sterk en atypisch black metal. Voor mij als black metal leek althans. Midgards Eldar is m'n favoriete nummer van de plaat, een plaat die ik zeker nog wel eens ga beluisteren.
 
Ben een beetje verliefd geraakt op Enslaved met dank aan hun album 'Vertebrae' uit 2008.
Dat hebben ze ook te danken aan die ene kerel met zijn zachte stem, wat heel goed bij dat album past.
Gelukkig kwam ik op het onbewust lumineuze idee om na dat album, 'Monumension' uit 2001 te beluisteren en :drool:.
Een vijftien? albums later en deze heren blijven redelijk consistent gedurende hun muzikale loopbaan.
Dit album doet absoluut niet onder voor gans die hoop.
Een groep voor de eeuwigheid.
 
Terug
Bovenaan