Tja dat is een cirkelredenering he, dus iemand die permanent psychisch lijdt kan nooit overgaan tot euthanasie want die persoon kan door zijn mentale toestand geen 'rationele' beslissen meer nemen? Als iemand gedurende langere tijd mentaal lijdt en redelijke pogingen gedaan heeft om er iets aan te doen (vastgesteld door psychologen/psychiaters) lijkt me dat een voldoende 'objectieve' vaststelling om iemand de mogelijkheid te geven op een vreedzame manier te sterven.
Sommigen zullen dit nog wel kunnen, anderen al wat minder. Ik vind het persoonlijk wat naïef om te denken dat elke persoon die psychisch lijdt perfect in staat is om in te schatten hoe ondragelijk zijn lijden al dan niet is en hoe permanent het gaat blijven (het is net een typsich aan een een depressie dat mensen hun problemen/lijden als iets "permanents" ervaren, hoewel het even goed niet permanent is).
Sorry, maar daar is niets objectief aan. Een psychiater moet volledig afgaan op de info die hij krijgt van een persoon en kan bijv. niet zoals een kanker of ALS specialist gaan vaststellen of er sprake is van fysiek lijden en geen enkele kans op herstel.
Een dokter kan ook niks vaststellen qua fysiek lijden. Heb jij een idee hoe het voelt om kanker te hebben, of ALS? Pijn (en dus lijden) is per definitie subjectief, zowel fysiek als mentaal.
Als je een hele leven lang van de ene depressie in een andere sukkelt, kan dat wel als iets permanents beschouwd worden.
Een kanker kan je objectief vaststellen, want dat ding zit in je lijf. Een depressie heeft geen fysieke vorm, maar je kan toch niet ontkennen dat het bestaat? Het verschil met kanker is dat het gaat om een bewustzijnstoestand van een patiënt en dat is niet iets wat je fysiek uit een lichaam kan wegsnijden. Je legt het bloot door middel van beproefde methodes, maar dat maakt psychologie of psychiatrie geen ongegronde mumbo-jumbo waardoor het onmogelijk wordt om vast te stellen dat iemand psychisch lijdt.
ALS, kanker, terminale ziektes, ... die kunnen allemaal objectief worden vastgesteld door een art/specialist.
Maar de beslissing voor euthanasie qua fysiek lijden wordt niet op die manier gemeten hoor.
Ja, het hebben van de ziekte kan vastgesteld worden, de hoeveelheid lijden niet.
Ik snap je focus op de 'objectiviteit' van het lijden niet. Bij fysiek lijden geeft de patient aan dat hij een pijn ervaart die voor hem ondraaglijk is, wat evengoed een subjectieve ervaring is. Bij langdurig psychisch lijden is dit net hetzelfde, een patient geeft aan mentaal te lijden en dat het ondraaglijk is.
Natuurlijk niet, maar zijn die vaststellingen dan nog voldoende solide om iemand groen licht te geven om zijn leven te beëindigen? Ik twijfel daaraan en de grooste Amerikaanse psychiatergroepering waar ik hierboven naar linkte eveneens.
Dat is een ethische discussie waarvoor vooral het nodige draagvlak gevonden moet worden. In de VS zal je dat in California of Maine wellicht sneller vinden dan in Alabama. Dat zijn discussies die vaak samenlopen met het recht op abortus.
Gelukkig leven we idd in België. In Amerika is er nog te veel invloed door diepgelovigen en dat is nooit goed imo.
Ik denk dat je een leven lang met depressies, opnames, pogingen, etc een beetje onderschat. Dat is niet een keer een depressieve periode. Dat is met ups en downs en tien keer 'toch weer' hervallen. Dan wéét je dat het niet permanent is, maar dan weet je tegelijk ook dat het nog tien keer zal terugkomen. En dat is dan niet een keer drie dagen een beetje zitten sippen hé, maar een zoveelste poging, een zoveelste opname, een zoveelste keer andere medicatie, een zoveelste keer je nieuw opgebouwde leven (net gestart met nieuw werk, verhuisd, na een lange ziekteperiode) wéér in elkaar zien storten. Begin maar weer opnieuw. Weer heel die mallemolen van maanden, jaren herstellen, heropbouwen en weet je wat? Na een jaar of drie, zit je misschien weer op 't punt waar je nu zit. Have fun!
En ironisch genoeg, als je dan niét in een depressie zit, is het "ahnee he, je hebt geen psychisch lijden"
Dit laatste kan een specialist evenwel niet vaststellen, want die weet immers niet welke geneeskundige ontwikkelingen en doorbraken er gemaakt gaan worden morgen.
Aron Wade trouwde in laatste weken voor zijn dood nog met soulmate
Euhm, dat is toch gewoon een schijnhuwelijk dat ontbonden kan worden? Komt er gewoon op neer dat ze erfenisrechten wouden ontwijken...Aron Wade trouwde in laatste weken voor zijn dood nog met soulmate
No surprise, iedereen wist al lang dat ze eigenlijk wel een koppel waren maar dat dit verder iets privé was.
Jammer dat het leven voor hem niet mooi genoeg was om er verder mee te gaan.
Anyways het gaat je goed daarboven Wade.