Fraude bij sociale woningen

Dat ze dan eens beginnen met een evaluatie van diegene die vandaag wel een woning hebben, er zullen veel gezinnen snel kunnen geholpen worden.
Ons mama heeft ook een sociale woning en na een erfenis een spaarpot waar ze gerust een flatje/éénpersoonsappartementje zou kunnen kopen (wel invalide en nood aan mantelzorg die ze in dat complex wel krijgt). Die mensen redeneren 'waarom dat opdoen aan een eigen woning? Alles wordt hier voor ons onderhouden en vernieuwd. Laat ons met dat geld op de rekening maar genieten van het leven en wat overhouden voor de dag dat we moeten worden opgenomen in een zorginstelling.' In haar straat woont een hele familie (ouders/2 broers en zus) waarvan elk gezinslid een woning heeft gekregen omdat in dien goeie oude tijd de burgemeester hun toenmalige buurman was. De ouders waren zelfstandig aannemer, de boel verkocht en via laag pensioentje in aanmerking gekomen voor sociale woning. De kinderen werken in loondienst in de zaak verder, geen dik salaris maar wel goed gecasht bij de verkoop.
En dat zijn de eerste om te beweren dat 'een vluchteling hier alles krijgt zonder iets te doen en zij niets', moet keer op keer dik op mijn tong bijten en mijn woorden inslikken :).
Ons mama haar buurvrouw is samen met de zoon van die voormalige burgemeester, hij zetelt zelf ook in de gemeenteraad. Zij woont onofficieel bij hem in, zit elk weekend in cadzand op zijn zeilboot en laat zoonlief aan het sociaal tarief in de woning wonen (kerel heeft een bachelordiploma).
In dat wijkje zie je niets anders dan fraude. En als er dan eens een kleurling komt wonen dan heeft die op voorhand al een stempel opgedrukt gekregen van de anciens.
Geen enkel systeem is perfect en zullen er toestanden bestaan waar er fraude is, maar ook dat er mensen niet aan hun recht komen.

In deze situatie is een grote factor, van het niet tot hun recht komen, het feit dat er te weinig sociaal woningen zijn.
 
Men moet natuurlijk ook de bevolking het idee geven dat zo'n zaken rechtvaardig zijn, om niet het risico te lopen dat we de komende jaren voor sociale afbraak stemmen.

Allez, dat is naar mijn mening toch wel deel van de reden waarom dit soort ingrepen nuttig zijn. Als iedereen wel (via via) een sterk verhaal kent van iemand die een sociale woning huurt of heeft gekocht, die daar helemaal niet zou mogen wonen, dan brokkelt het draagvlak van zo'n systeem af.

Persoonlijk denk ik niet dat zoveel mensen fundamenteel asociaal zijn, maar wanneer men ziet dat zo'n zaken passeren zonder iets van controle of ingrepen, is het wel makkelijk om in een retoriek te vervallen van "het zijn allemaal profiteurs waarvoor ik betaal".
Zou het dan niet beter zijn om het imago van het sociaal wonen te veranderen. En het eindelijk eens gaan beschouwen als een recht en niet als een gunst?

We zitten met historische misgroei tussen eigendom en huren dat aangepakt moet worden.
 
Zou het dan niet beter zijn om het imago van het sociaal wonen te veranderen. En het eindelijk eens gaan beschouwen als een recht en niet als een gunst?

We zitten met historische misgroei tussen eigendom en huren dat aangepakt moet worden.
Ik zie niet waarom dat elkaar zou tegenspreken. Sociaal wonen kampt met een stigma, lijkt me dat er weinig in te brengen is tegen een maatregel die mensen tenminste de indruk geeft dat misbruik wordt aangepakt.
 
Ik zie niet waarom dat elkaar zou tegenspreken. Sociaal wonen kampt met een stigma, lijkt me dat er weinig in te brengen is tegen een maatregel die mensen tenminste de indruk geeft dat misbruik wordt aangepakt.
Wanneer de overheid dezelfde voordelen zou geven aan huurders (sociaal als privé) en eigenaars. En huren een gelijkwaardig alternatief is voor eigenaarschap, gaat het stigma wel verdwijnen.

Fraude komt overal voor, maar wanneer het gebeurd door een zwakkere bevolkingsgroep, roepen we en tieren we, want ons belastingsgeld. Maar over fraude die boven ons hoofd gebeurd, wordt er enkel binnensmonds wat gegrommeld.
 
Wanneer de overheid dezelfde voordelen zou geven aan huurders (sociaal als privé) en eigenaars. En huren een gelijkwaardig alternatief is voor eigenaarschap, gaat het stigma wel verdwijnen.

Fraude komt overal voor, maar wanneer het gebeurd door een zwakkere bevolkingsgroep, roepen we en tieren we, want ons belastingsgeld. Maar over fraude die boven ons hoofd gebeurd, wordt er enkel binnensmonds wat gegrommeld.
Goh, deels klopt het dat we graag focussen op de sociaal zwakkeren. Maar volgens mij is dat eigen aan de mens, aangezien we daarvan een soort "dankbaarheid" verwachten. Of het rationeel of ok is, spreek ik me niet over uit. Maar ik ga uit van het huidige denkkader, waarin het op langere termijn volgens mij voor al die hulpbehoevenden ook beter is dat met controle uitvoert en zo het systeem tenminste kan blijven bestaan.
 
Geen enkel systeem is perfect en zullen er toestanden bestaan waar er fraude is, maar ook dat er mensen niet aan hun recht komen.

In deze situatie is een grote factor, van het niet tot hun recht komen, het feit dat er te weinig sociaal woningen zijn.
Hoe is dit fraude? Is gewoon gebruik (niet misbruik) maken van het systeem die het toelaat... Uw plaat van fraude & profiteurs blijft hangen. Maar dat is niet het probleem. Je kan mensen het niet kwalijk nemen dat ze een systeem gebruiken volgens de opgelegde regels.

En wederom, eerst de regels aanscherpen, opvolgen & controleren. Dan pas kan je zeggen of er een tekort is. Momenteel is er een tekort maar geen enkel zicht of dit enkel voor de personen zijn die het echt nodig hebben. Wantja, makkelijk zeggen dat er een tekort is en er meer sociale woningen moeten bijkomen. Het enige resultaat gaat zijn dat er dan nog meer mensen van het systeem gebruik gaan maken. Want er zijn nu ook mensen die volgens de huidige regelgeving voldoen aan de vereisten maar naar de private markt gegaan zijn omdat ze niet wouden wachten op de sociale woning. Indien de wachtlijsten korter zouden zijn, komen die er ook bij...

Dus de enige oplossing momenteel is het systeem aanpakken, anders blijf je dweilen met de kraan open.
 
Goh, deels klopt het dat we graag focussen op de sociaal zwakkeren. Maar volgens mij is dat eigen aan de mens, aangezien we daarvan een soort "dankbaarheid" verwachten. Of het rationeel of ok is, spreek ik me niet over uit. Maar ik ga uit van het huidige denkkader, waarin het op langere termijn volgens mij voor al die hulpbehoevenden ook beter is dat met controle uitvoert en zo het systeem tenminste kan blijven bestaan.
Dat soort "dankbaarheid" is een gevolg van een beleidskeuze. En ben van menig dat als het beleid andere keuzes maakt, de kijk op sociale huurders veranderd.
 
. Want er zijn nu ook mensen die volgens de huidige regelgeving voldoen aan de vereisten maar naar de private markt gegaan zijn omdat ze niet wouden wachten op de sociale woning. Indien de wachtlijsten korter zouden zijn, komen die er ook bij...

Dus de enige oplossing momenteel is het systeem aanpakken, anders blijf je dweilen met de kraan open.
Hierop wil even inpikken. Je zegt dat ze naar de private markt gegaan zijn omdat ze niet wouden wachten op een sociale woning.

Wat was het alternatief dan? Dakloos zijn?
 
Hierop wil even inpikken. Je zegt dat ze naar de private markt gegaan zijn omdat ze niet wouden wachten op een sociale woning.

Wat was het alternatief dan? Dakloos zijn?
Nog even thuis bij hun ouders blijven wonen.
Maar je draait het om. Dit zijn mensen die vermogend genoeg zijn om naar de private markt te gaan maar nog steeds voldoen aan de verreisten van een sociale woning; dakloos zou dus geen optie zijn. Indien de wachttijden minder waren en ze meer geduld hadden, hadden die ook een sociale woning bekomen terwijl ze dus perfect op de private markt terrecht kunnen.
 
Nog even thuis bij hun ouders blijven wonen.
Maar je draait het om. Dit zijn mensen die vermogend genoeg zijn om naar de private markt te gaan maar nog steeds voldoen aan de verreisten van een sociale woning; dakloos zou dus geen optie zijn. Indien de wachttijden minder waren en ze meer geduld hadden, hadden die ook een sociale woning bekomen terwijl ze dus perfect op de private markt terrecht kunnen.
Als ze nu in aanmerking komen voor een sociale woning, betekend dat ze met een beperkt inkomen zitten. Los van het spaargeld.

De privaat huurmarkt heeft ook niet voldoende woningen ter beschikking om deze personen op te vangen.

Je kan geen mensen op de private huurmarkt duwen als er daar geen kwaliteitsvolle en betaalbare woningen ter beschikking zijn.
 
Als ze nu in aanmerking komen voor een sociale woning, betekend dat ze met een beperkt inkomen zitten. Los van het spaargeld.

De privaat huurmarkt heeft ook niet voldoende woningen ter beschikking om deze personen op te vangen.

Je kan geen mensen op de private huurmarkt duwen als er daar geen kwaliteitsvolle en betaalbare woningen ter beschikking zijn.
Toen ik nog niet lang werkte kwam ik ook in aanmerking voor de wachtlijst voor een sociale koopwoning (huis) in een populaire centrumstad. Dan spreek ik over een rijhuis of een appartement met meerdere slaapkamers. Nieuwbouw.

Bij gebrek aan spaargeld kon ik niets kopen op de private koopmarkt, dus heb ik jarenlang aan co-housing gedaan, en een studio gehuurd.
Uiteindelijk voldoende gespaard en een appartement met meerdere slaapkamers gekocht in die populaire centrumstad.

Maar had ik indertijd beter geweten hoe het 'systeem' in mekaar zit, had ik dus kans gehad op een veel grotere en nog kwalitatievere woonst. Terwijl ik op termijn ook gewoon terecht kon op de private markt.

Nuance dus.
 
Als ze nu in aanmerking komen voor een sociale woning, betekend dat ze met een beperkt inkomen zitten. Los van het spaargeld.

De privaat huurmarkt heeft ook niet voldoende woningen ter beschikking om deze personen op te vangen.

Je kan geen mensen op de private huurmarkt duwen als er daar geen kwaliteitsvolle en betaalbare woningen ter beschikking zijn.
Maar wederom draai je het om omdat je met oogkleppen naar de gevallen die je begeleidt kijkt. En die zijn er zeker, en die hebben het nodig. Dat ga je mij nergens horen ontkennen.

Ik heb het al heel de tijd over de rest. De rest die eruit moet gefilterd worden alvorens ook maar iets anders gedaan wordt. Mensen die gebruik maken van het systeem en het eigenlijk niet nodig hebben. Want, zoals door anderen al aangehaald, zegt belastbaar inkomen niet alles.

Dus om de mensen die het echt nodig hebben meer kansen te geven, moet eerst en vooral het systeem herzien worden zodat al de anderen die er eigenlijk geen aanspraak op zouden mogen maken ook geen sociale woning krijgen (of mogen behouden) of op de wachtlijst zich inschrijven.
 
Hebben we eigenlijk (op anekdotes na) aanwijzingen dat er op grote schaal misbruik gemaakt wordt van het systeem van sociale woningen?
 
Maar wederom draai je het om omdat je met oogkleppen naar de gevallen die je begeleidt kijkt. En die zijn er zeker, en die hebben het nodig. Dat ga je mij nergens horen ontkennen.

Ik heb het al heel de tijd over de rest. De rest die eruit moet gefilterd worden alvorens ook maar iets anders gedaan wordt. Mensen die gebruik maken van het systeem en het eigenlijk niet nodig hebben. Want, zoals door anderen al aangehaald, zegt belastbaar inkomen niet alles.

Dus om de mensen die het echt nodig hebben meer kansen te geven, moet eerst en vooral het systeem herzien worden zodat al de anderen die er eigenlijk geen aanspraak op zouden mogen maken ook geen sociale woning krijgen (of mogen behouden) of op de wachtlijst zich inschrijven.
Neen als we meer betaalbare (sociaal en privé) woningen voorzien. En het aanbod groter wordt dan de vraag. Hebben we deze discussie niet meer.

De toegang naar de privaat huurmarkt is voor een bepaalde groep ontoegankelijk, maar omdat ze jaren goed gespaard hebben, mogen ze niet op de wachtlijst staan voor een sociale woning? Waar moeten die naartoe.
 
Hebben we eigenlijk (op anekdotes na) aanwijzingen dat er op grote schaal misbruik gemaakt wordt van het systeem van sociale woningen?
Bijna alle anekdotes hier gaan niet over misbruik, maar gebruik van het systeem. Dus nee, daar zullen geen aanwijzingen voor zijn sinds die mensen niks misdoen. En dat is wat men hier probeert aan te halen, eerst moet het systeem aangepakt worden.

Een alleenstaande beginnende IT-consultant met netto-vergoeding, bedrijfswagen met tankkaart (of kaart voor zijn EV), maaltijdcheques, IP-ruling, ... voldoet aan de verreisten op basis van belastbaar inkomen voor een sociale woning. Terwijl die perfect op de reguliere markt terecht kan.

Neen als we meer betaalbare (sociaal en privé) woningen voorzien. En het aanbod groter wordt dan de vraag. Hebben we deze discussie niet meer.

De toegang naar de privaat huurmarkt is voor een bepaalde groep ontoegankelijk, maar omdat ze jaren goed gespaard hebben, mogen ze niet op de wachtlijst staan voor een sociale woning? Waar moeten die naartoe.
Zijn we hier over een utopie of communisme bezig? Want de private markt is een vrije markt... Hoe ga je dat bolwerken?
 
Neen als we meer betaalbare (sociaal en privé) woningen voorzien. En het aanbod groter wordt dan de vraag. Hebben we deze discussie niet meer.

De toegang naar de privaat huurmarkt is voor een bepaalde groep ontoegankelijk, maar omdat ze jaren goed gespaard hebben, mogen ze niet op de wachtlijst staan voor een sociale woning? Waar moeten die naartoe.

maar als ze zoveel hebben gespaard waarom kunnen ze dan niet op privaat markt terecht??
 
.Zijn we hier over een utopie of communisme bezig? Want de private markt is een vrije markt... Hoe ga je dat bolwerken?
Door bijvoorbeeld de huurprijs te reguleren. Want de vrije markt, hoe het nu is, werkt niet.

Te weinig aanbod, te weinig betaalbaar, te weinig kwaliteit op het onderste gedeelte van de huurmarkt.
 
Door bijvoorbeeld de huurprijs te reguleren. Want de vrije markt, hoe het nu is, werkt niet.

Te weinig aanbod, te weinig betaalbaar, te weinig kwaliteit op het onderste gedeelte van de huurmarkt.
En op de koopmarkt wel? Waar ge je de investeerders vinden die een huis kopen om vervolgens met verlies te verhuren? Die gaan allemaal op de koopmarkt komen waardoor er nog minder aanbod zal zijn...
 
maar als ze zoveel hebben gespaard waarom kunnen ze dan niet op privaat markt terecht??
Omdat veel verhuurders nog altijd kijken naar het maandelijks inkomen. Het is niet omdat je een bepaald bedrag hebt op je spaarboekje, dat je maandelijks inkomen hoog genoeg is om en huur en alle andere kosten te betalen.

Als je dan je spaarboekje moet aanspreken is dit na x aantal tijd op, waardoor je terug bij af bent. En dan komen die terug op de wachtlijst voor een sociale woning.
En op de koopmarkt wel? Waar ge je de investeerders vinden die een huis kopen om vervolgens met verlies te verhuren? Die gaan allemaal op de koopmarkt komen waardoor er nog minder aanbod zal zijn...
Maar wat zijt ge met veel aanbod als het onbetaalbaar is voor een hoop mensen? Dan krijg je leegstand.
 
Voor mij is het simpel:

- is het erg om zo'n maatregel toe te passen? Nee. Wie véél spaargeld heeft, hoeft geen sociale woning te krijgen. je kan discussieren of 25.000/40.000 euro veel is, maar het principe is ok (enkel: hoe ga je alle spaargeld detecteren, wat als je tijdelijk alles aan je ouders geeft ("terugbetaling extra jaren studeren")?)
- is het een goeie maatregel gezien de afwezigheid van rest van beleid: totaal niet. Als je dit in het groot moet aankondigen, is je beleid mager en maskeer je dat je met een groot probleem blijft zitten;
 
Terug
Bovenaan