Frisson: deel uw moment

[CerumenCrevice]

Ervaren jullie vaak frisson bij het luisteren van muziek?

Frisson (UK: /ˈfriːsɒn/ FREE-son, US: /friːˈsoʊn/ free-SOHN[1][2] French: [fʁisɔ̃]; French for "shiver"), also known as aesthetic chills or musical chills is a psychophysiological response to rewarding auditory and/or visual stimuli that often induces a pleasurable or otherwise positively-valenced affective state and transient paresthesia (skin tingling or chills), sometimes along with piloerection (goose bumps) and mydriasis (pupil dilation).[3][4][5][6] The sensation commonly occurs as a mildly to moderately pleasurable emotional response to music with skin tingling;[3] piloerection and pupil dilation not necessarily occurring in all cases.[5][6]

Wat triggert het bij jullie?

Rhythmic, dynamic, harmonic, and/or melodic violations of a person’s explicit or implicit expectations are associated with musical frisson as a prerequisite. Loud, very high or low frequency, or quickly varying sounds (unexpected harmonies, moments of modulations, melodic appoggiaturas) has been shown to arouse the autonomic nervous system (ANS). Activation of the ANS has a consistently strong correlation with frisson, as one study showed that an opioid antagonist could block frisson from music.[3]Leonard Meyer, a prominent philosopher of music, wrote in his text, “Emotion and Meaning in Music” that music’s ability to evoke emotion in the listener stems from its ability to meet and break expectations.[15]

Bij iedereen is het wel wat anders dat het gevoel triggert, meestal vocals.
Meestal gepaard goose bumps/kippenvel, soms tranen in de ogen. Dit verschilt per persoon, sommigen krijgen een rilling door hun ruggengraat.
Nog iemand die soms stijve tepels krijgt ?

Spoiler: mijn goto triggers

Rond 2min40 seconden in onderstaande track heb ik het altijd:

Of op 1min30 en 4min10 in:

 

[Deleted member 621]

Heel herkenbaar!

Ik heb iets soortgelijks en als ik naar folkrock en prog luister is dit het meest aanwezig. Doe er nog een schepje "mystic" bij en het is compleet! Een magisch gevoel...
Het album dat op dit moment mijn avatar is brengt ook deze gevoelens naar boven...

Dat van die stijve tepels herken ik nu niet.

 

[clercqie]

Vandaag deze twee absolute mokerslagen na lange tijd nog eens opgelegd. Een beter uur rockmuziek is niet te vinden. Man, wat een crunch.

Woorden komen te kort om te omschrijven wat dit doet met mijn gemoed. We zullen het dan maar bij frisson houden zeker? Heb me iig niet teveel op andere zaken kunnen concentreren.

 

[Lint]

Ik heb dat vaak bij live albums, waar het hele publiek aan het meezingen is.

 

[Hayrus]

Sigur Rós

 

[Koonut]

Wanneer hij met die 3 hit shuffle op 05:25 de aftrap geef naar een kleine nuke die land op 05:29, moet je wel je speakers voor laten gaan

03:05 tot de piek op 03:36
Vooral dan die laatste 2 seconde, da's gewoon puur "and now we will be hitting warpspeed ladies and gentlemen".
Wie doet dit nog? Juist ja, niemand.

Er is te weinig humor in muziek, en dan bedoel ik dus puur in de muziek zelve. Grappige teksten vind ge overal, maar gewoon, een lollige Dizzie Gillespie sample tussen opgedreven cinematische gabberkicks, geweldig
02:16ish

05:44
Heel dit nummer is eigenlijk een aanloop naar dit relaas, technisch gezien is hij niet zo sterk als de 3 bovenstaande heren, maar het idee en het werk erachter overtuigen desondanks. Verschrikkelijk onderschat album.

En als ik het Fugees album The Score beluister, word ik voor 1 of ander reden altijd wel overdreven sentimenteel. Ik weet niet echt waarom.

Spoiler: of wel

VERLOOOOOOOOOOOOREN JEEUUUUGD..

 

[Kid_C]

Bij epische liveshows van postrockbands werkt dat wel. GY!BE, Untitled 8 van Sigur Ros, Mogwai Fear Satan, ...
Ooit heel sterk gehad bij Slowdive live, de zee aan geluid bij 'When The Sun Hits' of 'Souvlaki Space Station'.
Fuck Buttons was daar ook heel goed in.

En de break in Sing About Me/Dying Of Thirst van Kendrick Lamar.

 

[Avondland]

Ik ben daar ook best gevoelig aan, ik merk dat als ik Spotify op shuffle zet bij een afspeellijst. Als de "feel" van een nummer niet goed zit in de eerste paar seconden durf ik al te skippen. Hangt ook sterk af van het moment: drukte, stress, kalmte, ziekte, blijheid, ... hebben allemaal een impact in de muziek die voor mij op dat moment past.

Intoxicatie kan ook wel eens helpen, dat versterkt die muzikale roes. Liveoptredens hebben ook dat "extra" gevoel, net omdat je in een collectieve ervaring duikt die je deelt met anderen.

 

[Lakigigar]

Ik denk dat ik dit wel (vrij) regelmatig ervaar, in de zin dat als ik het niet ervaar dat ik misschien minder snel iets goed zal vinden.

Maar gisteren voor het eerst naar het nummer Blackstar geluisterd, dat ik eigenlijk lang genegeerd heb omdat - ja - het tot nu toe niet echt klikte tussen ik en Bowie. Maar het nummer Blackstar heeft mij gisteren volledig weggeblazen. Voor mij is het een nummer die eigenlijk tart met de wetten van de muziek, en waar Bowie wel bewijst een muzikaal genie te zijn. Blackstar overstijgt eigenlijk alles wat ik tot dusver heb gehoord van Bowie. Het is gewoon zoveel meer dan dat.

De andere nummers van het album ook erachter geluisterd, maar dit nummer - zeker nu ik het vandaag juist opnieuw heb beluisterd - heeft iets dat niet van deze wereld is.

Vooral rond minuut 5 besef je dat er iets niet klopt instrumenteel, en word je verrast, en de sfeer die dan eigenlijk toeslaat met ook nog eens die "i'm a blackstar, etc...".

 

[Muscleduck]

Er zijn een paar nummers waar ik dit bij voel, maar het 1e waar ik en dacht en er kop en schouders uit steekt is volgend:

Vanaf 2:25 dus vooral
ELKE KEER OPNIEUW.

Ik heb net een 3-tal keer geluisterd en voel het echt over heel mijn bovenlijf. Rug en armen. Precies of krijg kippenvel.

Nog eentje:

Hoe kan je hier niet intens gelukkig van worden.

 

[Bjorn]

Somewhere here ...

and somewhere there ...

Maar t moet t juiste moment zijn, ik ervaar het niet altijd als ik dit opzet.

 

[Bauhaus]

Deze geeft me altijd kippevel (lacrimosa segment 2:27):

 

[Koonut]

Live zang is.. je snapt hoe mensen vatbaar worden voor religie als ge zo eens met 200 man iets samen zingt. Nooit vergeten hoe ik in het eerste middelbaar effe ontwapend werd door een ganse school die samen in de kerk iets aan het zingen waren.

 

[shiftyke]

Tgoh er zijn een hoop nummers die dit gevoel oproepen maar niet persé elke keer. De puzzelstukjes moeten als het ware allemaal goed vallen. Een DJ die op het juiste moment een classic dropt , een live performance om u tegen te zeggen, een muur van geluid kan ook helpen, virtuositeit of gewoon een heerlijk dansplaat.

De mogelijkheden zijn eindeloos!

 

[Eland]

Heel veel Sigur Rós. Bij dit nummer is het gewoon meermaals in het lied.

Tracks van bv Fuck Buttons telkens er een nieuwe laag op komt

Dit nummer van Fauve, vooral op het einde.

 

[Lint]

een muur van geluid kan ook helpen,

Wat is dees?
Ik ben er maar snel door geskipt, dus mogelijks mis ik het, maar dit klinkt... boring, simpel en telkens 1 noot lang uitspinnen?

 

[Muscleduck]

Deze geeft me altijd kippevel (lacrimosa segment 2:27):

Ik heb Ennio Morricone live gezien, jaren geleden. Er waren momenten waarop ik recht wou springen om te applaudisseren. Echt machtig om live te zien. Hij is er niet meer, maar als men eens een optreden organiseert met zijn muziek, zeker gaan.

 

[shiftyke]

is dees?
Ik ben er maar snel door geskipt, dus mogelijks mis ik het, maar dit klinkt... boring, simpel en telkens 1 noot lang uitspinnen?

Het legendarische Sunn0))) is niet voor iedereen weggelegd

 

[Kid_C]

Wat is dees?
Ik ben er maar snel door geskipt, dus mogelijks mis ik het, maar dit klinkt... boring, simpel en telkens 1 noot lang uitspinnen?

Live is dat een soort out of body experience. Erg de moeite.

 

[Koonut]

Het is dus gewoon een massage dmv distortion. Ok.