Sooner, een Belgische streamingdienst, biedt een uitgebreide selectie aan films, variërend van onafhankelijke producties tot tijdloze meesterwerken. De catalogus wordt regelmatig aangevuld en het platform heeft verschillende abonnementsvormen, maar biedt ook de mogelijkheid om afzonderlijk een film te huren.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: Los delincuentes, No other Land, September Says, The Penguin Lessons, Second Victims, Father Mother Sister Brother, Les Baronnes en Islands.
Visueel kiest Stewart voor een experimentele stijl met snelle montages, close-ups en bewust chaotisch beeldgebruik. Dat klinkt overweldigend, maar het valt uiteindelijk samen tot een coherent geheel dat goed werkt. Het is duidelijk een geval van “experimenteren of falen”, en in dit geval slaagt het, al is het soms behoorlijk vermoeiend om te kijken. Stewart weet precies alles samen te brengen om er een indrukwekkend en gedurfd cinematografisch geheel van te maken. Een absolute aanrader!
Het verhaal wordt op een toegankelijke en vlotte manier verteld, met hier en daar zelfs luchtige momenten. Ondanks het zware thema voelt de film niet overdreven zwaar aan, althans niet constant. De boodschap dat het leven waardevol is, wordt soms wat nadrukkelijk gebracht, maar over het algemeen is het een film die zich vlot laat bekijken en eerder geschikt is als een tussendoortje dan als een diepgaande, zware dramafilm.
Regisseur Kaouther Ben Hania reconstrueert de gebeurtenissen van 29 januari 2024 vanuit de meldkamer van de Palestijnse Rode Halve Maan in Gaza. We volgen de hulpverleners terwijl ze urenlang aan de telefoon blijven met Hind, een zesjarig meisje dat vastzit in een beschoten auto, omringd door de lichamen van haar familie.
De film speelt zich grotendeels af in de meldkamer. De druk via telefoongesprekken, stiltes en de groeiende wanhoop van de hulpverleners is voortdurend voelbaar. Zij proberen alles wat mogelijk is, maar botsen op grenzen, waardoor machteloosheid de overhand neemt. Filmisch is de opzet sober en beperkt: de film is niet gericht op spanning of een actievol verhaal, maar op realisme en directe ervaring.
Wat de film zo zwaar maakt, is dat de echte audio van Hind wordt gebruikt: je luistert niet naar “een conflict”, maar naar een kind dat probeert te overleven. The Voice of Hind Rajab is geen makkelijke film. Het is een confronterende en emotioneel zware ervaring die je dwingt te luisteren, en daarna moeilijk loslaat.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: Los delincuentes, No other Land, September Says, The Penguin Lessons, Second Victims, Father Mother Sister Brother, Les Baronnes en Islands.
The Chronology of Water
The Chronology of Water is het speelfilmdebuut van Kristen Stewart en werd al vertoond op Filmfestival Oostende, maar ik had nu pas de kans om hem te bekijken. Ze verfilmt hiermee het gelijknamige boek van Lidia Yuknavitch: een rauw en intens verhaal over misbruik, verslaving en identiteitscrisis. De film wordt sterk gedragen door Imogen Poots, die een fenomenale prestatie neerzet als Lidia, een vrouw die opgroeit in een allesbehalve veilige en warme omgeving. Ook Jim Belushi verdient een aparte vermelding dankzij zijn sterke bijrol en enkele indrukwekkende scènes.Visueel kiest Stewart voor een experimentele stijl met snelle montages, close-ups en bewust chaotisch beeldgebruik. Dat klinkt overweldigend, maar het valt uiteindelijk samen tot een coherent geheel dat goed werkt. Het is duidelijk een geval van “experimenteren of falen”, en in dit geval slaagt het, al is het soms behoorlijk vermoeiend om te kijken. Stewart weet precies alles samen te brengen om er een indrukwekkend en gedurfd cinematografisch geheel van te maken. Een absolute aanrader!
Il primo giorno della mia vita
Il primo giorno della mia vita (The First Day of My Life) van de Italiaanse regisseur Paolo Genovese heeft een intrigerende premisse. Vier mensen die op het punt staan zelfmoord te plegen, worden door een mysterieuze man meegenomen naar een hotel. Daar krijgen Napoleone, Arianna, Emilia en Daniele elk de kans om hun leven opnieuw te bekijken. Gedurende zeven dagen probeert hij hen te laten inzien dat het leven toch de moeite waard kan zijn. Na die week moeten ze een definitieve keuze maken tussen leven of dood.Het verhaal wordt op een toegankelijke en vlotte manier verteld, met hier en daar zelfs luchtige momenten. Ondanks het zware thema voelt de film niet overdreven zwaar aan, althans niet constant. De boodschap dat het leven waardevol is, wordt soms wat nadrukkelijk gebracht, maar over het algemeen is het een film die zich vlot laat bekijken en eerder geschikt is als een tussendoortje dan als een diepgaande, zware dramafilm.
The Voice of Hind Rajab
Wat er in Gaza gebeurt, zien we vaak in vluchtige nieuwsbeelden, maar The Voice of Hind Rajab maakt het plots pijnlijk realistisch. De stem van een kind dat bang is, alleen en wanhopig om hulp smeekt, blijft lang nazinderen.Regisseur Kaouther Ben Hania reconstrueert de gebeurtenissen van 29 januari 2024 vanuit de meldkamer van de Palestijnse Rode Halve Maan in Gaza. We volgen de hulpverleners terwijl ze urenlang aan de telefoon blijven met Hind, een zesjarig meisje dat vastzit in een beschoten auto, omringd door de lichamen van haar familie.
De film speelt zich grotendeels af in de meldkamer. De druk via telefoongesprekken, stiltes en de groeiende wanhoop van de hulpverleners is voortdurend voelbaar. Zij proberen alles wat mogelijk is, maar botsen op grenzen, waardoor machteloosheid de overhand neemt. Filmisch is de opzet sober en beperkt: de film is niet gericht op spanning of een actievol verhaal, maar op realisme en directe ervaring.
Wat de film zo zwaar maakt, is dat de echte audio van Hind wordt gebruikt: je luistert niet naar “een conflict”, maar naar een kind dat probeert te overleven. The Voice of Hind Rajab is geen makkelijke film. Het is een confronterende en emotioneel zware ervaring die je dwingt te luisteren, en daarna moeilijk loslaat.
