Sooner, een Belgische streamingdienst, biedt een uitgebreide selectie aan films, variërend van onafhankelijke producties tot tijdloze meesterwerken. De catalogus wordt regelmatig aangevuld en het platform heeft verschillende abonnementsvormen, maar biedt ook de mogelijkheid om afzonderlijk een film te huren.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: Timestamp, La Grazia, Pillion, The Mastermind, Peak Everything en Sometimes I Think About Dying.
Deze film met Lubna Azabal, Mélissa Désormeaux-Poulin en Maxim Gaudette in de hoofdrollen is op zijn zachtst gezegd een intens drama. In de openingsscène zien we de tweeling Jeanne en Simon, kort na de dood van hun moeder, samen bij de notaris om haar testament te horen. Hun moeder laat hen twee brieven na: één bestemd voor een broer van wie ze het bestaan niet wisten, en één voor een vader die volgens hen al lang overleden was.
Wat begint als een formele afhandeling van een erfenis, verandert al snel in verwarring en ongeloof. Terwijl Simon aarzelt om het verleden van hun moeder te onderzoeken, besluit Jeanne om op zoek te gaan naar de waarheid. Die zoektocht brengt haar naar het Midden-Oosten, waar ze stap voor stap het zwijgen en de geheimen van haar moeder probeert te ontrafelen.
Het is een film die hard binnenkomt. Er zijn meerdere momenten die inslaan als een mokerslag: scènes die je stil maken, die krachtig, bloedstollend en soms ronduit hartverscheurend zijn. Incendies is een film die je gezien moet hebben. Het vertelt een kleine persoonlijke tragedie tegen de achtergrond van de politiek van het Midden-Oosten. Sterk!
Het verhaal draait rond Horst (Josse De Pauw), die lijdt aan Alzheimer. Wanneer Franz (Peter Van den Begin) na jaren opnieuw contact opneemt met zijn broer Horst, met het oog op een mogelijke erfenis, worden oude wonden al snel opnieuw opengereten. Wat begint als een hernieuwde toenadering, groeit uit tot een confronterende ontmoeting waarin een lang sluimerende broederlijke vete weer volledig naar de oppervlakte komt. In het hart van dat conflict verschijnt Andrea (Kristien De Proost), een jeugdliefde die voor beide mannen ooit van grote betekenis was en vergeten gevoelens opnieuw lijkt aan te wakkeren.
Het resultaat is een film die, juist door die unieke mengeling van documentaire en fictieve elementen, een onverwachte en diepe ontroering weet op te wekken. Herinneringen - voor iedereen anders, persoonlijk en tegelijk het meest kostbare wat we bezitten - staan daarbij centraal en vormen de emotionele kern van het geheel. Het mysterie rond de titel Zondag de Negenste blijft uiteindelijk onbeantwoord en wordt niet volledig onthuld. Een mooie film, die af en toe wat struikelt over het tempo en minder impact heeft dan verwacht, maar die uiteindelijk toch een mooie, ingetogen indruk achterlaat.
Marty Supreme maakt indruk met dynamische cameravoering, sterke cinematografie, overtuigende acteerprestaties en een sterk verhaal. Een film die dus makkelijk hoog zou kunnen scoren.
Toch gaat mijn gevoel daar niet helemaal in mee. Het is een drukke film: niet op een luchtige, ontspannende manier zoals bij een typische actiefilm, maar eentje waarbij je constant gefocust moet blijven. Na een lange dag vraagt dat best wat moeite. Daarnaast helpt het niet dat het hoofdpersonage weinig sympathie oproept - een manipulatief figuur. Toch heb ik me geen moment verveeld. Ik ben blij dat ik hem gezien heb, maar dit is geen film die ik nog eens zal bekijken.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: Timestamp, La Grazia, Pillion, The Mastermind, Peak Everything en Sometimes I Think About Dying.
Incendies
Incendies van Denis Villeneuve kreeg onlangs nog een 4K-gerestaureerde bioscooprelease, maar de film is ook op Sooner te zien. Tijd dus voor een rewatch.Deze film met Lubna Azabal, Mélissa Désormeaux-Poulin en Maxim Gaudette in de hoofdrollen is op zijn zachtst gezegd een intens drama. In de openingsscène zien we de tweeling Jeanne en Simon, kort na de dood van hun moeder, samen bij de notaris om haar testament te horen. Hun moeder laat hen twee brieven na: één bestemd voor een broer van wie ze het bestaan niet wisten, en één voor een vader die volgens hen al lang overleden was.
Wat begint als een formele afhandeling van een erfenis, verandert al snel in verwarring en ongeloof. Terwijl Simon aarzelt om het verleden van hun moeder te onderzoeken, besluit Jeanne om op zoek te gaan naar de waarheid. Die zoektocht brengt haar naar het Midden-Oosten, waar ze stap voor stap het zwijgen en de geheimen van haar moeder probeert te ontrafelen.
Het is een film die hard binnenkomt. Er zijn meerdere momenten die inslaan als een mokerslag: scènes die je stil maken, die krachtig, bloedstollend en soms ronduit hartverscheurend zijn. Incendies is een film die je gezien moet hebben. Het vertelt een kleine persoonlijke tragedie tegen de achtergrond van de politiek van het Midden-Oosten. Sterk!
Zondag de Negenste
Zondag de Negenste van Kat Steppe weet documentaire en fictie op een bijzondere en intrigerende manier met elkaar te verweven. Het uitzonderlijke concept zorgt ervoor dat de acteurs in het Antwerpse woonzorgcentrum OLVA in werkelijkheid de bewoners zelf zijn, mensen die allen leven met dementie en alzheimer, wat de film een bijzonder authentiek en menselijk karakter geeft.Het verhaal draait rond Horst (Josse De Pauw), die lijdt aan Alzheimer. Wanneer Franz (Peter Van den Begin) na jaren opnieuw contact opneemt met zijn broer Horst, met het oog op een mogelijke erfenis, worden oude wonden al snel opnieuw opengereten. Wat begint als een hernieuwde toenadering, groeit uit tot een confronterende ontmoeting waarin een lang sluimerende broederlijke vete weer volledig naar de oppervlakte komt. In het hart van dat conflict verschijnt Andrea (Kristien De Proost), een jeugdliefde die voor beide mannen ooit van grote betekenis was en vergeten gevoelens opnieuw lijkt aan te wakkeren.
Het resultaat is een film die, juist door die unieke mengeling van documentaire en fictieve elementen, een onverwachte en diepe ontroering weet op te wekken. Herinneringen - voor iedereen anders, persoonlijk en tegelijk het meest kostbare wat we bezitten - staan daarbij centraal en vormen de emotionele kern van het geheel. Het mysterie rond de titel Zondag de Negenste blijft uiteindelijk onbeantwoord en wordt niet volledig onthuld. Een mooie film, die af en toe wat struikelt over het tempo en minder impact heeft dan verwacht, maar die uiteindelijk toch een mooie, ingetogen indruk achterlaat.
Marty Supreme
Marty Supreme, geregisseerd door Josh Safdie en met Timothée Chalamet in de hoofdrol, speelt zich af in het New York van de jaren vijftig. De film volgt Marty Mauser, een getalenteerde tafeltennisspeler die al naam heeft gemaakt binnen het kleine wereldje van de sport, maar daar duidelijk geen genoegen mee neemt. Met een obsessieve ambitie en een flinke dosis opportunisme baant hij zich een weg door de wereld van het ‘pingpong’, voortdurend op zoek naar meer erkenning en succes. De film is losjes gebaseerd op het leven van Marty Reisman.Marty Supreme maakt indruk met dynamische cameravoering, sterke cinematografie, overtuigende acteerprestaties en een sterk verhaal. Een film die dus makkelijk hoog zou kunnen scoren.
Toch gaat mijn gevoel daar niet helemaal in mee. Het is een drukke film: niet op een luchtige, ontspannende manier zoals bij een typische actiefilm, maar eentje waarbij je constant gefocust moet blijven. Na een lange dag vraagt dat best wat moeite. Daarnaast helpt het niet dat het hoofdpersonage weinig sympathie oproept - een manipulatief figuur. Toch heb ik me geen moment verveeld. Ik ben blij dat ik hem gezien heb, maar dit is geen film die ik nog eens zal bekijken.
