Heb jij een innerlijke monoloog?

Heb jij een innerlijke monoloog

  • Als er bij mij geen woorden zijn, dan zijn er geen gedachten.

    Stemmen: 40 75,5%
  • Mijn gedachten zijn geen woorden, maar een soort vormloze abstracties.

    Stemmen: 4 7,5%
  • Mijn gedachten zijn zoals een plaatjesboek.

    Stemmen: 6 11,3%
  • Ik heb nooit gedachten.

    Stemmen: 3 5,7%

  • Totaal aantal stemmers
    53

belloc

Active member

Heb je een innerlijke monoloog? Wat is het verband met niet-verbale gedachten?

Ik kan me ergens herkennen in dat gedachtegangen enkel in woorden worden omgezet als er een nood is om te communiceren met anderen. Het is alsof de 'dialogiseer-eenheid' in mijn brein enkel werkt als het nodig is, om energie te besparen.
Maar vaak helpt het ook om na te denken hoe ik de gedachtegang kan verbaliseren, als ik over een bepaald onderwerp duidelijker wil nadenken.
Ik heb gedachten die direct tot me komen, en ik kan ze omzetten in woorden. Maar soms denk ik terwijl ik spreek, als ik over iets

Bijvoorbeeld als ik een appel zie, dan verschijnt er in mijn innerlijke monoloog geen appel. Ik denk aan een appel, maar mijn innerlijke monoloog zegt niet het woord 'appel'.

Als ik een mogelijke toekomst simuleer, dan zie ik verschillende scènes .

Verbaliseren jullie bij het lezen?

Edit: ik bedoel interne monoloog.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb een vrij sterke innerlijke monoloog. Ik denk dat dit mede tot stand is gekomen omdat taal en woorden voor mij erg belangrijk zijn. Ik schrijf namelijk fictie (niet gepubliceerd) en daar heb je enkel maar woorden. Ook is mijn interne monoloog niet enkel in het Nederlands maar ook vaak in het Engels. Ik heb jaren dag dagelijks in het Engels gecommuniceerd en dit is blijven hangen.

Toch is een interne monoloog niet mijne enige manier van denken. Soms denk ik in beelden. Een beetje zoals foto's of zelf filmpjes dor zich afspelen in mijn hoofd. Dit gebeurt voornamelijk als ik bepaalde scenario's wil 'uitspelen' in mijn hoofd of als ik probeer te ontspannen. Als ik nood hebben mijn hoofd iets of wat leeg te maken visualiseer ik bv ook een soort van bliotheek met enkele kasten met kleine schuiven en daar steek ik dan gedachten in die ik wil klasseren als het ware. Ik doe dit niet vaak maar het is wel heel behulpzaam om tot rust te komen.

Ik kan ook in meer abstracte vormen denken. Zoals lijstje visualiseren en oo die manier connecties maken tussen bepaalde zaken. Het hangt er eigenlijk een beetje vanaf wat ik nodig heb.

Er komt nog steeds vaak taal bij kijken. Een beetje vergelijkbaar met ondertiteling.

Dus ik heb een sterke innerlijke monoloog die wordt aangevuld met andere manieren van denken.
 
100% innerlijke monoloog ~24/7* (tenzij ik slaap), altijd al zo geweest. Ik kan wel goed zaken visualiseren maar niet ermee denken, dat is eerder zoals iets tekenen op een blad en kijken hoe het er uit ziet/tellen/... al het denken gebeurd met de innerlijke monoloog. Bij bij tellen wordt dan "1 2 3 gezegd door de interne monoloog". Kan in Engels of NL maar ik vermoed dat het werkelijk altijd NL met een snelle vertaalslag (als ik moe ben heb ik gemerkt dat deze vertaalslag vaak begint te falen).
Lezen is bij mij niets anders dan mijn interne monoloog de text te laten voorlezen. Bij luisteren komt de interne monoloog niet te pas tenzij ik iets met de informatie wil doen (* dus tijdens het kijken van een film oid kan het zijn dat ik effectief geen interne monoloog heb afhankelijk van hoe hard ik "in" de fim zit).

Ik was heel verbaast te horen in de video dat hij vroeger wel met interne monoloog dacht en nu beeldend, ik wist dat beiden bestonden maar dit is de eerste keer dat ik hoor dat het verander bij een persoon (en als ik hierboven lees zijn er blijkbaar ook hybride vormen :O ).

Hoewel het waarschijnlijk gemakkelijker is om een interne mononloog te verbaliseren komt dit (bij mij) wel met een enorme performance penalty. Net zoals het opschrijven, als het extern gaat moet je zorgen dat andere mensen de context hebben, en simpelweg de handeling van schrijven/spreken vertraagt het process ook, dat is soms ambetant als je vol aan het denken bent en het probeert de verwoorden aan iemand, jij zit in je hoofd al 5 stappen verder en soms kon je dan tot conclusie dat je fout bent maar moet je dat nog uitleggen terwijl je al verder wilt in je hoofd met een nieuwe piste.
Dat gezegd zijnde, mij lijkt een interne monoloog hebben veel minder cryptisch dan "beeldend" denken? Al kan ik me inbeelden dat je wel veel sneller verbanden ziet als je, zoals in het filmpje, een soort visuele collage hebt van iets/iemand.
 
Mijn innerlijke monoloog is heel gevarieerd, denk ik. Soms ook moeilijk om wat er innerlijk speelt naar buiten te brengen. Alsof die prachtige trein aan woorden die klaarstaan om te vertrekken vrij snel ontsporen, waardoor er een kleurloos niets tevoorschijn komt. Dat valt wel te remediëren.

Het hele proces van "connecting the dots" gebeurt vaak op een abstracte manier. En soms komt er dan iets tot uiting waarvan ik instinctief weet dat het juist is, maar waarvan ik het denkproces waarop die oplossing is gekomen even terug moet opbouwen of construeren.

Gebeurt zowel talig als visueel maar ik heb er nog niet zo over nagedacht als in dat filmpje.

De beste manier om die motor te doen draaien is "onderweg zijn". Met de auto, met de fiets of te voet.

En dan speelt ook de verbeelding op. Dat is niet hetzelfde als de innerlijke monoloog, maar het is er toch mee verbonden. Zo ervaar ik af en toe Proustiaanse momenten, waarbij een geur of smaak of andere sensatie me terugwerpt naar een specifiek moment in mijn verleden.
 
Hier is 't toch ook vooral 'denken met woorden' geloof ik.
Ligt wat in lijn met de vraag in welke vorm blinde mensen dromen, of hoe het dan werkt met doofstomme mensen die hun eigen stemgeluid eigenlijk niet kennen. Of iets dergelijks.

Nog iets wat me ook steeds geboeid heeft en hier zeker mee te maken heeft; Hoe taal je manier van denken beïnvloedt:

Het sci-fi boek Snow Crash van Neil Stephenson speelt hiermee, en maakte mij hier eigenlijk voor de eerste kee bewust van.
 
Haha, dat treft, ik had bij het zien van diezelfde YouTube video ook nog getwijfeld om hier die poll te posten... leuk idee!
Ik kan me eigenlijk niet voorstellen hoe mensen zonder innerlijke monoloog kunnen functioneren, die is héél sterk bij mij... en neigt naar zelfsabotage qua overdenken, maar soit.

Maar het één moet het ander niet uitsluiten natuurlijk, kan ook vrij visueel denken, maar vooral wanneer ik creatief bezig ben, of aan het lezen ben, maar minder over gewone dingen...
 
Voornamelijk woorden, maar als ik aan seksgerelateerde denk toch wel meer visueel.

Pol is echt ni volledig, Of ik ben ni volledig mee.

Soms ben ik mijn gedachten echt beu gehoord, maar tis moeilijk van gesprekspartner wisselen in een monoloog
 
Ik heb er 2 die constant concurreren.
Ene ondermijnd alles. Elke situatie kapotanalyseren, vol walging en afgunst. Hyperkritisch op alles en iedereen.

De andere zegt gewoon altijd zelfde.
Tijd om te gaan fappen jongen.
 
Verbaliseren jullie bij het lezen?

Voor de duidelijkheid; bedoel je te zeggen dat je overwegend een beeldendenker bent? Dat kan een stil of bewegend beeld zijn of zelfs abstract. Er zijn namelijk mensen die voornamelijk in taal, in zinnen dus, denken.

Of bedoel je dat er zijn ook mensen, “beeldendenkers” of ‘taaldenkers” die soms of juist vaak hardop uitspreken wat ze denken wanneer ze concreet moeten horen hoe ze dat wat ze denken correct in een zin weergeven (klopt het wel dat wat de zin weergeeft, is wat mijn gedachtes zijn) maar soms is het ook om zichzelf structuur te geven. Ik ken iemand die hardop moet zeggen dat het gas is uitgedraaid zodat via de zintuigen ook nog een keer bevestigd wordt dat dit gebeurd is.
 
Beide, zowel in woorden als in "afbeeldingen", maar dit is geen optie in de poll?
Hetzelfde hier. Ik heb een interne monoloog en vorm zo gedachten maar ik kan ook bv perfect aan een trein denken en er dan één voor de geest halen, zonder dat daar woorden aan te pas komen.
 
100% interne stille monoloog (horen anderen een stemmetje?) + zelfdiagnose aphantasia.

Ik kan letterlijk niet in beelden denken, geen schim of pixeltje, gewoon een black hole. Geluiden, geuren of smaak ook niet..

Best interessant hoe verschillend onze breinen werken en hoe weinig onderzoek er op dat vlak is.
 
Best interessant hoe verschillend onze breinen werken en hoe weinig onderzoek er op dat vlak is.

Het doet me ook denken aan iets wat ik laatst las over sterke eigenschappen van mensen die met hun linker dan wel rechter hersenhelft denken. Het is nog niet bewezen maar had wel iets van aha, dit kan wel eens waar zijn.
 
Het doet me ook denken aan iets wat ik laatst las over sterke eigenschappen van mensen die met hun linker dan wel rechter hersenhelft denken. Het is nog niet bewezen maar had wel iets van aha, dit kan wel eens waar zijn.
Dat is voornamelijk omdat onze hersenen omgekeerd werken. Iemand die rechtshandig is gebruikt voornamelijk de linkerkant van z´n hersenen, iemand die linkshandig is gebruikt voornamelijk z´n rechterkant. Aangezien het gebied dat verantwoordelijk is voor verbeelding zich voornamelijk in de rechterfrontaal kwab en deels rechts temporaal ligt zien ze dit ook als een reden waarom linkshandigen vaak creatiever zijn.

OT: hier altijd een zeer sterke interne monoloog gehad, meestal 24/7 en dit kan soms heel vermoeiend zijn. En ondanks dat ik vaak wel creatief bezig ben merk ik dat mijn visuele verbeelding echt rampzalig is.

Ik heb vrienden die zich iets kunnen inbeelden en dit perfect kunnen tekenen op een blad papier omdat ´ze focussen op wat ze zien in hun hoofd´. Dat bestaat bij mij niet. Ik begin gewoon random lijnen te tekenen en daaruit vloeit dan alles verder.
 
Interne monoloog. Ik dacht dat het bij iedereen zo was. Zo sterk dat ik mij in het velreden al afgevraagd heb hoe non-verbale mensen denken.
 
Dat is voornamelijk omdat onze hersenen omgekeerd werken. Iemand die rechtshandig is gebruikt voornamelijk de linkerkant van z´n hersenen, iemand die linkshandig is gebruikt voornamelijk z´n rechterkant. Aangezien het gebied dat verantwoordelijk is voor verbeelding zich voornamelijk in de rechterfrontaal kwab en deels rechts temporaal ligt zien ze dit ook als een reden waarom linkshandigen vaak creatiever zijn.

Het had niet iets te maken met rechtshandig of juist linkshandig te zijn. Zal m’n browsergescheidenis eens doorspitten. Hopelijk vind ik het dan terug.
 
Terug
Bovenaan