Heb jij een lief?
- Onderwerp starter glashelder
- Startdatum
-
- Tags
- break-ups lief relatie vriend(in)
Green Mamba
Well-known member
Str8_6
Well-known member
Gie teve!Dat is toch wel beter dan scheetjeWel eens benieuwd naar alle koosnaampjes hier.
Thangt zop an de.....?
Slyke
Well-known member
Daarop aansluitend eens een andere vraag voor jullie allemaal :
In het pre-smartphone-tijdperk was de 'charme' om heel erg verlangend uit te kijken naar een volgende afspraak met je lief.
Soms zag je elkaar een paar dagen of zelfs een week niet en daardoor was het verlangen naar elkaar enorm groot.
Het hield ergens een zekere spanning in levende in een nieuwe relatie.
Tegenwoordig is de manier van communiceren zo hard veranderd dat je elkaar eigenlijk bijna constant kan horen of zien, virtueel dan...
Foto's versturen, texting, sexting, video-calls, ... alles is mogelijk op de momenten dat je elkaar niet ziet irl.
Uiteraard is het zo dat je in een nieuwe relatie heel erg naar elkaar kan verlangen, maar waar trekken jullie de grens?
Ik bedoel dus wel degelijk op het moment dat je over een relatie spreekt en niet meer aan het daten bent.
Is er geen risico voor overkill wanneer je elkaar constant (virtueel) hoort of ziet?
Kom je zo niet sneller in een fase waarbij je moet zeggen dat er bepaalde ergernissen ontstaan?
Het is niet hetzelfde wat @Mulan hierboven schreef, maar Ik moest hieraan denken toen ik het las...
Misschien dat iemand die nu opgroeit dat anders gaat zien, maar er is voor mij nog altijd een gigantisch verschil tussen allerhande digitale manieren van contact (en dan is er nog een verschil tussen wat tekst en video calls) en effectief elkaar ontmoeten, en dan ook elkaar kunnen vastpakken.
En net zoals vroeger enkel "in het echt" kon, lijkt het me dat digitaal er ook wel een verschil tussen koppels bestaat, waar sommigen inderdaad altijd zitten te sturen of te bellen en anderen daar wat minder gebruik van maken.
Persoonlijk lijkt mij het ontstaan van ergernissen, en dan ook wel de eerste grote test, toch wel gewoon wanneer je samenwoont.
Laatst bewerkt:
Mulan
Well-known member
Wij "moeten" omwille van de kinderen ook minimum 7 dagen wachten om elkaar te zien, meermaals 2 weken elkaar moeten missen.
Dat verlangen is niet anders nu dan 20j geleden wat mij betreft!
Technisch gezien: ja. Maar dat vervangt toch absoluut niet het echte werk? Misschien als je echt een lange afstandsrelatie hebt als in "mijn partner woont in een ander land" dat dat wel wat druk van de ketel haalt, maar ik wil gewoon zèlf mijn lief vastpakken, kussen,...
Goh, dat bepaal je toch vooral zelf? Als elkaar "te veel" virtueel horen/zien je stoort, kan je dat toch gewoon aangeven?
Als je beide wat dezelfde noden hebt, dezelfde manier van communicatie,... Zie ik daar niet per se een probleem in.
Wil jij daarentegen 300 berichten per uur sturen naar mij en ik 3 per dag naar jou, dan zal ik me daar zeker aan storen. Maar dan zal ik me waarschijnlijk IRL ook storen aan je getetter, nood aan bevestiging,...
Niet? (Fictief natuurlijk!
)
Slyke
Well-known member
Ja, ik denk dat het kunnen aangeven aan elkaar, heel cruciaal is.
Ook al is dit misschien in een beginfase van een relatie niet altijd makkelijk.
Mijn persoonlijk gevoel is dat er gerust een aantal dagen verlangen mag opgebouwd worden en dat je echt niet alles constant aan elkaar moet vertellen.
Maar natuurlijk, als de verliefdheid is ontstaan in het begin van een relatie, dan vrees ik dat je gewoon meegaat in het online verhaal, ook al stuurt je lief 300 berichten per dag.
Het zal zeker ook aangenaam zijn, maar ergens komt er bij mij dan meteen een destructief kantje naar boven dat vreest dat de relatie zo snel opgebrand geraakt.
Dat gevoel heb ik dan minder bij het idee om samen te wonen, maar misschien heeft dat vooral te maken dat bij het irl samenzijn het totaalpakketje mogelijk is ("het echte werk").
Mulan
Well-known member
Efkes naar hier verhuisd, lijkt me beter hier te passen.
Maar als je een (of 2) week (weken) moet wachten bvb? Dan zou je dat al "te lang" vinden? Dat zou voor jou al de relatie de dieperik in kunnen sturen?
En ivm samenwonen: dan ken je elkaar natuurlijk ook al veel beter, alez, de uitzonderingen die na 1 week al zo goed als samenwonen buiten beschouwing gelaten natuurlijk!
En dan is dat ook nog eens heel persoonlijk, het tempo dat @kay-gell heeft met zijn vriendin zou voor @MisterV en mij dan weer "dodelijk" zijn. Ik moet er niet aan denken dat we al quasi samen zouden wonen, volledig los van onze kinderen en praktische zaken.
(Wat absoluut niet wil zeggen dat ik niet bij hem wil zijn!)
Slyke
Well-known member
Nee, nee, het 1 of 2 weken wachten, zou ik zeker niet als negatief ervaren.
Misschien zelfs een beetje positief, doordat je het verlangen naar elkaar onbewust wat aanwakkert...
Alleen zou ik het moeilijk hebben met een overdaad aan berichten iedere dag (en vooral videocalls, vrees ik), omdat ik daar dan het gevoel heb dat je snel verbrand kunt geraken.
Dat online-gegeven voelt misschien (voor onze generatie) algauw geforceerd aan, waardoor ik dan misschien mijzelf minder interessant begin te vinden en ook niet meer weet wat ik nog online kan zeggen.
Wat ik dan niet heb bij het samen zijn irl, omdat je daar dan veel meer ervaringen/zaken kunt delen dan enkel platte communicatie...
Mulan
Well-known member
Maar als videocalls je ding niet zijn, doe je dat toch niet? Als 300 berichten per dag je storen, dan stuur je toch gewoon "ik voel dat de hoeveelheid berichten wat verstikkend werkt voor mij",... ?
Hoe en of een partner bij je past, heeft toch in de eerste (of toch zeker in de top 3) plaats toch ook te maken met hoe de communicatiestijl matcht?
Slyke
Well-known member
Verstikkend is misschien het goede woord, ja.
Maar zoals ik ook schreef in het ander topic, kan het perfect zijn dat ik die 300 berichten in eerste instantie best aangenaam vind, doordat de verliefdheid mee speelt.
Om misschien dan achteraf te realiseren dat het too much was en dat je ergens opgebrand geraakt.
Misschien ook dat de eerste ergernissen rapper de kop opsteken, dan wanneer er wat afstand online bewaard wordt.
Eigenlijk is hetgeen wat ik hier schrijf, ook gewoon onderdeel van het te volgen tempo, waarbij je je alletwee goed kan voelen.
MisterV
Well-known member
Die vrees heb ik in het begin met @Mulan ook gehad hoor. Er is in het begin heel veel via berichten gecommuniceerd en veel op tafel gelegd toen en we wisten alletwee wel dat dat op den duur wat ging inzakken. De grote vraag is dan, eens dat dan inzakt, vinden we elkaar nog interessant genoeg om verder te gaan? Voorlopig wel
Dat berichten uitwisselen was ergens ook wel een noodzaak omdat we door onze kindregelingen elkaar niet zo veel konden zien. Ik heb het op een bepaald moment ook gewoon gevraagd: of ik nu niet aan het overdrijven was met mijn berichten. Het is maar door het zelf te zeggen of af te toetsen bij elkaar dat je elkaars tempo daarin leert kennen.
Slyke
Well-known member
Ja, vooral dit dus. Op een bepaald moment heb ik het gevoel dat alles wat er gezegd kon/kan worden, opeens wel gezegd is en dat het wat inzakt.
Dat inzak-moment komt er dan uiteraard veel sneller wanneer je al van bij het begin van de relatie bijna continu online met elkaar contact hebt (of al van bij het begin zou gaan samenwonen) itt een relatie waarbij er wat 'kalmere' (offline) momenten zijn.
Na dat inzak-moment begin je samen als koppel nieuwe ervaringen op te doen (in de ruime zin van het woord) en dan wordt de focus van de gesprekken vooral gelegd op het heden en het samen beleven van de relatie...
MisterV
Well-known member
En het is in die periode dat het duidelijk wordt of het iets is dat op lange termijn stand kan houden.
Green Mamba
Well-known member
Wat lees ik hier nu weer allemaal. Stel je voor seg, dat een relatie afhangt van de communicatie
Str8_6
Well-known member
Die vrees heb ik in het begin met @Mulan ook gehad hoor. Er is in het begin heel veel via berichten gecommuniceerd en veel op tafel gelegd toen en we wisten alletwee wel dat dat op den duur wat ging inzakken. De grote vraag is dan, eens dat dan inzakt, vinden we elkaar nog interessant genoeg om verder te gaan? Voorlopig wel
Dat berichten uitwisselen was ergens ook wel een noodzaak omdat we door onze kindregelingen elkaar niet zo veel konden zien. Ik heb het op een bepaald moment ook gewoon gevraagd: of ik nu niet aan het overdrijven was met mijn berichten. Het is maar door het zelf te zeggen of af te toetsen bij elkaar dat je elkaars tempo daarin leert kennen.
Teveel berichten. Dus naast de 2000 posts per dag hier stuur je ook nog berichten?
Van de week ne film aan het kijken met die van mij.
En er was daarin een man die zijn vrouw betrapte op overspel aan de hand van mails.
Ik zeg zo: "Ah dat heb ik ook es voor gehad in mijn eerste relatie (eentje van 14 jaar en die voor mijn huidige ex).
Die had mails openstaan naar ne kameraad en die eindigde met 20 x-jes, waarop hij repliede dat ze altijd zoveel x-jes geeft en hij er meer kan, en dan antwoordde zij dat hij altijd moet overdrijven en gaf ze er nog meer onderaan de mail."
Mijn vriendin vroeg me wat er toen gebeurd was toen ik dat las. Ik zei dat ik daar wel wat discussie over gemaakt had maar toch niet veel over dacht vermits ik die kerel fysiek nu niet echt top vond en dus niet dacht dat ze daar iets mee zou beginnen.
En toen zei ik al lachend: mja dat dacht ik ook toen ik de laatste minnaar van mijn vorige ex zag. En toen viel mijne frank natuurlijk.
Met name dat ik met die mails 10-15 jaar geleden toch echt wel veel te naïef ben geweest.
Enfin ik zal het nooit niet met zekerheid weten, maar nu denk ik toch dat er no way is dat daar niks fysieks aan de hand was.
En er was daarin een man die zijn vrouw betrapte op overspel aan de hand van mails.
Ik zeg zo: "Ah dat heb ik ook es voor gehad in mijn eerste relatie (eentje van 14 jaar en die voor mijn huidige ex).
Die had mails openstaan naar ne kameraad en die eindigde met 20 x-jes, waarop hij repliede dat ze altijd zoveel x-jes geeft en hij er meer kan, en dan antwoordde zij dat hij altijd moet overdrijven en gaf ze er nog meer onderaan de mail."
Mijn vriendin vroeg me wat er toen gebeurd was toen ik dat las. Ik zei dat ik daar wel wat discussie over gemaakt had maar toch niet veel over dacht vermits ik die kerel fysiek nu niet echt top vond en dus niet dacht dat ze daar iets mee zou beginnen.
En toen zei ik al lachend: mja dat dacht ik ook toen ik de laatste minnaar van mijn vorige ex zag. En toen viel mijne frank natuurlijk.
Met name dat ik met die mails 10-15 jaar geleden toch echt wel veel te naïef ben geweest.
Enfin ik zal het nooit niet met zekerheid weten, maar nu denk ik toch dat er no way is dat daar niks fysieks aan de hand was.
Nuja, de inhoud/toon in de mails zelf lijken me een betere richtlijn om bedrog te detecteren dan de manier van afscheid nemen?
Goh, dat herinner ik mij niet meer wat daar instond. Dat is ondertussen al zo lang geleden.
Ik weet nog vooral dat die mails zo ongeveer afsloten:
Kusjes,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Nu goed, later nooit enig signaal ofzo gehad dus ja het kan ook toeval zijn.
Ik zie haar ook niet echt tot zoiets in staat, mja dat dacht ik vorige keer ook. Who knows.
