Heb jij een lief?

[Mulan]

Maar mijn ex is iemand die zich zelf niet goed genoeg vind en dan vaak vlucht. Want dat is vaak de makkelijkste oplossing om niet geconfronteerd te worden met uw persoonlijke issues vermoed ik..

Dan ligt het "probleem" niet bij jouw dochter he... Dan ligt het probleem bij hoe zij omgaat met potentiële problemen.

 

[Str8_6]

Ik merk bij heel veel vrienden die nu een koppel zijn waarvan er 1 van de 2 kinderen heeft dat dit toch echt wel heel vaak de oorzaak is van frustraties en ruzies tussen hen.

De echte oorzaak is natuurlijk dat er van het begin geen afsrpaken over gemaakt zijn. Dan gaat het vaak over prullen zoals de dochter van de vrouw die niet wil opruimen. De plus papa zegt dat ze moet opruimen en de moeder zegt dan dat hij ze gerust moet laten dat ze de hele dag naar school is geweest.

Of een ander voorbeeld. Van de plus papa mogen ze niet op de playstation, ze gaan het dan aan de moeder gaan vragen en van haar mogen ze wel.

Als dat dan je eigen kinderen niet zijn ligt dit moeilijker dan dat je eigen kinderen je zoiets zouden lappen.

Is nu niet dat geval bij insane vermoed ik. Maar het lijkt me algemeen wel een moeilijk gegeven om een nieuwe relatie te hebben met kinderen uit een vorige relatie.

Als ik mezelf er ook eens bij haal als kind. Mijn ouders waren ook gescheiden, en ik kon een andere vent buiten mijn echte vader gewoon niet verdragen in ons huis waardoor ik ook echt wel het ettertje uit gehangen heb terwijl die me eigenlijk ook niets verkeerd deden.

 

[Avondland]

Ik merk bij heel veel vrienden die nu een koppel zijn waarvan er 1 van de 2 kinderen heeft dat dit toch echt wel heel vaak de oorzaak is van frustraties en ruzies tussen hen.

De echte oorzaak is natuurlijk dat er van het begin geen afsrpaken over gemaakt zijn. Dan gaat het vaak over prullen zoals de dochter van de vrouw die niet wil opruimen. De plus papa zegt dat ze moet opruimen en de moeder zegt dan dat hij ze gerust moet laten dat ze de hele dag naar school is geweest.

Of een ander voorbeeld. Van de plus papa mogen ze niet op de playstation, ze gaan het dan aan de moeder gaan vragen en van haar mogen ze wel.

Als dat dan je eigen kinderen niet zijn ligt dit moeilijker dan dat je eigen kinderen je zoiets zouden lappen.

Is nu niet dat geval bij insane vermoed ik. Maar het lijkt me algemeen wel een moeilijk gegeven om een nieuwe relatie te hebben met kinderen uit een vorige relatie.

Als ik mezelf er ook eens bij haal als kind. Mijn ouders waren ook gescheiden, en ik kon een andere vent buiten mijn echte vader gewoon niet verdragen in ons huis waardoor ik ook echt wel het ettertje uit gehangen heb terwijl die me eigenlijk ook niets verkeerd deden.

Leeftijd van de kinderen zal ook wel een belangrijke rol spelen: een tweejarige tegenover een twaalfjarige is een wereld van verschil. Het is wel frustrerend als je een héél mooie relatie ziet openbloeien die dan wordt gedwarsboomd door het feit dat het niet klikt met het kind van de ene partner.

 

[Pikachu]

Ik merk bij heel veel vrienden die nu een koppel zijn waarvan er 1 van de 2 kinderen heeft dat dit toch echt wel heel vaak de oorzaak is van frustraties en ruzies tussen hen.

De echte oorzaak is natuurlijk dat er van het begin geen afsrpaken over gemaakt zijn. Dan gaat het vaak over prullen zoals de dochter van de vrouw die niet wil opruimen. De plus papa zegt dat ze moet opruimen en de moeder zegt dan dat hij ze gerust moet laten dat ze de hele dag naar school is geweest.

Of een ander voorbeeld. Van de plus papa mogen ze niet op de playstation, ze gaan het dan aan de moeder gaan vragen en van haar mogen ze wel.

Als dat dan je eigen kinderen niet zijn ligt dit moeilijker dan dat je eigen kinderen je zoiets zouden lappen.

Is nu niet dat geval bij insane vermoed ik. Maar het lijkt me algemeen wel een moeilijk gegeven om een nieuwe relatie te hebben met kinderen uit een vorige relatie.

Als ik mezelf er ook eens bij haal als kind. Mijn ouders waren ook gescheiden, en ik kon een andere vent buiten mijn echte vader gewoon niet verdragen in ons huis waardoor ik ook echt wel het ettertje uit gehangen heb terwijl die me eigenlijk ook niets verkeerd deden.

Klopt zo is mijn vorige relatie geëindigd. De relatie met de kinderen verzuurde gewoon doordat je er niets over te zeggen hebt en ze weten da snel.

Ook dat de ouder dan door de scheiding zich schuldig voelt waardoor ze nog meer toelaten.

 

[iamhollywood]

Ik merk bij heel veel vrienden die nu een koppel zijn waarvan er 1 van de 2 kinderen heeft dat dit toch echt wel heel vaak de oorzaak is van frustraties en ruzies tussen hen.

De echte oorzaak is natuurlijk dat er van het begin geen afsrpaken over gemaakt zijn. Dan gaat het vaak over prullen zoals de dochter van de vrouw die niet wil opruimen. De plus papa zegt dat ze moet opruimen en de moeder zegt dan dat hij ze gerust moet laten dat ze de hele dag naar school is geweest.

Of een ander voorbeeld. Van de plus papa mogen ze niet op de playstation, ze gaan het dan aan de moeder gaan vragen en van haar mogen ze wel.

Als dat dan je eigen kinderen niet zijn ligt dit moeilijker dan dat je eigen kinderen je zoiets zouden lappen.

Is nu niet dat geval bij insane vermoed ik. Maar het lijkt me algemeen wel een moeilijk gegeven om een nieuwe relatie te hebben met kinderen uit een vorige relatie.

Als ik mezelf er ook eens bij haal als kind. Mijn ouders waren ook gescheiden, en ik kon een andere vent buiten mijn echte vader gewoon niet verdragen in ons huis waardoor ik ook echt wel het ettertje uit gehangen heb terwijl die me eigenlijk ook niets verkeerd deden.

Dit. Gaan samenwonen met een nieuwe partner vraagt al een zekere aanpassing aan elkaars gewoontes, laat staan dat daar nog eens de gewoontes qua opvoeding van andermans kinderen bijkomt. Kinderen waarover jijzelf in principe niet veel te zeggen hebt en continu op de toppen van uw tenen moet lopen om de andere niet te schofferen/ de expartner niet om uw nek te krijgen.
Is de reden waarom het bij mijn ouders hun nieuwe relaties ook altijd misliep. Eens de kinderen het huis uit zijn heeft ons mama iets stabiel kunnen opbouwen.
Ik denk dat als vrouw het ook altijd moeilijker zal zijn om pluskinderen te omarmen dan als man, hoe je het ook draait of keert, in meerendeel van de huishoudens neemt de vrouw nog de meeste planning/huishoudelijke taken op zich.

En dan is er de moeilijkheid qua successieplanning. Hoe zorg je ervoor dat de kinderen van uw partner bij een overlijden jou niet uit jouw eigen huis zetten.
Het kan allemaal werken, maar het is geen evidentie. Om heel eerlijk te zijn kus ik daarom beide pollekes dat ik nog iemand gevonden heb zonder kinderen.

Een vriendin verlaat nu haar man voor iemand waarmee ze al 2 jaar een affaire had. Ze gaan onmiddellijk samen een nieuwe woonst kopen, wetende dat hij nog nooit haar 5 kinderen gezien heeft. Ik geef het 3 maanden . De minnaar spelen die alle leuke momenten en aandacht geniet is iets helemaal anders dan de dagelijkse sleur en beperkingen van een gezin met 5 kinderen, het is daarop dat het gezin in kwestie ook uit elkaar gegroeid is, er was geen ruimte (zowel financieel als organisatorisch) meer voor ontspanning/daguitstapjes/reisjes etc.

 

[MisterV]

Een vriendin verlaat nu haar man voor iemand waarmee ze al 2 jaar een affaire had. Ze gaan onmiddellijk samen een nieuwe woonst kopen, wetende dat hij nog nooit haar 5 kinderen gezien heeft. Ik geef het 3 maanden . De minnaar spelen die alle leuke momenten en aandacht geniet is iets helemaal anders dan de dagelijkse sleur en beperkingen van een gezin met 5 kinderen, het is daarop dat het gezin in kwestie ook uit elkaar gegroeid is, er was geen ruimte (zowel financieel als organisatorisch) meer voor ontspanning/daguitstapjes/reisjes etc.

Okeee, die 5 kinderen gaan dat ongetwijfeld top vinden dat de nieuwe vlam van de papa mama er ineens bij komt, ze zien haar hem dan nog gegarandeerd als dé schuldige waarom mama & papa uit elkaar zijn. Als dat al 3 maanden gaat duren... Zijn die mentaal 25 of zo dat ze denken dat dat gaat werken?

 

[Mulan]

Okeee, die 5 kinderen gaan dat ongetwijfeld top vinden dat de nieuwe vlam van de papa er ineens bij komt, ze zien haar dan nog gegarandeerd als dé schuldige waarom mama & papa uit elkaar zijn. Als dat al 3 maanden gaat duren... Zijn die mentaal 25 of zo dat ze denken dat dat gaat werken?

Volgen he, het is de mama haar vlam die ineens de nieuwe man in huis wordt.

 

[iamhollywood]

Okeee, die 5 kinderen gaan dat ongetwijfeld top vinden dat de nieuwe vlam van de papa mama er ineens bij komt, ze zien haar hem dan nog gegarandeerd als dé schuldige waarom mama & papa uit elkaar zijn. Als dat al 3 maanden gaat duren... Zijn die mentaal 25 of zo dat ze denken dat dat gaat werken?

Dat was dan ook de opmerking van de papa in kwestie bij discussie rond het kindergeld , ‘laat de kinderen maar bij mij, ik denk niet dat die met jullie meewillen’.
Ik kan hem ergens niet ongelijk geven..

Ik probeer er mij niet mee te moeien en neutraal te blijven, maar mijn hart brak wel als mijn petekindje (5 jaar) vroeg waarom zijn mama niet meer verliefd kon zijn op papa . Hoe jong ze ook zijn, ze snappen de reden wel.

 

[Pikachu]

Dat was dan ook de opmerking van de papa in kwestie bij discussie rond het kindergeld , ‘laat de kinderen maar bij mij, ik denk niet dat die met jullie meewillen’.
Ik kan hem ergens niet ongelijk geven..

Ik probeer er mij niet mee te moeien en neutraal te blijven, maar mijn hart brak wel als mijn petekindje (5 jaar) vroeg waarom zijn mama niet meer verliefd kon zijn op papa . Hoe jong ze ook zijn, ze snappen de reden wel.

Hier ook hij is bijna 6 en vroeg waarom zijn mama en papa niet samen wonen. Uitgelegd dat we toen veel ruzies hadden. Zijn antwoord maar nu hebben jullie toch geen ruzie meer.

 

[insane01]

Nu vraagt ze via bericht of het met me gaat en of ze iets kan doen... Ik denk dan in mezelf er zijn veel dingen die je kon doen ipv drastisch de handdoek in de ring te gooien. Maarja. Ik heb de fut ook niet om via WhatsApp heelder brieven te schrijven of om er nog veel contact mee te hebben momenteel. Net omdat dit verhaal zo drastisch is afgelopen en het helemaal niet aanvoelt als een geschreven hoofdstuk..

 

[Sylverscythe]

Ik merk bij heel veel vrienden die nu een koppel zijn waarvan er 1 van de 2 kinderen heeft dat dit toch echt wel heel vaak de oorzaak is van frustraties en ruzies tussen hen.

De echte oorzaak is natuurlijk dat er van het begin geen afsrpaken over gemaakt zijn. Dan gaat het vaak over prullen zoals de dochter van de vrouw die niet wil opruimen. De plus papa zegt dat ze moet opruimen en de moeder zegt dan dat hij ze gerust moet laten dat ze de hele dag naar school is geweest.

Of een ander voorbeeld. Van de plus papa mogen ze niet op de playstation, ze gaan het dan aan de moeder gaan vragen en van haar mogen ze wel.

Als dat dan je eigen kinderen niet zijn ligt dit moeilijker dan dat je eigen kinderen je zoiets zouden lappen.

Is nu niet dat geval bij insane vermoed ik. Maar het lijkt me algemeen wel een moeilijk gegeven om een nieuwe relatie te hebben met kinderen uit een vorige relatie.

Als ik mezelf er ook eens bij haal als kind. Mijn ouders waren ook gescheiden, en ik kon een andere vent buiten mijn echte vader gewoon niet verdragen in ons huis waardoor ik ook echt wel het ettertje uit gehangen heb terwijl die me eigenlijk ook niets verkeerd deden.

Kinderen zijn denk ik sowieso al de reden voor veel conflicten in een relatie, laat staan als een van de twee dan niet de "echte" vader/moeder is.

 

[insane01]

Ik ben wel blij dat ik mijn verhaal/verdriet met dit forum kan delen.

Ik ben daar dankbaar voor.. Dat ik mijn verhaal kwijt kan aan mensen die ik niet ken.. Maar als gebruikersnaam toch vertrouwd aanvoelen. Merci mensen.

 

[insane01]

Ze vroeg nogmaals of het met me ging en of ik wil babbelen.. Vanavond komt ze normaal voor een gesprek. Kweet niet wat ik daarvan moet verwachten en of er nog een mogelijkheid is om de relatie verder te zetten.

 

[Green Mamba]

Ze vroeg nogmaals of het met me ging en of ik wil babbelen.. Vanavond komt ze normaal voor een gesprek. Kweet niet wat ik daarvan moet verwachten en of er nog een mogelijkheid is om de relatie verder te zetten.

Hoor eens wat ze te vertellen heeft en trek er je conclusie uit. Iedereen maakt wel eens een fout of maakt de verkeerde redenering. Soms is dat erg impulsief en zijn de gemoederen nogal snel verhit.

 

[glashelder]

Goh, je moet daar ook in groeien hoor. In het begin is dat supereng en ik voelde mij soms ook buitengesloten omdat je de 'nieuweling' bent die bij een al bestaand (mini)gezin komt. Er is een band en gewoontes en idd een hele opvoeding en je moet daar dan zo wat je plekje in vinden. Maar ik heb mij nooit opgesteld als mama en ze (ondertussen 14) ziet mij nog altijd als een soort grotere zus. Meer nog, volgens mij had ze pas bewust door dat ik haar stiefmama ben toen haar mama een nieuwe vriend kreeg en die ineens haar stiefpapa was. Tot dan was ik gewoon altijd glashelder voor haar.

Er is ook wel heel even een periode geweest dat ze haar papa tegen mij gebruikte en dan papa die idd overcompenseerde waardoor ze altijd gelijk had, altijd alles mocht en nooit iets moest doen... Maar papa had dat ook wel door en da's dus wel gebeterd.

En dat opruimen en huishoudgedoe... Dat blijft hier ook wel. Maar da's ook eigen aan het gepuber. Het ene weekend is ze superlief en helpt ze mee met vanalles 'omdat ze dat eigenlijk wel graag doet', het andere weekend krijg ik een "NOPE" en vertrekt ze naar haar kamer als ik vraag om iets te doen En idd nogal irritant als papa dan zegt dat hij het wel gaat doen en het nooit gebeurt en je hebt inderdaad weinig te zeggen op dat vlak.

 

[insane01]

Gisteren dus bij haar op gesprek geweest. Ze zag eruit als een wrak. (jammer om te zien maar deed ergens ook wel "deugd")

We kwamen al snel tot de conclusie dat de beslissing die 2 dagen geleden gemaakt werd veel te voorbarig was en langs alle kanten niet goed voelt.

Ze is nog steeds bang of ze die rol als plus ouder wel kan. Ze vreest er geen band mee te kunnen hebben, ze vreest dat ze het niet kan opbrengen om voor haar op te staan, ze voelt soms schaamte als de mensen ons met 3 over straat zien lopen. Want wat moeten de mensen wel niet denken als zij niet de mama is.

Allemaal zaken die volgens mij gerust een plaats kunnen krijgen in ons verhaal. Ik heb ook voorgesteld om desnoods met iemand te gaan praten om uw gevoelens eruit te krijgen en misschien handige tips mee te krijgen. Ze ging daar eens over nadenken.

 

[BlackOccult]

Uit paniek en onzekerheid een impulsieve beslissing gemaakt, dat overkomt de besten hé. Hopelijk blijft het bij één keer en kan ze daar in de toekomst gewoon met jou over praten als ze de grond terug even voelt wegzakken.

Ik begrijp die schaamte wel niet zo goed?

 

[Avondland]

Uit paniek en onzekerheid een impulsieve beslissing gemaakt, dat overkomt de besten hé. Hopelijk blijft het bij één keer en kan ze daar in de toekomst gewoon met jou over praten als ze de grond terug even voelt wegzakken.

Ik begrijp die schaamte wel niet zo goed?

Een schaamtebeeld ontstaat als het niet paart met een ideaalbeeld. Het voelt aan alsof je een knieval moet doen en water bij de wijn moet doen, misschien in die zin? Ik ben zelf nooit rigide geweest in mijn ideaalbeelden hoe mijn leven er uit zou moeten zijn, ik ben daar altijd redelijk nonchalant en pragmatisch in geweest. Zoals kinderen: kon ik er krijgen is dat even oké dan wanneer ik er geen kon krijgen. Niet iedereen denkt zo.

 

[Mulan]

@insane01 ik lees ook niets dat niet met therapie opgeklaard kan worden, maar als ze zo rigide denkt/voelt vrees ik dat als er niet aan gewerkt wordt, dit gesprek nog wel eens zal voorvallen.

 

[Avondland]

Therapie lijkt me toch ook eerder een "last resort" als je er samen écht niet uitkomt, maar wanneer je wel een uitweg zoekt.