Hebben gescheiden/alleenstaande ouders het makkelijker/moeilijker?

[TNTim]

Ik erger me al effe aan mijn partner dat haar initiële reactie op problemen heel vaak de volgende is: 'doen alsof ze het niet gehoord heeft of niet erg vindt'.
Naar mijn aanvoelen ben ik minstens 7/10 diegene die de kinderen dan verder helpt of de hond buiten/binnen laat of de vaatwas leegt of ...

Gisteren opnieuw van een vriendin, die gescheiden is, gehoord dat haar voorbije week toch wel ENORM druk was mét kinderen.
Bedenking die ik me dan maak: de komende week zal dan een PAK rustiger zijn zonder kinderen...

Als niet-gescheiden man probeer ik ook te denken in functie van oplossingen ipv in problemen:

Zijn er hier koppels die, ook al zijn ze niet uit elkaar, ook zoiets afspreken onderling?
De kinderen, en evt huishouden + huisdieren, zijn bijvoorbeeld een week voor de ene en de andere week voor de andere partner.

Lijkt me leuk om eens te proberen!
Ofwel is mijn aanvoelen onterecht en ben ik van een frustratie vanaf ofwel heb ik om de week een week 'vakantie'.

(Ik weet wel niet of ik dit effectief durf voor te stellen, bij een scheiding zal het niet bij een tijdelijk experiment blijven. )

 

[Ararauna]

Zijn er hier koppels die, ook al zijn ze niet uit elkaar, ook zoiets afspreken onderling?
De kinderen, en evt huishouden + huisdieren, zijn bijvoorbeeld een week voor de ene en de andere week voor de andere partner.

Ik heb hier toevallig zo een week achter de rug, na een operatie bij mijn partner heb ik alles alles alles moeten doen. En dan valt wel opeens op hoeveel die ander wél doet. In ons geval was er niet erg veel verschil qua huishouden, maar het viel wel op hoeveel ik plots moest rondrijden voor de kinderen, wat ik voordien eigenlijk niet vaak moest doen. Dat was opeens toch wel een zeer pittige week (er kwamen ook wel de zorgen voor mijn partner zelf bij zoals helpen bij wassen, random items gaan halen op een ander verdiep, steunkousen aanprutsen etc).

OT: in datzelfde scenario van zieke (en compleet nutteloze) echtgenoot dus liggen rondrijden, voltijds werken, naar de winkel gegaan, kinderen gewassen en gevoed, dagelijks huishoudwerk, huiswerk van de oudste overlopen... tegen 21u effe in de zetel ploffen en dan de opmerking krijgen "ge hebt toch wel gecontroleerd of ze hun kamer hebben opgeruimd he???" ... ja, dan ben ik ook getriggered.

 

[MisterV]

Gisteren opnieuw van een vriendin, die gescheiden is, gehoord dat haar voorbije week toch wel ENORM druk was mét kinderen.
Bedenking die ik me dan maak: de komende week zal dan een PAK rustiger zijn zonder kinderen...

Dat is eentje die ik koppels wel vaker hoor zeggen, dat het als alleenstaande ouder toch dik feest is in uw kinderloze week en ze dat ook wel eens willen. En het is waar dat die kinderloze week zo zijn voordelen heeft, maar het is ferm overroepen en in de week met kinderen sta je er effectief helemaal alleen voor en is er geen backup-ouder. In het slechtste geval als er weinig netwerk is ook niet als je ziek bent, overuren moet doen, uw hoofd doldraait van de stress om weet ik veel wat en zo verder. En ik persoonlijk prop dan alles qua huishoudelijke taken zoals kuisen, klusjes en zo verder in die kinderloze week omdat er amper tijd voor is in de week met kinderen, dus zo'n feest is dat ook niet.

 

[Sylverscythe]

Ik heb hier toevallig zo een week achter de rug, na een operatie bij mijn partner heb ik alles alles alles moeten doen. En dan valt wel opeens op hoeveel die ander wél doet. In ons geval was er niet erg veel verschil qua huishouden, maar het viel wel op hoeveel ik plots moest rondrijden voor de kinderen, wat ik voordien eigenlijk niet vaak moest doen. Dat was opeens toch wel een zeer pittige week (er kwamen ook wel de zorgen voor mijn partner zelf bij zoals helpen bij wassen, random items gaan halen op een ander verdiep, steunkousen aanprutsen etc).

OT: in datzelfde scenario van zieke (en compleet nutteloze) echtgenoot dus liggen rondrijden, voltijds werken, naar de winkel gegaan, kinderen gewassen en gevoed, dagelijks huishoudwerk, huiswerk van de oudste overlopen... tegen 21u effe in de zetel ploffen en dan de opmerking krijgen "ge hebt toch wel gecontroleerd of ze hun kamer hebben opgeruimd he???" ... ja, dan ben ik ook getriggered.

Op weekends wanneer mijn vrouw moet werken sta ik er ook alleen voor tot de late namiddag, en bedenk ik me toch ook vaak dat alleenstaande ouders het zwaar moeten hebben.

 

[Chelark007]

Op weekends wanneer mijn vrouw moet werken sta ik er ook alleen voor tot de late namiddag, en bedenk ik me toch ook vaak dat alleenstaande ouders het zwaar moeten hebben.

Bij mij dito als madam nachten doet, dan ist weekend voor mij.

Smorgens naar school doen en afhalen en wat meer koken.

Madam doet dan wat meer als ze thuis is.

Alleen zal idd wel zwaar zijn.

 

[Str8_6]

Dat is eentje die ik koppels wel vaker hoor zeggen, dat het als alleenstaande ouder toch dik feest is in uw kinderloze week en ze dat ook wel eens willen. En het is waar dat die kinderloze week zo zijn voordelen heeft, maar het is ferm overroepen en in de week met kinderen sta je er effectief helemaal alleen voor en is er geen backup-ouder. In het slechtste geval als er weinig netwerk is ook niet als je ziek bent, overuren moet doen, uw hoofd doldraait van de stress om weet ik veel wat en zo verder. En ik persoonlijk prop dan alles qua huishoudelijke taken zoals kuisen, klusjes en zo verder in die kinderloze week omdat er amper tijd voor is in de week met kinderen, dus zo'n feest is dat ook niet.

Vandaar dat ik wel blij ben dat wij nog goed overeen komen. Als ik zoiets voor heb of omgekeerd dan springen we wel in voor mekaar.
Nuja de week met kinderen vind ik ook nog wel cva eigenlijk. Ik heb ook wel mooie uren op mijn werk en plan het eten een beetje van te voor dat ik in de week geen uren meer moet koken als ik ze heb.
Ze zijn ook al wat ouder bij mij ook waardoor ik er niet echt veel werk aan heb en ze zelf ook eens een beetje mogen mee helpen. Met echt kleintjes dat je nog moet aankleden en helpen met eten enzo is het natuurlijk een ander verhaal.

 

[TNTim]

@Ararauna
Dat zou een experiment mogelijks dus aantonen.
Spoedig herstel gewenst ginder!

@MisterV
Alle begrip dat dat vaak lastig zal zijn in de week dat je de kinderen hebt.
Het gemis die week dat ze er niet zijn, zou bij mij vooral hard aankomen denk ik.

Aan de andere kant: de "rust" die een alleenstaande ouder ervaart op de kinderloze week is iets wat een niet-gescheiden koppel nooit ervaart, want de kinderen zijn er 24/7.

In ons concreet geval doe ik de kinderen elke werkdag naar school.
Ik heb daar ook al bibberend van de koorts gestaan omdat mijn vrouw geen verlof kon (of durfde te) nemen.
Op zo'n moment is dat serieus doorbijten, maar dat lijkt me zowel bij gescheiden als niet-gescheiden ouders lastig.

Maar daar gaat het eigenlijk niet over, dit was enkel de trigger om 'de andere kant' ook eens te willen ervaren.

In ons gezin lijken me de taken historisch gezien scheef gegroeid en lijkt erover praten weinig op te lossen.
Vandaar dat ik een milde vorm van schoktherapie overweeg...

 

[Tomski]

Vandaar dat ik wel blij ben dat wij nog goed overeen komen. Als ik zoiets voor heb of omgekeerd dan springen we wel in voor mekaar.
Nuja de week met kinderen vind ik ook nog wel cva eigenlijk. Ik heb ook wel mooie uren op mijn werk en plan het eten een beetje van te voor dat ik in de week geen uren meer moet koken als ik ze heb.
Ze zijn ook al wat ouder bij mij ook waardoor ik er niet echt veel werk aan heb en ze zelf ook eens een beetje mogen mee helpen. Met echt kleintjes dat je nog moet aankleden en helpen met eten enzo is het natuurlijk een ander verhaal.

Ik heb al kinderstress als mijn vrouw een uur later thuis is

 

[Green Mamba]

want de kinderen zijn er 24/7.

Valt ook ergens te nuanceren. Er zijn weken dat mijn partner naar een binnenspeeltuin/activiteit ging met de dochter en ik mijn eigen ding even doe. Het is maar hoe je dat afspreekt. Als je de rust even nodig hebt, praat er dan over.

 

[Mulan]

Zijn er hier koppels die, ook al zijn ze niet uit elkaar, ook zoiets afspreken onderling?
De kinderen, en evt huishouden + huisdieren, zijn bijvoorbeeld een week voor de ene en de andere week voor de andere partner.

Lijkt me leuk om eens te proberen!
Ofwel is mijn aanvoelen onterecht en ben ik van een frustratie vanaf ofwel heb ik om de week een week 'vakantie'.

(Ik weet wel niet of ik dit effectief durf voor te stellen, bij een scheiding zal het niet bij een tijdelijk experiment blijven. )

Mijn ouders hebben (bijna) altijd in ploegen gewerkt, dus voor ons was dat allemaal heel normaal dat er "maar" 1 ouder was om alles te doen... Absolute voordeel was ook dat er ALTIJD 1 ouder was en wij bvb nooit naar de opvang etc moesten gaan. Je moet gewoon een gebalanceerde takenverdeling hebben. En dat is er bij jullie niet én het stoort jou, dus zijn er frustraties rond die steeds groter worden. Waarschijnlijk zal dat dan eens goed ontploffen bij jullie en dan zijn er 2 opties: er komt een eerlijkere verdeling... of niet en blijven de frustraties groeien.

En persoonlijk ervaar ik geen week "vollen bak" en dan een week "vakantie". Tijdens die week dat ze bij de papa is, ontvang ik ook alle berichten van school, krijg ik ook telefoontjes van de papa omtrent praktische zaken (vorige week bvb 2x telefoon omtrent medische zaken, dat blijft ook wel plakken bij jou dan, het is niet omdat jouw kind bij de andere ouder is, dat je alle zorgen zomaar kan afzetten), ben ik ook meer bezig met poetsen, wassen, strijken, koken en invriezen,... Net omdat je weet dat je dit kan laten liggen als je kind bij jou is. Als de dochter er is, kost het mij absoluut veel meer energie om alles rond te krijgen dan wanneer ze er niet is. Maar het is verre van een week "vakantie" of dat ik plots super relaxed ben.

 

[TNTim]

@Mulan
Leuk om jou nog eens te zien posten!

Waarschijnlijk zal dat dan eens goed ontploffen bij jullie en dan zijn er 2 opties: er komt een eerlijkere verdeling... of niet en blijven de frustraties groeien.

Dat doet het al af en toe hoor, waarna ze er een tweetal weken op let en het na een paar maanden weer ontploft/de stoom er terug af gaat.

(Gaat al meer dan 6 jaar zo, nog 6 en het einde van het middelbaar is in zicht. )

(vorige week bvb 2x telefoon omtrent medische zaken, dat blijft ook wel plakken bij jou dan, het is niet omdat jouw kind bij de andere ouder is, dat je alle zorgen zomaar kan afzetten)

Hiermee zou ik het ook het moeilijkst hebben.

In verband met de zijdiscussie van gescheiden ouders:
Langs de andere kant ligt de eindverantwoordelijkheid die week bij de andere ouder en dat lijkt me toch wel gemoedsrust te geven.
Tenzij je uw ex niet vertrouwt met de kinderen, is het die week cru gezegd 'hun probleem' en niet het jouwe.

 

[Sloan]

@Ararauna
Dat zou een experiment mogelijks dus aantonen.
Spoedig herstel gewenst ginder!

@MisterV

Aan de andere kant: de "rust" die een alleenstaande ouder ervaart op de kinderloze week is iets wat een niet-gescheiden koppel nooit ervaart, want de kinderen zijn er 24/7.

Die ouders betalen wel de kost van hun kinderen niet te zien.
Niet onderschatten, ik zou een been geven om mijn kind altijd bij mij te hebben.

Maar ik heb ook maar 1 kind en is ook wel meest brave kind dat ik ken.

 

[Sloan]

@Mulan

In verband met de zijdiscussie van gescheiden ouders:
Langs de andere kant ligt de eindverantwoordelijkheid die week bij de andere ouder en dat lijkt me toch wel gemoedsrust te geven.
Tenzij je uw ex niet vertrouwt met de kinderen, is het die week cru gezegd 'hun probleem' en niet het jouwe

Je houdt elkaar wel op de hoogte uiteraard en kunt wel gewoon vragen/zeggen wat te geven. Als dat al niet kan..

 

[DiffieHM]

Sommigen kunnen hier ook wel een stukske overdrijven ze. Het is uw taak om uw kinderen op te voeden en zelfstandig te laten worden. En voor sommige zaken kan dit al zeer snel. Als jullie graag full time tot in de eeuwigheid kinderentertainer en kindertaxi spelen dat is jullie volste recht natuurlijk, maar begrijp dan ook dat ge zowel u als u kinderen daar niet echt mee helpt.

Bijvoorbeeld: kindjes hier fietsten vanaf 1e leerjaar zelfstandig naar en van school en hadden sleutel om deur te sluiten/openen. Ik snap wel dat dit niet overal toepasbaar is maar het is maar 1 van de vele voorbeelden waarmee je je kinderen reeds snel verantwoordelijkheid kan geven en jezelf kan ontlasten.

 

[Tomski]

Sommigen kunnen hier ook wel een stukske overdrijven ze. Het is uw taak om uw kinderen op te voeden en zelfstandig te laten worden. En voor sommige zaken kan dit al zeer snel. Als jullie graag full time tot in de eeuwigheid kinderentertainer en kindertaxi spelen dat is jullie volste recht natuurlijk, maar begrijp dan ook dat ge zowel u als u kinderen daar niet echt mee helpt.

Bijvoorbeeld: kindjes hier fietsten vanaf 1e leerjaar zelfstandig naar en van school en hadden sleutel om deur te sluiten/openen. Ik snap wel dat dit niet overal toepasbaar is maar het is maar 1 van de vele voorbeelden waarmee je je kinderen reeds snel verantwoordelijkheid kan geven en jezelf kan ontlasten.

Van 1e studiejaar?? Je woont naast de school of zo? En maken ze dan ook zelf hun eten of bestellen ze take away?

 

[Likes]

Van 1e studiejaar?? Je woont naast de school of zo? En maken ze dan ook zelf hun eten of bestellen ze take away?

Driegangen menu staat klaar wanneer mama en papa thuiskomen, tiens. Wanneer moeten ze het anders leren?

 

[DiffieHM]

Van 1e studiejaar?? Je woont naast de school of zo? En maken ze dan ook zelf hun eten of bestellen ze take away?

Inderdaad niet ver af. Ge kunt het natuurlijk in het belachelijke trekken, maar hier worden geen pamperkindjes opgebracht. Verantwoordelijkheid geven en als het goed gaat dan wordt daar op gebouwd.

 

[Sloan]

Inderdaad niet ver af. Ge kunt het natuurlijk in het belachelijke trekken, maar hier worden geen pamperkindjes opgebracht. Verantwoordelijkheid geven en als het goed gaat dan wordt daar op gebouwd.

Bwoa, wat heeft dat te maken met pamperkindjes?

Ik ben al blij als ouders hun kinderen durven disciplineren in het openbaar en tegelijk doorheen de roze wolk kunnen kijken en durven zeggen dat ze een kind met "problemen" hebben (pestkop, agressief, geen aandacht,..)

 

[Mulan]

Je houdt elkaar wel op de hoogte uiteraard en kunt wel gewoon vragen/zeggen wat te geven. Als dat al niet kan..

Wij bellen elkaar niet om zaken zoals "Er is wat verhoging, zou ik nu wel of niet perdolan geven of niet en hoeveel?", dat zijn zaken waarbij we alle2 vertrouwen dat de ander dat helemaal prima alleen redt. Dan is een berichtje op de wisseldag genre "ze had het de laatste dagen wat lastiger, best in de gaten houden of er niets broeit" ruim voldoende.

En wat betreft "loslaten" op die ene week: jouw kind heeft recht op quality time bij beide ouders. Natuurlijk ben ik het absoluut niet eens met bepaalde zaken die bij de ander gebeuren. En dat zal omgekeerd hetzelfde zijn. Maar dat was evengoed zo toen we samenwoonden. Ik ken geen enkel ouderpaar dat 100% op dezelfde lijn staat qua opvoeding van de kinderen als groter geheel. "Anders" is geen synoniem voor "schadelijk" en dat is iets wat veel ouders in co-ouderschap lijken te vergeten soms.

 

[Str8_6]

Inderdaad niet ver af. Ge kunt het natuurlijk in het belachelijke trekken, maar hier worden geen pamperkindjes opgebracht. Verantwoordelijkheid geven en als het goed gaat dan wordt daar op gebouwd.

Ik geef je volledig gelijk. Hun latere partners gaan je daar ook dankbaar voor zijn. Mijn vriendin heeft 2 kinderen de leeftijd van de mijne.

De mijne werden altijd bepamperd en gelijk wat je nu vraagt is het blazen en zuchten, het is bijna teveel om hun bord in de vaatwas te steken. Zij komt thuis en de oudste dochter heeft gestofzuigd, de boven gekuist,.. De kleinste heeft de dieren verzorgd en die doen dat gewoon uit zichzelf zonder zagen en vragen zelf of ze nog iets kunnen doen.

Ze zijn wel 18 en 15, maar die hebben dat al altijd moeten doen en het kon ook niet anders want ze was er al 10 jaar volledig alleen mee aangezien haar man gestorven was en er dus ook geen week-week was maar ze hen volledig had.
Maar als ik dat bekijk vind ik niet dat wij het zo goed gedaan hebben door die van ons zo te bepamperen want ik vroeg me al vaak af hoe die dat later gaan doen op die manier.