June
Active member
En kwam dat aan? Heeft dat iets veranderd?
Hebben gescheiden/alleenstaande ouders het makkelijker/moeilijker?
- Onderwerp starter TNTim
- Startdatum
En wie gaat inplannen wanneer er naar de tandarts/kapper gegaan moet worden. En op tijd inschrijven voor kampjes en hobby's? En die betalingen regelen wanneer die toekomen. Kleding/schoenen voorzien voor de volgende maat en wisselen wanneer nodig? Plannen wanneer er een uitstap wordt gedaan en welke?
Toch veel dingen dat ge niet in de huidige week zelf regelt maar waar ook veel (mentaal) werk in zit?
Komt er ook nog eens bij dat niet iedereen dezelfde draagkracht heeft. Ik kan fysiek helemaal niet zoveel aan als mijn partner. Die doet dan vaak dingen over zoals ze in bad steken, avondritjeel, koken. Dingen die met planningen te maken hebben die komen dan automatisch bij mij omdat dat hem niet ligt. Maar als het moet kunnen we de dingen wel overnemen van elkaar (al dan niet met instructies voor sommige dingen :v). En als ge er nood aan hebt dan vraagt ge toch gewoon 'het gaat mij dcht nier af vandaag, kunt gij x of y deze keer doen?'.
Is het een 50/50 verdeling? Nee. Maar tenzij het heel scheef zit zonder goeie reden zie ik ook geen nut om u daar blind op te staren. Ge zijt er toch om elkaar te helpen? En nu doet de ene meer maar over 4 jaar is de situatie mogelijks helemaal anders en zal de andere meer op zijn schouders nemen.
Kzou eerder zeggen dat het u wel heel diep zit die verdeling.
Kvind het ook een heel raar idee dat ge met uw partner een week/week regeling zou willen waarbij alles de ene week gedaan moet worden en niets de andere. Zou het niet logische zijn om huishouden en kinderen dan te splitsen? Was/plas/koken/kuisen vs huiswerk/boekentas/hobbys/bad/bedtijd/entertainment. Kzou dat mijn partner precies niet willen aandoen (ja als de ene weg is, is dat tijdelijk zo wel natuurlijk maar dan doet ge enkel het hoogstnodige voor huishouden)
Avondland
Well-known member
Ik denk dat de topictitel héél hard afhangt van je netwerk. Met voor- en nabewakingen kan je je werkuren wel doen en op tijd naar je werk gaan en je kind gaan afhalen, maar dat zijn wel héél lange dagen voor je kind om in voor- en nabewaking te zitten én schooluren te doen.
Het alleenstaande-ouder-in-de-kinderloze-week-gegeven kan je ook snel romantiseren: na een ploeterweek kan je een hele week compleet je eigen ding doen*. Maar zo zit het niet in elkaar vrees ik.
* In alle eerlijkheid: dat is wat ik het meeste mis aan het vrijgezellenbestaan.
Het alleenstaande-ouder-in-de-kinderloze-week-gegeven kan je ook snel romantiseren: na een ploeterweek kan je een hele week compleet je eigen ding doen*. Maar zo zit het niet in elkaar vrees ik.
* In alle eerlijkheid: dat is wat ik het meeste mis aan het vrijgezellenbestaan.
TNTim
Well-known member
Ik kwam na een paar weken aan gemiddeld zeker 7u per week meer.
Met minuten of zaken die verkeerd konden opgevat worden, heb ik me niet bezig gehouden.
@Tha_nOn
Klopt wat je zegt, ook al zijn er veel van de zaken die je als mogelijke strop aanhaalt geautomatiseerd aangepakt bij ons.
Tandarts doe ik bijvoorbeeld met hen om de 6 maanden en kapster komt aan huis voor ons allemaal elke 2 maand. Afspraak wordt meteen gemaakt voor volgende keer, dus daar moet achteraf niets meer voor ingepland worden.
Vakantieplanning wordt samen opgemaakt als mijn partner de verlofplanning krijgt op haar werk en overeen gekomen is met haar collega's.
Grootste deel van kleding wordt tot nu toe (en al jarenlang) tweedehands gekocht van een persoon die ook 2 zonen heeft, maar een paar jaar ouder. Dat is jaarlijks 1 à 2 keer nr daar en achteraf snel sorteren met de vuilbak ernaast voor wat we niet mooi vinden. We kopen ze online nog een hoopke extra kleren zodat ze zelf ook nog hun goesting kunnen kiezen. Schoenen kopen we niet meer op voorhand omdat we er anders teveel moeten weggooien. Naar schoenwinkel voor kinderen gebeurt +-4x per jaar.
Betalingen worden hier wekelijks 1x gedaan en ik ben ooit begonnen met mijn madam te verplichten om erbij te zijn wanneer die gedaan worden. -> quasi geen fouten meer en we zijn dan alletwee op de hoogte voor iets dat nog geen uur duurt per week. (Ik wou de situatie van mijn schoonouders vermijden waarbij mijn schoonpa alle geldzaken regelde en mijn schoonma nog geen overschrijving kon doen...)
Daar kruipt zeker allemaal tijd in, maar de dagelijkse beslommeringen zijn mijns inziens toch van een andere grootteorde.
Klopt ook, maar soms kan het verder gaan en dan voelt het eerder als profiteren. Vandaar dat het gepost werd in 'Welke eigenschap van je partner stoort je (mateloos)?' (4 jaar is trouwens lang om te wachten op beterschap en die termijn is hier al ff overschreden.)
Ik ben van het principe 'meten is weten' en je kan zulke zaken niet deftig meten.
Vandaar het idee om het eens aan te pakken als een soort van vrijwillige co-ouderschap zodat we beide weten hoe het voelt om de taken van de andere over te nemen.
Ik mis een 'uit'-knop. Als kinderloze had je dagen dat je niets hoefde te doen. De wereld draaide zonder jou ook wel verder en al het werk kon tot morgen wachten. Als ouder, en zeker als ouder die het meeste van de verantwoordelijkheid op zich neemt, heb je die 'uit'-knop niet meer.
June
Active member
Maar wat zeg je nu eigenlijk over je partner daarmee? En wat zeg je daarmee over jezelf?
June
Active member
Een partner kan ook iets anders horen, nl dat ze lui is, dat wat zij doet niet belangrijk genoeg is en door jou niet gewaardeerd wordt. Ik zeg niet dat het zo is, alles is contekst. Niet per definitie de contekst die voor jou wel duidelijk is. En mocht je zo op jouw partner overkomen, dan drukt dat op enig romantisch gevoelens of uitingen, als die dan al oprispen.Dat ik relatief gezien meer tijd stak in ons gezin en dat ik daar graag verandering in wou.
Tegengestelde is ook waar…iemand die niet een beetje zorgzaam is of opruimt is absoluut a-sexy.
Green Mamba
Well-known member
Het zou ook gewoon kunnen dat jij langer over de dingen doet dan de andere partner of andersom 
Laten we hopen dat de boodschap dan goed overkomt en de frustraties wegvloeien.
Laten we hopen dat de boodschap dan goed overkomt en de frustraties wegvloeien.
Général Zantas
Well-known member
Als kind dat wekelijks 1 a 2 maal naar de voor- en nabewaking ging, kan ik je vertellen dat ik het liefst zelfs elke dag ging indien mogelijk.
Wij hadden wel een leuke speeltuin op de basissschool, altijd jongens die wilden voetballen, en leuk speelgoed binnen.
Avondland
Well-known member
Ik krijg mijn dochter en haar neefjes ook moeilijk mee van de nabewaking en als je je amuseert is dat allemaal wel oké. Maar toch, evident is het niet als je er alleen voor staat en je kan niet terugvallen op een netwerk. Kinderen vallen wel eens ziek en dan zie je je verlof - in dat geval - er wel snel doorgaan.
Général Zantas
Well-known member
Belgie moet maar doen zoals Polen. 80% betaald ziekteverlof voor zieke kinderen tot 16.
Twee weken terug mijn dochter 3 dagen thuis met een kleine infectie, geen enkel probleem. Doktersattest en 3 dagen thuis aan 80%.
(Wel beperkt tot 60 dagen per jaar voor beide ouders)
anonymousMF
Well-known member
7 uur per week is 1 uur per dag.
Nu ook weer niet zo gigantisch veel verschil. Ik werk gemiddeld 1-2uur per dag extra dan mijn partner (incl pendelen), mag ik dat dan in mindering brengen ?
Wij werken met een split van verantwoordelijkheden. Ieder heeft zijn gebied dat hij 'managed' en doet dat dan zelf of vraagt de andere specifiek om hulp. Dingen als opruimen zijn wel gemeenschappelijk maar dat is meestal of je doet de kinderen in bed of je ruimt op tijdens dat moment, dus je bent beiden tegelijk bezig.
Ik maak bijvoorbeeld nooit de dingen klaar voor de kinderen (boterhammen/kleren/...) en mijn partner laat alle administratie en financiën 100% over aan mij. Ook afval is mijn taak, en cadeaus/familie relaties managen die van mijn vrouw.
TNTim
Well-known member
Hangt ervanaf hoe je het bekijkt, dat is 52 werkdagen per jaar extra.
Of je dat in mindering mag brengen, dat is voor rekening van jouw gezin.
Persoonlijk zou ik het daar moeilijk mee hebben als dat extra pendelen een persoonlijke keuze is en als een meer dan gemiddeld loon niet in de gezamenlijke pot gaat/je niet bovengemiddeld bijdraagt aan het gezinsbudget.
Hangt er vanaf of alle geld in 1 grote pot gaat zeker? Indien niet, dan doe je dat gewoon voor jezelf en kan je het zelfs zien als uw eigen carriere verbeteren op haar kap.
anonymousMF
Well-known member
Wel in ons geval is het in een grote pot. Overigens zal mijn vrouw ook gemiddeld ietsje met de kinderen omgaan dan ik. Maar dat is voor haar ook iets minder zwaar dan voor mij.
In mijn geval verdien ik wel meer dan mijn partner, maar wat moest het iets zijn waar je niet perse meer verdient maar wel meer werkt ?
Ik heb het wat moeilijk met perse een 50/50 split te moeten bereiken. Ieder heeft zijn sterktes in de relatie. Uiteraard is te lang een te grote onbalans vaak slecht. Maar als je het begint uit te drukken in uren per week dan ga je voorbij aan alle andere capaciteiten/verantwoordelijkheden/... Het is uiteindelijk geen business relatie maar een liefdesrelatie.
Moest mijn vrouw een ongeval hebben en fysiek minder kunnen doen dan neem ik dat ook op mij, en omgekeerd denk ik ook.
Ik denk nu wel dat alles narekenen binnen een relatie (in dit geval dan "tijd gespendeerd aan huishouden", maar evengoed financieel) mensen niet echt gelukkiger maakt. Als iemand zich natuurlijk benadeeld voelt omdat de balans zoek is, dan moet daar eens een goed gesprek over gevoerd worden, maar ik denk dat perfect 50/50 toch amper haalbaar is? Hoe kwantificeer je zo'n zaken?
Wij vullen onze tijd zo in dat wie iets kan doen het doet. Dat gaat zeker wat de ouderwetse richting uit waar ik als man meer werk en meer verdien, en mijn vrouw minder werkt en meer met de dochter bezig is. Maar vermits zij om 10 minuten stappen werkt van thuis en de crèche, al van voor er sprake was van de dochter, is dat allemaal zo gegroeid. Ik ga daar toch ook akkoord met hierboven dat het leven loopt zoals het loopt, en het over een huwelijk gaat, niet over een zakenrelatie.
Wij vullen onze tijd zo in dat wie iets kan doen het doet. Dat gaat zeker wat de ouderwetse richting uit waar ik als man meer werk en meer verdien, en mijn vrouw minder werkt en meer met de dochter bezig is. Maar vermits zij om 10 minuten stappen werkt van thuis en de crèche, al van voor er sprake was van de dochter, is dat allemaal zo gegroeid. Ik ga daar toch ook akkoord met hierboven dat het leven loopt zoals het loopt, en het over een huwelijk gaat, niet over een zakenrelatie.