Hebben jongeren het financieel zwaarder in vergelijking met vroeger?

Toch wel wat bedenkingen bij dit artikel. Ik kan nu zo direct geen concrete cijfers voorleggen, maar het is toch gewoon zo dat de grootste uitgavenposten significant duurder zijn geworden tegenover vroeger in reële termen? Ik denk dan aan de prijs van woningen, energie en voedsel. De prof in het artikel zegt daarover dit:

Ook het idee dat jongeren het moeilijker hebben om een huis te kopen, wordt niet ondersteund door de cijfers. "We zien geen verschil in het huiseigenaarschap van dertigjarigen nu en vroeger. En ook destijds gaven de jongeren aan dat het aanschaffen van een huis een grote inspanning was."

Maar het is toch niet omdat er nu evenveel huiseigenaarschap is dan vroeger dat de reële prijzen niet gigantisch zijn gestegen? Ik vind het artikel een bepaalde mate van vooringenomenheid hebben.

Het kan best zijn dat wanneer je de consumptie-uitgaven van beide generaties in hun geheel naast mekaar legt dat jongeren vandaag meer consumeren. Maar de vraag is: over welke goederen gaat dit en hoe komt dit? Zijn dit nieuwe snufjes die vroeger niet bestonden of door technologische vernieuwing goedkoper zijn geworden? Leuk, maar daar zijn we niet veel mee als de meest essentieële goederen zoals huizen, energie en voeding duurder zijn geworden.
Bijgevolg zijn de gemiddelde erfenissen/giften ook omhoog geschoten en blijft de financiële situatie van de volgende generatie dus behouden.
 
Allee, het heeft ook lang geduurd voor het hier vervelt is naar een topic vol anekdotiek en de te verwachten ’jeugd van tegenwoordig’ evergreens.
Ja, omdat elke jonge generatie neut over hoe veel zwaarder het niet is dan vroeger en er is geen enkele parameter die dat staaft.

Hoe kan dat anders eindigen dan uitmonden in anekdotiek? Is er iets van data om 'het is financieel zwaarder' te staven ? Niet echt.

Als de openingspost letterlijk is

"Jongeren worden geconfronteerd met boomers die een hoger consumptieniveau hebben dan zij en concluderen daaruit dat zij het financieel slechter hebben. Als ze hun consumptieniveau naast dat van hun ouders op dezelfde leeftijd zouden leggen, is de situatie helemaal anders. Boomers hadden toen zij twintig waren een lager consumptieniveau dan de twintigjarigen van nu. Je zou dus kunnen zeggen dat jongeren het beter hebben dan hun ouders", aldus de welvaartseconoom.


Dus ja...
 
De ironie is dat het artikel waar de openingspost naar verwijst, zijn stellingen ook op geen enkele manier staaft met cijfers, en gegeven de manier waarop economen rekenen, ben ik niet geneigd een niet cijfermatig onderbouwde opinie van een "welvaartseconoom" die zelf overigens boomer is, voor waar aan te nemen.

Ah, top de jongeren van nu kunnen een smartphone kopen die in de jaren '80 miljoenen, zoniet miljarden waard geweest zou zijn, want het is een megakrachtig staaltje technologie dat meerdere toestellen in één combineert.

Ondertussen kost een dak boven je hoofd wel een veelvoud en is een nieuw bouwen verhoudingsgewijs onbetaalbaar. De kwaliteit van een moderne woning is beter... omdat het ook gewoonweg verplicht zo moet zijn? Om van de waarde van een prachtige, grote tuin nog maar te zwijgen.


Ik zou graag wel eens een analyse willen zien van input van boomers in de staatsschuld en de kosten van hun pensioenen,
vooraleer ik meega in de analyse dat jongeren niet kritisch mogen staan tegenover het pensioenstelsel.
 
Neem begin jaren 2000 prijs van een mediaan huis en vergelijk met 2024
Neem begin jaren 2000 mediaan loon en vergelijk met 2024
En dan kun je toch niet anders concluderen dat de jongeren gejost zijn?

Dat heeft niks met dure gadgets/avocado toasts of starbucks te zien. Zelfs met een spaarquote van 100% kunnen die gasten dat niet meer kopen.
Om een pand te kopen moeten ze tot hun 25 a 30 thuiswonen, partner vinden, én daarbovenop geld krijgen van de ouders, lenen op 25 a 30 jaar.....Enkel wie voldoet aan deze voorwaarden kan iets kopen.
En dan zijn er nog mensen die zeggen "je hebt woonrecht, geen kooprecht".....Tja, maar zelf wel gekocht natuurlijk, maar normaal vinden dat anderen dat niet kunnen.
 
Ja, omdat elke jonge generatie neut over hoe veel zwaarder het niet is dan vroeger en er is geen enkele parameter die dat staaft.

Hoe kan dat anders eindigen dan uitmonden in anekdotiek? Is er iets van data om 'het is financieel zwaarder' te staven ? Niet echt.
Alleen al de hele discussie en complexiteit (doordat je voor een hele reeks parameters in beide richting moet compenseren zoals materiaalkwaliteit, grondoppervlakte, rentevoeten,…etc) of het nu moeilijker is of niet om een eigendom te verwerven duidt toch al aan dat het niet zo simpel is.

Als de openingspost letterlijk is

"Jongeren worden geconfronteerd met boomers die een hoger consumptieniveau hebben dan zij en concluderen daaruit dat zij het financieel slechter hebben. Als ze hun consumptieniveau naast dat van hun ouders op dezelfde leeftijd zouden leggen, is de situatie helemaal anders. Boomers hadden toen zij twintig waren een lager consumptieniveau dan de twintigjarigen van nu. Je zou dus kunnen zeggen dat jongeren het beter hebben dan hun ouders", aldus de welvaartseconoom.

Dus ja...
Zoals al eerder aangegeven, dit is op zichzelf maar een beperkte metriek t.o.v. het financiële totaalplaatje. Twee personen kunnen exact hetzelfde consumptieniveau hebben waarbij de ene een miljoen euro op zijn rekening heeft en de andere nul, dan ga je toch ook niet besluiten dat dit een evenwaardige financiële situatie is?
 
Neem begin jaren 2000 prijs van een mediaan huis en vergelijk met 2024
Neem begin jaren 2000 mediaan loon en vergelijk met 2024
En dan kun je toch niet anders concluderen dat de jongeren gejost zijn?

Dat heeft niks met dure gadgets/avocado toasts of starbucks te zien. Zelfs met een spaarquote van 100% kunnen die gasten dat niet meer kopen.
Om een pand te kopen moeten ze tot hun 25 a 30 thuiswonen, partner vinden, én daarbovenop geld krijgen van de ouders, lenen op 25 a 30 jaar.....Enkel wie voldoet aan deze voorwaarden kan iets kopen.
En dan zijn er nog mensen die zeggen "je hebt woonrecht, geen kooprecht".....Tja, maar zelf wel gekocht natuurlijk, maar normaal vinden dat anderen dat niet kunnen.
Maar da's iets dat eerder wijst op toegenomen welvaart, of toch alleszins net daarop kan wijzen. Een Keniaan gaat geen 10 jaarinkomens moeten betalen voor zijn woning, niet omdat ie het beter heeft dan ons, maar omdat je Kenia niet voldoende overhebt na noodzakelijke consumptie om zoveel te betalen. We zijn rijker geworden en we hebben meer overschot, en met dat overschot zijn we de woonmarkt opgegaan om de huizenprijzen omhoog te bieden.
 
Maar da's iets dat eerder wijst op toegenomen welvaart, of toch alleszins net daarop kan wijzen. Een Keniaan gaat geen 10 jaarinkomens moeten betalen voor zijn woning, niet omdat ie het beter heeft dan ons, maar omdat je Kenia niet voldoende overhebt na noodzakelijke consumptie om zoveel te betalen. We zijn rijker geworden en we hebben meer overschot, en met dat overschot zijn we de woonmarkt opgegaan om de huizenprijzen omhoog te bieden.
Als dat het geval is, dan is de jongere er toch op achteruit gegaan in functie van het kopen van een huis?

De jongere heeft quasi per definitie minder kapitaal en minder loon.
 
Wat wel een significant verschil maakt inzake wonen is de bouwstandaard - die was 50 jaar terug héél anders. Mochten we terug woningen zonder isolatie en met een mazout of houtkachel plaatsen, enkel glas, simpele keuken etc. de prijs zou wel eens heel goedkoop kunnen zijn want het gaat vele malen sneller vandaag dan vroeger.

1/1 vergelijking is dan ook niet mogelijk - het zou me niet verbazen dat het huis zelf (volgens die lage standaard dan) goedkoper is, de grond is het probleem.
 
Als dat het geval is, dan is de jongere er toch op achteruit gegaan in functie van het kopen van een huis?

De jongere heeft quasi per definitie minder kapitaal en minder loon.

Maar dat is niet het geval. Het comfort volgt de betaalbaarheid. Alsof mensen huizen zetten met meer comfort omdat ze het niet kunnen betalen...

Wederom affordability (% loon we gebruiken om af te betalen) en % huisbezit op 30y is al 40y zo goed als constant ...

Enige wat de data wat scheef trekt, is immigratie. Dat mag je blijkbaar niet zeggen. Data van Vlaanderen is: al 20y 73% is eigenaar als ze belg zijn. EU niet-belg en niet-eu is ongeveer gehalveerd. Toevallig ook de lagere inkomens. Om de NBB te citeren. "We hebben te veel niet -productieve immigratie". Maar goed, voer voor een andere thread.

 
Neem begin jaren 2000 prijs van een mediaan huis en vergelijk met 2024
Neem begin jaren 2000 mediaan loon en vergelijk met 2024
En dan kun je toch niet anders concluderen dat de jongeren gejost zijn?
Kromme redenering, zie eerder in deze thread.
Dat heeft niks met dure gadgets/avocado toasts of starbucks te zien. Zelfs met een spaarquote van 100% kunnen die gasten dat niet meer kopen.
Fout, als je elke maand 1700 euro (zowat minimum fulltime nettoloon) kan sparen heb je enkele jaren tijd genoeg om 10% inbreng te hebben en een huis te kopen.

Zo hebben wij het ook moeten doen hoor. We zijn niet thuis blijven wonen dus we hebben sober geleefd en onze spaarquote was 50%+. Eerst cohousing, dan samen gewoond als koppel. Ah ja,.wel in de goedkope buurt waar de immigranten leefden. Bonus: goedkope voeding en je voelt je een keizer. :lol: Een auto hadden we niet, wel allebei een tweedehands velo van een paar honderd euro. Restaurant was een luxe, we gingen naar Azië op reis met onze rugzak voor een appel en een ei, en als we eens zot deden ook nog eens op city trip, maar deden wel aan couch surfing, of gingen op reis naar ergens waar we iemand kenden die geëmigreerd was, we gingen met de bus of de trein of namen het vliegtuig op het meest brakke uur. Eten deden we als clochards op ons gat op de stoep een brood met kees uit de supermarkt. Good times.

Spaarquote van 50%+ op een doorsnee loon, maal twee, en vijf jaar later hebben we onze nieuwbouw gekoch mtet veel meer dan 10% eigen inbreng.
Om een pand te kopen moeten ze tot hun 25 a 30 thuiswonen, partner vinden, én daarbovenop geld krijgen van de ouders, lenen op 25 a 30 jaar.....Enkel wie voldoet aan deze voorwaarden kan iets kopen.
Nee. Zie boven.
En dan zijn er nog mensen die zeggen "je hebt woonrecht, geen kooprecht".....Tja, maar zelf wel gekocht natuurlijk, maar normaal vinden dat anderen dat niet kunnen.
 
Maar dat is niet het geval. Het comfort volgt de betaalbaarheid. Alsof mensen huizen zetten met meer comfort omdat ze het niet kunnen betalen...

Wederom affordability (% loon we gebruiken om af te betalen) en % huisbezit op 30y is al 40y zo goed als constant ...

Enige wat de data wat scheef trekt, is immigratie. Dat mag je blijkbaar niet zeggen. Data van Vlaanderen is: al 20y 73% is eigenaar als ze belg zijn. EU niet-belg en niet-eu is ongeveer gehalveerd. Toevallig ook de lagere inkomens. Om de NBB te citeren. "We hebben te veel niet -productieve immigratie". Maar goed, voer voor een andere thread.

In de kranten wordt er toch meer gesproken van aantal alleenstaanden( "éénpersoonshuishoudens die sterker stijgen dan aantal inwoners").
vooral deze interactieve kaart is interessant: https://multimedia.tijd.be/alleenwonenden/

Dus migratie zou minder effect hebben op stijging prijzen dan aantal alleenstaanden.

"Ook bij netto immigratie stijgt de vraag naar huisvesting niet noodzakelijk lineair, al is het verband hier wel sterker. Een deel van de immigranten kan bijvoorbeeld tijdelijk of permanent inwonen bij verwanten, waardoor de vraag naar nieuwe woongelegenheden lager uitvalt dan het aantal migranten doet vermoeden."

"Meer dan de bevolkingsontwikkeling is de evolutie van het aantal huishoudens bepalend voor de nood aan woningen. De afgelopen decennia nam dat aantal in België fors toe, ook doordat huishoudens gemiddeld stelselmatig kleiner werden (figuur 1). Die fragmentatie, ook 'gezinsverdunning' genoemd, had te maken met een aantal fundamentele veranderingen in de samenstelling van de huishoudens. Enerzijds is de positie van het klassieke gezin (gehuwd koppel met kinderen) binnen het geheel van de huishoudens verzwakt, onder meer door een forse toename van het aantal echtscheidingen. Dat gaf aanleiding tot een grotere verscheidenheid aan samenlevingsvormen zoals co-ouderschap, LAT-relaties... Daarnaast manifesteerde zich een sterke stijging van het aantal eenpersoonshuishoudens (singles) bij ouderen onder invloed van de vergrijzing, maar ook alsmaar meer bij de jongere generaties (vaak als tijdelijke status).


Een dorp met 100 inwoners waarbij iedereen een koppel vormt heeft nood aan 50 woningen.
Een dorp met 100 inwoners waarbij 50% alleenstaande is, heeft nood aan 75 woningen.

Zij doen dus de vraag exploderen en aanbod kan niet volgen. En laat het ook juist de boomers zijn die almaar protesteren tegen extra aanbod..."omdat het niet past binnen ons dorpskern" https://www.hln.be/haaltert/wij-willen-geen-appartementen-in-onze-dorpskern~ac51d325/

We hebben juist meer nood aan meer aanbod om de prijzen te doen temperen.
 
Als dat het geval is, dan is de jongere er toch op achteruit gegaan in functie van het kopen van een huis?

De jongere heeft quasi per definitie minder kapitaal en minder loon.
Nee niet persé, want de reden dat je er nu zoveel jaarlonen aan kan besteden is omdat je zoveel meer besteedbaar inkomen hebt. Als je inkomen stijgt maar trager dan de stijging van vastgoed, kan het nog steeds zijn dat je makkelijker vastgoed kan kopen dan ervoor omdat je vrij te besteden inkomen per definitie rapper stijgt dan je inkomen.+

Om een extreem voorbeeld te geven: Als de gemiddelde Keniaan 500 euro per maand verdient en daarvan 450 moet besteden om te overleven en enkel die overige 50 kan besteden om een huis te kopen, dan is het zo dat als ie 20% meer verdient, dus 600 ipv 500, hij 3 keer zoveel aan het huis kan besteden om even goed af te zijn.

Voor vastgoed is dat trouwens ook een vrij normale evolutie denk ik. Het is niet omdat je bevolking dubbel zo rijk wordt dat iedereen plots makkelijk een huis kan kopen. Het aantal gronden is beperkt, hoe rijk iedereen ook is, en de prijs zal altijd stijgen totdat er door concurrentie sommigen moeten lossen.
 
Laatst bewerkt:
Mja, zonder de nodige kennis of onderzoek te doen... Lijkt me dit niet. Als ik nadenk over een basisloon voor mijn profiel ano 2011 (1.400 EUR netto met wat kleinere voordelen), de huur die toen courant was voor een 1-slaapkamerappartement in mijn regio van ca. 60-70m² (600 EUR/maand) en ik vergelijk met nu (2.100 EUR netto met wat meer voordelen) en de huur in idem regio voor idem appartement (800 à 900 EUR/maand)...

Neen, dan denk ik vooral dat de perceptie dat alles veels te duur geworden is vooral gegroeid is. Ik klink als een ouwe zak maar voor mij heeft social media hier een grote rol in te spelen. Je ziet op Instagram niets anders dat iedereen dure verre reizen maakt, in dikke bakken zit, de nieuwste iPhone van 1.600 EUR heeft, elke avond toch 3x moet gaan eten, etc... Dat was in "mijn tijd" allemaal niet.

Als ik dat dan aan een 25-jarige vertel dat hij heus niet én een appartement in centrum Antwerpen moet huren én wekelijks 2x moet uit gaan eten én 2x per jaar op reis moet gaan én 2x per week moet kunnen gaan paddelen met daarna een stuk of 5 pintjes, dan krijg je als antwoord "ja seg, ik mag toch nog wel wat genieten van het leven hé"... Bevestigt gewoon mijn theorie, een dik decennia geleden voor Instagram was zulk levenspatroon niet meer "genieten van het leven" maar gewoon boven je klasse leven.
 
Neen, dan denk ik vooral dat de perceptie dat alles veels te duur geworden is vooral gegroeid is. Ik klink als een ouwe zak maar voor mij heeft social media hier een grote rol in te spelen. Je ziet op Instagram niets anders dat iedereen dure verre reizen maakt, in dikke bakken zit, de nieuwste iPhone van 1.600 EUR heeft, elke avond toch 3x moet gaan eten, etc... Dat was in "mijn tijd" allemaal niet.

Als ik dat dan aan een 25-jarige vertel dat hij heus niet én een appartement in centrum Antwerpen moet huren én wekelijks 2x moet uit gaan eten én 2x per jaar op reis moet gaan én 2x per week moet kunnen gaan paddelen met daarna een stuk of 5 pintjes, dan krijg je als antwoord "ja seg, ik mag toch nog wel wat genieten van het leven hé"... Bevestigt gewoon mijn theorie, een dik decennia geleden voor Instagram was zulk levenspatroon niet meer "genieten van het leven" maar gewoon boven je klasse leven.
Dat + dat er nu geld uitgegeven wordt aan zaken die in het jaar 2000 niet bestonden of niet ingeburgerd waren. Net zoals dat het mediaan huis van toen niet gebouwd is volgens dezelfde vereisten en met dezelfde materialen, is dat ook door te drijven naar andere kosten.

  • In het jaar 2000 was telenet nog maar een dik jaar bezig met breedband aan te bieden. Er waren <100.000 klanten in 2000.
  • Smartphones zijn pas van 2015 beginnen doorbreken bij het brede publiek. Eerste iPhone is uit 2007, eerste mainstream android uit 2008.
  • De doorbraak van afhaalmaaltijden en leveringen is serieus de lift in geschoten samen met het smartphone-tijdperk. Just-eat/pizza.be was al actief in België sinds 2007 maar de groei ervan is ook pas later gekomen. En als ik zie hoeveel jongeren hier gebruik van maken...
  • Alle streaming diensten en andere abonnementen die er tegenwoordig zijn en die zich maar opstapelen (al dan niet gedeeld), bestonden vroeger allemaal niet. Als ik zie hoeveel van die diensten sommigen wel niet gebruiken... Games met microtransactions/subscriptions vallen daar ook onder.
 
Persoonlijk denk ik niet dat jongeren het financieel zwaarder hebben.
Wel merk ik dat jongeren anders omspringen met geld dan vroeger. Wees eerlijk..hoe vaak gingen onze ouders jaarlijks op vakantie als ze 20-30jr oud waren? Misschien 1x? En hoe vaak doen jongeren het nu?
Er is toch ook een deel van de jongeren die vaak veel geld uitgeven aan gadgets en altijd het beste/nieuwste willen.
Het is meer YOLO dan toekomstgericht leven.
Ik zie heel weinig jongeren nadenken over de toekomst (als in "10-20jr").

En net door die manier van leven, hebben ze op een gegeven moment nood te settlen en iets te kopen..en is het plots "oei..shit..niet voldoende eigen middelen".

Zag gisteren op Fb nog een post voorbij gaan waarbij iemand letterlijk zei "wie kan er zich nu nog een woning permiteren? Wij zijn beiden in de 30. Ik ingenieur en zij Xxxx en samen verdienen we iets meer dan 6000€ netto. We gingen onlangs voor een woning van 500.000€ (fictief..weet het exacte bedrag niet meer, maar was niet extreem hoog) kijken en we hadden 70k eigen middelen nodig van de bank. Komaan, wie kan dat nu?!?"
En dan denk ik bij mezelf "euh...wij verdienden minder en hadden meer dan dubbel zoveel eigen middelen.."
Zag het bij mn vorige job ook (vastgoed). Mensen super fier horen zeggen dat ze heel veel gespaard hadden..tot de verkoper vroeg hoeveel...10k..

Kan het mij nog goed herinneren, toen ik vroeger tegen mensen vertelde hoe wij op ons budget lette met het oog op de aankoop van een woning.
Ik werd als gierig/zot verklaard.
Nu hebben we onze droomwoning..guess what.. sommigen reageren jaloers omdat zij het niet kunnen. Maar dat zijn dan de YOLO mensen. En vind die reactie dan spijtig.
 
Losstaande van het eeuwig terugkomende gepalaver over uit eten gaan, city-trips en Iphones. Wat is de gemiddelde stijging van vastgoed geweest de afgelopen vijf jaar, 5% ongeveer? Dat is 25.000 per jaar op een standaard nieuwbouw van 500k zoals hierboven ergens werd aangehaald. Ik ben hoger opgeleid en er zijn verschillende jaren geweest waarbij ik +95% van m'n loon heb gespaard en na dat jaar minder waarde voor m'n geld had dan ervoor.

Laat staan zelf een nieuwbouw zetten op 10+ are zoals praktisch elk boomer familielid dat ik ken heeft gedaan. Rentevoeten waren inderdaad hoger maar bij de mensen die ik ken (anekdotisch sure) waren ze binnen de 10 jaar afbetaald. En ja, dat waren huizen met een houtkachel, een mazoutketel, minimale isolatie en zonder ventilatiesysteem. Maar daar had je wel dubbel de bewoonbare oppervlakte en 3 keer de oppervlakte van tuin die tegenwoordig standaard is. Dat zijn zaken die ik als luxe beschouw. En zo'n huis zal je tegenwoordig misschien goedkoper kunnen zetten dan toen door betere technieken en efficiëntie (hoewel materiaal- en grondprijzen), maar ze gaan je aanvraag graag zien binnenkomen op het omgevingsloket. Dat wordt geweigerd nog voor de pdf volledig is geladen.

Maatschappelijk valt dat uiteraard te verdedigen, maar laat ons nu niet doen alsof al die ontwikkelingen zonder kost zijn en dat gewoon "extra luxe" is die zonder meerkost wordt aangeboden.

Op de vraag of jongeren het financieel zwaarder hebben dan de boomers zou ik ook nee antwoorden, als we gewoon naar levensstandaard kijken. Als je het specificeert naar de vaak grootste aankoop van je leven, dan wel.
 
Heeft er iemand eigenlijk is een paar deftige bronnen over het feit dat de jeugd nu echt zo veel meer uitgeeft aan gadgets, reizen, etentjes, afhaalmaaltijden, ... enfin noem maar op.

Of nog beter bronnen waaruit blijkt dat de generaties ervoor echt wel zoveel beter met hun geld omgingen, want laat ons een kat een kat noemen als bomma en bompa zaliger smartphones hadden kunnen kopen tijdens hun jeugd ze hadden er gehad he, bestonden afhaalmaaltijden (een Chinees misschien toen al wel uitzonderlijk) ze hadden er gebruikt van gemaakt he, was reizen zo eenvoudig geweest als nu, ze hadden het gedaan he, misschien niet allemaal, zoals nu de jeugd ook niet allemaal, maar het merendeel had het gedaan/gebruikt/gekocht he?

Ik krijg er persoonlijk het vliegend schijt van elk topic dat iets of wat van inhoud overeenkomt met dit topic is het hetzelfde riedeltje: Ja maar ja natuurlijk kunnen jongeren niks kopen, ze doen al hun geld op aan nutteloze zaken, prullen, ... .

Bonuspunten voor als er een paar afkomen met: Wij hebben eerst 10 jaar geleefd zonder verwarming, zonder warme kledij, elke dag 's ochtends één boterham met hesp, 's middags één met kaas en 's avonds één van beiden. Wij gingen niet op reis wij lagen 's avonds onder ons dekentje te dromen van verre reizen zodat we het toch een beetje warm kregen. Maar kijk, wij konden na tien jaar wél onze droomwoning kopen he :love: .

PS: Geen verzuurde huurder ofzo hier, wel nog jeugd (enfin ik reken mij daar toch nog bij) die prima gelukkig is met zijn woning, maar die wel beseft dat hij met zijn gat in de boter gevallen is op financieel vlak, met een twee gemiddelde nettolonen en ouders die niet hadden gesteund was een iets of wat deftige woning kopen, nog enkele jaren zeer lastig geweest zonder aflossing van 2500 euro de maand ofzo, en ik zit toch ook niet ver van de dertig meer af.
 
Losstaande van het eeuwig terugkomende gepalaver over uit eten gaan, city-trips en Iphones. Wat is de gemiddelde stijging van vastgoed geweest de afgelopen vijf jaar, 5% ongeveer? Dat is 25.000 per jaar op een standaard nieuwbouw van 500k zoals hierboven ergens werd aangehaald. Ik ben hoger opgeleid en er zijn verschillende jaren geweest waarbij ik +95% van m'n loon heb gespaard en na dat jaar minder waarde voor m'n geld had dan ervoor.

Anderszijds,
Voor een huis van 500k heb je 100k eigen middelen nodig
Voor een huis van 638k (Dat huis van 500k 5 jaar later) heb je 127k eigen middelen nodig;

Als je 25k per jaar kan sparen (wat niet onmogelijk is als werkend koppel.), dan is het niet onhaalbaarder geworden.
 
Heeft er iemand eigenlijk is een paar deftige bronnen over het feit dat de jeugd nu echt zo veel meer uitgeeft aan gadgets, reizen, etentjes, afhaalmaaltijden, ... enfin noem maar op.

Of nog beter bronnen waaruit blijkt dat de generaties ervoor echt wel zoveel beter met hun geld omgingen, want laat ons een kat een kat noemen als bomma en bompa zaliger smartphones hadden kunnen kopen tijdens hun jeugd ze hadden er gehad he, bestonden afhaalmaaltijden (een Chinees misschien toen al wel uitzonderlijk) ze hadden er gebruikt van gemaakt he, was reizen zo eenvoudig geweest als nu, ze hadden het gedaan he, misschien niet allemaal, zoals nu de jeugd ook niet allemaal, maar het merendeel had het gedaan/gebruikt/gekocht he?

Ik krijg er persoonlijk het vliegend schijt van elk topic dat iets of wat van inhoud overeenkomt met dit topic is het hetzelfde riedeltje: Ja maar ja natuurlijk kunnen jongeren niks kopen, ze doen al hun geld op aan nutteloze zaken, prullen, ... .

Bonuspunten voor als er een paar afkomen met: Wij hebben eerst 10 jaar geleefd zonder verwarming, zonder warme kledij, elke dag 's ochtends één boterham met hesp, 's middags één met kaas en 's avonds één van beiden. Wij gingen niet op reis wij lagen 's avonds onder ons dekentje te dromen van verre reizen zodat we het toch een beetje warm kregen. Maar kijk, wij konden na tien jaar wél onze droomwoning kopen he :love: .

PS: Geen verzuurde huurder ofzo hier, wel nog jeugd (enfin ik reken mij daar toch nog bij) die prima gelukkig is met zijn woning, maar die wel beseft dat hij met zijn gat in de boter gevallen is op financieel vlak, met een twee gemiddelde nettolonen en ouders die niet hadden gesteund was een iets of wat deftige woning kopen, nog enkele jaren zeer lastig geweest zonder aflossing van 2500 euro de maand ofzo, en ik zit toch ook niet ver van de dertig meer af.
Niet specifiek over jongeren maar het geeft toch wel een bepaald beeld van vroeger vs nu.
 
Terug
Bovenaan