Het onderwijs

[Zhiii]

Twee bedenkingen:

Levert dat wat op? Gemiddeld 1-2 keer 9 maand per carrière, met vermoedelijk ook wat bijscholing?

Ik vind dat ergens wel de moeite, bijna een volledig schooljaar per kind afwezig. Heel wat 'eenvoudige' administratie kunnen uitgevoerd worden als ook knip en drukwerk... Nu, om daar een voltijdse kracht van te maken zal ook wel niet lukken...
Zoals hierboven vermeld, is het wel één van de 'makkelijkere' afwezigheden om op te vangen door vervanging.

Dat kan enkel werken als we dat gewoon voor elke opleiding doen, anders loopt die opleiding leeg.

Klopt, maar nu heb je 1 man op 15 vrouwen binnen de lerarenopleiding. Die opleiding loopt momenteel leeg, studenten krijgen er te gemakkelijk hun diploma!

 

[Sylverscythe]

Klopt, maar nu heb je 1 man op 15 vrouwen binnen de lerarenopleiding. Die opleiding loopt momenteel leeg, studenten krijgen er te gemakkelijk hun diploma!

Ik zie de relevantie van het geslacht niet in dit argument. Ik zeg dat als je examens wil invoeren om enkel goede kandidaten je dit overal moet doen, anders schrik je gewoon potentiële leerkrachten af.

We willen gewoon goede leerkrachten, daarna kunnen we ons zorgen maken over hun geslacht.

 

[Zhiii]

Ik zie de relevantie van het geslacht niet in dit argument. Ik zeg dat als je examens wil invoeren om enkel gorde kandidaten je dit overal moet doen, anders schrik je gewoon potentiële leerkrachten af.

We willen gewoon goede leerkrachten, daarna kunnen we ons zorgen maken over hun geslacht.

De relevantie is idd zoek met dat argument.

Maar het is mijn grootste bezorgdheid: meer mannen in het onderwijs!

 

[MrKend54l]

Die meerdaagse is tijdens en buiten de werkweek en idd niet te vergelijken met en werkdag.

Waarom tijdens en buiten? Omdat je als deeltijdse werknemer natuurlijk niet het kamp zomaar verlaat als je dagshift erop zit. Mijn vrouw werkt al jarenlang niet op vrijdag, maar wel tijdens het kamp (tot vorig jaar, toen had ze er even echt genoeg van gezien ze de maandag erna ook nog eens een pedagogische studiedag had omdat Demir die 30 juni per se nutteloos les wou geven (ook op een dag dat ze normaal niet moet werken). Dat betekende tot vorig jaar dus mee de nacht doen, de avondactiviteit en de volgende dag. Dat met een budget van zo'n 30 euro per kind voor 2 dagen eten, slaapplaats en activiteiten. Zoek maar eens iets. Dus moet het met de hulp van ouders.
Daardoor ga ik dus al jaren mee op de avond, dit jaar ook met mijn dochter als hulp. Want die ouders hebben ook instructies nodig. En de dag ervoor gaan we alles gaan klaarzetten, ook enkele uren werk (bedden opmaken/verdelen,...).

Allemaal teveel om op te schrijven, maar die ene werkdag betekent alles samen zeker een 35-tal werkuren in voorbereiding en opkuis. En nee, daar tel ik het slapen niet bij.

Maar wat aan de basis ligt van het probleem is dat er te weinig leerkrachten zijn.
Gewoon zeer eenvoudig. Je kan toch nergens uitleggen dat een partner actief onbezoldigd moet gaan meewerken.
Als je niet het personeel hebt om activiteiten te organiseren dan moet je deze ook niet organiseren. Maar dat mag geen vrijgeleide worden om enkel maar de makkelijkste weg te volgen.
In een job mag het ook wel eens af en toe een opoffering vragen. Mag er al is wat extra inspanning gevraagd worden.

Wat je zegt over die 4/5de dag snap ik. Er is een reden dat je in dat regime werkt.
Maar moeten we ons daar ook niet een beetje flexibel opstellen? Dat mag niet te extreem worden, en er zijn grenzen.
Maar als we naar een oplossing willen gaan, en dat wil hopelijk iedereen, dan zullen er inspanningen dienen te gebeuren.
In onze buurlanden slaagt men er wel nog in om onderwijs te organiseren en leerkrachten op te leiden en aan de slag te krijgen en houden als leerkracht. Waarom zou het bij ons dan niet lukken?

Ook een scheve vergelijking vind ik van die weekenddagen die je dan "terugkrijgt" in je verlof. Er hoeft niets teruggeven te worden. Het statuut leerkracht gaat nu eenmaal gepaard met die dagen verlof.
Da's dan hetzelfde als dat ik in het weekend moet gaan werken maar dat ik dat dan recupereer in een door mezelf opgebouwde verlofdag later?

Je kan het ook anders bekijken.
Als je gaat voor de job dan weet je, hopelijk, wat er van u verwacht wordt. En daarbij hoor dan die extra activiteiten en dat werk na de klokuren.
Daartegenover staat dan die vakantie. Dat is niet uitgesproken dat dit ter compensatie is, maar dit is wel zo.

Ik ga een voorbeeld nemen uit mijn eigen werksfeer. In mijn functie krijg ik extra vakantie, 38u, dit is om te compenseren voor overlast gecreëerd door het werken in en met gevaarlijke omstandigheden/ producten.
Nergens staat dit expliciet, dit is iets wat al 25-30 jaar bestaat, ver voor mijn tijd dus. Ik kom amper in aanraking ermee, maar mocht ik er toch mee in aanraking komen kan ik geen bijkomende premie eisen want die premie zit al vervat in mijn standaardpakket.

Dus in het geval van de leerkracht is de vakantie niet enkel voor de klokuren. Maar voor het gehele takenpakket en de daar bijhorende overlast, risico’s en opofferingen.

 

[Sanity penguin]

Maar wat aan de basis ligt van het probleem is dat er te weinig leerkrachten zijn.
Gewoon zeer eenvoudig. Je kan toch nergens uitleggen dat een partner actief onbezoldigd moet gaan meewerken.
Als je niet het personeel hebt om activiteiten te organiseren dan moet je deze ook niet organiseren. Maar dat mag geen vrijgeleide worden om enkel maar de makkelijkste weg te volgen.
In een job mag het ook wel eens af en toe een opoffering vragen. Mag er al is wat extra inspanning gevraagd worden.

Wat je zegt over die 4/5de dag snap ik. Er is een reden dat je in dat regime werkt.
Maar moeten we ons daar ook niet een beetje flexibel opstellen? Dat mag niet te extreem worden, en er zijn grenzen.
Maar als we naar een oplossing willen gaan, en dat wil hopelijk iedereen, dan zullen er inspanningen dienen te gebeuren.
In onze buurlanden slaagt men er wel nog in om onderwijs te organiseren en leerkrachten op te leiden en aan de slag te krijgen en houden als leerkracht. Waarom zou het bij ons dan niet lukken?



Je kan het ook anders bekijken.
Als je gaat voor de job dan weet je, hopelijk, wat er van u verwacht wordt. En daarbij hoor dan die extra activiteiten en dat werk na de klokuren.
Daartegenover staat dan die vakantie. Dat is niet uitgesproken dat dit ter compensatie is, maar dit is wel zo.

Ik ga een voorbeeld nemen uit mijn eigen werksfeer. In mijn functie krijg ik extra vakantie, 38u, dit is om te compenseren voor overlast gecreëerd door het werken in en met gevaarlijke omstandigheden/ producten.
Nergens staat dit expliciet, dit is iets wat al 25-30 jaar bestaat, ver voor mijn tijd dus. Ik kom amper in aanraking ermee, maar mocht ik er toch mee in aanraking komen kan ik geen bijkomende premie eisen want die premie zit al vervat in mijn standaardpakket.

Dus in het geval van de leerkracht is de vakantie niet enkel voor de klokuren. Maar voor het gehele takenpakket en de daar bijhorende overlast, risico’s en opofferingen.

Ik stel voor dat we gaan agree to disagree endat we elk een andere mening hebben op het topic.

Nog één dingetje echter gezien je over die risico’s begint. Zo'n meerdaagse is niet zonder risico en is vaak ook niet gedekt door de school. Extreem voorbeeld is een leerkracht die mee op skireis gaat en waar kinderen van de piste afwijken. Hij ging er achteraan. Één kind is ongelukkig ten val gekomen en achteraf werd de leerkracht daarvoor in beschuldiging gesteld.

Leuke was dat dit niet gedekt bleek door de school. Als leerkracht moet je zelf dus best een BA afsluiten daarvoor, wat algemeen niet breed geweten is. Clue van het verhaal; heb het maar voor denk ik dan. Niet echt een risico van het vak dat er dan bijhoort lijkt mij.

 

[Sir.Killalot]

- Uitgeverijen verkopen enorm veel handleidingen, werkboeken, materialen, enz. aan scholen. Het is big business, een echte geldmachine. Scholen betalen zich er blauw aan. MAAR, het 'dekt' directie/leerkrachten grotendeels om te kunnen bewijzen dat de leerdoelen en eindtermen worden bereikt voor onderwijsinspectie. De vrijheid van lesgeven voor een leerkracht wordt hierdoor serieus minder. Zomaar afwijken van een methode geeft zoveel meer extra werk voor een leerkracht, vraagt ook overleg met collega's, andere toetsen en taken maken, enz... Als deze methodes niet goed zijn opgesteld, te kort komen, enz. dan heeft dat invloed op de kwaliteit van het lesgeven. (Dergelijke methodes worden ook snel snel geschreven door (ex-)leerkrachten. Zeker nu met de nieuwe leerdoelen, willen uitgeverijen klaar zijn voor de start in september en dit zal invloed hebben op de kwaliteit van methodes.)

Ik wil hier toch even op inpikken. Er is de laatste jaren veel kritiek op de handboeken, en dan met name op de invulboeken, maar er is amper tot geen onderzoek naar de effectiviteit ervan. Die kritiek komt dan ook vooral uit (conservatief) buikgevoel. Het enige dat we weten is dat in het algemeen dat als een student of leerling actief de leerstof noteert, structureert en verwerkt, hij die ook cognitief beter zal verwerken. Daar kan het makkelijker mislopen bij invulboeken, maar dat is ook afhankelijk van de manier waarop de leerkracht er mee omgaat en hoe die lesgeeft. Ik herinner me ook leerkrachten zonder invulboeken waar je gewoon moest overschrijven wat zij op het bord schreven. Daar heb je cognitief even weinig aan. Het kost wel minder, da's een feit, maar de leerwinst is wel quasi even laag.

Ook breder genomen, moet je toch in de eerste plaats kijken naar de leerkracht (en de school). Handboeken, invulboeken, ... zijn hulpmiddellen, een goede leerkracht vult die aan met eigen zaken, afgestemd op de klas voor zich. Een minder goede leerkracht, en/of een chronisch overweekte leerkracht wijkt er niet van af (en hanteert ze mogelijk ook niet goed). Ik heb het eerder al gezegd, maar met de stijgende taaklast en het lage niveau van veel instromende leerkrachten, hoe kan je dan verwachten dat de leerwinst gaat toenemen wanneer we leerkrachten meer pushen naar eigen cursussen?

De kwaliteit van handboeken e.d. kan wisselend zijn, maar naar mijn gevoel vaak wel stukken beter dan wat veel individuele leerkrachten kunnen (of het nu buiten hun capaciteiten ligt of buiten hun tijdsmogelijkheden) opstellen. Er is inderdaad door de vele (vaak late) wijzigingen aan de onderwijsdoelen de laatste jaren een rush bij de uitgeverijen, maar als je wilt dat de leerkrachten de nieuwe onderwijsdoelen volgen, en we leggen tegelijk de uitgeverijen aan banden, dan leg je die gerushte cursussen gewoon bij de individuele leerkrachten. En dan zet ik mijn geld toch eerder op de uitgeverijen qua kwaliteit.

Een betere opleiding, een meer kwalitatieve instroom naar die opleiding, een vermindering van de administratieve taaklast en betere ondersteuning en respect voor de leerkracht. Da's wat nodig is. Zolang dat niet het geval is, ga je mijn inziens meer kwaad dan goed doen met de strijd tegen de uitgeverijen.


Het idee van de zwangere kleuterjuffen vind ik wel nog relevant, maar dat past eerder in een bredere discussie als voorbeeld van de rigiditeit van ons arbeidsstelsel. Ook in andere sectoren worden vrouwen soms meteen non-actief gezet, zonder te kijken naar welke mogelijkheden er zijn in de back-office of elders. Er valt volgens mij overal veel winst te halen door mensen niet meteen verplicht volledig uit de arbeidsmarkt te halen om welke reden dan ook.

 

[Oldskooler]

...

Zelf ben ik van '82 en groeide ik op in een tijd waarbij ons onderwijs nog als de semi-top onderschreven werd. Wat is er daarna toch fout gegaan? Heeft er ook maar één van die nieuwe leermethodes uit de afgelopen dertig jaar zijn nut bewezen op de langere termijn? Bij ons werd al ingezet op groepswerk, groepswerk, leuk, meerdere mensen die aan één project werken. Realiteit: 1 persoon doet het leeuwendeel van het werk en de rest rijd mee, en natuurlijk zal dat niet overal het geval zijn.
Iemand hier een ouder en al eens het wiskundewerk van je lagere schoolkind opengeslagen? Zelf was ik vrij goed in wiskunde maar als ik het huiswerk van mijn stiefzoon bekijk, moet ik drie keer de opdracht lezen en zelfs daarna moet hij mij uitleggen hoe je iets uitwerkt. Er is quasi geen geheugenwerk meer bij en alles moet uitgeschreven worden op de meest simpele wijze.

Hoe je iets van hero to zero brengt in no time.
Aangestuurd door mensen met zelf de nodige diploma's, maar die uiteindelijk geen voeling hebben met de werkelijkheid.
(Zoals het wel op meerdere plaatsen is tegenwoordig.)

Soit, het zijn 5 etmalen na 12.
(Terug 12 ja, maar toch wreed te laat.)

Een nieuwe economische wereldorde dringt zich op.
China & co halen ons in sneltempo in. (Genoeg over gepalaverd in andere topics.)
Wat nu de schoolbanken verlaat, en tenminste nog een diploma behaalt, gaat het verschil alvast niet maken.
We worden gesust met de zoveelste hervorming, waarvan we enkele decennia later wel eens de vruchten kunnen plukken.

(te laat)

 

[Mormel]

Hoe je iets van hero to zero brengt in no time.
Aangestuurd door mensen met zelf de nodige diploma's, maar die uiteindelijk geen voeling hebben met de werkelijkheid.
(Zoals het wel op meerdere plaatsen is tegenwoordig.)

Soit, het zijn 5 etmalen na 12.
(Terug 12 ja, maar toch wreed te laat.)

Een nieuwe economische wereldorde dringt zich op.
China & co halen ons in sneltempo in. (Genoeg over gepalaverd in andere topics.)
Wat nu de schoolbanken verlaat, en tenminste nog een diploma behaalt, gaat het verschil alvast niet maken.
We worden gesust met de zoveelste hervorming, waarvan we enkele decennia later wel eens de vruchten kunnen plukken.

(te laat)

We hebben ook geen hervorming nodig, ga gewoon terug naar hoe het was voor die tijd dat "experts" kwamen zeggen dat kennis niet het belangrijkste was maar wel het verstaan daarvan.

Zet die moeilijke kinderen (met ASS, ADHD...) in het buitengewoon onderwijs en ga verder met de rest. Dat systeem werkte en toen kwam al dat inclusieve gezever van moderne pedagogen en was de boel om zeep.

 

[scriptkiddie]

Mijns inziens hebben de dalende kennis en vaardigheden van leerlingen met minstens deze 3 dingen te maken:

1. De instroom van leerlingen wordt zwakker. (Moeder)taal is volgens mij de belangrijkste factor, naast andere factoren die gelinkt zijn aan de migratie-achtergrond van veel leerlingen. Onderschat ook niet het indirecte effect van gebrekkig Nederlands op school. Ook moedertaalsprekertjes belanden daardoor in een omgeving waar leerkrachten eenvoudigere ('inclusievere') taal gebruiken, trager spreken, minder idiomen, spreekwoorden, gezegden gebruiken, ... .
   
   
2. De focus op school daalt. Daarmee bedoel ik dus zowel de aandacht voor school als de aandacht op school.
   Aandacht voor school: leerlingen en ouders beschouwen school minder dan vroeger als hét belangrijkste aspect van het leven van een kind tussen 2,5 en 18 jaar.
   Aandacht op school: orde, tucht, discipline en puur concentratievermogen zijn sterk afgenomen de laatste decennia. Ik ben ervan overtuigd dat het niet toevallig is dat de daling van de onderwijsresultaten (PISA en andere) begint in 2003 en elke paar jaar nog verder lijkt te versnellen. Eerst was er breedbandinternet dat MSN en online gamen mogelijk maakte, dan was er de opkomst van sociale media en de smartphone, en vervolgens geraakte de jeugd verslaafd aan short-form video content (Tiktok, Youtube, reels, ...). Aandacht is een schaars goed, dus de aandacht die besteed wordt aan digitale verslavingen, kan niet naar schoolwerk (of breder: leren) gaan.
   
   
3. De kwaliteit (intelligentie, vakkennis, opleidingsniveau, didactische vaardigheid, intrinsieke motivatie, ...) en status van (en respect voor) leerkrachten daalt. Het ene versterkt natuurlijk het andere en omgekeerd.
   Als master in de wiskunde moet je het bijvoorbeeld toch maar doen hè, over tweedegraadsvergelijkingen of afgeleiden gaan lesgeven in het middelbaar onderwijs, in plaats van een doctoraat te doen, of in data science te gaan werken, voor een R&D-afdeling van een bedrijf, een AI startup, een consultingbedrijf, de bank- en verzekeringssector, ... . Er zijn zoveel beroepen die interessanter zijn, meer status en geld opleveren, je opties beter openhouden, ... dan het onderwijs.
   Hoeveel leerkrachten zijn eigenlijk binnen hun gezin de "main professional" of hoofdkostwinnaar, de persoon met de belangrijkste carrière? En hoeveel leerkrachten kiezen voor het onderwijs voor de interessante uren en schoolvakanties i.c.m. een voltijds werkende partner en kinderen? Het lerarenberoep wordt steeds minder als een ambitieuze keuze beschouwd, terwijl een "licentiaat in het onderwijs" in 1980 nog tot de intellectuelen van het dorp behoorde.

 

[Lots02]

Mijns inziens hebben de dalende kennis en vaardigheden van leerlingen met minstens deze 3 dingen te maken:

1. De instroom van leerlingen wordt zwakker. (Moeder)taal is volgens mij de belangrijkste factor, naast andere factoren die gelinkt zijn aan de migratie-achtergrond van veel leerlingen. Onderschat ook niet het indirecte effect van gebrekkig Nederlands op school. Ook moedertaalsprekertjes belanden daardoor in een omgeving waar leerkrachten eenvoudigere ('inclusievere') taal gebruiken, trager spreken, minder idiomen, spreekwoorden, gezegden gebruiken, ... .
   
   
2. De focus op school daalt. Daarmee bedoel ik dus zowel de aandacht voor school als de aandacht op school.
   Aandacht voor school: leerlingen en ouders beschouwen school minder dan vroeger als hét belangrijkste aspect van het leven van een kind tussen 2,5 en 18 jaar.
   Aandacht op school: orde, tucht, discipline en puur concentratievermogen zijn sterk afgenomen de laatste decennia. Ik ben ervan overtuigd dat het niet toevallig is dat de daling van de onderwijsresultaten (PISA en andere) begint in 2003 en elke paar jaar nog verder lijkt te versnellen. Eerst was er breedbandinternet dat MSN en online gamen mogelijk maakte, dan was er de opkomst van sociale media en de smartphone, en vervolgens geraakte de jeugd verslaafd aan short-form video content (Tiktok, Youtube, reels, ...). Aandacht is een schaars goed, dus de aandacht die besteed wordt aan digitale verslavingen, kan niet naar schoolwerk (of breder: leren) gaan.
   
   
3. De kwaliteit (intelligentie, vakkennis, opleidingsniveau, didactische vaardigheid, intrinsieke motivatie, ...) en status van (en respect voor) leerkrachten daalt. Het ene versterkt natuurlijk het andere en omgekeerd.
   Als master in de wiskunde moet je het bijvoorbeeld toch maar doen hè, over tweedegraadsvergelijkingen of afgeleiden gaan lesgeven in het middelbaar onderwijs, in plaats van een doctoraat te doen, of in data science te gaan werken, voor een R&D-afdeling van een bedrijf, een AI startup, een consultingbedrijf, de bank- en verzekeringssector, ... . Er zijn zoveel beroepen die interessanter zijn, meer status en geld opleveren, je opties beter openhouden, ... dan het onderwijs.
   Hoeveel leerkrachten zijn eigenlijk binnen hun gezin de "main professional" of hoofdkostwinnaar, de persoon met de belangrijkste carrière? En hoeveel leerkrachten kiezen voor het onderwijs voor de interessante uren en schoolvakanties i.c.m. een voltijds werkende partner en kinderen? Het lerarenberoep wordt steeds minder als een ambitieuze keuze beschouwd, terwijl een "licentiaat in het onderwijs" in 1980 nog tot de intellectuelen van het dorp behoorde.

Deels akkoord, maar alleszins wel nog >>


4. De ongelofelijk lage capaciteit van kinderen, leerlingen om gefocust te zijn en opdrachten/instructies/... te horen, laat staan te kunnen capteren.

Ik zeg u: dáár wringt het schoentje heel zwaar.
De schuldige? De maatschappij in het algemeen en social media in het bijzonder. Daar mag je nog de witste raaf als leerkracht tegenover zetten...

 

[MrKend54l]

Deels akkoord, maar alleszins wel nog >>


4. De ongelofelijk lage capaciteit van kinderen, leerlingen om gefocust te zijn en opdrachten/instructies/... te horen, laat staan te kunnen capteren.

Ik zeg u: dáár wringt het schoentje heel zwaar.
De schuldige? De maatschappij in het algemeen en social media in het bijzonder. Daar mag je nog de witste raaf als leerkracht tegenover zetten...

Dat is niet alleen zo bij kinderen, maar bij zowat de hele maatschappij.
De vraag is niet of dit effectief zo is, de vraag is hoe los je dit op?

In het buitenland slaagt men er wel nog in om voldoende concentratie op de schoolbanken te hebben. Wat kunnen wij van hen leren op dat vlak.

Het is puur anekdotisch maar ik hoor het verhaal wel vaker. Kinderen die te sterk zijn worden achtergehouden omdat ze samen in een klas zitten die meerdere niveaus zwakker zijn.
En met echt uitschieters kan je dat moeilijk vermijden. Maar als middenmoters zich al gaan vervelen omdat het danig traag gaat dan loopt er toch serieus iets mis.

 

[Zhiii]

Die kritiek komt dan ook vooral uit (conservatief) buikgevoel.

De kritiek komt ook vanuit het werkveld.

Ik herinner me ook leerkrachten zonder invulboeken waar je gewoon moest overschrijven wat zij op het bord schreven.

Nogmaals, ik heb het over het lager onderwijs. Ik kan niet vergelijken met het secundair onderwijs, daar het 20 jaar geleden is dat ik zelf op die schoolbanken zat... In het lager onderwijs worden invulboeken gebruikt.

Ook breder genomen, moet je toch in de eerste plaats kijken naar de leerkracht (en de school). Handboeken, invulboeken, ... zijn hulpmiddellen, een goede leerkracht vult die aan met eigen zaken, afgestemd op de klas voor zich. Een minder goede leerkracht, en/of een chronisch overweekte leerkracht wijkt er niet van af (en hanteert ze mogelijk ook niet goed). Ik heb het eerder al gezegd, maar met de stijgende taaklast en het lage niveau van veel instromende leerkrachten, hoe kan je dan verwachten dat de leerwinst gaat toenemen wanneer we leerkrachten meer pushen naar eigen cursussen?

Het zijn inderdaad hulpmiddelen, of dat zou toch moeten zijn... Een leerkracht zal werkboeken inderdaad afstemmen op zijn buikgevoel, door te schrappen, zaken toe te voegen, enz. Veelal is het balast dat verdwijnt, zoals tekeningen, overbodige extra uitleg of voorgekauwde tips.
Een groot probleem is dat vele werkboeken meerdere (lees: te veel) ledoelen behandelen in één les. Oefeningen worden hierdoor overgelaten en hierdoor wordt een lesdoel niet bereikt. Dat lesdoel moet je later inhalen, maar de methode/de jaarplanning gaat gewoon verder. Je loopt dus achter volgens de planning van die methode. Je moet die les opnieuw inplannen, dit zorgt voor enorm veel planlast!
Een handleiding of methode moet je hiervoor enorm goed kennen. Het duurt 3 schooljaren om een handleiding naar je eigen hand te zetten. 1ste jaar is verkennen, 2de jaar is wijzigen en bijsturen, 3de jaar is perfectionaliseren.
En dan worden leerplannen gewijzigd, eventueel een nieuwe methode gekozen. En dan begin je weer opnieuw...
Enfin, een nieuwe methode om de zoveel tijd is nodig want het zorgt ook voor vernieuwing en het opfrissen van de actualiteit/tijdsgeest van de werkmiddelen. (vb.Een tekst lezen over een tieneridool Justin Bieber sluit niet meer aan bij de belevingswereld van de kinderen anno 2026.).
Vele handleidingen zijn te uitgebreid, kan je niet zomaar overnemen. Leerkrachten worden gepushet om die cursussen eigen te maken...
Het moeten wijzigen en bijhouden wat wel of niet werd gegeven is één van de grootste taaklast/planlast waar leerkrachten over klagen!

De kwaliteit van handboeken e.d. kan wisselend zijn, maar naar mijn gevoel vaak wel stukken beter dan wat veel individuele leerkrachten kunnen (of het nu buiten hun capaciteiten ligt of buiten hun tijdsmogelijkheden) opstellen. Er is inderdaad door de vele (vaak late) wijzigingen aan de onderwijsdoelen de laatste jaren een rush bij de uitgeverijen, maar als je wilt dat de leerkrachten de nieuwe onderwijsdoelen volgen, en we leggen tegelijk de uitgeverijen aan banden, dan leg je die gerushte cursussen gewoon bij de individuele leerkrachten. En dan zet ik mijn geld toch eerder op de uitgeverijen qua kwaliteit.

Ik volg je hier ergens wel in. Een individuele leerkracht, of zelf een gans schoolteam een tijdspad laten opstellen om zo alle doelen te bereiken vergt enorm veel planning en overleg. En is haast onmogelijk up to date te houden door de vele veranderingen.
Externe personen/uitgeverijen kunnen dit wel.
Maar zoals ik eerder zei: het is big business. Aan bepaalde methodes kopelen ze een digitaal platform, dat kost x euro per kind per jaar. Bij die methode heb je wandplaten aan x euro per leerjaar. Je hebt correctiesleutels die stukken van mensen kosten. Je hebt een licentie die jaarlijks betaald moet worden voor de bordboeken, er worden nu ook huiswerkschriften voorgesteld, enz... Het is één grote commerce!
Als school zijnde hoef je niet alles aan te schaffen om een methode te volgen, maar die werkmiddelen hangen vaak aan elkaar. En die gaten moeten dan ingevuld worden, door de leerkracht. =opnieuw extra taaklast die er normaal niet zou mogen zijn.

Ik pleit voor eenvoudige handleidingen. Gecontroleerd en goedgekeurd door de overheid. De onderwijsinspectie controleert geen methodes. Ze controleren of de scholen de doelen bereiken. Scholen kopen methodes omdat uitgeverijen beweren alle doelen te bereiken, als je alle lessen geeft tenminste... Onderwijsinspectie gaat op zoek of dat ook wel gebeurd, ze gaan uitpluizen welke alternatieven je uitvoert.
Directies leggen leerkrachten op om hun planning goed bij te houden, om te kunnen bewijzen dat alle lessen worden gegeven/dat alle doelen worden bereikt... Opnieuw taaklast voor de leerkracht!
(Het is niet de overheid die vraagt dat de leerkachten een agenda met les-of leerplandoelen bij te houden! Maar directies, om te kunnen bewijzen dat ze in orde zijn... Uitgeverijen springen hier op de kar en verkopen een digitale agenda: waarin de lesdoelen geinventarisseerd staan. Met eenvoudige klikken maak je een volledig weekrooster, met alle doelen er in. Gebruik maken van deze planner: x euro per jaar per leerkracht, ...)

Een betere opleiding, een meer kwalitatieve instroom naar die opleiding, een vermindering van de administratieve taaklast en betere ondersteuning en respect voor de leerkracht. Da's wat nodig is. Zolang dat niet het geval is, ga je mijn inziens meer kwaad dan goed doen met de strijd tegen de uitgeverijen.

Volledig mee akkoord. Maar hoe pak je dit het best aan?
Twee aspecten die je aangeeft heeft de overheid niet onmiddellijk in handen: kwalitatieve instroom en respect voor de leerkracht... En ze hangen onrechtsreeks aan elkaar...

 

[Zhiii]

Het is puur anekdotisch maar ik hoor het verhaal wel vaker. Kinderen die te sterk zijn worden achtergehouden omdat ze samen in een klas zitten die meerdere niveaus zwakker zijn.
En met echt uitschieters kan je dat moeilijk vermijden. Maar als middenmoters zich al gaan vervelen omdat het danig traag gaat dan loopt er toch serieus iets mis.

De oplossing is opnieuw werken met niveaugroepen. Nu heb je een A-stroom en een B-stroom in het secundair. Binnen beide stromen wordt er wel gedifferentieerd in niveau, maar scholen mogen daar niet mee uitpakken. De 'accenten' liggen anders...

Wat is er nu mis met een A, B, C en D stroom?! (cfr. Latijn, ASO, TSO, BSO)
Het is de maatschappij die ervoor heeft gezorgd dat dergelijk systeem is afgeschaft.

Maak de vergelijking met topsport. Talenten horen samen te zitten en elkaar op te tillen naar een hoger niveau... De Borlees zouden nooit dergelijke prestaties behaald hebben moesten ze bij hun plaatselijke club bleven trainen...
Mits een goede begeleiding kan je dat niveau omhoog krikken in het onderwijs. Er is nog steeds goede begeleiding!

Het werken met niveaugroepen zou al eerder mogen starten, in het basisonderwijs. Vele kinderen in de derde graad (5de - 6de leerjaar) kunnen de basis niet meer aan. (Hetzij door concentratie, andere moedertaal, leerproblemen, geen intrensieke motivatie, weinig betrokkenheid van het thuisfront, ...)

 

[Sylverscythe]

Wat is er nu mis met een A, B, C en D stroom. (cfr. Latijn, ASO, TSO, BSO)?!
Het is de maatschappij die ervoor heeft gezorgd dat dergelijk systeem is afgeschaft.

Mja dezelfde maatschappij heeft het nu wel standaard gemaakt om je kinderen zo hoog mogelijk te laten beginnen, ongeacht of dat een goed idee is, om ze dan in het slechtste geval ongemotiveerd en met enkele jaren achterstand te laten eindigen in een BSO-richting die helemaal zijn doelen niet waarmaakt.

Ik weet niet of dat nu is wat we nodig hebben, zo vroeg kinderen differentiëren is dacht ik ook niet iets dat sowieso beter is, als je naar andere landen kijkt.

 

[Lots02]

Dat is niet alleen zo bij kinderen, maar bij zowat de hele maatschappij.
De vraag is niet of dit effectief zo is, de vraag is hoe los je dit op?

Niet.

In het buitenland slaagt men er wel nog in om voldoende concentratie op de schoolbanken te hebben. Wat kunnen wij van hen leren op dat vlak.

Het is puur anekdotisch maar ik hoor het verhaal wel vaker. Kinderen die te sterk zijn worden achtergehouden omdat ze samen in een klas zitten die meerdere niveaus zwakker zijn.
En met echt uitschieters kan je dat moeilijk vermijden. Maar als middenmoters zich al gaan vervelen omdat het danig traag gaat dan loopt er toch serieus iets mis.

Het gebrek aan concentratie vind je binnen alle onderwijsstromen hoor, los van de heterogeniteit binnen een klasgroep. Dat is, zoals gezegd, een maatschappelijk probleem. Niemand ontsnapt daaraan.

Alles wordt gepusht via media. Er is quasi niks waar je nog zélf op zoek hoeft voor te gaan. Dat is voor mij een echte dooddoener. Ja, het is gemakkelijk, maar in ons onderbewustzijn is men er zeer afhankelijk van geworden en het beknot voor mij een gezonde nieuwsgierigheid en interesse in zaken. Dit geldt overigens niet alleen voor kinderen/jongeren die nu achter de schoolbanken zitten. Je merkt het waarschijnlijk (soms) bij jezelf als je eens in de spiegel kijkt. Een groot verschil is dat het merendeel nog "de tijd ervoor" heeft gekend. De schoolgaande jeugd kent alleen deze wereld. Ik bekijk het als een rotte vorm van brainwashing waarbij we voor onszelf moeilijk de grens kunnen trekken. Dat toont zich echt in de bagger die je over je heen krijgt als je nog maar je IG o.i.d. opent.

Dat gebrek aan nieuwsgierigheid en enthousiasme is echt de norm ondertussen bij jongeren en niet meer de uitzondering. Ik vind dat doodjammer. Dat is eigenlijk wat mij stoort een mijn job in het onderwijs, dat gebrek. Geef mij bij wijze de stomste kloten, maar mét een gezonde nieuwsgierigheid en daar kan ik mee aan de slag. Werken met leerlingen die dat niet aan de dag kunnen leggen, zuigt je volledig leeg. Daar mag je nog 200 vakantiedagen tegenover zetten. Je mag ze hebben.

Je lost dit dus absoluut niet op door te discussiëren over de werktijd van leerkrachten e.d. (al is dat wel een aparte discussie waard). Het is niet het één of het ander (goede vs slechte leerkrachten). Het klinkt cliché, maar de tijd zal het wel uitwijzen. Dit evolueert in golven en we zitten, naar mijn inziens op een, voor mij, slechte golf.


En de boer, hij ploegde voort.

 

[Sir.Killalot]

De kritiek komt ook vanuit het werkveld.

Zeker, maar ook dat is vaak uit (conservatief) buikgevoel.

Nogmaals, ik heb het over het lager onderwijs. Ik kan niet vergelijken met het secundair onderwijs, daar het 20 jaar geleden is dat ik zelf op die schoolbanken zat... In het lager onderwijs worden invulboeken gebruikt.

Maar wat ik zeg gaat toch ook op voor het lager onderwijs?

Het zijn inderdaad hulpmiddelen, of dat zou toch moeten zijn... Een leerkracht zal werkboeken inderdaad afstemmen op zijn buikgevoel, door te schrappen, zaken toe te voegen, enz. Veelal is het balast dat verdwijnt, zoals tekeningen, overbodige extra uitleg of voorgekauwde tips.
Een groot probleem is dat vele werkboeken meerdere (lees: te veel) ledoelen behandelen in één les. Oefeningen worden hierdoor overgelaten en hierdoor wordt een lesdoel niet bereikt. Dat lesdoel moet je later inhalen, maar de methode/de jaarplanning gaat gewoon verder. Je loopt dus achter volgens de planning van die methode. Je moet die les opnieuw inplannen, dit zorgt voor enorm veel planlast!
Een handleiding of methode moet je hiervoor enorm goed kennen. Het duurt 3 schooljaren om een handleiding naar je eigen hand te zetten. 1ste jaar is verkennen, 2de jaar is wijzigen en bijsturen, 3de jaar is perfectionaliseren.
En dan worden leerplannen gewijzigd, eventueel een nieuwe methode gekozen. En dan begin je weer opnieuw...
Enfin, een nieuwe methode om de zoveel tijd is nodig want het zorgt ook voor vernieuwing en het opfrissen van de actualiteit/tijdsgeest van de werkmiddelen. (vb.Een tekst lezen over een tieneridool Justin Bieber sluit niet meer aan bij de belevingswereld van de kinderen anno 2026.).
Vele handleidingen zijn te uitgebreid, kan je niet zomaar overnemen. Leerkrachten worden gepushet om die cursussen eigen te maken...
Het moeten wijzigen en bijhouden wat wel of niet werd gegeven is één van de grootste taaklast/planlast waar leerkrachten over klagen!

Ik volg je hier ergens wel in. Een individuele leerkracht, of zelf een gans schoolteam een tijdspad laten opstellen om zo alle doelen te bereiken vergt enorm veel planning en overleg. En is haast onmogelijk up to date te houden door de vele veranderingen.
Externe personen/uitgeverijen kunnen dit wel.
Maar zoals ik eerder zei: het is big business. Aan bepaalde methodes kopelen ze een digitaal platform, dat kost x euro per kind per jaar. Bij die methode heb je wandplaten aan x euro per leerjaar. Je hebt correctiesleutels die stukken van mensen kosten. Je hebt een licentie die jaarlijks betaald moet worden voor de bordboeken, er worden nu ook huiswerkschriften voorgesteld, enz... Het is één grote commerce!
Als school zijnde hoef je niet alles aan te schaffen om een methode te volgen, maar die werkmiddelen hangen vaak aan elkaar. En die gaten moeten dan ingevuld worden, door de leerkracht. =opnieuw extra taaklast die er normaal niet zou mogen zijn.

Ik pleit voor eenvoudige handleidingen. Gecontroleerd en goedgekeurd door de overheid. De onderwijsinspectie controleert geen methodes. Ze controleren of de scholende de doelen bereiken. Scholen kopen methodes omdat uitgeverijen beweren alle doelen te bereiken, als je alle lessen geeft tenminste... Onderwijsinspectie gaat op zoek of dat ook wel gebeurd, ze gaan uitpluizen welke alternatieven je uitvoert.
Directies leggen leerkrachten op om hun planning goed bij te houden, om te kunnen bewijzen dat alle lessen worden gegeven/dat alle doelen worden bereikt... Opnieuw taaklast voor de leerkracht!
(Het is niet de overheid die vraagt dat de leerkachten een agenda met les-of leerplandoelen bij te houden! Maar directies, om te kunnen bewijzen dat ze in orde zijn... Uitgeverijen springen hier op de kar en verkopen een digitale agenda: waarin de lesdoelen geinventarisseerd staan. Met eenvoudige klikken maak je een volledig weekrooster, met alle doelen er in. Gebruik maken van deze planner: x euro per jaar per leerkracht, ...)

Maar gaat 1) de taaklast afnemen wanneer leerkrachten/scholen/schoolgroepen volledig zelf instaan voor het maken van hun cursussen? En 2) gaat het niveau (algemeen genomen) beter zijn?

Ik betwijfel beide punten, zeker met het huidige niveau van veel (instromende) leerkrachten. Je moet de leerstof en de onderwijsdoelen van voor naar achteren kennen wanneer je zelf volledig je cursussen wil maken, en zeker in het lager onderwijs wil dat zeggen dat je dat niet alleen voor 1 of 2 vakken moet doen, maar veel breder.

Je gaat me zeker niet horen beweren dat het werk van de uitgeverijen niet beter kan, en dat het geen commerciële haaien zijn, maar we moeten het kind ook niet met het badwater weggooien. Zeker niet wanneer er eigenlijk geen alternatieven zijn waarbij je met enige zekerheid kan stellen dat ze de taaklast doen afnemen en/of het leerniveau zullen verhogen.

Volledig mee akkoord. Maar hoe pak je dit het best aan?
Twee aspecten die je aangeeft heeft de overheid niet onmiddellijk in handen: kwalitatieve instroom en respect voor de leerkracht... En ze hangen onrechtsreeks aan elkaar...

Zeker niet eenvoudig, maar het begint zeker al met het beroep van de leerkracht aantrekkelijker te maken. En dan heb ik het niet perse over loon, verlof of pensioen, maar eerder over het systeem van de benoemingen, werkzekerheid, doorgroeimogelijkheden, taaklast. Elke minister van de afgelopen 20-30 jaar weet dat daar de sleutel ligt, maar geen enkele is verder geraakt dan gerommel in de marge.

Respect voor de leerkracht is natuurlijk nog een stuk uitdagender, maar het kan al beginnen met bijvoorbeeld scholen en leerkrachten beter te beschermen tegen juridische stappen van ouders.

 

[Mormel]

Dat is niet alleen zo bij kinderen, maar bij zowat de hele maatschappij.
De vraag is niet of dit effectief zo is, de vraag is hoe los je dit op?

In het buitenland slaagt men er wel nog in om voldoende concentratie op de schoolbanken te hebben. Wat kunnen wij van hen leren op dat vlak.

Het is puur anekdotisch maar ik hoor het verhaal wel vaker. Kinderen die te sterk zijn worden achtergehouden omdat ze samen in een klas zitten die meerdere niveaus zwakker zijn.
En met echt uitschieters kan je dat moeilijk vermijden. Maar als middenmoters zich al gaan vervelen omdat het danig traag gaat dan loopt er toch serieus iets mis.

Die schoolmoeheid en verveling is niet nieuw maar volgens mij een serieus onderschat probleem. Als je het tempo zo laag houdt om er maar voor te zorgen dat iedereen mee is creëer je automatisch een groep die zich afvraagt wat ze daar zitten te doen.

 

[808 State]

Deze Kerstvakantie zijn we de schoolboeken van mijn vrouw eens gaan ophalen bij haar ouders en we hebben eens gekeken in de van de lagere school (1993-1998). In het derde leerjaar reeds hele schriftjes vol met staartdelingen, terwijl mijn dochter die nu in het derde zit nog maar net de tafels goed beheerst.

Mijn dochters hebben beide altijd extreem goeie punten, negenen en tienen zijn de norm, een acht is al 'slecht'. Op het rapport voor Kerst heb ik nu eens naar de mediaan van de klas gekeken, wel dat zijn ook allemaal negenen en tienen. Dat wil zeggen dat meer dan de helft van de klas daar een negen of een tien haalt op bijna alle toetsen, terwijl ik van mijn dochters weet dat er in beide klassen kinderen zitten die het Nederlands amper beheersen. Zegt dit iets over de algemene hoge intelligentie in die klas of over het niveau van de leerstof?

 

[Lots02]

Deze Kerstvakantie zijn we de schoolboeken van mijn vrouw eens gaan ophalen bij haar ouders en we hebben eens gekeken in de van de lagere school (1993-1998). In het derde leerjaar reeds hele schriftjes vol met staartdelingen, terwijl mijn dochter die nu in het derde zit nog maar net de tafels goed beheerst.

Mijn dochters hebben beide altijd extreem goeie punten, negenen en tienen zijn de norm, een acht is al 'slecht'. Op het rapport voor Kerst heb ik nu eens naar de mediaan van de klas gekeken, wel dat zijn ook allemaal negenen en tienen. Dat wil zeggen dat meer dan de helft van de klas daar een negen of een tien haalt op bijna alle toetsen, terwijl ik van mijn dochters weet dat er in beide klassen kinderen zitten die het Nederlands amper beheersen. Zegt dit iets over de algemene hoge intelligentie in die klas of over het niveau van de leerstof?

Of iets over de school?

 

[808 State]

Of iets over de school?

Zou ook goed kunnen. Ik zou dit eigenlijk graag eens aankaarten maar ik weet niet waar ik daarvoor ergens terecht kan.