Ah, dus alleen fysieke beperkingen zijn geldige grieven in een maatschappij?
Het is niet zwart/wit maar we moeten inderdaad 100 keer meer rekening houden met fysieke beperkingen dan met ingebeelde uitsluiting omdat niet altijd alles perfect kan afgestemd zijn op elk individu.
Ik snap niet hoe iemand genderneutraal kan geschoffeerd zijn omwille van het feit dat er geen X staat bij vacatures bijvoorbeeld. Alsof het ontbreken van de letter "X" onmiddellijk zou impliceren dat genderneutrale mensen niet aanvaard zouden worden... Alsof een deur van 2 meter hoog in een restaurant onmiddellijk zou impliceren dat mensen van 2,10 meter niet welkom zouden zijn...
Het is misschien een gekke gedachte, maar misschien baseren we ons gewoon op de norm om de zaken een beetje werkbaar te houden, zonder daarbij direct een stelling in te nemen? Zou dat ook nog kunnen, die simpele vorm van goedbedoeld pragmatisme? Of is dat niet ver genoeg gezocht? Of moeten er altijd per se weer bedoelingen achter gezocht worden uit een misplaatst verontwaardigingsgevoel.
Ik volg iemand op Twitter die genderneutraal is. Hij/zij/X schept er plezier in om zich bijvoorbeeld op de trein heel vrouwelijk te kleden, en toch zijn/haar/x snor te laten staan (tot daar toe allemaal geen probleem) om vervolgens verschrikkelijk verontwaardigd te doen wanneer de conducteur hem/haar/x aanspreekt met "meneer" dan wel "mevrouw". -> "HET IS ALTIJD HETZELFDE GODVERDOMME MET DIE HETERONORMATIVITEIT!!!! HOE IS DAT NU TOCH MOGELIJK DAT MENSEN ZO KORTZICHTIG ZIJN!!! IK BEN GENDERNEUTRAAL IS DAT NU ZO MOEILIJK!!!"
Supergoede bedoelingen om beleefd te doen van de conducteur, maar het is altijd verkeerd. De volgende keer dat een oudere vrouw zou opstappen met een snor en de conducteur spreekt haar genderneutraal aan, dan kan zij weer geschoffeerd zijn. Enzovoort. Jezus Christus, willen we echt in zo'n maatschappij leven?

