Vandaar mijn vergelijking dat je nooit nog zal eten en drinken, want je krijgt alles nu via infuus.
Je zal niet sterven, maar hou jij dat jaren vol dat je nooit meer iets lekker zal eten of drinken?
Hoe kaart je het gesprek over meer/minder seks met je partner aan?
- Onderwerp starter mac-bc
- Startdatum
Je zal niet sterven, maar hou jij dat jaren vol dat je nooit meer iets lekker zal eten of drinken?
Dat is dan heel kortzichtig van jou. Zelfs nog maar refereren aan een historische context is voor sommigen al genoeg om volledig te flippen. Je hebt waarschijnlijk niet eens gelezen dat ik het een zeer terechte wetswijziging vond. Alleen al het idee dat iemand daar durft over praten. -> The horror. Hou vlug uw handen op uw oren voor die duivelse uitspraken. Jij moet zo ongeveer de definitie van "woke" zijn.
Je kan mijn post hierboven misschien nog lezen, mocht je nog een minimum aan open mind kunnen opbrengen.
derp
Well-known member
@mac-bc ik reageer hier voor de laatste keer. Ge kunt zo veel vinden dat ge gelijk hebt als ge wilt. Ge schiet er geen flikker mee op. Wilt ge gelijk hebben of wilt ge uw huwelijk redden? Kies maar.
op deze manier staat ge over een paar maanden op straat samen met uw zakken gevuld met overschot van gelijk en wat kleren, dat geef ik u op een blaadje.
op deze manier staat ge over een paar maanden op straat samen met uw zakken gevuld met overschot van gelijk en wat kleren, dat geef ik u op een blaadje.
Het verhaal van Mac (Incl vrijwel geen seks, jaren apart slapen doordat kinderen bij de mama in de kamer blijven slapen, overwerkte en gestresseerde papa en bijna geen hulp van derden met een saus van verwijtende communicatie) komt heel goed overeen met wat een collega me vorige week vertelde. Zijn vrouw wil scheiden en hij zit ondertussen alleen op een appartement in Antwerpen, ziet z’n kinderen 1 weekend op 2 en zit vooral te reflecteren “had ik maar…”
MisterV
Well-known member
Mogelijk is net dat haar probleem, dat er geen liefde meer is?
Er is al gezegd dat als het is om kinderen te verwekken, de vrouw geen hormoononderdrukkende pillen meer moet slikken en ze dus wel een libido heeft. Daarna een pak minder. Misschien is een vasectomie wel een oplossing, zodat haar hormoonhuishouding niet meer overhoop gehaald moet worden en ze zich daarna maar zonder zin moet laten nemen. Je mag het over mannelijke hormonen hebben, hoeveel hormoononderdrukkende medicatie neem jij, of vind jij aanvaardbaar om te nemen voor je relatie?
Je begrijpt me trouwens verkeerd: De reden dat ik niet meer reageer, is niet omdat je iets zegt over verkrachting binnen een huwelijk, zo teergevoelig ben ik niet. Maar dat je bezig blijft over je grote gelijk in plaats van over samen een oplossing, weigert een oorzaak te zien bij iets anders dan haar onwil om toe te geven, en daarbij ook nog eens weliswaar toegeeft dat verkrachting binnen het huwelijk terecht verboden is, maar er wel een 'maar' achteraan gooit in de vorm van één of ander recht en 'de arme man onder de knoet van de vrouw'. De vrouw die in dit geval dus hormoononderdrukkende pillen moet slikken zodat jij seks kunt hebben en zij er minder zin in heeft, waarna jij met ultimatums afkomt en dat ook niet blijkt te werken (rara).
Helemaal niemand in dit topic zegt dat je geen behoeftes mag hebben, iedereen geeft je tips. Het enige wat jij eruit haalt, is bevestiging dat jij gelijk hebt en zij zal moeten buigen. Dan helpen al die tips niet, en heeft reageren voor mij ook geen nut meer.
Dan mag ze dat ook gewoon zeggen hoor. Geen nood om dan telkens die wortel voor mijn neus te hangen en op het laatste moment hem weg te trekken met de boodschap dat het allemaal maar om te lachen was. En opnieuw. En opnieuw.
MisterV
Well-known member
Dat is de theorie. In een jarenlange relatie incl. kinderen is dat vaak een proces van jaren vooraleer iemand, ook voor zichzelf, tot die conclusie komt.
Ze is nooit meer opnieuw begonnen met die pil. Op de zeldzame momenten dat we nu seks hebben, is het met condoom. Persoonlijk heb ik uiteraard ook liever zonder condoom, maar kijk, als het haar kan helpen om die pil niet meer te nemen. Allemaal geen probleem voor mij, de baarlijke duivel die alleen maar aan zichzelf denkt en aan zijn eigen gelijk.
Maar bon, geen effect blijkbaar.
Ik omarm elke tip met open armen.
Maar ik ga in het verzet tegen posts die van mijn bezorgdheden "onredelijke eisen" willen maken. Of ik ga in het verzet tegen posts die mij afschilderen als een op-seks-beluste oerconservatieve man. Want dat is een totaal verkeerd beeld.
pardal
Well-known member
Met welke verwachtingen post je dit?
Ik interpreteer je posts nogal naar een nood van frustratie-uiting. Zowat in al jouw posts over alle threads heen. Je manier van schrijven is zeer sterk, aanvallend zelfs, wat natuurlijk reactie met zich meebrengt.
Verwacht je eigenlijk goedbedoelde tips? Of wil je gewoon ventileren? Want indien het eerste, komt dit echt niet over. Indien het tweede, maak dit dan gewoon duidelijk, zodat de rest ook anders op kan reageren.
Ik ben wel fan van je posts als ik ze kan en mag interpreteren als ventilering. De onderliggende frustratie is zeer duidelijk en wordt eens op een ander manier als andere hier geformuleerd. Soms wordt het vermoeiend, te veel Mac is voor niemand goed, maar dat zal ook wel ook voor mezelf gelden.
Het is niet erg constructief om wat aannames te doen en voor te stellen dat zij hormoononderdrukkende pillen MOET slikken. En dat ze zich daarna maar zonder zin moet laten nemen. Het komt mij nogal denigrerend over om zo te spreken over een vrouw, alsof het compleet seksloze wezens zijn die onder invloed van de man veroordeeld zijn tot een leven aan de anticonceptie.
Maar zoals altijd zal het een verhaal met 2 kanten aan zijn. Maar het is nu niet omdat we nu maar 1 kant van het verhaal horen, dat we die ene kant dan maar moeten platrelativeren of negeren.
pardal
Well-known member
verder gaand op mijn vorige post. Hoe komt het denk je dat sommige van ons dit beeld hebben? Welk beeld wil je dan wel scheppen?
Wij kunnen hier nog zoveel advies geven we willen.
Uiteindelijk kennen we de situatie niet. We horen Mac zijn kant en op basis daarvan en onze eerdere ervaring met hem scheppen we een beeld.
We kennen zijn vrouw niet, weten niet wat ze denkt, hoe het komt dat het zover is gekomen.
Er is maar één oplossing Mac, ga naar een relatietherapeut.
Uiteindelijk kennen we de situatie niet. We horen Mac zijn kant en op basis daarvan en onze eerdere ervaring met hem scheppen we een beeld.
We kennen zijn vrouw niet, weten niet wat ze denkt, hoe het komt dat het zover is gekomen.
Er is maar één oplossing Mac, ga naar een relatietherapeut.
Ik ben er zeker van dat uw vrouw geniet van alles dat ze u aandoet. Elke keer als ge u in uw slaapkamer terugtrekt nadat ge nog eeens uitgebarsten zijt tegen de kinderen of klinkende ruzie hebt gemaakt omdat er geen initiatief komt dan ligt ze daar te schaterlachen.
Pieterjan94
Well-known member
't Is nie gemakkelijk allemaal
BigBear
Member
Ik praat er niet graag over, maar ik ga hier toch nog een insteek geven die ik nog niet vermeld heb gezien.
Ik herken stukken van het verhaal van @mac-bc, in die zin dat ik ook in een huwelijk heb gezeten waarin het niet goed zat met de seks (niet met de kwantiteit, maar ook niet met de kwaliteit). Mijn ex-vrouw en ik matchten daarin helemaal niet, ik had een gezonde appetijt en zij was vrij aseksueel... Ik heb daar heel lang mee proberen te leven, door mezelf teniet te doen. Ook al zag ik haar echt wel graag, dat gebrek ging wel zwaar wegen en vertroebelde onze relatie sterk. Uiteindelijk heeft het ons ook uit mekaar gedreven.
Ondertussen ben ik al jaren samen met een andere vrouw, en wij hebben een rijk seksleven (gemiddeld 3-4 keer per week), een beetje het andere uiterste misschien...
Nu het punt: mijn omgeving zegt mij dat ik keihard veranderd ben in die periode. Vroeger was ik vaak zuur, kortaf en nukkig, terwijl ik nu heel relaxt en blij overkom. Ik denk dat je de invloed van (het gebrek aan) seks op een man toch niet mag onderschatten. En als ik dan denk aan hoe nukkig en zuur @mac-bc soms overkomt in zijn mails, dan zou het wel eens deels hier aan te wijten kunnen zijn.
Ik herken stukken van het verhaal van @mac-bc, in die zin dat ik ook in een huwelijk heb gezeten waarin het niet goed zat met de seks (niet met de kwantiteit, maar ook niet met de kwaliteit). Mijn ex-vrouw en ik matchten daarin helemaal niet, ik had een gezonde appetijt en zij was vrij aseksueel... Ik heb daar heel lang mee proberen te leven, door mezelf teniet te doen. Ook al zag ik haar echt wel graag, dat gebrek ging wel zwaar wegen en vertroebelde onze relatie sterk. Uiteindelijk heeft het ons ook uit mekaar gedreven.
Ondertussen ben ik al jaren samen met een andere vrouw, en wij hebben een rijk seksleven (gemiddeld 3-4 keer per week), een beetje het andere uiterste misschien...
Nu het punt: mijn omgeving zegt mij dat ik keihard veranderd ben in die periode. Vroeger was ik vaak zuur, kortaf en nukkig, terwijl ik nu heel relaxt en blij overkom. Ik denk dat je de invloed van (het gebrek aan) seks op een man toch niet mag onderschatten. En als ik dan denk aan hoe nukkig en zuur @mac-bc soms overkomt in zijn mails, dan zou het wel eens deels hier aan te wijten kunnen zijn.
pardal
Well-known member
Is dat niet voor elke behoefte die iemand heeft die niet ingevuld geraakt. Ik kan mij heel goed inbeelden dat iemand nukkig kan zijn door een aanslepend slaaptekort, affectie, maar ook gewoon de mogelijk om niet te kunnen ventileren, gebrek aan zelfzorg, de nood naar herkenning en bevestiging enz...
Oei..
Wij hebben hier ook bijna 2j apart geslapen..
Ok, dat kwam doordat m'n vrouw haar enkel op 3 plaatsen gebroken had en ze niet naar boven kon. (En we een bed hadden van 140)
Sinds begin januari hebben we een nieuw, groter bed en slapen we terug samen boven.
En onze jongste zoon (10j) slaapt ook nog steeds bij ons op de kamer.
Maar dit is omdat we momenteel maar 3 slaapkamers ter beschikking hebben. Die van de oudste zoon is te klein voor 2, en als we de jongste zoon bij ons dochter zouden leggen moorden die elkaar uit.
Onze kamer is heel ruim. Er staan momenteel 2 kleerkasten, 2 bureau's, een bed van 180 en een bed van 90 in, en er is nog ruimte over.
Eens onderstaande ruimte getransformeerd is naar extra slaapkamers, dressing,... krijgt hij zijn eigen kamer... (Uiterste deadline voor mezelf is 1 september 2026, dan gaat de jongste naar het 1e middelbaar.
Dit is geen rem op ons seksleven, Da manneke slaapt door alle geluiden door, en het wat stiller moeten doen is wel een beetje spannend.
Wij hebben hier ook wel een mix tussen enerzijds de sfeer te laten groeien (wat wat was weggedeemsterd door niet samen te slapen) en het vlakaf zeggen.
Een paar maand geleden bvb: we zaten samen in de bureau te werken toen ik me rechtstelde en zei: "ik heb een goestingske" (doelend op een koek). Zij sprong mee recht, zei "oeh, ik ook" en dartelde recht naar boven.
Natuurlijk zijn er twee kanten aan. Maar Mac belicht constant maar één kant, de oorzaak ligt ook maar aan één kant dus de oplossing ook. Vandaar dat ik mijn post verwoord zoals ik hem verwoord. En ik heb het absoluut niet over willoze wezens die gedoemd zijn tot een leven van anticonceptie, ik heb het over offers die zij misschien wel maakt voor de relatie, ook al resulteren ze misschien ook voor haar in onvrede en pijn over deze situatie. Ik heb het over het feit dat hij ultimatums stelt en 'gelijk' probeert te halen over dat zij hem psychologisch foltert (om wat bij te winnen?), in plaats van samen te werken aan een oplossing. Dat zodra hij hoort op de "date night" dat er van seks geen sprake zal zijn omdat ze moe is, hij zich terugtrekt, nukkig wordt en zegt "wat denk je zelf dat er scheelt?". Zal zeker helpen bij de volgende date. En dat hij hier alleen reageert op alles wat hem mogelijk in een niet-ideaal daglicht zet, maar en als grote 'conclusie' eruithaalt dat hij maar een datum moet zetten met 'dan seks' (met de implicatie 'or else'), terwijl niemand dat gezegd heeft.
Van in het begin heb ik hier gepost dat ik het een waardevolle discussie vind, en fijn dat hij het aankaart. Dat het een gesprek is dat niet eenvoudig is, niet onderling maar ook niet met andere mensen. Maar dat dat overdreven vijandige echt alle waarde er weer uit sleurt.