Hoe vaak seks per week (met vaste partner)?

Hoe vaak vrijen jullie gemiddeld per week?

  • 1

    Stemmen: 78 18,1%
  • 2

    Stemmen: 93 21,6%
  • 3

    Stemmen: 43 10,0%
  • 4

    Stemmen: 20 4,6%
  • 5

    Stemmen: 7 1,6%
  • 6

    Stemmen: 5 1,2%
  • 7

    Stemmen: 10 2,3%
  • Meer dan 1 keer per dag

    Stemmen: 5 1,2%
  • Minder dan 1 keer per week

    Stemmen: 142 32,9%
  • Nooit

    Stemmen: 28 6,5%

  • Totaal aantal stemmers
    431
Zijn er eigenlijk mannen met een laag libido of komt niemand daar voor uit? :unsure:
Ik ben nu net geen 30 en mid 20 een relatie gehad waar ik toch moeite moest doen om te volgen.
Sindsdien ook 6 jaar single en is nu niet echt dat ik daar de muren van oploop of dat echt onweerstaanbaar mis.
Waarschijnlijk door zoveel single te zijn dat dat wel weg wegzakt of gewoonte wordt, geen idee.
Ik heb een laag libido ja, zeker in vergelijking met mijn vriendin, voor mij moet het allemaal zo vaak niet...
 
Zijn er eigenlijk mannen met een laag libido of komt niemand daar voor uit? :unsure:
Ik heb dat met periodes. Sommige periodes sta ik absurd geil. Maar tijdens andere periodes heb ik weken er géén nood aan.
(Al zeg ik als man nooit neen, dat zit in een man ingebakken denk ik).

Dus welk libido heb ik dan? Mmm ....
 
Ik heb dat met periodes. Sommige periodes sta ik absurd geil. Maar tijdens andere periodes heb ik weken er géén nood aan.
(Al zeg ik als man nooit neen, dat zit in een man ingebakken denk ik).

Dus welk libido heb ik dan? Mmm ....
Daar kan ik mij idd ook in vinden.

Tijdens (de aanloop tot) mijn burn-out was dat (onder andere) te merken aan mijn libido. Ik denk algemeen als je je ergens niet goed door voelt, dit bij mannen evenzeer effect kan hebben op libido.
Weet niet of dit echt op mij gericht moet zijn dan, maar ik ben perfect gelukkig he. Het single zijn maakt mij niet minder gelukkig of depressief.
 
Laten we het erop houden: Seks is complex. En een relatie is nog complexer. Je bent met twee, er moet wederzijds respect zijn. MAAR het moet ook blijven matchen. Als de match plots géén match meer is (dat gebeurt, mensen veranderen in de loop van de jaren), .. en na (bijvoorbeeld) een jaar lang non stop praten en oplossingen pogen te zoeken, vind je die niet ... dan moet je toch nadenken of het niet beter is, uit elkaar te gaan.

Dan mag vrouwlief (of manlief) boos worden en de partner onredelijk en egocentrisch noemen. Dat maakt het dan nooit beter hé! Eerlijk? Het lost helemaal niks op om verwijten naar elkaars hoofd te slingeren, juist in tegendeel dat maakt het dan juist NOG slechter / erger.

Lol mijn comment was een mopje he.

Zijn die smileys onzichtbaar voor jullie ofzo? :rofl:
 
En als de wil ontbreekt bij seks, en je "moet" je daarover zetten enkel om een ander te plezieren, dan hebben ze daar een woordje voor met een heel vieze connotatie. 😡

Dit komt voor mij gewoon ZO fout over!
Blij dat er bij ons toch op een normale manier over kon gepraat worden en er een compromis was zoals bij @TNTim .
Mocht hij gezegd hebben: "dat is gelijk sport, ge moet er u maar over zetten en gewoon doen!" Had hij waarschijnlijk enkel nog soloseks gehad of met een ander dan mij!
Dat vind ik nu toch ook, vandaar dat ik zei: mits wederzijds respect.
Op die manier druk zetten vind ik ook echt niet ok.

uiteindelijk is de oplossing part time kinderen. ff terug energie tanken in de week die je voor jezelf & je partnet hebt, én energie hebben voor je kind de week dat het bij jullie is.

het ambetante is natuurlijk dat je daarvoor uit elkaar moet gaan, OF, en ooit is dit gewoon sociaal aanvaard: Deelkinderen!
Ge zoekt u een koppel waar ge goed mee overeenkomt; ge pakt elk 1 kind, ge voed die afwisselend op.
Goed voor relaties, goed voor het milieu, goed voor de overbevolking.
Een neef was papa geworden. Voordat het kind 1 jaar werd is die bij z'n vriendin weggegaan. Reden: hij had tijd tekort voor zichzelf en miste de manier van leven voor dat kind er was. Dus was voor hem de ideale oplossing: uit elkaar gaan. Zo had hij 1 week z'n kind en de andere week tijd voor mezelf.

Vanaf dat moment is die kerel mijn respect volledig kwijtgeraakt. Ik vind het vooral heel laf.
Kinderen gooien uw leven inderdaad overhoop. En het is absoluut niet simpel. Als je ervoor kiest dan moet je uw verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je doorbijten. En niet direct opgeven. Diezelfde gast is overigens ondertussen zo'n zelfverklaarde fitness/life coach. Die gaat nu mensen gaan vertellen dat sporten terwijl je kinderen hebt, geen excuus mag zijn. Onnozelaar.
 
Dat vind ik nu toch ook, vandaar dat ik zei: mits wederzijds respect.
Op die manier druk zetten vind ik ook echt niet ok.


Een neef was papa geworden. Voordat het kind 1 jaar werd is die bij z'n vriendin weggegaan. Reden: hij had tijd tekort voor zichzelf en miste de manier van leven voor dat kind er was. Dus was voor hem de ideale oplossing: uit elkaar gaan. Zo had hij 1 week z'n kind en de andere week tijd voor mezelf.

Vanaf dat moment is die kerel mijn respect volledig kwijtgeraakt. Ik vind het vooral heel laf.
Kinderen gooien uw leven inderdaad overhoop. En het is absoluut niet simpel. Als je ervoor kiest dan moet je uw verantwoordelijkheid nemen. Dan moet je doorbijten. En niet direct opgeven. Diezelfde gast is overigens ondertussen zo'n zelfverklaarde fitness/life coach. Die gaat nu mensen gaan vertellen dat sporten terwijl je kinderen hebt, geen excuus mag zijn. Onnozelaar.
Als jouw neef die keuze heeft gemaakt was de liefde (en respect) voor zijn vriendin dan toch niet zo groot. Ik zou ook graag meer tijd voor mezelf willen, maar uit elkaar gaan is nu toch geen alternatief dat ik zou overwegen tenzij mijn relatie falende is.
 
Als jouw neef die keuze heeft gemaakt was de liefde (en respect) voor zijn vriendin dan toch niet zo groot. Ik zou ook graag meer tijd voor mezelf willen, maar uit elkaar gaan is nu toch geen alternatief dat ik zou overwegen tenzij mijn relatie falende is.
Een reden te meer om dan absoluut niet aan kinderen te beginnen.
 
Ik lees hier al enkele weken in stilte mee en ik moet zeggen dat deze topic mij gemoedsrust geeft.

Onze kleinen is ondertussen bijna 9 maand en alles begint zowa weer wat "normaler" te zijn.
Alles wat ik hierboven lees, is bij ons ook al de revue gepasseerd. En dan vooral de frustraties van mijn kant uit. Met alle begrip voor mijn partner natuurlijk, maar het gevoel bleeft/blijft zweven.
De tip van stoppen met de pil is een optie die we overwegen om alles weer wat aan te zwengelen. Ze stemt er gelukkig mee in, want ze zou er zich waarschijnlijk ook beter bij voelen mocht ze daar (eventjes) mee kunnen stoppen. Dat wordt dus opnieuw met een mutsje hiep hoi!

Gelukkig kunnen we in dialoog treden daarover. Ik ben al iets spraakzamer op zo'n gebieden als zij maar ik probeer mijn moment af te wachten.
Voor mij zou een gevoel al weken in mijn systeem zitten ronddolen, heb ik al 100x die conversatie in mijn hoofd gevoerd waardoor ik in mijn dialoog nogal direct kan overkomen. In die zijn dat ik al alle pistes ben afgegaan, alle conclusies al heb bekeken en ook de nodige consequenties.
Dan zou ik wat meer feedback verwachten, maar kan me inbeelden dat ze nogal sprakeloos is op dat moment...:sarcastic:
En zeggen dat ik in het begin van onze relatie niet mee kon. Ik zeg haar dat soms dat ik dat mis. Laat ons zeggen dat mij dat meestal
spijt achteraf.:unsure:

Moraal van't verhaal: content dat ik die strijd niet alleen voer in mijn hoofd, maar dat de regelmaat van 1x/week effectief wel oké is.
 
Moraal van't verhaal: content dat ik die strijd niet alleen voer in mijn hoofd, maar dat de regelmaat van 1x/week effectief wel oké is.
Het is cliché, maar dat beslis je uiteindelijk zelf hé. Als jullie beiden tevreden zijn met 1x per 14 dagen is dat ook goed. Net zoals jij je ook niet slecht moet voelen als 1x per week te weinig is voor jou.
 
Het is cliché, maar dat beslis je uiteindelijk zelf hé. Als jullie beiden tevreden zijn met 1x per 14 dagen is dat ook goed. Net zoals jij je ook niet slecht moet voelen als 1x per week te weinig is voor jou.
Is voor iedereen anders, maar "pure goesting" kan je wel even verhelpen door de hand aan jezelf te slaan. Dat is niet hetzelfde, maar de "geslachtsdrift" ebt dan wel weg.
 
Het is cliché, maar dat beslis je uiteindelijk zelf hé. Als jullie beiden tevreden zijn met 1x per 14 dagen is dat ook goed. Net zoals jij je ook niet slecht moet voelen als 1x per week te weinig is voor jou.

Ja absoluut en doe daar nog een schepje verwachtingen-van-de-maatschappij bij en je twijfelt helemaal aan jezelf en de relatie.

Het gaat hem hier niet alleen over de frequentie maar ook wel over de "problematiek" die veel jonge gezinnen ervaren. Het wordt altijd sterk verbloemd en ergens is het wat taboe. Dus het is wel geruststellend om dit allemaal eens te lezen :-)

Ben nog geen 3 jaar samen met mijn vriendin en hebben al een kleintje rondkruipen. Daarvoor was ik enkele jaren alleen waar ik kon doen en laten wat ik wou. Ondertussen, met die kleinen (en corona) hebben we enkele fases van een doorsnee relatie overgeslaan. Geen spijt van, maar je zou op den duur beginnen twijfelen als "de sleur" er zo vroeg inkomt. Maar het is dus perfect normaal en al zeker met ne kleinen :-)
 
Zijn er eigenlijk mannen met een laag libido of komt niemand daar voor uit? :unsure:
Ik ben nu net geen 30 en mid 20 een relatie gehad waar ik toch moeite moest doen om te volgen.
Sindsdien ook 6 jaar single en is nu niet echt dat ik daar de muren van oploop of dat echt onweerstaanbaar mis.
Waarschijnlijk door zoveel single te zijn dat dat wel weg wegzakt of gewoonte wordt, geen idee.

Laag is een overstatement, maar ik denk niet dat ik het grootste libido heb. Toch nu niet meer, richting mid 30 aan het gaan. Denk dat het vooral te maken heeft met de leeftijd, en ook met het jaren lang zwaar drugsmisbruik.
Ik ben daar ook niet rouwig om. De Polle van 15 jaar geleden gebruikte alles in zijn arsenaal om in iemand zijn broek te geraken. En ondanks hoge succes-rate is dat eigenlijk niet echt een chill leven.

Ik ben blij zo dat ik een beetje minder scherp sta als vroeger. Ik heb even aan het begin corona met iemand in een "relatie" ofzoiets gezeten, alé, gewoon beiden zware huidhonger. En ik kon ook echt niet volgen. :' )
Het komt ook een beetje in vlagen. Een paar maand geleden was ik zo iets deontologisch not done aan het doen, wat mij dan wel weer in porno-polle heeft doen veranderen voor een paar weken.

Over het algemeen heb ik het tegenwoordig liever wat minder geil, dat brengt op de 1 of andere manier een zekere rust met zich mee in mijn hoofd.

Plus ook, hoe meer ik seks heb, hoe hoger mijn libido komt te staan eigenlijk.
 
Ik vind dat ook raar tenzij zijn vrouw in haar relaas al heeft duidelijk gemaakt dat ze gewoon op geen enkel niveau meer zin of interesse heeft in seks.
Dat laat alleszins wel zien dat ze zich bewust is van het probleem (al werd het niet duidelijk uitgesproken) en dat het voor haar ook aan zichzelf ligt.
Langs den andere kant is dat toch een indicatie dat ze er zelf geen verbetering in mogelijk ziet of een onwillendheid om er aan te werken :thinking:

@Chelark007 probeer de focus nu nog even terug weg te halen van de seks en doe dingen samen die jullie intimiteit weer opbouwt: gaan eten, dagje privé wellness (zonder die verwachting!), Uitstapje met een hotelletje) en betrek daarnaast professionele hulp, gezien ze daar nu toch voor open lijkt te staan.
Wel ja, ze liet het maar gebeuren in de hoop dat het ging veranderen ( een dikke 2j ) zonder boe of ba. Akkoord ik heb ook niet hard genoeg aan de alarmbel getrokken / niet duidelijk genoeg. Ik ben meer een binnen vreter en ontplof dan eens.

Die intimiteit is er nog wel, meneer zit rond 20u in zijn bed en gaan pas slapen tegen 23u, zitten we in de zetel. Knuffelen we en kussen zijn er ook nog bij. Nachtje weggaan ziet ze niet zitten ivm meneer... Ja maja babysit blablabla. Eens gaan eten 1x op 3maand? Cinema doen we wel elke maand, maar bon, das ook naast elkaar zitten en naar een scherm kijken.

Sinds de bevalling ziet ze haar lijf ook niet meer graag ondanks wat ik ook maar zeg. Laatste zes maand heeft ze zich wat meer laten gaan, bon laat ons zeggen dat er wat bij gekomen is. Ik loop en fiets, verzorg mij nog. Ze weet dat ze zich wat moet herpakken maar heeft de moed niet.... Voel mij dan ook wel wat fysiek minder aangetrokken to be honest.

Trouwens bedankt voor de reacties en het ventileren. Ben nu ook wel eens links en rechts bij vrienden aan het horen van hoe of wat. Maar niet iedereen vertelt evenveel natuurlijk.
 
Trouwens bedankt voor de reacties en het ventileren. Ben nu ook wel eens links en rechts bij vrienden aan het horen van hoe of wat. Maar niet iedereen vertelt evenveel natuurlijk.

Daar kan je vanop aan. Denk dat er veel gezinnen zijn zonder of met minieme intimitieit - soms zelfs gewoon bij elkaar blijven om niet alleen te zijn of voor de kinderen. Naast elkaar leven ?

Ik hoop dat je eruit komt .
 
Daar kan je vanop aan. Denk dat er veel gezinnen zijn zonder of met minieme intimitieit - soms zelfs gewoon bij elkaar blijven om niet alleen te zijn of voor de kinderen. Naast elkaar leven ?

Ik hoop dat je eruit komt .
Dat blijft toch niet marcheren? Allez, kzou het niet kunnen. Akkoord dat er routine en sleur komt bij kijken, maar zoiets....
Is hier een masturbatie topic ook, maar als je zin hebt in uw madam helpt de zelfhulp niet.
Pas op, zonder de kleine zou ik makkelijker foert kunnen zeggen, niet dat ze er mij mee chanteert, maar het scheelt niet veel.
 
Daar kan je vanop aan. Denk dat er veel gezinnen zijn zonder of met minieme intimitieit
Dat is natuurlijk ook een onderwerp dat niet zo lekker bekt bij een glas wijn natuurlijk. Of na 2 glazen net wel. Ik heb het gevoel dat net dat soort discussie toch liever binnenskamers wordt gehouden.
 
Pas op, zonder de kleine zou ik makkelijker foert kunnen zeggen, niet dat ze er mij mee chanteert, maar het scheelt niet veel.
Hoe bedoelt ge? Zegt ze dat ge bij Haar moet blijven of ge gaat de kleine niet meer zien of zegt ze dat het voor jullie kind toch erg zou zijn als jullie uit elkaar zouden gaan of zegt ze niets en leidt ge dat ergens anders uit af.

Ik kan mij moeilijk inbeelden wat onder 'net niet chanteren' valt.

(Maar dat ge al klaar zou staan om fleet te zeggen zonder kind klinkt niet zo positief :unsure: )

Die intimiteit is er nog wel, meneer zit rond 20u in zijn bed en gaan pas slapen tegen 23u, zitten we in de zetel. Knuffelen we en kussen zijn er ook nog bij. Nachtje weggaan ziet ze niet zitten ivm meneer... Ja maja babysit blablabla. Eens gaan eten 1x op 3maand? Cinema doen we wel elke maand, maar bon, das ook naast elkaar zitten en naar een scherm kijken.

Sinds de bevalling ziet ze haar lijf ook niet meer graag ondanks wat ik ook maar zeg. Laatste zes maand heeft ze zich wat meer laten gaan, bon laat ons zeggen dat er wat bij gekomen is. Ik loop en fiets, verzorg mij nog. Ze weet dat ze zich wat moet herpakken maar heeft de moed niet.... Voel mij dan ook wel wat fysiek minder aangetrokken to be honest.
Hebt ge haar al gevraagd wat zij vindt van het intimiteitsniveau tussen jullie? Of wat zij mist om weer even meer vrouw/partner/gewild te voelen?

IVM nachtje weg: dat is eenvoudiger als ge familie hebt dan gewoon een babysit zoeken denk ik, maar dat is in jullie geval misschien geen optie.

Weet ze dat je je nu minder aangetrokken voelt? Ik vermoed van wel gezien uw verwoording ("ze weet dat ze zich moet herpakken").

Ik heb de indruk dat uw vrouw vooral haarzelf wat kwijt is. Dus misschien moet ge om te beginnen haar eens op een weekendje alleen sturen :thinking:
 
Hoe bedoelt ge? Zegt ze dat ge bij Haar moet blijven of ge gaat de kleine niet meer zien of zegt ze dat het voor jullie kind toch erg zou zijn als jullie uit elkaar zouden gaan of zegt ze niets en leidt ge dat ergens anders uit af.

Ik kan mij moeilijk inbeelden wat onder 'net niet chanteren' valt.


Hebt ge haar al gevraagd wat zij vindt van het intimiteitsniveau tussen jullie? Of wat zij mist omgaat weer even meer vrouw/partner/gewild te voelen?

IVM nachtje weg: dat is eenvoudiger als ge familie hebt dan gewoon een babysit zoeken denk ik, maar dat is in jullie geval misschien geen optie.

Weet ze dat je je nu minder aangetrokken voelt? Ik vermoed van wel gezien uw verwoording ("ze weet dat ze zich moet herpakken").

Ik heb de indruk dat uw vrouw vooral haarzelf wat kwijt is. Dus misschien moet ge om te beginnen haar eens op een weekendje alleen sturen :thinking:
Dat het voor het kind erg zou zijn als we uit elkaar zijn.
Ze knuffelt en kust graag en ze weet dat er voor de rest niets is en dat het niet 'normaal' is. Maar ze wilt perse alles doen in het huishouden, al wat ik wil doen wordt afgeschoten.
Welja er is familie maar dat ziet ze niet zitten voor een nacht, enkel tijdens de dag.
Haar een weekend alleen? Nooit zonder de kleine. Wil/kan ze niet.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan