Van mijn kat kan ik een heel jaar eten of de hongersnood in Afrika oplossenIk heb ook altijd kippen gehad, lang schapen gehad, vroeger ook een konijn gehad, ... die fret ik toch ook op.
Dat je je eigen huisdier niet zou opeten, da's iets anders.
.Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Van mijn kat kan ik een heel jaar eten of de hongersnood in Afrika oplossenIk heb ook altijd kippen gehad, lang schapen gehad, vroeger ook een konijn gehad, ... die fret ik toch ook op.
Dat je je eigen huisdier niet zou opeten, da's iets anders.
.No problem! Gevaren van via het geschreven woord te communiceren is dat de nuance al eens weg valtOei, nee, ik sprak alleen voor mezelf hoor. Was geen waardeoordeel naar jou. Niet mijn bedoeling om over te komen zoals jij zegt!
.Dat geeft dan natuurlijk wel direct een heel andere twist aan de gebruikelijke "onze poes is al 2 dagen niet thuis gekomen"-berichtjes op de lokale "ge zijt van Hanoi als ge..."-facebook-groep.Vooral de oudere generaties, als je er specifiek naar zoekt zal je het wel vinden. Zelf nog nooit tegengekomen in mijn 5 jaar hier en de jongere generaties zijn er ook heel hard tegen.
Er is helaas nog een markt voor blijkbaar want ik zie wekelijks wel op social media van mensen waar de hond of kat is ontvoerd en verkocht werd aan een slachter...
Het is dan ook op de Hanoi expat facebook groepen dat je zulke berichten geregeld ziet terugkomen... Seinen als er "pet-nappers" gezien zijn, in welke buurt etc.Dat geeft dan natuurlijk wel direct een heel andere twist aan de gebruikelijke "onze poes is al 2 dagen niet thuis gekomen"-berichtjes op de lokale "ge zijt van Hanoi als ge..."-facebook-groep.
Muskusrat is eigenlijk geen echte rat maar een ander soort knaagdier. Dat was/is een invasieve exoot die de dijken beschadigde dus die als delicatesse promoten had wel nut.Hond wordt wel gegeten in Vietnam en China. In Hanoi heb ik al Fifi con carne gegeten. Maar zijn katten een delicatesse? Die worden gegeten in een oorlog, net zoals ratten. Nu ja, ergens in het Gentse was muskusrat toch ook een delicatesse?
Aap is gevaarlijk om te eten omwille van mogelijke ziektes.

.Hond wordt ook in Indonesië gegeten, een kat zou de smaak van konijn benaderen - vroeger zijn er zelfs in België hier en daar katten als konijn verkocht - na een tijdje had men dat door en moest de kop en de oren van het konijn nog aanwezig zijn.Hond wordt wel gegeten in Vietnam en China. In Hanoi heb ik al Fifi con carne gegeten. Maar zijn katten een delicatesse?
Gekookte patatten zijn nogal saai, al kan een hardkokende aardappel in stevig gezouten water nog wel smaken. Bloempatatten droog opeten vind ik ook maar niks, maar mijn bomma kon daar bij wijze van spreken kilo's van eten. Ik probeer meestal wel aardappelen te bakken in de pan of hasselbackaardappelen te maken of puree of fondantaardappelen. Gratin Dauphinois ook een keer gemaakt, dat is ook erg lekker.Ik ben een alleseter en eet ook bijzonder graag. Er zijn natuurlijk enkele dingen die op mijn blacklist staan: savooien, schorseneren, courgettes, aubergines en waarschijnlijk nog wat brol. Maar ik eet alles op als het moet en uit beleefdheid, geen probleem mee. Ik heb hier al veel zaken zien passeren waar ik juist enorm zot van ben: champignons, witloof, konijn, etc
Mijn kinderen zijn dezelfde weg aan het opgaan, best trots op.
Ach ja, ik eet ook graag pizza hawai, dat boeit mij nu eens geen hol "hoe het hoort" of wat "not done" is. Eet gewoon wat en hoe je graag eet, denk ik dan. En zoals iemand anders reeds zei, gesneden spaghetti eet net heel gemakkelijk hoor.Spaghetti snijden is buiten een oorlogsverklaring aan Italië volgens mij ook minder handig, je rolt dat toch gewoon met je vork?
Onze dochter van 2 heeft ons onlangs de schrik van ons leven bezorgd door bijna te stikken in een spaghettisliert. Normaal snijden we die, maar er was er eentje nog langer dan de rest. Ineens rood gezicht, geen geluid meer uit dat kind. Dan direct op de schoot genomen en enkele klappen op de rug tegen dat het er uit vloog.Whut!?Nog nooit gehoord. En hoe achterlijk moet je zijn om dat te geloven?
Je kan je spaghetti trouwens ook gewoon snijden hé (doe ik altijd, uit gemak).![]()
Ook nog gehoord van mijn grootvader zaliger. Was beroepsmatig vaak op baan en had ergens, wat hij dacht, konijn gegeten. Nadien toonden ze hem de restanten van het beest en bleek het een kat.een kat zou de smaak van konijn benaderen - vroeger zijn er zelfs in België hier en daar katten als konijn verkocht - na een tijdje had men dat door en moest de kop en de oren van het konijn nog aanwezig zijn.
Ja, aan kleine kindjes had ik nu niet meteen gedacht, dat verklaart inderdaad wel waar zoiets vandaan komt. Ik blijf het gek vinden, want één sliert is toch veel te dun om je keel te verstoppen? Dan denk ik eerder aan druiven ofzo.Onze dochter van 2 heeft ons onlangs de schrik van ons leven bezorgd door bijna te stikken in een spaghettisliert. Normaal snijden we die, maar er was er eentje nog langer dan de rest. Ineens rood gezicht, geen geluid meer uit dat kind. Dan direct op de schoot genomen en enkele klappen op de rug tegen dat het er uit vloog.
Voor oudere kinderen zal dat wel geen probleem zijn, maar met jonge kinderen zijn er echt wel behoorlijk wat zaken waar je op moet letten qua verstikkingsgevaar. Grotere stukjes bladgroente, noten, etc... Niet moeilijk dat op die manier de mythe verspreidt dat er stikgevaar bestaat bij spaghetti.
Goh, iedereen zit er wel op een bepaald vlak mee in natuurlijk. Bij de ene is het verkeerd om je vork in je rechter hand te nemen of je elleboog op tafel te laten steunen, bij een andere is met je handen eten ok. Maar voor spaghetti denk ik gewoon dat ik vlotter eet zonder dat eerst te snijden hoor.Ach ja, ik eet ook graag pizza hawai, dat boeit mij nu eens geen hol "hoe het hoort" of wat "not done" is. Eet gewoon wat en hoe je graag eet, denk ik dan. En zoals iemand anders reeds zei, gesneden spaghetti eet net heel gemakkelijk hoor.
Ik vind het vaak komisch overdreven, en ik denk dat men het vaak daarom doet.Italianen zijn puristen en foodies springen graag mee op die bandwagon. Nu, ik probeer mijn carbonara ook het liefst "volgens het boekje" te maken met guanciale en pecorino romano en ik vind de kracht van de Italiaanse keuken net de eenvoud ervan: met enkele kwalitatieve, verse producten een fantastisch lekker gerecht klaarmaken. En ik vind het grappig dat sommige culinaire influencers moord en brand schreeuwen bij reacties op ingestuurde filmpjes. Maar als iemand zijn carbonara nu liever lust met room en erwtjes, dan moet die dat weten.

Texmex en Calimex kan nochtans best lekker zijn en er zijn fusionkeukens die terecht hooggewaardeerd worden zoals de Peruviaanse keuken. Die reactiefilmpjes zijn op hun best wanneer mensen worden opgetrommeld die écht niet kunnen koken. Zoals pasta koken in een koekenpan, bijvoorbeeld.Ik vind het vaak komisch overdreven, en ik denk dat men het vaak daarom doet.
Anderzijds kan ik er nu wel inkomen dat bepaalde combinaties populair in andere landen gewoon "not done" zijn voor hen. Laat ons eerlijk zijn, je moet meestal niet lang zoeken voor er een of andere Amerikaanse "kok" afkomt met een complete verkrachting van eender wel recept. Ik heb in de VS ook dingen gegeten die volgens mij enkel werken als je een Amerikaans smakenpalet hebt en bent opgegroeid op mac&cheese uit een doos en bacon op alles.
Mijn vrouw is kok en Mexicaans, en bepaalde (Amerikaanse) ideeën rond "Mexican food" liggen daar ook nogal gevoelig bij![]()
Ja, ik heb het niet over geslaagde fusiegerechten hoor (Korean taco's zouden bv. best lekker zijn).Texmex en Calimex kan nochtans best lekker zijn en er zijn fusionkeukens die terecht hooggewaardeerd worden zoals de Peruviaanse keuken. Die reactiefilmpjes zijn op hun best wanneer mensen worden opgetrommeld die écht niet kunnen koken. Zoals pasta koken in een koekenpan, bijvoorbeeld.