Avondland
Well-known member
Vakantie is de periode waarin ook niet zo fervente lezers zich aan een boek wagen. Er is eindelijk tijd voor. Sommige mensen nemen zelfs een hele stapel mee. Die 'kappen zich af' aan het zwembad en laten de rest van het gezin maar wat aanmodderen terwijl ze de pagina's verorberen en schranzen. Heel vaak om dan een heel jaar lang geen enkel boek aan te raken (al spenderen ze dagelijks wel meerdere uren voor TV).
De mensen die hier frequenteren lezen wel wat vaker een boek, maar wat voor boeken kiezen jullie voor op vakantie? Zuivere ontspanning in de vorm van een romantische stationsroman? Eindelijk die zware obscure klepper van 1000 pagina's? Je favoriete fantasyreeks om helemaal te doorploegen?
Ik kies meestal iets dat past in de genius loci van de plaats waar ik heen ga. Op reis naar Iran nam ik de verhalen uit de Sjahnameh mee over Rustam, de Perzische Hercules. Toen ik naar Japan ging kon ik extra genieten van Mishima's Het Gouden Paviljoen terwijl in mijn oortjes de Mishima-OST van Philip Glass continu afspeelde, wat bijdroeg aan de continue grijns die ik had toen ik daar rondliep. In New York vond ik in Atlas Shrugged van Ayn Rand een perfecte match. Dit jaar op Italiëreis zal het wellicht de Cicerotrilogie van Robert Harris zijn.
Net als de gepaste muziek kan gepaste literatuur een enorme meerwaarde zijn aan een reiservaring, vind ik.
Hoe staan jullie daar tegenover? Maakt het jullie geen hol uit of het boek past bij de reis of kijken jullie daar toch ook naar?
De mensen die hier frequenteren lezen wel wat vaker een boek, maar wat voor boeken kiezen jullie voor op vakantie? Zuivere ontspanning in de vorm van een romantische stationsroman? Eindelijk die zware obscure klepper van 1000 pagina's? Je favoriete fantasyreeks om helemaal te doorploegen?
Ik kies meestal iets dat past in de genius loci van de plaats waar ik heen ga. Op reis naar Iran nam ik de verhalen uit de Sjahnameh mee over Rustam, de Perzische Hercules. Toen ik naar Japan ging kon ik extra genieten van Mishima's Het Gouden Paviljoen terwijl in mijn oortjes de Mishima-OST van Philip Glass continu afspeelde, wat bijdroeg aan de continue grijns die ik had toen ik daar rondliep. In New York vond ik in Atlas Shrugged van Ayn Rand een perfecte match. Dit jaar op Italiëreis zal het wellicht de Cicerotrilogie van Robert Harris zijn.
Net als de gepaste muziek kan gepaste literatuur een enorme meerwaarde zijn aan een reiservaring, vind ik.
Hoe staan jullie daar tegenover? Maakt het jullie geen hol uit of het boek past bij de reis of kijken jullie daar toch ook naar?

