Ik ben alles in mijn leven echt zo beu aan het raken. Ik heb geen idee wat ik nu nog eigenlijk doe behalve werken en slapen. Ik ben het beu om continu neerslachtig te zijn, slecht gezind te zijn op alles en iedereen en om continu kwaad te zijn.
Het begint ook meer en meer duidelijk te maken dat ik eigenlijk niet echt vrienden heb. Hoogstens mensen die mijn aanwezigheid tolereren, maar er is niemand die mij eens zal sturen als in "Hey Carrion, gaat ge mee naar x of y". Of jawel, dat gebeurt wel eens, maar uiteindelijk blijkt daar dan gewoon meer achter te zitten:
- Tijd geleden kameraad die ik al +20 jaar ken die mij stuurde of ik mee iets ging drinken en voetbal kijken, allemaal goed en wel. Uiteindelijk komt hij 45 minuten ofzo nadat we hebben afgesproken aan. Om dan na 10 minuten te vragen of ik product A goedkoper kan krijgen via het werk.
- Of iemand die onlangs stuurde of ik naar een festival ging. Ik zei dat ik dat ik dat niet had zien voorbijkomen, in de veronderstelling dat er een bericht ging volgen genre "ah, gade anders nie mee". Maar nee, uiteindelijk bleek het gewoon dat die persoon vervoer zocht omdat die z'n rijbewijs kwijt was.
Dus het lijkt er wel op dat ik enkel nog berichten krijg indien mensen iets nodig hebben van mij. En het ligt ook wel deels aan mij, ik zal dan niet snel zelf meer sturen om iets te doen. Maar als bijna elke keer iemand stuurt het erop neerkomt dat ze iets nodig hebben werpt dat wel een serieuze drempel op.
Ik kan amper nog sporten door continu last van mijn rug, ben het afgelopen jaar 20+ kg bijgekomen. Elke keer ik mezelf wat kan motiveren en in een patroon raak begint die pijn aan m'n rug weer op te steken. Sommige hier weten misschien nog vanop 9lives dat ik vroeger echt enorm sportief was. Dagelijks lopen en fitness, ik was elke dag wel 1,5+ uur per dag aan het sporten. Tegenwoordig krijg ik me er nog amper voor opgeladen.
Al de rest wat ik vroeger nog eens graag deed doe ik allemaal niet meer. Gamen, series kijken, films kijken, etc. Ik krijg mezelf totaal niet meer toe bewogen om dat te doen. En ik ben dat allemaal zo beu, ik heb al zo weinig in het leven en dan die paar dingen waar ik vroeger nog wat geluk uit puurde zijn nu ook volledig weggevallen.
En ik ben continu kwaad op alles en iedereen die ik zie die blijkbaar wel gewoon plezier hebben in het leven. En gelukkig zijn, en tof samen zijn en al dat soort dingen. En dat is niet kwaad worden in de zin van "Ik gun het hun niet", maar kwaad worden in de zin van "waarom is mij dat niet gegund?". Waar ben ik ooit zo hard uit de bocht gegaan dat het universum heeft besloten "Gij gaat niet meer gelukkig zijn zalle". En dat werkt meer en meer op mijn gemoed. Ik wil ook verder met mijn leven, ik wil ook gewoon gelukkig zijn zoals iedereen. En ik weet dat iedereen wel zijn problemen heeft, maar andere hebben op z'n minst nog plezier in het leven. Dat is iets dat ik al jaren niet meer heb.
Ik heb van midden volgende week 2,5 weken verlof en ik heb eerlijk gezegd geen idee wat te doen. Ik ben van misserie gisteren van 15:00 - 23:00 naar het werk geweest om toch maar iets van nut te voelen. En om de illusie op te wekken richting mijn ouders dat ik niet zo triestig alleen ben en iets heb dat op een sociaal leven lijkt. Al is dat uiteindelijk ook maar gewoon een leugen.
En ik ben dat zo ontzettend beu, echt zo enorm ontzettend beu.
