Als het een troost mag zijn: (Ik wou oorspronkelijk enkel mijn 2 "-" typen, maar mijn post is wat uitgebreider geworden)
Ik zit al een tijd terug in een zware burn-out (en 90% zeker depressie)
Het is momenteel al "zwaar" voor mij om zelfs van m'n bureaustoel recht te staan om in de frigo een blik frisdrank te halen.
Ik moet me dagelijks sleuren om de dag door te komen en om de dingen te doen die ik moet doen (werken, kinderen naar school voeren/halen, koken, huishoudelijke taken, ...), en mijn alcoholgebruik is weer vrij zeer hoog (quasi dagelijks een grote rum-cola als aperitief, en s'avonds 2 Trappisten).
Ik zit ook met een stuk verbouwing dat ASAP af moet zijn (ultieme deadline 1/09), maar liever gisteren dan vandaag.
Onze jongste zoon (12j) slaapt nog bij ons op de kamer waardoor de intimiteit tussen mijn vrouw en mij al bijna een jaar quasi nihil is. en dat weegt enorm op mijn mentale toestand. Momenteel zo zwaar dat ik volledig geblokkeerd ben en niet kan verderwerken aan de nieuwe slaapkamer voor onze zoon. De OSB-vloer ligt er voor 98% in, dan nog bestaande muren afwerken met osb+gyproc, plafond in gyproc, nieuwe tussenwand plaatsen, elektriciteit, plamuren, verven, ... Op zich niets onoverkomelijk, maar ik doe alles alleen en kan er enkel in het weekend aan verderwerken. Maar ik heb die dagen weekend echt nodig om, vooral mentaal, uit te rusten en te bekomen van de werkweek.
Op het werk doen we al 5 maand met 2 man het werk van 3 omdat iemand langdurig is uitgevallen.
Een uur voor ik dat nieuws te horen kreeg had ik beslist om 3 weken verlof te vragen om eens door te kunnen werken aan die kamer, maar dat was plots onmogelijk.
De eerste week van de paasvakantie stond ik er volledig alleen voor.
En het is de afgelopen maand extreem druk door
die grote werf in het station van Hasselt
Daar bovenop komt sinds kort nog het volgende:
- Afvoer naar straat/riolering zit vol verzakkingen. Ik ga een goeie 20m oprit moeten uitbreken om die leidingen te vervangen.
- Binnen een kleine 2 weken moet ik geopereerd worden aan mijn oog (cataract) waardoor ik minstens 3 weken niets mag heffen en geen zware fysieke inspanningen mag doen. Ik heb vorig jaar diezelfde operatie aan mijn ander oog al gehad, en weet dus wat ik moet verwachten waardoor ik er s'nachts geregeld van wakker lig.
Lokale verdoving en je voelt en ziet quasi alles. (Allez, het zien valt weg de moment dat ze de huidige lens eruit halen)
Ivm die oogoperatie vervloek ik wel mijn vorige oogarts.
Sinds die vorige operatie zie ik heel slecht uit het geopereerde oog. Ver is quasi perfect, maar dichtbij sta ik op 3,25. Die oogarts liet uitschijnen dat dat de enige optie was. Maar op de eerste controle na de operatie zei hij doodleuk dat hij dat kon bijwerken met een laseroperatie (2000€ uit eigen zak).
Aangezien m'n rechteroog nog ok was had ik hier niet zoveel last van, want met beide ogen samen kon ik alles nog deftig lezen.
Maar sinds 2 weken is de cataract op m'n rechteroog plots een pak erger geworden waardoor ik nu dichtbij quasi blind ben.
Ik kan niets op m'n gsm lezen, niets op m'n PC-schermen, nochtans 27".
Ik gebruik nu een goedkope leesbril (3.00, het hoogste dat je in de Kruidvat kan vinden), en dat is verschrikkelijk. Na een werkdag steeds barstende hoofdpijn en als ik hem afzet om bvb TV te kijken moeten mijn ogen zich terug aanpassen waardoor ik het eerste half uur/uur de ondertitels niet kan lezen. (En we hebben een 65" TV).
Mijn vader is een paar maand ook aan cataract geopereerd, en die kreeg de keuze tussen 2 types kunstlenzen. 1 die volledig wordt terugbetaald, gelijkaardig aan diegene die ik heb. Maar voor 1000€ uit eigen zak is er ook de optie voor een "premium" lens waarbij je zowel ver als dicht goed kan zien. Beiden niet perfect, maar goed genoeg om zonder bril alles te kunnen doen. Enkel bvb de bijsluiter van medicatie lezen lukt niet zonder leesbril.
Had ik die optie toen gehad, ik had geen seconde getwijfeld natuurlijk.
Nu gaat de nieuwe oogarts normaal gezien zo een lens in m'n rechteroog steken waardoor ik terug deftig genoeg zal kunnen zien. Maar door de slechtere waarden in m'n linkeroog raadt ze toch aan om voor het werk een leesbril te blijven gebruiken (met maar 1 glas in).
Ik heb echt zin om na de operatie te vragen of ze mijn linkeroog niet opnieuw kan doen.
Want ik heb echt geen zin om continu een bril te moeten dragen, en voor de rest van mijn leven met 2 verschillende ogen qua sterkte rond te lopen zie ik ook niet echt zitten.
