Kunstenaarsstatuut: ook beperking in tijd?

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Brt
  • Startdatum Startdatum

Kunstenaarsstatuut afschaffen?

  • Ja

  • Nee

De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
Brt

Brt

Banned

Moet het kunstenaarsstatuut beperkt worden tot twee jaar zoals de werkloosheid?​

Dat statuut voorziet dat een kunstenaar tussen opdrachten door een volledige niet-degressieve werkloosheidsuitkering krijgt, en niet verplicht is om in te gaan op een jobaanbieding. Die regeling kwam er omdat artiesten heel vaak met tijdelijke opdrachten werken.

Afschaffen of niet? Kan een kunstenaar geen interimwerk doen om aan een deftig inkomen te komen wanneer hij geen opdrachten heeft?
Als iedereen een job wil naar zijn goesting (en bijvoorbeeld kunstenaar wil worden) en de overheid moet dit financieren dan ligt morgen de economie plat.

Is het nog rechtvaardig om kunstenaars met uitkeringen te subsidieren?
 
Ja, vind ik een no brainer. Kunst maken is een economische activiteit dus als je er niet van kan leven moet het maar iets zijn voor na de uren. Whispering sons is een band waar de "hoofdbandleden" leven van het kunstenaarsstatuut. Waarom eigenlijk?
 
Ik moet altijd denken aan Willem Elsschot. Eén van de grootste schrijvers van Vlaanderen die heel zijn leven lang een gewone job heeft gedaan in de reclame. Als hij het kon, waarom moeten schrijvers vandaag het dan wel voltijds doen / ervoor gesubsidieerd worden?

En het is niet dat hij het per se leuk vond om te werken in de reclame he. Hieronder is een gedicht over zijn baas.
BRIEF
Lamme smeerlap, met je baard,
dor van geest maar dicht behaard,
die ons daar stond aan te staren
of wij huursoldaten waren.

'k Weet nog alles, luizig dier,
ook al zit je ver van hier,
teruggetrokken en stokoud
in een blokhuis vol met goud.

Dat je er Stein hebt uitgetrapt
nadat hij je had verklapt
hoe je schatten kon verdienen
met den bouw van zijn machinen.

Hoe je Berends in de stront
hebt gewreven, als een hond,
toen hij 't boekjaar niet kon sluiten
door die fout van zeven duiten.

Hoe die halfwas, smal en bleek,
van zijn gulden in de week
vijftig centen af zag romen,
want hij was te laat gekomen.

'k Weet het nog, zoals je ziet,
maar ik snap vandaag nog niet
hoe die negen duizend koppen
dat zo lijdzaam bleven kroppen.

Had een flinke delegatie,
na 't verwerpen van je gratie
je maar even beet gepakt,
even op den vloer gesmakt,

je dien baard eens afgeschoren,
met of zonder je twee oren,
je die broek eens afgedaan
om je voor je kont te slaan.

Maar al is het niet gebeurd,
uitgesteld is niet verbeurd.
Wij staan klaar om ons te wreken
zonder je den nek te breken.

Want komt ooit de rode tijd
door je slaven lang verbeid,
vóór nog dat je met je botten
bent gedolven, om te rotten,

dan word jij benoemd per se
om de piesbak en de plee
schoon te maken als het hoort
in de Beurs of Delftse Poort.

Antwerpen 1934
Klik om te vergroten...

Anekdotisch is de ene schrijver die ik ken die een kunstenaarsstatuut heeft ook een enorm arrogante mens die stemt op de PVDA en zichzelf ziet als een verlichte figuur die in heel zijn carrière één onleesbaar boek heeft geschreven (maar ondertussen verderwerkt aan zijn "oeuvre"). Waardoor hij volgens hemzelf recht heeft op een permanente uitkering (zijn "loon") want de maatschappij begrijpt hem (nog) niet.
 
Neen, het moet fors uitgebreid worden, een erkenning van kunst en kunstenaars in al hun vormen - het is geen economische activiteit maar een roeping, een gave, een talent - dat anderen de genialiteit van mijn creaties niet inzien en daar geen eurocent willen voor betalen mag niet als gevolg hebben dat ik geen of een minderwaardig inkomen zou hebben ten aanzien van de gemiddelde werkmens die niet beschikt over mijn creatieve talenten. Ik pleit dan ook voor een soort van ambtenarenstatuut voor alle kunstenaars.
 
Pieterjan94 zei:
Ja, vind ik een no brainer. Kunst maken is een economische activiteit dus als je er niet van kan leven moet het maar iets zijn voor na de uren. Whispering sons is een band waar de "hoofdbandleden" leven van het kunstenaarsstatuut. Waarom eigenlijk?
Klik om te vergroten...
ik zou het vergelijken met een topsport statuut, stel dat je enkel betaald wordt voor een wedstrijd, ga je dan nog voldoende kunnen trainen/rusten om uw niveau op pijl te houden? Idem voor kunst.

als je enkel betaald wordt voor optredens of per acteer opdracht ga je een periode zonder werk zitten. Echter wilt dat niet zeggen dat kunstenaars dan niet bezig zijn met hun job. Echter worden ze niet betaald om als muziekkant te repeteren of zanglessen te nemen enz...

Wanneer ze dan in een niet betaalde periode verplicht worden om interim werk te doen, gaat dit ten koste van hun kunsten, waardoor ze in hun hoofdberoep als artiest minder gaan verdienen.
 
pardal zei:
ik zou het vergelijken met een topsport statuut, stel dat je enkel betaald wordt voor een wedstrijd, ga je dan nog voldoende kunnen trainen/rusten om uw niveau op pijl te houden? Idem voor kunst.

als je enkel betaald wordt voor optredens of per acteer opdracht ga je een periode zonder werk zitten. Echter wilt dat niet zeggen dat kunstenaars dan niet bezig zijn met hun job. Echter worden ze niet betaald om als muziekkant te repeteren of zanglessen te nemen enz...

Wanneer ze dan in een niet betaalde periode verplicht worden om interim werk te doen, gaat dit ten koste van hun kunsten, waardoor ze in hun hoofdberoep als artiest minder gaan verdienen.
Klik om te vergroten...
Een topsportstatuut is meestal voor studenten die sport combineren met studeren. Voor volwassen is dit beperkt tot een handvol sporten en ook beperkt in tijd (5jaar). En je moet wel een serieus niveau behalen dit itt een kunstenaar.
 
Is dat het probleem niet gewoon met kunst: er valt weinig te kwantificeren aan creativiteit of de output ervan. Hoe evalueer je de tijd die nodig is om een boek te schrijven, en hoe beoordeel je of dat een "goed" boek is? Idem schilderkunst, beeldhouwen, ... Lijkt me dat een systeem zoals nu, met zo'n statuut, daarom ook moeilijk te verdedigen is. Het lijkt me nu ook wel zo'n donkerblauw symbooldossier.
 
Ik heb dat altijd vreemd gevonden. Mensen die een bepaalde 'job' willen doen, niet rondkomen ermee en verwachten dat de overheid bijspringt.
Ik zou graag met de ijscar rijden in de winter. Ik draai heel mooie bollen en dat vraagt oefening.
 
Sylverscythe zei:
Is dat het probleem niet gewoon met kunst: er valt weinig te kwantificeren aan creativiteit of de output ervan. Hoe evalueer je de tijd die nodig is om een boek te schrijven, en hoe beoordeel je of dat een "goed" boek is? Idem schilderkunst, beeldhouwen, ... Lijkt me dat een systeem zoals nu, met zo'n statuut, daarom ook moeilijk te verdedigen is. Het lijkt me nu ook wel zo'n donkerblauw symbooldossier.
Klik om te vergroten...
net daarom vind ik een specifiek kunstenaarsstatuut moeilijk verdedigbaar en gewoon unfair.

Het statuut impliceert dat bepaalde vormen van kunst meer “kunst” zijn dan andere, of meer bestaansrecht hebben binnen een sociaal vangnet. Camille zal niet rap beroep mogen doen op zo een statuut in de hoofden van de mensen. Dat creert twee problemen:

(1)Je maakt onderscheid binnen de kunsten zelf. Een indie theatermaker of beeldend kunstenaar die gezien wordt als “alternatief” of “subsidiewaardig” krijgt makkelijker toegang tot het statuut dan een commerciële popartiest — ook al besteden die mogelijk evenveel tijd, passie en vakmanschap aan hun werk. De grens tussen “echte kunst” en “popcultuur” wordt daarmee kunstmatig opgetrokken, terwijl beide creaties waardevol kunnen zijn.

(2)Je legt subjectieve oordelen vast in beleid. Want wie bepaalt wat “kunst” is die recht geeft op een statuut? En op basis waarvan? Het risico is groot dat dit een elitaire reflex in stand houdt, waarbij artistiek werk alleen als waardevol wordt erkend als het in een bepaald ideologisch of esthetisch kader past. Zie bv hoe NVA soms ageert tegen hedendaagse kunst. Het werkt dus ook in twee richtingen.

Als we erkennen dat kunst moeilijk te meten is, dan is het net nog problematischer om er een selectief sociaal vangnet aan te koppelen. Dan ga je impliciet zeggen: “Jouw soort creativiteit telt wel, die van jou niet.”

Misschien moeten we de vraag omdraaien: willen we kunstenaars beschermen als groep, of willen we bepaalde soorten kunstenaars beschermen? In het huidige systeem lijkt het vooral dat laatste het geval, en dat wringt.
 
Een job die niet genoeg geld oplevert om te overleven is een hobby.

Kan je van uw hobby uw job maken, perfect en veel geluk.
Lukt dit niet => werk zoeken zoals een ander.
 
Pieterjan94 zei:
net daarom vind ik een specifiek kunstenaarsstatuut moeilijk verdedigbaar en gewoon unfair.

Het statuut impliceert dat bepaalde vormen van kunst meer “kunst” zijn dan andere, of meer bestaansrecht hebben binnen een sociaal vangnet. Camille zal niet rap beroep mogen doen op zo een statuut in de hoofden van de mensen. Dat creert twee problemen:

(1)Je maakt onderscheid binnen de kunsten zelf. Een indie theatermaker of beeldend kunstenaar die gezien wordt als “alternatief” of “subsidiewaardig” krijgt makkelijker toegang tot het statuut dan een commerciële popartiest — ook al besteden die mogelijk evenveel tijd, passie en vakmanschap aan hun werk. De grens tussen “echte kunst” en “popcultuur” wordt daarmee kunstmatig opgetrokken, terwijl beide creaties waardevol kunnen zijn.

(2)Je legt subjectieve oordelen vast in beleid. Want wie bepaalt wat “kunst” is die recht geeft op een statuut? En op basis waarvan? Het risico is groot dat dit een elitaire reflex in stand houdt, waarbij artistiek werk alleen als waardevol wordt erkend als het in een bepaald ideologisch of esthetisch kader past. Zie bv hoe NVA soms ageert tegen hedendaagse kunst. Het werkt dus ook in twee richtingen.

Als we erkennen dat kunst moeilijk te meten is, dan is het net nog problematischer om er een selectief sociaal vangnet aan te koppelen. Dan ga je impliciet zeggen: “Jouw soort creativiteit telt wel, die van jou niet.”

Misschien moeten we de vraag omdraaien: willen we kunstenaars beschermen als groep, of willen we bepaalde soorten kunstenaars beschermen? In het huidige systeem lijkt het vooral dat laatste het geval, en dat wringt.
Klik om te vergroten...
In de band van Camille, of in het bredere team dat aan haar nummers werkt, zouden heel goed muzikanten kunnen zitten die onder het kunstenaarsstatuut vallen - wat jouw argument in mijn ogen toch wel ondermijnt.
 
contextbinder zei:
Neen, het moet fors uitgebreid worden, een erkenning van kunst en kunstenaars in al hun vormen - het is geen economische activiteit maar een roeping, een gave, een talent - dat anderen de genialiteit van mijn creaties niet inzien en daar geen eurocent willen voor betalen mag niet als gevolg hebben dat ik geen of een minderwaardig inkomen zou hebben ten aanzien van de gemiddelde werkmens die niet beschikt over mijn creatieve talenten. Ik pleit dan ook voor een soort van ambtenarenstatuut voor alle kunstenaars.
Klik om te vergroten...
blabla bla, blabla bla bla


bla

(Van Delphine Boel trouwens. Kan ik ook maken.)
 
Laatst bewerkt:
Pieterjan94 zei:
net daarom vind ik een specifiek kunstenaarsstatuut moeilijk verdedigbaar en gewoon unfair.

Het statuut impliceert dat bepaalde vormen van kunst meer “kunst” zijn dan andere, of meer bestaansrecht hebben binnen een sociaal vangnet. Camille zal niet rap beroep mogen doen op zo een statuut in de hoofden van de mensen. Dat creert twee problemen:

(1)Je maakt onderscheid binnen de kunsten zelf. Een indie theatermaker of beeldend kunstenaar die gezien wordt als “alternatief” of “subsidiewaardig” krijgt makkelijker toegang tot het statuut dan een commerciële popartiest — ook al besteden die mogelijk evenveel tijd, passie en vakmanschap aan hun werk. De grens tussen “echte kunst” en “popcultuur” wordt daarmee kunstmatig opgetrokken, terwijl beide creaties waardevol kunnen zijn.
Klik om te vergroten...
Ik weet niet hoe men bepaalt wanneer je daarop recht hebt, maakt een Camille daar effectief minder kans op, of heeft ze het gewoon niet nodig wegens makkelijk verteerbaar genre en dus meer commercieel succes?
Pieterjan94 zei:
(2)Je legt subjectieve oordelen vast in beleid. Want wie bepaalt wat “kunst” is die recht geeft op een statuut? En op basis waarvan? Het risico is groot dat dit een elitaire reflex in stand houdt, waarbij artistiek werk alleen als waardevol wordt erkend als het in een bepaald ideologisch of esthetisch kader past. Zie bv hoe NVA soms ageert tegen hedendaagse kunst. Het werkt dus ook in twee richtingen.

Als we erkennen dat kunst moeilijk te meten is, dan is het net nog problematischer om er een selectief sociaal vangnet aan te koppelen. Dan ga je impliciet zeggen: “Jouw soort creativiteit telt wel, die van jou niet.”

Misschien moeten we de vraag omdraaien: willen we kunstenaars beschermen als groep, of willen we bepaalde soorten kunstenaars beschermen? In het huidige systeem lijkt het vooral dat laatste het geval, en dat wringt.
Klik om te vergroten...
Castil zei:
Een job die niet genoeg geld oplevert om te overleven is een hobby.

Kan je van uw hobby uw job maken, perfect en veel geluk.
Lukt dit niet => werk zoeken zoals een ander.
Klik om te vergroten...
Het tegenargument is natuurlijk dat zonder iets van subsidie (voor personen of projecten) er enkel makkelijk verteerbare rommel overblijft, een verschraling van het aanbod genre Netflix.

Het lijkt me een moeilijk evenwicht. Ik stel voor om zo'n systeem gewoon in de tijd te beperken. Je kan het argument maken dat een kunstenaar niet oneindig op een bepaalde zaak moet broeden.
 
Sylverscythe zei:
Ik weet niet hoe men bepaalt wanneer je daarop recht hebt, maakt een Camille daar effectief minder kans op, of heeft ze het gewoon niet nodig wegens makkelijk verteerbaar genre en dus meer commercieel succes?


Het tegenargument is natuurlijk dat zonder iets van subsidie (voor personen of projecten) er enkel makkelijk verteerbare rommel overblijft, een verschraling van het aanbod genre Netflix.

Het lijkt me een moeilijk evenwicht. Ik stel voor om zo'n systeem gewoon in de tijd te beperken. Je kan het argument maken dat een kunstenaar niet oneindig op een bepaalde zaak moet broeden.
Klik om te vergroten...
En zie daar het elitarisme naar boven drijven
 
Pieterjan94 zei:
En zie daar het elitarisme naar boven drijven
Klik om te vergroten...
Gohja, ook toch vooral een makkelijk argument om niet te moeten nadenken vind ik. Plak er een woord met negatieve connotatie op en klaar. Ik geloof er niet in dat een volledig vrij systeem evolueert naar wat op lange termijn het beste is. Is het elitarisme om vast te stellen dat een aanbod zo zou verschralen?

Lijkt me dat we in een hoop andere sectoren nu ook wel beleid voeren omdat we geen blind geloof hebben in hoe alles wel vanzelf naar een optimum evolueert.
 
Sylverscythe zei:
Het tegenargument is natuurlijk dat zonder iets van subsidie (voor personen of projecten) er enkel makkelijk verteerbare rommel overblijft, een verschraling van het aanbod genre Netflix.
Klik om te vergroten...
Uw vergelijking met Topsport even gebruiken.
Hoeveel sporters kunnen er leven van hun sport? Zeer weinig.
De meeste leggen er geld bij op om hun hobby uit te voeren, maar de sporten/sportclubs blijven bestaan.

Alle respect voor kunstenaars, maar veel is, des goûts et des couleurs, rommel of zelfs (soms) witwasserij van zwart geld.
Dat laatste kom je hier in België misschien iets minder vaak tegen
Sylverscythe zei:
Het lijkt me een moeilijk evenwicht. Ik stel voor om zo'n systeem gewoon in de tijd te beperken. Je kan het argument maken dat een kunstenaar niet oneindig op een bepaalde zaak moet broeden.
Klik om te vergroten...
De 2 jaar max dus.


edit

​

 
Castil zei:
Uw vergelijking met Topsport even gebruiken.
Hoeveel sporters kunnen er leven van hun sport? Zeer weinig.
De meeste leggen er geld bij op om hun hobby uit te voeren, maar de sporten/sportclubs blijven bestaan.

Alle respect voor kunstenaars, maar veel is, des goûts et des couleurs, rommel of zelfs (soms) witwasserij van zwart geld.
Dat laatste kom je hier in België misschien iets minder vaak tegen
Klik om te vergroten...
Dat was mijn vergelijking niet, maar als je daarmee verder gaat: België brengt niet echt veel medaillewinnaars voort, dus echt super werkt dat systeem niet natuurlijk. Er is ook sponsoring door Sport Vlaanderen/Adeps, want zonder die zaken blijft er in dit land enkel voetbal, wielrennen, en misschien nog tennis over op enig niveau, op de zeldzame witte raaf na misschien. Verschraling dus, IMO.

Natuurlijk is die sponsoring wel moeilijk te behalen, toen ik het nog volgde was dat binnen een jaar al twee medailles halen internationaal dacht ik. Maar daar zit je dan ook met meetbare prestaties.

Ik heb trouwens zelf maar weinig interesse in het merendeel van wat onder kunst wordt gerekend, maar het lijkt me kort door de bocht om als enige maatstaf te nemen of mensen er voldoende hun brood mee kunnen verdienen.
 
Laatst bewerkt:
Gewoon volledig afschaffen. De hoeveelheid non talenten die over hun kopke worden gewreven terwijl ze gewoon, met alle respect, niet willen werken. Eeuwig kind zijn.

Sure hier en daar een uitzondering, maar het geheel, brengt toch maar bitter weinig op. Afleiding en entertainment, hebben we ondertussen ook simpelweg, genoeg.

Het schuim op mijn muil dat bij verscheidene tentoonstellingen van gesubsidieerde rommel naar boven komt, zou'k moeten hebben vereeuwigd in een vriezer en een fotocollage van hebben gemaakt. "Mijn lijden"

Het moet niet altijd mac-bc zijn.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan