Beide niet gedoopt. In onze school, een vrije, maar niet-katholieke school, hebben we een groeifeest (in het eerste en het zesde) in de plaats van communie en vormsel. Gezien dat met de ganse klas beleefd wordt, ongeacht of die kinderen ook nog hun communie/vormsel doen, is dat een héél stuk intenser voor de kinderen én ouders. Zowel ouders als kinderen werken samen naar die dag toe, een dag waarin we kinderen écht iets bijbrengen itt een katholieke viering waar kinderen én ouders in de praktijk nauwelijks iets aan bij te dragen hebben.
Los van dat groeifeest doen een aantal kinderen dus nog hun communie/vormsel, maar dat zijn er elk jaar minder. Vorig jaar nog 4, dacht ik (op klas van 20). Uiteindelijk zal dat uitsterven, want we vinden nauwelijks nog iemand die (op vrijwillige basis) catechese wil geven.
Dopen was voor ons nooit iets dat op het plan stond, ook al zijn mijn schoonouders nogal kerkelijk. Dat we niet getrouwd zijn en dat ik voor de sossen werk, was voor hen waarschijnlijk al een voldoende teken om er ook niet achter te vragen

. Dochter heeft wel wat angst dat ze (bijna) niks kent over Jezus als ze naar een katholiek middelbaar zou gaan (wat voor ons ook geen probleem is, we kiezen gewoon de beste school, ze liggen hier allemaal vlakbij).
Weinig over jezus kennen levert wel deze leuke op:
(op weg naar een begrafenis)
Dochter: "Papa, tijdens de begrafenis, moet ik dan zo'n tostie (hostie dus) eten? "
(ergens in de auto)
Dochter: "In welk land lopen de koeien op straat?"
Wij: "In India, omdat ze heilig zijn"
Dochter: "Wat is dat, heilig zijn?"
Wij: "Da's een beetje zoals Jezus."
Dochter: "Is Jezus dan een koe?"