Little People - Mickey Mouse Operation

Bjorn

Well-known member
IMG-2735.jpg


Good morning from Indonesia. 🇮🇩
De afgelopen maanden heb ik heel erg weinig tijd gehad om aanwezig te zijn hier op het forum, laat staan om andere albums van de week te beluisteren en te becommentariëren. Een huwelijk en huwelijksreis organiseren kostten nu eenmaal tijd :) Toch heb ik nog ergens een klein gaatje gevonden om mij album van de week te delen met jullie en beloof ik dat ik de andere op een meer rustig moment in zal halen. Anders dan de andere keren deze keer geen uren wikken en wegen en de platen kast overhoop halen om dingen te herbeluisteren. Geen tijd voor. Daarom val ik terug op een album dat me doorheen de jaren altijd heeft weten boeien en dat telkens bovenaan de jaarlijstjes te vinden is bij mijn meest afgespeelde nummers.

Veel heb ik ook niet te zeggen over de artiest Little people (echte naam Laurent Clerc). Hij voelt zich thuis in het downtempo genre en haalt zijn mosterd in de vroegere hiphop en jazz. Het is niet iemand die zoals Bonobo, (waar men hem wel eens mee vergelijkt) het ene na het andere pareltje produced, maar op dit album valt alles voor mij wel mooi samen.


 
Laatst bewerkt:
Leuk album om de week op een rustige(re) manier te starten. Veel goeie beats en melodieën. Soms kabbelt het wat voort maar het blijft goed klinken. Doet me wat denken aan een mengeling van Four Tet, DJ Shadow en Madvillain.
 
De afgelopen maanden heb ik heel erg weinig tijd gehad om aanwezig te zijn hier op het forum, laat staan om andere albums van de week te beluisteren en te becommentariëren. Een huwelijk en huwelijksreis organiseren kostten nu eenmaal tijd :)
Proficiat!!

Morgen eens op het gemak beluisteren. Op basis van de omschrijving : should be right up my alley
 
Loopy & loungey, doet wat denken aan de downbeat kant van French Touch (DJ Cam, Kid Loco en Bob Sinclair toen hij nog Chris The French Kiss heette). Als bar soundtrack kan ik het smaken, als stand alone tracks blijft het niet helemaal overeind.
 
Vandaag is 'AOTW inhaal manoeuvre dag'.
Fijn album! Kende het nog niet maar ging denk ik wel op repeat staan in mijn "downtempo periode". De linken met Bonobo zijn duidelijk maar dan eerder met zijn ouder werk, wat enkel maar een compliment is want Bonobo is sinds Black Sands niet meer zo interessant (imo).

Moon lijkt me ook de status te verdienen van classic in het genre.
 
Tja niet echt mijn stijl dit album natuurlijk, maar klonk op zich nog wel ok eigenlijk. Zo van die downtempo electronische muziek kan ik nog wel aan precies :unsure:
 
Proficiat met het huwelijk @Bjorn, the poster formerly known as Gravetiet.

Het eerste positieve aan dit album was er al nog voor ik de muziek opgezet had. Goeie hoes namelijk, een grappig, treffend beeld.
De muziek pakte me daarentegen niet meteen in. Ik heb dat wel vaker met downtempo muziek, dat het allemaal gezapig is en niet erg opvalt waardoor het soms over is voor ik het door heb. Tweede luisterbeurt was al beter en aangenamer, toch een paar leuke nummers uit de massa kunnen onderscheiden. Goed om ook op te zetten als er wat volk over de vloer is, neem ik aan.
 
Moet eerlijk zeggen dat ik het downtempo / triphop genre ook wel wat ontgroeid ben. Vooral eigenlijk als het teveel triphop invloeden heeft. In de tijd heerlijk van genoten en ik kijk er nu met veel nostalgie op terug maar het is een genre dat de tand des tijds niet ongeschonden heeft doorstaan. Toch is het 1 de LP's in mijn bezit die ik het meeste koester.

De hoes is een afbeelding van Laurent Clerc (Little People) zelf. Ik meende dat ik eens een foto heb gezien waar hij als volwassen man dezelfde pose aanneemt en dezelfde t-shirt draagt wat wel een grappig beeld was maar kan em niet zo 1,2,3 terugvinden :)
 
Morgen eens op het gemak beluisteren. Op basis van de omschrijving : should be right up my alley
Weinig aan te vullen bij hetgeen hier reeds vermeld is geweest.

Aangenaam album, dat in lijn ligt met en niet moet onderdoen voor de betere Bonobo, Blockhead en andere klassieke Ninja Tune artiesten. Maar mijn downtempo-periode is ook al even voorbij, dus het heeft me niet superhard naar de keel gegrepen.
 
Leuk album, af en toe een catchy nummer maar toch net iets te weinig naar m'n zin. Niet dat de nummers moeten blijven. ?eem bv het album van @Sir.Killalot , daar bleef ook niet meteen iets van hangen maar het bleef wel bij. Dat album had zaken het interessant maakten om te beluisteren en daar was iets te ontdekken. En dat ontbreekt hier wat naar mijn gevoel. Inutile Et Indispensable stak er wel wat bovenuit imo; daar zat een duister kantje aan dat me wel beviel.

Het is misschien wat denigrerend maar zeker goed als achtergrond muziek terwijl je iets aan het doen bent. Of gewoon headset op en wat wegdromen zonder echt actief te luisteren.
 
Toen ik de titel zag, dacht ik om één of de andere reden dat het een indie-pop-achtig zou worden. :unsure:

Godzijdank bleek het dat niet te zijn en werd ik getrakteerd op een zeer fijn album in een genre dat me nauw aan het hart ligt. Zoals voor velen hier blijkbaar, is het misschien wel een genre dat (voorlopig) wat uit de mode geraakt is. Echter zegt dat niets over de bakken kwaliteit dat het het te bieden heeft.

En ook deze is een bakje vol kwaliteit, desondanks de muzikale linken duidelijk zijn, heeft het album toch een eigen karakter. De nummers zijn redelijk divers en is het geen album dat één langgerekt nummer is. Moon en Eitheror zijn hier het meest blijven hangen, mooie keuze!
 
Terug
Bovenaan