Als iemand tijdens WO2 zegt 'Hitler is een moordzuchtige dictator', en jouw reactie is:
- 'ja, maar waarom doet hij dat? We moeten ook begrip hebben, want Versailles'
- 'Ben ik daarom pro-Hitler? Het is immers ook een enigmatisch figuur die Duitsland op de kaart zet, dat kan je niet ontkennen.'
Dan is het echt wel jouw probleem en heb ik er verder niets meer aan toe te voegen.
Daar ben ik dan helemaal niet mee akkoord.
Politici moeten in hun uitspraken en handelingen rekening houden met realpolitik.
Soms kan je immers niet anders dan (al dan niet tijdelijk) ermee overeenkomen op bepaalde vlakken, want anders zet je je eigen bevolking in de zak.
Daarentegen, hier op het forum kan je anoniem een objectieve mening geven zonder enig real world gevolg.
Dat je dan nog altijd Putin zit te vergoeilijken en er zelfs op een zekere masochistische manier naar opkijkt, vind ik veel erger.
Toch even op reageren, want deze ongepaste ad hominem wil ik niet laten passeren zonder weerwoord.
Jij bent diegene die mijn citaat uit de context plaatst en daar een verkeerde conclusie aan koppelt door een ridicule Hitlervergelijking naar voor te brengen, want dat was een reactie op de "boutadische" opmerking van
@dunno dat ik pro-poetin ben en al jarenlang pro-Poetinstandpunten op dit forum verkondig. Met het begrip enigmatisch doel ik niet op een Poetin als "second coming of our Lord Jesus Christ", maar op Poetin als een complexe historische figuur die een duidelijke stempel drukt op zijn tijdperk waarbij ik terechte vraagtekens plaats bij zijn beweegredenen en die zoek in de historische context waarin hij die stelt. Poetin valt perfect binnen die beschrijving en daar is geen hol fout aan, want Poetin is in die zin perfect inwisselbaar voor andere historische figuren. Als jij daarin begrijpt dat ik Poetin daarom ook kritiekloos volg in zijn drieste onderneming in Oekraïne ben je verkeerd.
Mijn mening over Poetin is,
verrassing verrassing, niet onverdeeld pro. Hij heeft Rusland uit de goot gehaald na de economisch rampzalige Jeltsinjaren en voor de gemiddelde Rus is er meer welvaart gekomen en kon er een middenklasse ontstaan, maar dat wil niet zeggen dat onder Poetin, om het met een fascistische analogie te beschrijven, de treinen perfect op trein rijden. Er is staatscensuur in Rusland, afwijkende meningen die iets te prominent aanwezig zijn worden
kaltgestellt en de maffiatoestanden van de jaren '90 zijn gewoon van gedaante gewisseld. Een blik op Tsjetsjenië volstaat wat dat laatste betreft. Vooral op buitenlands beleid heeft Poetin Rusland geprofileerd als een grootmacht, nadat het jarenlang in de touwen lag na de val van de Sovjet-Unie. Dat zelfrespect en arrogantie soms dicht bij elkaar liggen toont Poetin aan - tot groot ongenoegen van zijn buren en nu helaas ook in een bloederige oorlog, maar hij heeft tot hiertoe het wereldtoneel bestierd als economische dwerg maar als diplomatische reus. Zonder Russische steun zou Assad wellicht gevallen zijn. Allicht hubris, waarbij de val nakende is. En ironisch, want er is een beroemd Poetincitaat waarin hij het volgende stelt:
Whoever does not miss the Soviet Union has no heart. Whoever wants it back has no brain.
Begrip hebben =/= onverdeelde sympathie tonen. Ik kan begrijpen waarom een moordenaar zijn fatale daad stelt tegenover zijn slachtoffer zonder dat ik daarom ook sympathie voel voor zijn handeling of hem daarin aanmoedig. Als Europeaan hoop ik in eerste plaats in een sterker Europa, maar dat is een wensdroom. Het kortstondige triomfalisme van een unisono EU zal
naar mijn mening snel terugkeren naar de slome waan van de dag zodra de oorlog gedaan is. En dan blijven we militair, in NAVO-verband, aan een infuus hangen van Washington. When shit hits the fan, hopen we op het leiderschap van Washington. Ik had gehoopt dat Trump een wakeupcall was.
* * *
Mijn vraag naar de toekomst is nu vooral
quo vadis, Rusland?
Best case scenario is een bloedeloze paleisrevolutie in het Kremlin met hoop op de re-integratie van Rusland op het wereldtoneel met normalisatie van de relatie met buurlanden en andere grootmachten. Op dit moment lijkt me dat ondenkbaar. Opgeven van de Krim en zeker de marinebasis van Sevastopol lijkt me in eenderwelk scenario ondenkbaar, Rusland is al eeuwenlang op zoek naar ijsvrije havens. Geopolitiek zou een vijandig Oekraïne om die reden de doodsteek betekenen voor een ambitieus Rusland.
www.nrc.nl
