Als frontsoldaat ben ik het er volledig mee eens en kan ik het perfect plaatsen.
Maar er is een verschil voor "ons" tussen: "Ik hoop dat de oorlog zo snel mogelijk gedaan is en dat Oekraïne wint/de Russen terugdringt"
of
"Ik hoop dat elke Rus daar aan het front crepeert en zo snel mogelijk dood is"
Dat Poetin naar de kloten geschoten wordt interesseert me oprecht geen fluit (buiten de mogelijke collateral damage qua respons), maar een boerenzoon die daar verplicht aanwezig is wil ook gewoon levend naar huis. Ik vind het enorm cynisch om zo'n mensen dood te wensen, da's alles.
Dat ik niet neutraal ben weet iedereen wel, dus dit gaat op een rant uitdraaien...
Enkel de frontsoldaten mogen
de Russen in Oekraïne doodwensen, de gewone Oekraïner die dagdagelijks voor zijn of haar leven vreest niet?
En al zeker niet mensen die nog maar 1 Oekraïner kennen?
Ik ken er persoonlijk 2 ; Een getrouwde man met 2 jonge kinderen en een alleenstaande lerares met een 9 jarig zoontje.
Die leven niet aan de frontlijn en toch heb ik al ettelijke pijnlijke berichten gehad.
- Begin vd oorlog toen zijn vrouw en kinderen 2maanden in een afgelegen dorp schuilden en iedere nacht in de kelder sliepen. Hij bleef in de stad omdat iemand geld moest verdienen. Nu is de frontlijn op 90km van hen, maar toen wist niemand hoever de Russen gingen oprukken.
- Vrijdagnacht na een uitstap vragen hoe het daar is en een video terugkrijgen van iemand in haar bad, wenend met luchtalarm op de achtergrond. (Als het niet voor privacy was zou ik het hier linken..)
- 's Ochtends is informeren en te horen krijgen dat hij schrik heeft. Wat als zijn kinderen op school sterven, wat als hij opgeroepen wordt en zijn familie moet achterlaten.
- Video krijgen van de zus die toevallig in Pavlohrad een vriendin ging bezoeken, net toen die mega explosie gebeurde, en daar 2 dagen vastzat.
- Verhuizen omdat ze zich totaal niet meer veilig voelen nadat er in een nabijgelegen flatgebouw 9 doden vielen.
- enz
Het is spijtig dat die Russische boerenzonen en hun ouders 23 jaar op Poetin gestemd hebben, het merendeel hem nu nog altijd steunt en die dat gevangengenomen zijn bijna allemaal zeggen dat ze geen bezetters zijn,...
Poetin zijn standpunt blijft dat alles Oost van de dniepr van hem is en dat UA niet mag bestaan behalve als 'partner' v. Rusland.
Maar door ijverig te hopen dat ze ineens hun boeltje gaan pakken komen we er niet, of Poetin of de Russische bevolking moet beslissen dat het het allemaal niet waard is. Dit gaat echt niet gebeuren door gewoon te wachten of te smeken om onderhandelingen.
Hoe sneller X aantal Russische soldaten sterven hoe beter, waar X het getal is dat ze het afbollen. Spijtig voor hen, maar welke andere optie is er?
Iedere dag die ze langer blijven is er een mobik die zijn lusten na 8maanden botviert, is er een Oekraïner die met gebonden handen in een put verdwijnt, sterft er een kind 200km van de frontlijn, bloedt een opgeroepen soldaat dood en krijgen miljoenen zware trauma's.
Allemaal omdat Poetin, en bij uitbreiding de Russische bevolking, gelooft dat mensen geen zelfbeschikking hebben en zich moeten onderwerpen aan het Russische rijk.
