Wij zijn net terug met onze 2,5 jarige van een vliegreis. De heenreis, met de auto naar zaventem, dan de vlucht, dan nog een klein half uurtje met een taxi naar het hotel verliep vlot. We hadden een vlucht om 16u, waardoor ze haar 'middagdut' pas gedaan heeft in het vliegtuig, ruim te laat dus. Maar goed de hele trip goed doorgekomen. Wel vermoeid en na bedtijd dus aangekomen op bestemming waardoor ze lastig was tegen dat we aankwamen. Dat gaf dus goeie hoop voor de terugreis.
Die terugreis ging hetzelfde, taxi, vliegtuig, eigen auto naar huis. De vlucht was dan wel pas om 19u30. Wij dachten dan gaat ze zeker slapen in het vliegtuig, maar neen hoor. Heel de tijd neerleggen, rechtzitten, babbelen. En dan natuurlijk oververmoeid geland, rond 22u. Maar goed, wij weer blij dat ook die terugvlucht eigenlijk goed verlopen was. Wat kon er nu nog misgaan? Nog een klein uurtje naar huis rijden en dan bed in. We waren nog niet goed de ring van Brussel op, en daar kwam het dan toch nog. Overgegeven door reisziekte

Gelukkig was de 'schade' beperkt omdat er een grote handdoek over haar lag, maar toch. Kind helemaal de kluts kwijt. En als ze er een beetje door was, is ze nog in slaap gevallen in de auto.
Al de zoveelste keer dat ze moet overgeven in de auto, ook bij korte ritjes in de buurt al gehad.
Een lange autoreis zoals ik hier lees zie ik hier dus niet gebeuren. Naar Plopsaland hebben we onlangs ook 2x gestopt (de rit zonder stoppen zou ongeveer 1u15 ofzo duren). En ik denk dat we maar net op tijd daar waren, of ze had het ook zitten.
En het is ook allemaal zo herkenbaar voor mezelf. Vroeger als kind ook altijd veel last van. En eigenlijk nog altijd als ik niet zelf rijd of achteraan moet zitten.