Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

[Suikerspin]

Op latere leeftijd komt iedereen met een rugzak en die rugzak zal ook wel jouw mening kleuren. Persoonlijk zegt het feit dat je bij uw ouders na een breuk terecht kan ook wel iets over uw band met uw familie en mogelijk uw jeugd. Als je zelf door een relatiebreuk gegaan bent ken je de moeilijkheden om een nieuwe slaapplaats te vinden, in onze omgeving moet je bij elk nieuw pand dat te huur komt opboksen tegen 10 andere kandidaten en vaak zit je nog even vast aan een gezamenlijke lening wat een directe aankoop onmogelijk maakt.

Mijn peuter van 1,5 jaar blijft vannacht voor het eerst bij de papa en dat valt mij toch zwaar. Zeker omdat hij niet bij zijn ouders terecht kan (ingewikkelde situatie; ze hebben contact maar hij kan er nooit op rekenen en dat jeugdtrauma heeft eveneens een rol gespeeld in onze breuk) en hij zal dus de nacht op hotel doorbrengen. Ik mag er niet te veel bij stil staan: 30 graden, in een hotel met een peuter die s'nachts nog veel nood heeft aan de mama. Beslissing van de familierechtbank, valt niet veel tegen in te brengen.
Hij zwerft wat rond tussen verschillende vrienden en hotel tot hij effectief in een huurpand terecht kan.

 

[derp]

Op latere leeftijd komt iedereen met een rugzak en die rugzak zal ook wel jouw mening kleuren. Persoonlijk zegt het feit dat je bij uw ouders na een breuk terecht kan ook wel iets over uw band met uw familie en mogelijk uw jeugd. Als je zelf door een relatiebreuk gegaan bent ken je de moeilijkheden om een nieuwe slaapplaats te vinden, in onze omgeving moet je bij elk nieuw pand dat te huur komt opboksen tegen 10 andere kandidaten en vaak zit je nog even vast aan een gezamenlijke lening wat een directe aankoop onmogelijk maakt.

Mijn peuter van 1,5 jaar blijft vannacht voor het eerst bij de papa en dat valt mij toch zwaar. Zeker omdat hij niet bij zijn ouders terecht kan (ingewikkelde situatie; ze hebben contact maar hij kan er nooit op rekenen en dat jeugdtrauma heeft eveneens een rol gespeeld in onze breuk) en hij zal dus de nacht op hotel doorbrengen. Ik mag er niet te veel bij stil staan: 30 graden, in een hotel met een peuter die s'nachts nog veel nood heeft aan de mama. Beslissing van de familierechtbank, valt niet veel tegen in te brengen.
Hij zwerft wat rond tussen verschillende vrienden en hotel tot hij effectief in een huurpand terecht kan.

Amai, heftig... zijn er geen andere oplossingen te bedenken hier? Kunt ge niet birdnesten in afwachting van een betere oplossing, waarbij gij dan evt. hier en daar een nachtje ergens anders gaat slapen zodat uw kind gewoon op dezelfde plek kan blijven? Als ge zegt dat het via de familierechtbank is gegaan dan zal het waarschijnlijk geen evidente samenwerking zijn?

 

[Suikerspin]

Amai, heftig... zijn er geen andere oplossingen te bedenken hier? Kunt ge niet birdnesten in afwachting van een betere oplossing, waarbij gij dan evt. hier en daar een nachtje ergens anders gaat slapen zodat uw kind gewoon op dezelfde plek kan blijven? Als ge zegt dat het via de familierechtbank is gegaan dan zal het waarschijnlijk geen evidente samenwerking zijn?

Birdnesting is absoluut geen optie. Hij gedraagt zich als een kat die in een hoekje gedreven is: zero samenwerking, zero communicatie, een web van leugens en veronderstellingen, aanhoudend pesterijen en uiteindelijk vlak na het vonnis een fysieke aanvaring die momenteel bij het parket zit en mogelijk ook nog een staartje krijgt.

 

[saffronYellow]

Hoe is de relatie van uw zoontje zelf met zijn papa?

 

[Suikerspin]

Hoe is de relatie van uw zoontje zelf met zijn papa?

Denk eerder typerend voor een peuter: schaduw van de mama, ik kook met een peuter aan mijn schouder, de voornaamste zorgtaken zitten bij mij. De papa is een graaggezien speelmaatje, de papa kent de basic zorgtaken zoals pamper verversen, voeding aanbieden en naar bedje brengen. Maar de papa is het niet gewoon om een huishouden te combineren met zorgtaken, niet gewoon om te zorgen dat alles voorradig is, heeft nog nooit een medische afspraak gemaakt, heeft zero ervaring met communicatie met de kinderopvang (die heeft nog niet 1 keer iets in het heen en weerboekje geschreven), slaapt al sinds het einde van zijn vaderschapsverlof apart en heeft dus zero ervaring met korte nachten etc. Zelf tijdens de breuk durfde hij tegen mij uitvliegen als een mandje aan de pampertafel niet aangevuld was met cotton pads. Die is het gewoon dat alles steeds op een schoteltje werd opgediend.

 

[derp]

Birdnesting is absoluut geen optie. Hij gedraagt zich als een kat die in een hoekje gedreven is: zero samenwerking, zero communicatie, een web van leugens en veronderstellingen, aanhoudend pesterijen en uiteindelijk vlak na het vonnis een fysieke aanvaring die momenteel bij het parket zit en mogelijk ook nog een staartje krijgt.

Chance dat jullie kind nu nog heel klein is en dat zo'n nachtje in een hotel blijven logeren nog geen 1000 vragen oproept, maar lijkt me toch dat er op redelijke termijn een permanente verblijfplaats moet komen als hij echt wilt dat jullie kind bij hem blijft overnachten?

 

[saffronYellow]

Ik snap dat dat voor u zwaar aanvoelt, zeker zo’n eerste nacht apart op die leeftijd. Maar voor een peuter van 1,5 jaar is de persoon waar hij bij is belangrijker dan de locatie. Gij ziet de praktische zaken, de hitte, de rugzak etc, maar hij ziet waarschijnlijk vooral zijn papa. Misschien helpt het een beetje om er op die manier naar te kijken? Wat uiteraard niet wilt zeggen dat er (liever vroeg dan laat) op een bepaald moment wel stabiliteit moet komen.

Ik zou proberen uw ongerustheid over hoe het daar zal lopen wat te scheiden van wat het kind effectief nodig heeft. Een kind van die leeftijd heeft vooral nood aan basiszorg en veiligheid. Dat moet niet perfect volgens uw systeem zijn om oké te zijn.

 

[derp]

Denk dat ook. Het belangrijkste op die leeftijd is dat kinderen kwalitatieve tijd kunnen doorbrengen met beide ouders en dat de band zich goed kan ontwikkelen. De setting er rond is van minder belang. Voor hem dan ook meteen de uitgelezen kans om ook te leren om die zorgtaken meer op zich te nemen nu dat jullie uit elkaar zijn. Succes in elk geval, klinkt niet evident allemaal. Hoe doen jullie dat op andere dagen dan? Spendeert hij wat uurtjes met haar en dan brengt hij haar weer terug?

 

[Michster]

Denk eerder typerend voor een peuter: schaduw van de mama, ik kook met een peuter aan mijn schouder, de voornaamste zorgtaken zitten bij mij. De papa is een graaggezien speelmaatje, de papa kent de basic zorgtaken zoals pamper verversen, voeding aanbieden en naar bedje brengen. Maar de papa is het niet gewoon om een huishouden te combineren met zorgtaken, niet gewoon om te zorgen dat alles voorradig is, heeft nog nooit een medische afspraak gemaakt, heeft zero ervaring met communicatie met de kinderopvang (die heeft nog niet 1 keer iets in het heen en weerboekje geschreven), slaapt al sinds het einde van zijn vaderschapsverlof apart en heeft dus zero ervaring met korte nachten etc. Zelf tijdens de breuk durfde hij tegen mij uitvliegen als een mandje aan de pampertafel niet aangevuld was met cotton pads. Die is het gewoon dat alles steeds op een schoteltje werd opgediend.

Sterkte. Een kind opvoeden is al moeilijk, maar die extra lasten en bezorgdheden er nog bij moeten nemen... Tis te hopen dat de papa zich nog een beetje "ontplooit".