Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

[MisterV]

Gisterennamiddag de kinderen op de hoogte gebracht. Dat was toch één van de moeilijkste gesprekken in mijn leven, om niet te zeggen het moeilijkste. De reacties waren natuurlijk lastig maar minder heftig dan gevreesd. Het scheelt natuurlijk wel dat het gesprek goed was voorbereid, dat we daar allebei waren en dat het ook voor de kinderen duidelijk is gemaakt dat het geen vechtscheiding wordt.
Het doet echt wel zeer om te weten dat je hun gezin uit elkaar trekt, uiteindelijk breek je ergens het hart van uw eigen kinderen . De jongste zoon heeft vannacht bij mij geslapen, die wou absoluut niet alleen slapen. De oudste wou net wel alleen zijn, ik versta ook wel dat een (pre)puber dat ook op zichzelf wil verwerken.

 

[glashelder]

Ach Als het een troost is, je hebt het echt op de beste manier aangepakt. Mijn vriend is ook gescheiden en bij hem is zijn ex-vrouw gewoon op een dag niet thuisgekomen van een familiefeest, met zijn toen 9-jarige dochter. Kind moest ineens bij die familie blijven slapen met haar mama. Dus geloof me, het is nooit leuk nieuws maar jullie hebben dat op een goeie manier aangepakt.

 

[KnightOfCydonia]

Ach Als het een troost is, je hebt het echt op de beste manier aangepakt. Mijn vriend is ook gescheiden en bij hem is zijn ex-vrouw gewoon op een dag niet thuisgekomen van een familiefeest, met zijn toen 9-jarige dochter. Kind moest ineens bij die familie blijven slapen met haar mama. Dus geloof me, het is nooit leuk nieuws maar jullie hebben dat op een goeie manier aangepakt.

Sommige verhalen tasten hier toch echt uw geloof in de medemens aan... wat voor moeder doet een kind nu zoiets aan?

 

[Deleted member 3056]

Gisterennamiddag de kinderen op de hoogte gebracht. Dat was toch één van de moeilijkste gesprekken in mijn leven, om niet te zeggen het moeilijkste. De reacties waren natuurlijk lastig maar minder heftig dan gevreesd. Het scheelt natuurlijk wel dat het gesprek goed was voorbereid, dat we daar allebei waren en dat het ook voor de kinderen duidelijk is gemaakt dat het geen vechtscheiding wordt.
Het doet echt wel zeer om te weten dat je hun gezin uit elkaar trekt, uiteindelijk breek je ergens het hart van uw eigen kinderen . De jongste zoon heeft vannacht bij mij geslapen, die wou absoluut niet alleen slapen. De oudste wou net wel alleen zijn, ik versta ook wel dat een (pre)puber dat ook op zichzelf wil verwerken.

 

[Horse]

Sommige verhalen tasten hier toch echt uw geloof in de medemens aan... wat voor moeder doet een kind nu zoiets aan?

Bij mij valt het vooral op dat de kinderen enorm afzien van zo'n scheiding. Wat in schril contrast staat met de huidige cultuur, waarin men rapper scheidt dan vroeger. Het is alleszins veel minder taboe dan vroeger en wordt ook veel sneller gedaan. Ook als er kinderen zijn. Vroeger bleef men bij elkaar voor de kinderen.

 

[MisterV]

Kinderen hebben er niks aan als er constant spanning in huis hangt of ruzie gemaakt wordt, daar zien ze evengoed van af. En afzien doen ze inderdaad sowieso bij een scheiding. Hoeveel ze afzien bepaal je wel zelf, al vechtend over straat rollen heeft véél meer impact dan het op een propere manier afsluiten.

Onze keuze om uit elkaar te gaan is voorafgegaan door een proces van jaren om dingen proberen te doen werken. Maar als ik mijzelf compleet aan het verliezen ben omdat ik mij in allerhande bochten moet plooien om dingen te doen werken en te voldoen aan een ideaal dat niet bestaat, dan stopt het.

 

[Horse]

Ze ziet mij nog graag maar het is, logischerwijs, geëvolueerd naar beste vrienden met goeie sex. De sparkle is weg, er zit wat sleur op en wat routine en ze wil meer terug zichzelf zijn en gelukkig worden..

Als een lange relatie eindigt in beste vrienden met goeie sex, dan snap ik écht niet wat zij nog meer zou willen.
Je kan niet 20 jaar verliefd zijn op elkaar natuurlijk. Met niemand.

 

[808 State]

Bij mij valt het vooral op dat de kinderen enorm afzien van zo'n scheiding. Wat in schril contrast staat met de huidige cultuur, waarin men rapper scheidt dan vroeger. Het is alleszins veel minder taboe dan vroeger en wordt ook veel sneller gedaan. Ook als er kinderen zijn. Vroeger bleef men bij elkaar voor de kinderen.

Maar dan zaten veel mensen wel heel hun leven vast in een ongelukkig huwelijk en was het frustratie tot in de kist. Ofwel leidde men gewoon een dubbelleven met aanhouderij.

 

[Mr.Anderson]

Maar dan zaten veel mensen wel heel hun leven vast in een ongelukkig huwelijk en was het frustratie tot in de kist. Ofwel leidde men gewoon een dubbelleven met aanhouderij.

Maar de kinderen kwamen er beter uit? Hmm.

 

[MisterV]

Zolang het geen vechtscheiding is natuurlijk.

Vooral dat. Daar zit de schade op lange termijn.

 

[808 State]

Maar de kinderen kwamen er beter uit? Hmm.

Aan gefrustreerde ouders die ruzie maken heeft een kind uiteraard ook niets.

 

[Avondland]

Ik zou het er zelf toch moeilijk mee hebben om mijn dochter geen "gezin" aan te bieden mocht de relatie met mijn vrouw spaaklopen, maar zoals al vaak gezegd is het geen goed idee om een disfunctioneel gezin samen te houden. Dan is scheiden toch een betere optie.

 

[MisterV]

Ik zou het er zelf toch moeilijk mee hebben om mijn dochter geen "gezin" aan te bieden mocht de relatie met mijn vrouw spaaklopen, maar zoals al vaak gezegd is het geen goed idee om een disfunctioneel gezin samen te houden. Dan is scheiden toch een betere optie.

Dat is (voor mij) zowat het lastigste aan heel dat scheidingsproces hoor. Weten dat ik 's avonds ga thuiskomen in een leeg huis en alles vanaf nu alleen ga mogen regelen is niet leuk maar dat trek ik wel. Maar het feit dat je uw kinderen hun gezin uit elkaar trekt, dat is écht lastig.

 

[Sond]

Als kind van gescheiden ouders kan ik u wel zeggen dat het, na de initiële schok, voor mij een opluchting was om niet meer in een huis te moeten wonen waar dagelijks ruzie gemaakt werd.
Want d'accord, je trekt een gezin uit elkaar maar niet elk gezin hoeft bij elkaar gehouden te worden.

 

[Muscleduck]

Ik zou het er zelf toch moeilijk mee hebben om mijn dochter geen "gezin" aan te bieden mocht de relatie met mijn vrouw spaaklopen, maar zoals al vaak gezegd is het geen goed idee om een disfunctioneel gezin samen te houden. Dan is scheiden toch een betere optie.

Als iemand uit een gezin dat meer disfunctioneel dan wat anders was kan ik alleen maar bevestigen dat ik als kind soms wou dat mijn ouders zouden scheiden.

 

[MisterV]

Ik zit hier wat te worstelen op het stuk alimentatie. Ik verdien een stuk meer dan haar. Bedoeling zou zijn:
* gemeenschappelijke kindrekening waarmee de kosten i.v.m. kinderen worden betaald (niet-verblijfsgebonden gewone kosten)
* kindergeld wordt op die rekening gestort
* elk draagt bij aan die rekening in verhouding volgens netto inkomen
* voor uitzonderlijke kosten betaalt elk in verhouding volgens netto inkomen

Berekeningstools lijken altijd uit te gaan van een soort 50/50 verdeling met gescheiden rekeningen. Er zitten er hier ongetwijfeld nog met dezelfde werkwijze als wij voor ogen hebben, hoe werd het deel alimentatie berekend dat de meest verdienende ouder betaalt aan de andere ouder (voor het stuk verblijfsgebonden kosten)? Ik heb precies weinig zin om zoiets te laten berekenen en daar dan een klets centen voor te betalen, mits we het onderling geregeld krijgen uiteraard.

Nooit getrouwd geweest dus er is geen sprake van onderhoudsgeld voor de partner.

 

[coldplayke]

Ik zit hier wat te worstelen op het stuk alimentatie. Ik verdien een stuk meer dan haar. Bedoeling zou zijn:
* gemeenschappelijke kindrekening waarmee de kosten i.v.m. kinderen worden betaald (niet-verblijfsgebonden gewone kosten)
* kindergeld wordt op die rekening gestort
* elk draagt bij aan die rekening in verhouding volgens netto inkomen
* voor uitzonderlijke kosten betaalt elk in verhouding volgens netto inkomen

Berekeningstools lijken altijd uit te gaan van een soort 50/50 verdeling met gescheiden rekeningen. Er zitten er hier ongetwijfeld nog met dezelfde werkwijze als wij voor ogen hebben, hoe werd het deel alimentatie berekend dat de meest verdienende ouder betaalt aan de andere ouder (voor het stuk verblijfsgebonden kosten)? Ik heb precies weinig zin om zoiets te laten berekenen en daar dan een klets centen voor te betalen, mits we het onderling geregeld krijgen uiteraard.

Nooit getrouwd geweest dus er is geen sprake van onderhoudsgeld voor de partner.

Mulan was zo bedachtzaam om als antwoord een nieuwe thread te starten, dus verdere antwoorden mogen hier: https://www.beyondgaming.be/threads/vragen-problemen-bij-co-ouderschap.18540/

 

[arevee]

Als kind van gescheiden ouders kan ik u wel zeggen dat het, na de initiële schok, voor mij een opluchting was om niet meer in een huis te moeten wonen waar dagelijks ruzie gemaakt werd.
Want d'accord, je trekt een gezin uit elkaar maar niet elk gezin hoeft bij elkaar gehouden te worden.

Volledig akkoord ik vond het hier een verademing dat ze eindelijk uit elkaar waren.

 

[MisterV]

De ex heeft een huurappartement gevonden. Hoewel ik blij ben dat dat niet blijft aanslepen en ze hier geen maanden meer blijft wonen geeft het toch ergens wel een dip omdat daarmee de dingen snel heel concreet worden.

 

[Mulan]

De ex heeft een huurappartement gevonden. Hoewel ik blij ben dat dat niet blijft aanslepen en ze hier geen maanden meer blijft wonen geeft het toch ergens wel een dip omdat daarmee de dingen snel heel concreet worden.

Ik heb het al eerder gezegd en ik blijf er bij: het is niet omdat iemand uiteindelijk beslist uit een lange relatie te stappen, dat het daarom makkelijk is of geen verwerkingsproces nodig heeft. Ook JIJ neemt afscheid van een groot stuk leven samen dat waarschijnlijk ook heel mooie momenten heeft gekend met de mama van je kinderen.
Het is makkelijker dan voor de ander. Dat wel. Maar daarom niet easypeasy en enkel rozengeur en maneschijn.