Overstappen van werk via tijdskrediet

wat wil je dan? dat die mens zich blijft kapot werken in de colruyt? hij heeft nu al fysieke klachten aan amper 42.
Zoals een normale mens dat zou doen: blijven werken en u herscholen via avondschool. Waarom moeten jij en ik hem een jaar gaan betalen omdat hij vrijwillig ontslag neemt?
 
Zoals een normale mens dat zou doen: blijven werken en u herscholen via avondschool. Waarom moeten jij en ik hem een jaar gaan betalen omdat hij vrijwillig ontslag neemt?
Hij heeft waarschijnlijk al veel belastingen moeten betalen na al die jaren. Dan mag hij ook iets terugkrijgen.
 
Ontslagen worden kan ook impliceren dat je het hebt uitgehangen en je job niet naar behoren hebt gedaan. Dan mag het wel op kosten van de samenleving?
Als dat de reden van ontslag is op uw C4 of wegens dringende redenen mag je dat ook eens gaan uitleggen op kantoor bij de RVA hoor
 
Ik vind deze subsidie nog ok, met die voorwaarde dat dit 1 maal per leven kan. En gebuisd = pech

Ik heb eerder problemen met mensen in depressie en burn-out ettelijke jaren thuis te zetten. Iedere psycholoog ter wereld weet dat thuis zitten het gewoon erger maakt. Ook voor die mensen kost een bezoek aan een psycholoog €75 per uur. Nee nee, verlaag dat naar €15 per uur en geef ze een limiet van 2 jaar. Officiële verslagen van de psycholoog die echt worden opgevolgd door onze ziekenfondsen.

Je zal zien dat we van 600.000 ‘zieke’ mensen naar 250.000 gaan op twee jaar tijd. Of de profiteurs zijn er tenminste uit; net zoals die werkloosheidsuitkering van max 2 jaar
 
Algemeen limiteren qua ziekte is niet echt oké. Iedereen over dezelfde kam scheren? Herinner me een dossier dat ik destijds beheerde van een ouder wiens dochter verkracht en vermoord was, bekende zaak. Ga jij zeggen dat die mens terug volledig moet gaan werken na twee jaar? Gewoon omdat er nu eenmaal een limiet moet zijn?

Vrees dat de zelfmoordcijfers dan ook gaan stijgen.

Inzetten op betere opvolging en meer stimuleren naar werkhervatting, akkoord. Maar strikt limiteren, neen.

Edit: je gaat trouwens ook voorbij aan de wachtlijsten voor psychiatrische hulp + de mogelijke duurtijd van opnames.
 
Laatst bewerkt:
Jouw verhaal zal ook bestaan in het geval van werkloosheid. Maar ook daar is de limiet 2 jaar.

Er zou een opvangnet kunnen zijn voor de uitzonderingen, zoals we nu het OCMW hebben.

Ik vind dat altijd wel straf dat een bepaalde regel niet mag bestaan, en dan komt er altijd een uitzonderlijk voorbeeld. Laat mij toe om te zeggen dat we in dit land niet IEDEREEN kunnen helpen.

Baby Pia, kun je je voorstellen hoe die moeder zich voelde? En zo bestaan er duizenden verhalen.

Dus neen, wij moeten geen regels maken om IEDERE Belg te helpen. Want juist dat is onbetaalbaar. Tenzij jij akkoord bent dat iedereen €2000 netto krijgt vanaf nu, dan is dat wel nog betaalbaar.

150 miljard aan sociale zekerheid, ieder jaar, voor het geval je het nog niet wist.

Dat is 30.000 euro maal 5 miljoen werkende Belgen
 
Werkloosheid en ziekte zijn wat mij betreft appelen en peren.

Mijn voorbeeld was om aan te tonen dat je met je limitatie voorbij gaat aan mensen. Maar vergis je niet hoeveel mensen er met een (multi)trauma rondlopen, allemaal onder de noemer depressie. En neen, die hoeven niet allemaal voor het leven op invaliditeit, maar die hoeven ook niet met de botte bijl hup werken gestuurd te worden.

Ik wil vooral graag een menselijk beleid, waarbij gezorgd wordt voor betere en snellere hulp. Efficiëntie in de zorg. Verantwoordelijkheid bij werkgevers, zorgverleners, overheid en betrokkene zelf. Je zegt we kunnen niet iedereen helpen, daar ben ik het fundamenteel mee oneens. We kunnen wel proberen. En het hangt maar van je definitie van hulp af.
 
Na 16 jaar Colruyt besloten om op mijn 42 opnieuw naar school te gaan, vanaf september neem ik een jaartje tijdskrediet om bij Syntra een voltijdse opleiding voor accountant te volgen. Opleiding van eind september tot eind juni en daarna 4 maand stage. Hopelijk vind ik nadien dan vlot werk, op de opendeurdag van Syntra vertelden ze me dat de meeste onmiddelijk werk vinden dus leef op goede hoop.

Ben de onregelmatige uren en het weekendwerk meer dan beu, ook beginnen er al wat lichte fysieke klachten de kop op te steken dus tijd om naar een bureau job over te stappen.
Ik kan dit alleen maar toejuichen.

Het leven wordt beter als je een keuze maakt en je er naartoe werkt. Trust me.
 
Om vrijwillig ontslag te nemen en dan op kosten van de gemeenschap u opt gemakske te gaan herscholen? Ik vind dat eigenlijk hallucinant. Ondertussen moeten er weer miljarden in de begroting dichtgereden worden.
Dit is exact waar dat geld voor zou moeten dienen. Ik kan dit alleen maar goedkeuren. Dit is geen kost, dit is een (quasi gegarandeerde) investering in iemand die na zijn 40ste nog 20 jaar gaat werken en gaat bijdragen met een job die hij WEL kan uitvoeren na jaren fysiek gewerkt te hebben.

Shit man, sommige mensen hebben echt wel een zwart/wit visie en weten echt niet hoe er met geld moet worden omgegaan.

Het gaat niet om dit soort verhalen van uitkeringen te beperken. Het gaat om het type mensen die 30 jaar stempelt en andere misbruiken die helaas nog structureel voorkomen.

Verder: ik persoonlijk denk dat sociale zekerheid bijna gegarandeerd kapot gaat binnen hier en een 30 jaar (dus wanneer ik ongeveer met pensioen zou moeten gaan). Ik reken niet op een pensioen, zo simpel is het.
 
Ik reken niet op een pensioen, zo simpel is het.
Dan wordt het hier zoals Amerika met vele mensen die op straat wonen. En juist daarom moeten we nu al reageren tegen misbruik.

Jouw voorbeeld wil ik aanvaarden, maar ik hoop dat jij mijn voorbeeld ook aanvaard van iemand die al 3 jaar overdag padelt en op de club nog bijverdient. Die man is officieel depressief en heeft weinig zin om zijn levensstijl te veranderen. En zo kan ik nog wel wat verhalen vertellen 😏
 
Dan wordt het hier zoals Amerika met vele mensen die op straat wonen. En juist daarom moeten we nu al reageren tegen misbruik.

Jouw voorbeeld wil ik aanvaarden, maar ik hoop dat jij mijn voorbeeld ook aanvaard van iemand die al 3 jaar overdag padelt en op de club nog bijverdient. Die man is officieel depressief en heeft weinig zin om zijn levensstijl te veranderen. En zo kan ik nog wel wat verhalen vertellen 😏
Profiteurs ga je overal en altijd hebben. Het moeilijke is om een eerlijk systeem te vinden waarbij je zo weinig mogelijk profiteurs hebt.

Soit, als je ziet waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan vind ik dat we toch optimistisch mogen zijn. Laatste paar jaren echt wel goede, veranderende, beslissingen geweest van de overheid. Is het perfect? Neen, dat is het eigenlijk nooit hé.
 
Dan wordt het hier zoals Amerika met vele mensen die op straat wonen. En juist daarom moeten we nu al reageren tegen misbruik.

Jouw voorbeeld wil ik aanvaarden, maar ik hoop dat jij mijn voorbeeld ook aanvaard van iemand die al 3 jaar overdag padelt en op de club nog bijverdient. Die man is officieel depressief en heeft weinig zin om zijn levensstijl te veranderen. En zo kan ik nog wel wat verhalen vertellen 😏
Dat is misbruik, ga ik geen seconde mee discussieren.

Hopelijk is het een verzonnen voorbeeld en niet iemand die je persoonlijk kent.

Verder: werkloosheidsuitkering en een leefloon zijn 2 apparte zaken, die worden vaak door elkaar gehaald.
 
Profiteurs ga je overal en altijd hebben. Het moeilijke is om een eerlijk systeem te vinden waarbij je zo weinig mogelijk profiteurs hebt.

Soit, als je ziet waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan vind ik dat we toch optimistisch mogen zijn. Laatste paar jaren echt wel goede, veranderende, beslissingen geweest van de overheid. Is het perfect? Neen, dat is het eigenlijk nooit hé.
Zeker, maar ik vrees dat we nog veel meer gaan mogen snijden en heilige huisjes gaan moeten aanvallen om onze rekening op orde te hebben.

Maar dat is een kwestie die offtopic is. :)
 
Heel mijn leven heb ik dat gejank en die ingebakken pampermentaliteit bij sommige mensen al vanop afstand geobserveerd.
IRL, op tv, en zelfs bij bijna gepensioneerde familie (wat dan nog enigszins begrijpelijk is).
Vooral bij werknemers zie je dat terugkomen. Zonder de volledige achtergrond te kennen, en zonder in vooroordelen te vervallen, lijkt het toch een bepaalde mindset die je van jongs af meekrijgt van ouders, familie én overheid. En de overheid helpt daar maar al te graag aan mee, met dat voortdurende pamperen.

De ene politieke partij vindt dat pamperen natuurlijk fantastisch, want het levert kiesvee op. De andere wil er net vanaf, om op lange termijn naar een volwassen maatschappij te evolueren.

Ik zit zelf op een keerpunt, van een brede waaier aan activiteiten, waaronder fysiek, wil ik evolueren naar specialisatie, en na een halve zelfstandige carrière misschien terug werknemer worden.

Maar als ik hier al die jank- en pamperverhalen lees, twijfel ik nog meer om werknemer te worden, zelfs al zou het in een ander land zijn.
Als ik op de werkvloer constant gejammer moet aanhoren, ben ik in no time depressief. Dan blijf ik beter zelfstandige, op mijn eigen positieve eiland, ver weg van het gezeur, waar ik gewoon kan doorwerken.

In mijn geval weet ik perfect wat ik kan en wat ik graag doe. Nooit zou ik naar de VDAB stappen om in een richting geduwd te worden die me negen kansen op tien totaal niet ligt. Avondschool, zelfstudie na je werkuren en/of gericht solliciteren naar een job die je écht wil, geeft zoveel meer voldoening dan 10–20 opties in je schoot geworpen krijgen zonder dat je er zelf iets voor doet.

Mensen, neem toch eens jullie eigen leven in handen, in plaats van het uit te besteden aan overheid, VDAB en co.

Niet akkoord? Helemaal prima. Blijf dan gerust uw eigen pamper bijvullen, terwijl de overheid hem via de sociale zekerheid, zolang dat systeem nog overeind blijft, telkens opnieuw keurig ververst. Maar wees dan tenminste eerlijk tegenover uzelf, dit comfort komt niet uit het niets. Iemand betaalt de rekening, en vroeg of laat zijn dat uw kinderen en kleinkinderen die jullie vandaag zo handig vergeten.

Iedereen zijn systeem, natuurlijk.
 
Hij heeft waarschijnlijk al veel belastingen moeten betalen na al die jaren. Dan mag hij ook iets terugkrijgen.
Bwa, gezien de job die hij doet zou ik er niet van verschieten dat hij bv nog onder de "werkbonus" valt. Dus hij krijgt al extra toegestopt. En nu is hij verontwaardigt dat hij máár €1000/maand gaat toegestopt krijgen om opt gemakske zich te gaan heroriënteren.

Kijk, als we een groene begroting zouden hebben zou ik hier nog oké mee zijn. Maar dit gaat dus gefinancieerd worden met geld dat de overheid moet gaan lenen, want er zijn momenteel miljarden te kort. Dat mensen dit allemaal normaal vinden kan er bij mij echt niet in.
 
Heel mijn leven heb ik dat gejank en die ingebakken pampermentaliteit bij sommige mensen al vanop afstand geobserveerd.
IRL, op tv, en zelfs bij bijna gepensioneerde familie (wat dan nog enigszins begrijpelijk is).
Vooral bij werknemers zie je dat terugkomen. Zonder de volledige achtergrond te kennen, en zonder in vooroordelen te vervallen, lijkt het toch een bepaalde mindset die je van jongs af meekrijgt van ouders, familie én overheid. En de overheid helpt daar maar al te graag aan mee, met dat voortdurende pamperen.

De ene politieke partij vindt dat pamperen natuurlijk fantastisch, want het levert kiesvee op. De andere wil er net vanaf, om op lange termijn naar een volwassen maatschappij te evolueren.

Ik zit zelf op een keerpunt, van een brede waaier aan activiteiten, waaronder fysiek, wil ik evolueren naar specialisatie, en na een halve zelfstandige carrière misschien terug werknemer worden.

Maar als ik hier al die jank- en pamperverhalen lees, twijfel ik nog meer om werknemer te worden, zelfs al zou het in een ander land zijn.
Als ik op de werkvloer constant gejammer moet aanhoren, ben ik in no time depressief. Dan blijf ik beter zelfstandige, op mijn eigen positieve eiland, ver weg van het gezeur, waar ik gewoon kan doorwerken.

In mijn geval weet ik perfect wat ik kan en wat ik graag doe. Nooit zou ik naar de VDAB stappen om in een richting geduwd te worden die me negen kansen op tien totaal niet ligt. Avondschool, zelfstudie na je werkuren en/of gericht solliciteren naar een job die je écht wil, geeft zoveel meer voldoening dan 10–20 opties in je schoot geworpen krijgen zonder dat je er zelf iets voor doet.

Mensen, neem toch eens jullie eigen leven in handen, in plaats van het uit te besteden aan overheid, VDAB en co.

Niet akkoord? Helemaal prima. Blijf dan gerust uw eigen pamper bijvullen, terwijl de overheid hem via de sociale zekerheid, zolang dat systeem nog overeind blijft, telkens opnieuw keurig ververst. Maar wees dan tenminste eerlijk tegenover uzelf, dit comfort komt niet uit het niets. Iemand betaalt de rekening, en vroeg of laat zijn dat uw kinderen en kleinkinderen die jullie vandaag zo handig vergeten.

Iedereen zijn systeem, natuurlijk.
Yes, but:
M'n 'familielid' is zo'n 'belastingvluchteling'. Nadat Di Rupo bepaalde belastingen had ingevoerd was dit voor hem de druppel om ook z'n droom ooit in Afrika te wonen, versneld te realiseren. 2 x 40ft HC containers met de hele inboedel en 2 wagens erin, en weg was hij.

Voor België is hij dus fiscaal inwoner in België en er ook gedomicilieerd en zelfstandige met minimum sociale bijdragen. Voor Madagascar, idem. Maar niks van Madagascar is gekend in België.

En ja, in Madagascar is het fiscaal niet zo gunstig, maar met bepaalde constructies, of een rekening courant van cash die je van België naar hier brengt, kan je hier voor de rest van je leven in alle comfort leven, ver buiten het vizier van de Belgische belastingdienst.
't Is hier BG eh. Nee maar, geen jet ofzo, een single engine Cessna 206 hoor. Van de familielid hier voor z'n werk, waar ik ook een opdracht doe voor de bouw van een 3MW solar site, binnen enkele maanden komt er nog 3MW bij met 6MW batterijcapaciteit.

Zal blij zijn als ik terug ben want 't is hier veel te warm en vooral vochtig in het deel van het land waar ik nu ben. Dag en nacht zweten. 2 x douchen, kledij dagelijks verversen... Pfffff.
Iedereen zijn systeem, natuurlijk.
 
Bwa, gezien de job die hij doet zou ik er niet van verschieten dat hij bv nog onder de "werkbonus" valt. Dus hij krijgt al extra toegestopt. En nu is hij verontwaardigt dat hij máár €1000/maand gaat toegestopt krijgen om opt gemakske zich te gaan heroriënteren.

Kijk, als we een groene begroting zouden hebben zou ik hier nog oké mee zijn. Maar dit gaat dus gefinancieerd worden met geld dat de overheid moet gaan lenen, want er zijn momenteel miljarden te kort. Dat mensen dit allemaal normaal vinden kan er bij mij echt niet in.
Waar is hij verontwaardigd? Zijn quote staat hieronder. Daar lees ik dat nergens dat hij verontwaardigd zou zijn, wel dat hij zijn levenstijl wat zal moeten aanpassen en dat wanneer hij dan eenmaal terug in loondienst alles terug zal aanvullen

Dus zal met een goede 1100€ per maand moeten toekomen, zal mijn spaarboek deels moeten aanspreken om te overleven. Extraatjes zullen er komend jaar niet inzitten. Het is gelukkig maar voor 1 jaar dus even op de tandjes bijten en de uitgaven wat beperken en daarna hopelijk een beter betalende job, dan vul ik dat spaargeld wel terug aan.
 
Heel mijn leven heb ik dat gejank en die ingebakken pampermentaliteit bij sommige mensen al vanop afstand geobserveerd.
IRL, op tv, en zelfs bij bijna gepensioneerde familie (wat dan nog enigszins begrijpelijk is).
Vooral bij werknemers zie je dat terugkomen. Zonder de volledige achtergrond te kennen, en zonder in vooroordelen te vervallen, lijkt het toch een bepaalde mindset die je van jongs af meekrijgt van ouders, familie én overheid. En de overheid helpt daar maar al te graag aan mee, met dat voortdurende pamperen.

De ene politieke partij vindt dat pamperen natuurlijk fantastisch, want het levert kiesvee op. De andere wil er net vanaf, om op lange termijn naar een volwassen maatschappij te evolueren.

Ik zit zelf op een keerpunt, van een brede waaier aan activiteiten, waaronder fysiek, wil ik evolueren naar specialisatie, en na een halve zelfstandige carrière misschien terug werknemer worden.

Maar als ik hier al die jank- en pamperverhalen lees, twijfel ik nog meer om werknemer te worden, zelfs al zou het in een ander land zijn.
Als ik op de werkvloer constant gejammer moet aanhoren, ben ik in no time depressief. Dan blijf ik beter zelfstandige, op mijn eigen positieve eiland, ver weg van het gezeur, waar ik gewoon kan doorwerken.

In mijn geval weet ik perfect wat ik kan en wat ik graag doe. Nooit zou ik naar de VDAB stappen om in een richting geduwd te worden die me negen kansen op tien totaal niet ligt. Avondschool, zelfstudie na je werkuren en/of gericht solliciteren naar een job die je écht wil, geeft zoveel meer voldoening dan 10–20 opties in je schoot geworpen krijgen zonder dat je er zelf iets voor doet.

Mensen, neem toch eens jullie eigen leven in handen, in plaats van het uit te besteden aan overheid, VDAB en co.

Niet akkoord? Helemaal prima. Blijf dan gerust uw eigen pamper bijvullen, terwijl de overheid hem via de sociale zekerheid, zolang dat systeem nog overeind blijft, telkens opnieuw keurig ververst. Maar wees dan tenminste eerlijk tegenover uzelf, dit comfort komt niet uit het niets. Iemand betaalt de rekening, en vroeg of laat zijn dat uw kinderen en kleinkinderen die jullie vandaag zo handig vergeten.

Iedereen zijn systeem, natuurlijk.
Denk dat je toch wat concrete kennis/ervaring mist als je naar de VDAB gaan gelijkstelt met 'bepamperd worden' of uw eigen leven niet in handen nemen.

De VDAB doet ook loopbaanbegeleiding, net voor mensen die niet goed weten wat ze nu eigenlijk willen doen met hun job. Het is niet omdat uw richting voor u zo 'vanzelfsprekend' is, dat andere mensen dat even gemakkelijk ervaren. Ik ken zelf verschillende mensen die in een job zaten waar ze geen energie kregen maar ook geen flauw benul hadden wat ze dan wel moesten doen. Loopbaanbegeleiding kan die mensen helpen vinden waar ze wel energie uit halen. Dat is dus niet bepamperen.
Bwa, gezien de job die hij doet zou ik er niet van verschieten dat hij bv nog onder de "werkbonus" valt. Dus hij krijgt al extra toegestopt. En nu is hij verontwaardigt dat hij máár €1000/maand gaat toegestopt krijgen om opt gemakske zich te gaan heroriënteren.

Kijk, als we een groene begroting zouden hebben zou ik hier nog oké mee zijn. Maar dit gaat dus gefinancieerd worden met geld dat de overheid moet gaan lenen, want er zijn momenteel miljarden te kort. Dat mensen dit allemaal normaal vinden kan er bij mij echt niet in.
Waar is hij verontwaardigd? Hij zegt gewoon dat het niet super veel is, wat ook gewoon klopt.

Met je uitleg dat dit gefinancierd wordt met geleend geld kan je elke beslissing dat geld kost daarmee afschieten als jij er niet mee akkoord gaat... Het feit dat die investering zichzelf ruimschoots zal terugbetalen denk je dan niet over na, dat gaat er bij mij dan weer niet in. Je zegt zelf dat hij momenteel allicht de jobbonus krijgt, dat zal al iets zijn wat wegvalt binnen de kortste keren. Voeg daar de hogere personenbelasting aan toe dat zijn loon gaat opleveren, wat is die 12K steun dan nog? Dat is toch gewoon een slimme investering?!
 
Zoals een normale mens dat zou doen: blijven werken en u herscholen via avondschool. Waarom moeten jij en ik hem een jaar gaan betalen omdat hij vrijwillig ontslag neemt?
Omdat hij / zij u op "lange termijn" geld zal opbrengen ipv dat het u geld kost.
Er zijn ergere zaken in het leven.

Het is een lange termijn investering.

Met je uitleg dat dit gefinancierd wordt met geleend geld kan je elke beslissing dat geld kost daarmee afschieten als jij er niet mee akkoord gaat...
Dat onze regering zich eerst eens bezighoudt met belangrijkere zaken die effectief geld kosten aan de gemeenschap en op lange termijn ook niks opbrengen. Genoeg voorbeelden te vinden hier van.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan