Tonerider
Well-known member
amai, ik heb zelf ook 2 x een opleiding gevolgd: 1x als systeembeheerder en dan een paar jaar later technisch tekenaar en dat laatste ben ik nu al 5 jaar. Ik kan enkel zeggen dat ik blij ben dat ik België leef waar ik heb kunnen 'profiteren' van het belastingsgeld van anderen en mezelf. Ik heb vanaf mijn 18 in fabrieken en magazijnen gewerkt en ik heb me nooit gelukkig gevoeld in mijn job. Altijd het gevoel dat ik meer kon dan elke dag een palletje klaarzetten of eenzelfde vijske vast zetten. Pas rond mijn 45ste heb ik de stap gezet. Ik was toen werkloos, maar wel nadat ik zelf ontslag had genomen. Het moet steken voor sommigen.
Systeembeheerder was interessant en ik heb daar al mijn CCNA's gehaald en zo, maar bleek toch de verkeerde keuze te zijn voor mij. Technisch tekenaar bleek wel een schot in de roos. Ik werk nu bijna 5 jaar voor dezelfde werkgever: op zich niets bijzonder, maar wel als je weet dat ik vroeger om de 2 jaar ergens anders ging werken, soms vanwege externe omstandigheden, soms gewoon omdat ik mijn draai niet vond in de job.
Heb ik geprofiteerd van het systeem? Ja, maar dat doen we allemaal. Iemand die goed verdiend gaat toch ook kindergeld cashen en daar betaal ik ook mee voor. Iemand die een huis kan zetten en renoveren: die gaat zijn lening ook mooi ingeven, ook al zou hij of zij het eigenlijk helemaal zelf kunnen dragen. En ik denk dat we meer dan genoeg voorbeelden hebben waar mensen profiteren van belastingsvermindering, premies, etc. die ze eigenlijk niet nodig hebben omdat ze financieel er al goed voorstaan, maar toch mooi gebruik van maken.
Dan is u herscholen naar een knelpuntberoep echt wel het minste van de zorgen qua 'profiteren'.
En qua duur voor depressies en burn-out: van burn-out kan ik niet meespreken, maar een depressie is gewoon niet onder een tijdslimiet te plaatsen. Ik heb mensen gekend die heel hun leven gevochten hebben tegen depressies (spijtig genoeg 2 ervan geresulteerd in een zelfmoord en 1'tje met verschillend pogingen tot). Ikzelf heb in mijn leven ook 1x met een depressie geworsteld: dat heeft ongeveer 2 jaar geduurd en daar zat nu eens niks profiteren in. 't is een van de ergste periodes in mijn leven. Soms droom ik nog dat ik depressief ben en dat is echt een van de vooste gevoelens die je kan hebben. In die periode heb ik geprobeerd om te werken, maar de drukte en stress kon ik niet aan. Ja, een psycholoog zal zeggen dat thuis zitten niet de oplossing is, maar die bedoelt daar zekers niet mee dat terug gaan werken de oplossing is. Het gaat dan om u niet afzonderen en actief zijn, buiten komen, maar niet in een drukke, stressvolle omgeving met deadlines, targets, of andere shit (die er juist bij sommigen voor gezorgd hebben dat ze de burn-out/depressie hebben gekregen).
Systeembeheerder was interessant en ik heb daar al mijn CCNA's gehaald en zo, maar bleek toch de verkeerde keuze te zijn voor mij. Technisch tekenaar bleek wel een schot in de roos. Ik werk nu bijna 5 jaar voor dezelfde werkgever: op zich niets bijzonder, maar wel als je weet dat ik vroeger om de 2 jaar ergens anders ging werken, soms vanwege externe omstandigheden, soms gewoon omdat ik mijn draai niet vond in de job.
Heb ik geprofiteerd van het systeem? Ja, maar dat doen we allemaal. Iemand die goed verdiend gaat toch ook kindergeld cashen en daar betaal ik ook mee voor. Iemand die een huis kan zetten en renoveren: die gaat zijn lening ook mooi ingeven, ook al zou hij of zij het eigenlijk helemaal zelf kunnen dragen. En ik denk dat we meer dan genoeg voorbeelden hebben waar mensen profiteren van belastingsvermindering, premies, etc. die ze eigenlijk niet nodig hebben omdat ze financieel er al goed voorstaan, maar toch mooi gebruik van maken.
Dan is u herscholen naar een knelpuntberoep echt wel het minste van de zorgen qua 'profiteren'.
En qua duur voor depressies en burn-out: van burn-out kan ik niet meespreken, maar een depressie is gewoon niet onder een tijdslimiet te plaatsen. Ik heb mensen gekend die heel hun leven gevochten hebben tegen depressies (spijtig genoeg 2 ervan geresulteerd in een zelfmoord en 1'tje met verschillend pogingen tot). Ikzelf heb in mijn leven ook 1x met een depressie geworsteld: dat heeft ongeveer 2 jaar geduurd en daar zat nu eens niks profiteren in. 't is een van de ergste periodes in mijn leven. Soms droom ik nog dat ik depressief ben en dat is echt een van de vooste gevoelens die je kan hebben. In die periode heb ik geprobeerd om te werken, maar de drukte en stress kon ik niet aan. Ja, een psycholoog zal zeggen dat thuis zitten niet de oplossing is, maar die bedoelt daar zekers niet mee dat terug gaan werken de oplossing is. Het gaat dan om u niet afzonderen en actief zijn, buiten komen, maar niet in een drukke, stressvolle omgeving met deadlines, targets, of andere shit (die er juist bij sommigen voor gezorgd hebben dat ze de burn-out/depressie hebben gekregen).
(ja, de vrouw heeft na de bevalling af en toe eens zin in een burger, anders ga ik niet zo vaak naar de BK of MacDo).
. Als dat echt je ervaring is zijn er 2 opties imo: veranderd misschien zelf eens van werk als de collega's zo kut zijn, en als de collega's overal zo slecht zijn... it's probably you, no offense.