"Quiet quitting" op de werkvloer

M

MrFiend

Active member
Ik kwam vandaag deze 2 artikels tegen

www.hln.be

HET DEBAT. ‘Quiet quitting’: een gezondere manier van werken of de doodsteek voor ondernemingszin?

Tot het uiterste gaan op de werkvloer en je volledig inzetten voor je job? Daar staan voorstanders van de nieuwe werktrend <a href="https://www.hln.be/binnenland/steeds-populairder-tot-ergernis-van-werkgevers-gewoon-je-job-doen-en-niets-meer~aa47694c/" target="_blank">‘quiet quitting’</a> niet...
www.hln.be www.hln.be
www.hln.be

Steeds populairder, tot ergernis van werkgevers: gewoon je job doen en niets méér

‘Quiet quitting’ is de werktrend van het moment: je doet alleen het hoogstnodige, niets minder maar vooral niets meer. In de praktijk klappen (steeds meer) twintigers en dertigers om 17 uur de laptop dicht en blijven ze onbereikbaar tot 9 uur de volgende ochtend: “Standaard extra inspanningen...
www.hln.be www.hln.be

Ikzelf (als millennial) ben daar niet echt mee bezig. Ik doe mijn werk graag en ben gemotiveerd.
Op de werkvloer merk ik soms bij collega's die meer aanleunen naar "het minimum" doen, zeker als ze al niet 100% tevreden zijn van hun werk(gever).

Hoe zit dat bij jullie? Zorgt dat soms voor spanningen onderling op de werkvloer?
 
Dat hangt echt af van hoe hoog de druk zit. Als het rustig is: waarom niet? Als het héél druk is en er moeten een aantal dringende zaken afgewerkt worden, dan steek ik een tandje bij. Standaard een half uur of langer doorwerken zonder daarvoor betaald te worden doe ik niet, daarvoor is mijn paygrade niet hoog genoeg. Dat is anders als je kaderlid bent, maar dan is je loon ook wel navenant.
 
MrFiend zei:
Ik kwam vandaag deze 2 artikels tegen

www.hln.be

HET DEBAT. ‘Quiet quitting’: een gezondere manier van werken of de doodsteek voor ondernemingszin?

Tot het uiterste gaan op de werkvloer en je volledig inzetten voor je job? Daar staan voorstanders van de nieuwe werktrend <a href="https://www.hln.be/binnenland/steeds-populairder-tot-ergernis-van-werkgevers-gewoon-je-job-doen-en-niets-meer~aa47694c/" target="_blank">‘quiet quitting’</a> niet...
www.hln.be www.hln.be
www.hln.be

Steeds populairder, tot ergernis van werkgevers: gewoon je job doen en niets méér

‘Quiet quitting’ is de werktrend van het moment: je doet alleen het hoogstnodige, niets minder maar vooral niets meer. In de praktijk klappen (steeds meer) twintigers en dertigers om 17 uur de laptop dicht en blijven ze onbereikbaar tot 9 uur de volgende ochtend: “Standaard extra inspanningen...
www.hln.be www.hln.be

Ikzelf (als millennial) ben daar niet echt mee bezig. Ik doe mijn werk graag en ben gemotiveerd.
Op de werkvloer merk ik soms bij collega's die meer aanleunen naar "het minimum" doen, zeker als ze al niet 100% tevreden zijn van hun werk(gever).

Hoe zit dat bij jullie? Zorgt dat soms voor spanningen onderling op de werkvloer?
Klik om te vergroten...
Er valt voor beide iets te zeggen, er zijn zelfs werkgever die werknemers officieel de keuze geven, even (of voor langere tijd) de carrière op pauze zetten, minder opslag maar ook minder verwachtingen of voor de carrière gaan. Denk ook dat dat vaak het probleem is bij werkgevers en andere collega's, er moet een correcte verwachting zijn over de inspanning en de verloning. Als harder werkende collega's beseffen dat ze ook meer verdienen zullen de meeste dat wel aanvaarden.
 
In het eerste artikel, dat stukje van die Rob is toch satire, of wat?

Ik heb opgemerkt dat er 2 categorieën van quiet quitting zijn.
De eerste zoals omschreven in de artikels: geen gratis overuren kloppen en u niet kapot werken (Maar daarom geen slechte job doen).
Dat niet willen kapot werken is volgens mij omdat de mensen zien dat er toch niets tegenover dat extra werk staat.
En de tweede categorie waar mensen proberen ongezien werk te omzeilen met toestanden als mouse jigglers of compleet met iets anders bezig zijn tijdens een meeting.

Categorie 1 versta ik volledig en zou voor mij de norm mogen zijn.
Categorie 2 zijn gewoonweg fraudeurs..
 
Het minimum vind ik een beetje vreemd uitgedruukt. Je presteert de uren die in je contract staan. De WG betaalt wat in je contract staat.

Ik doe mijn werk ook graag en ben ook gemotiveerd, maar om daarom structureel meer te werken en er niets voor krijgen daar bedank ik toch voor. Vroeger zou ik dat niet zo erg gevonden hebben, maar nu is mijn vrije tijd mij veel te kostbaar. Het leven is al gejaagd genoeg.

Trouwens, andersom zou een werkgever mij ook niet zomaar meer gaan betalen dan wat in het contract staat, die doet ook maar het "minimum".
 
Er zijn gewoon veel te veel werkgevers die denken dat een werknemer evenveel feeling met de firma zou moeten hebben als de eigenaar. Dat die laatste meer uren klopt zonder tegenzin is vrij logisch, aangezien alles wat hij doet rechtstreeks of onrechtstreeks vergoed wordt. Een werknemer die betaald wordt om 8u te doen, heeft imo alle recht om het dan af te bollen en onbereikbaar te blijven tot de dag nadien.

Dat er in die artikels werkgevers zijn die zich daaraan storen, toont enkel maar aan hoe scheef de mentaliteit zit bij dergelijke werkgevers: namelijk verwachten dat iemand zijn privé achter zijn werk zet zonder degelijke beloning.

Ik heb er ook moeten aan wennen toen ik 2jr terug stopte met overuren en stipt op tijd weg ging, ergens denk je dan dat je ondermaats presteert, maar dat is gewoon omdat de baas je de idee om overuren te moeten doen destijds heeft ingeprent. Ik merk ook geen verschil in appreciatie, integendeel zelfs, ik heb de indruk dat je serieuzer genomen wordt als je neen durft zeggen. De jaknikkers worden gewoon gezien als een "zwak karakter" dat toch alles doet, dus makkelijk om te hebben in je firma.

Het zorgt ook gewoon al voor erg veel rust in je hoofd, zowel op het werk als thuis, als je weet dat je op dat bepaalde uur gedaan hebt.
 
Ik doe wat ik moet om goed te presteren in de job en om mijn centen te verdienen. Ik ga mij niet doodwerken als dat het niet waard is. Als ik een tandje bijzet is dat uit trots en om mezelf vooruit te brengen.

Voor mij is dat een pure ruildienst.
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het een moeilijke. Ikzelf ben ook iemand die niet vies is van een tandje bij te steken of dingen naar mij toe te trekken. Alleen ben ik zelf ook al in de valkuil gelopen dat mijn werk dan blijft liggen. Langs een kant kan dat voldoening geven en krijg je daar appreciatie voor. Het kan ook gewoon nuttig zijn en goed staan op je CV als je extra dingen kan.

Langs de andere kant heb ik ook al collega's gehad die met moeite het absolute minimum doen, die je zelf incapabel acht, maar die verdienen dan tot op de cent even veel, en dat kan echt beginnen wringen vind ik.

Wat ik wel hilarisch vind is dat werkgevers hierover beginnen zagen. Daar moet je eigenlijk wel lef voor hebben. Zagen omdat uw werkvolk enkel wil doen waarvoor ze betaald worden? Dat ze niet constant bereikbaar willen zijn als ze toch geen wachtpremie krijgen? Ik weet niet of ik moet lachen of huilen.
 
Er is nog wat meer in het leven dan werken eh. Als je wordt aangenomen om x te doen voor y aantal uren per week, wat zou je dan plots meer moeten doen. Getrouwd zijn met uw werk is mooi als je pakweg 5.000€ per maand hebt, maar voor een schamele 1.800€ pm ofzo (zoals het gros van de bevolking), ja dag Jan. Dat werkgevers dat een spijtige zaak vinden, ja da's logisch, die zouden niks liever hebben dat iedereen zich doodwerkt voor een loon waar je alleen een huishuur, een klein wagentje en elke dag bokes met choco van kunt kopen.

Dus ja, het is wel degelijk een gezondere manier van werken. Iedere werkgever krijgt de werknemers die hij verdient.
 
Het grappige is dat je als zelfstandigen plots die uren eens op een factuur zet. Dan krijg je ineens helemaal de tegenovergestelde reactie van werkgevers, namelijk "je mag enkel overuren doen met expliciete goedkeuring he!"
 
"Voor niets gaat de zon op", als werknemer (niet kaderlid/bestuurder). Uiteraard kan men van mij flexibiliteit en eens een keer doorduwen in "crunch time" voor een deadline van dees of't geen vragen (en krijgen), maar dat moet dan wel adequaat gecompenseerd worden met overloon of recuperatie-uren. Buiten die uren (40/week, evt overuren) ben ik ook gewoon niet bereikbaar, en dat wordt gewoon geaccepteerd hier (bij mijn rechtstreekse collega's is dat ook het geval).

Als ik werk, werk ik wel. Ik heb er hier op het bedrijf ook rondlopen die meer bezig zijn met van/naar de keuken te sleffen voor een verse tas koffie dan met eigenlijk werk, maar vreemd genoeg is dat de oudere garde.
 
Ik zag het artikel vandaag ook, maar dit slaat toch helemaal nergens op...
Eerst krijgen we jaren te horen dat we als werknemers onze grenzen moeten bewaken (ook mede door de hoge burnout cijfers) en dat iedereen moet streven naar een goede werk-privé balans. Nu we dat eindelijk doen, zeggen ze dat we ons te weinig inzetten en geen ambitie hebben? :wallbash:

Ik ben er trots op dat ik aan 'quiet quitting' (wat een belachelijke term ook) doe. Omdat ik mij hou aan mijn (vooraf contractueel afgesproken!) uren, wil dat niet zeggen dat ik niet productief ben of geen ambitie zou hebben. Ik durf zelfs zeggen dat ik meer inzet toon en meer bereik op een dag dan sommige collega's die wel standaard overuren doen.

Indien er heel uitzonderlijk toch overuren nodig zijn omwille van een échte crisissituatie, neem ik die de volgende dag of week gewoon meteen op. Let ook op het feit dat ik échte crisissituatie zeg... Veel mensen denken dat ze onmisbaar zijn en dat de organisatie zou stoppen met draaien indien ze een mail niet binnen de 24u of zelfs 12u kunnen beantwoorden.
 
In dat artikel wordt gesproken van Generatie Z (jonge 20'ers) die zich blijkbaar wel meer zouden inzetten en minder de kantjes er vanaf lopen. Die mogen dan gerust wel eens bij ons komen kijken, als er nu 1 groep is waar amper initiatief en redenerend nadenken aanwezig is dan is het die groep wel. Als het niet voorgekauwd is, dan kunnen ze het niet.

Wat die eigenaar van het poetsbedrijf zegt is toch ook niet zo vreemd? Als je mensen hebt die niet aan hun uren komen omdat ze liever gaan padellen, maar dan achteraf wel klagen of zagen dan hebben die dat toch ook maar enkel aan zichzelf te denken.

Nu, in mijn ogen is er absoluut niets mis met gewoon uw uren kloppen. Maar dan moet je, zoals sommigen die ik ken, niet achteraf komen zagen dat ze niet aan u denken bij promoties, projecten, etc. Het is uw goed recht om 5 minuten voor je moet beginnen aan te komen en klokslag 8 uur later te vertrekken. En bij de meesten gaat dit ook wel gepaard met 15-20 minuten uitbollen. Dan ga je ook niet veel moeten verwachten qua extra's, opslag, "privileges", etc.
 
Laatst bewerkt:
Dit is weer het zoveelste FAKE OPHEF artikel van dat open riool genaamd Het Laatste Nieuws.

Let op hoe vaak in die vod van een krant de meest opmerkelijke quotes altijd anoniem gebeuren.
Dit zijn gewoon pure click bait artikelen vol met verzonnen onzin.

Rob, eigenaar van een schoonmaakbedrijf:​

Sommige werkgevers ergeren zich daarentegen rot aan de nieuwe trend. Hoewel overuren vroeger eerder als normaal werden beschouwd, werken ‘quiet quitters’ dagelijks maximum acht uur, en geen seconde langer. “Het gaat alleen maar over ‘genieten’. Overuren zijn bij velen een vies woord. Ze moeten namelijk op tijd thuis zijn om te kunnen gaan relaxen, hun hobby’s te beoefenen. Vroeger paste je jouw hobby aan aan je werk, nu is dat andersom”, zegt Rob. “Maar o wee als je als zaakvoerder, die zelf minstens 80 uur werkt per week, je iets extra’s kan permitteren. Dan krijg je de commentaar dat wij profiteren van hun zweet.”
Klik om te vergroten...
 
Tjaa bedrijf x klaagt over zijn werknemers en hoe moeilijk het is om goede mensen te vinden. Werknemer klaagt over zijn werk over hoe hard hij/zij moet werken en hoe weinig hij/zij verdient. Is van alle tijden, ik denk dat we nog niet echt kunnen klagen in Belgie en als je effectief in zo een rot situatie zit dan zou ik onmiddellijk iets anders zoeken.

Dat gezegd zijnde vind ik het ergens wel grappig in het voorbeeld van @Multiboxer waar bij schoonmaak Rob klaagt over zijn personeel. Als bedrijf ga je een contract aan waar je duidelijk aanduid hoeveel uur je werkt en wat de werktijden zijn. Voor schoonmaak Rob zijn dit meer richtlijnen dan afspraken. Awel ik wil schoonmaak Rob eens zien als ik beslis om zijn factuur maanden later pas te betalen dan afgesproken want voor mij is het meer richtlijn.
 
Carrion zei:
In dat artikel wordt gesproken van Generatie Z (jonge 20'ers) die zich blijkbaar wel meer zouden inzetten en minder de kantjes er vanaf lopen. Die mogen dan gerust wel eens bij ons komen kijken, als er nu 1 groep is waar amper initiatief en redenerend nadenken is dan is het die groep wel. Als het niet voorgekauwd is, dan kunnen ze het niet.

Wat die eigenaar van het poetsbedrijf zegt is toch ook niet zo vreemd? Als je mensen hebt die niet aan hun uren komen omdat ze liever gaan padellen, maar dan achteraf wel klagen of zagen dan hebben die dat toch ook maar enkel aan zichzelf te denken.

Nu, in mijn ogen is er absoluut niets mis met gewoon uw uren kloppen. Maar dan moet je, zoals sommigen die ik ken, niet achteraf komen zagen dat ze niet aan u denken bij promoties, projecten, etc. Het is uw goed recht om 5 minuten voor je moet beginnen aan te komen en klokslag 8 uur later te vertrekken. En bij de meesten is gaat dit ook wel gepaard met 15-20 minuten uitbollen. Dan ga je ook niet veel moeten verwachten qua extra's, opslag, "privileges", etc.
Klik om te vergroten...
volledig waarheid maar een werkgever moet ook zo eerlijk zijn om niet te verwachten dat mensen jaren gratis arbeid verrichten om hogerop te komen. Langs beide kanten valt er volgens mij wel iets over te zeggen.
 
nestorius zei:
volledig waarheid maar een werkgever moet ook zo eerlijk zijn om niet te verwachten dat mensen jaren gratis arbeid verrichten om hogerop te komen. Langs beide kanten valt er volgens mij wel iets over te zeggen.
Klik om te vergroten...
Dit is misschien wat off-topic en ik geef hem ook wel gelijk maar naar mijn mening zijn het meestal juist diegene die de kantjes ervan af lopen die gaan lopen met promoties en opslagen. Ze komen om 8 uur binnen, druk druk druk, maar wel 30 voor een koffie te nemen. Dan komen ze eindelijk aan hun werkplaats waarbij ze met iedereen een gesprekje maken en wat lachen en zeveren en vooral zagen over hoe hard ze werken en wat ze allemaal kunnen oplossen dan doen ze eindelijk wat maar dan is het ook al snel lunch pauze en die nemen ze. Oh ja 2 uur lunch pauze om daarna weer hard te werken want druk druk druk. Ze gaan er onder door zeggen ze terwijl ze na hun 2 uur lunchpauze nog eens 30 minuten spenderen aan het koffiemachine. Ze vertekken om 17:30, oooh hard gewerkt, weer een uur over moeten werken, jaa meetings. Ik word er gek van.

(ps dit is effectief een voorbeeld en nee, het gaat niet over een momentopname het gaat effectief over praktische elke dag dit zelfde liedje)

Bon mijn excuus voor deze rant maar op het werk is de zoveelste golden boy weer begonnen.... 😅 😀
 
nestorius zei:
volledig waarheid maar een werkgever moet ook zo eerlijk zijn om niet te verwachten dat mensen jaren gratis arbeid verrichten om hogerop te komen. Langs beide kanten valt er volgens mij wel iets over te zeggen.
Klik om te vergroten...
Daar heb je gelijk in. Maar in het artikel wordt nergens gesproken over structureel overwerk, of elke dag een uur gratis werken zonder recup. En pas op, tenzij het in uw profiel of loon ingebakken zit ben ik ook tegen structureel overwerk. Maar ja, als her en der er eens geen kwartiertje af kan moet je ook niet verwonderd zijn dat als jij een uitzondering op de regels vraagt dat het ook een njet zal zijn.

Het zit bij mij gewoon ook wat vers omdat ik gisteren nog een dergelijke discussie heb gehad met een collega. Schoolvoorbeeld van iemand die minimum effort doet, kantjes er vanaf loopt en er soms ook gewoon naast valt, net op tijd zijn en ruim op tijd naar huis. En maar klagen dat hij voor vanalles en nog wat wordt overgeslagen. Dan moet ik mij toch ook inhouden. :unsure:
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan