Het is hoegenaamd geen whataboutisme, noch een poging om het debat te verleggen naar andere problematieken. Ik post vanuit de overtuiging dat we geconfronteerd worden met een toenemende ruk naar het (aarts)conservatisme en toenemende rol van religie in onze samenleving, waar vooral vrouwen en bepaalse minderheidsgroepen het slachtoffer van worden, en dat die uit verschillende hoeken komt. De druk van de conservatieve islam in onze scholen misschien wel de grootste dreiging, maar die wordt eveneens gevoed en gesterkt door de Orbans en Tates van deze wereld die op veel vlakken een gelijkaardige boodschap brengen. Het is het aartsconservatieve denken in het algemeen dat we moeten bestrijden, als je wilt dat de gelijkheid tussen man en vrouw, vrijheid van meningsuiting, wetenschap boven religie/ideologie, respect voor minderheden, ... gevrijwaard blijven.
Heel kort en krachtig: die dingen zijn niet van dezelfde grootorde, dus wél een whataboutisme, want je wilt de invloed van radicale religie op eenzelfde niveau plaatsen als wat dubieuze, marginale (?) influencers...
Ik linkte het artikel over Australië omdat ik me dat artikel herinnerde, en om aan te tonen dat het een fenomeen is dat in heel de Westerse wereld begint op te duiken. In de VS zie je ook hoe aartsconservatieve, radicaal-religieuze politici steeds meer het onderwijs religieus en ideologisch inkleuren in hun staten. We zien in heel de Westerse wereld hoe een soort conservatieve tegenreactie de principes van wetenschap, gelijkheid tussen man en vrouw, vrije meningsuiting, ... aanvalt. Of het nu gaat om Orban, Trump, Tate, DVL, de lokale imam of de tradwives op TikTok en Instagram, dat zijn in wezen allemaal uitingen van eenzelfde conservatieve ideologie en wereldbeeld.
Er is niet één conservatieve ideologie en wereldbeeld, de radicale evangelische christen en de radicale moslim hebben ongetwijfeld raakpunten, maar evengoed stevige verschillen (de centrale figuur van de religie niet in het minst, maar dat is een ander debat).
Jij gooit ook vluchtige fenomenen zoals influencers die jagen op geld en roem maar die wellicht snel vergeten gaan zijn in de toekomst (omdat ze mogelijks zelfs in de cel belanden cfr. Andrew Tate) versus zéér brede ideologieën met een traditie van eeuwen, inclusief betere periodes maar ook gewelddadige uitwassen, met grote achterliggende internationale organisaties zoals het Moslimbroederschap (zie artikel De Standaard, heb ik niet verzonnen).
Die tradwife kan evengoed atheïst zijn maar meer tijd met haar kinderen willen (ken zo ook voorbeelden hoor van vrouwen die thuisblijven voor de (3) kinderen waar niets religieus of zelfs conservatief aan is, de vent is gewoon een rijke IT'er [en zij werkt niet graag]).
Als je een halt wilt toeroepen aan de invloed van de conservatieve islam, dan ga je het niet ver schoppen als er een grondstroom bestaat in je samenleving, die veel breder gaat dan de (conservatieve) moslimbevolking, die eigenlijk vrij gelijkaardige principes predikt. Je gaat moslims niet overtuigen dat homoseksualiteit OK is, als intussen 30% van de bevolking stemt op een partij die pleit voor het traditionele gezin als hoeksteen van de maatschappij en die nog altijd een verhaal vertelt dat een kind bij ouders van hetzelfde geslacht in minder goede handen is dan bij een traditioneel gezin; om maar een voorbeeld te geven.
Je gooit andermaal zaken op één hoop die niets met elkaar te maken hebben. Je kan perfect én het traditionele gezin de hoeksteen van de samenleving vinden, want gegeven waar kinderen voornamelijk vandaan komen, gaat dat altijd zo zijn, én tegelijkertijd géén probleem hebben met homoseksualiteit. Die gelijkenissen... remind me wanneer zelfs de DVL of Andrew Tate's van deze wereld een beleid prediken dat vergelijkbaar is met dat wat landen als Iran of Afgahnistan prediken jegens homoseksuelen.
Waar je die 30% vandaan haalt is me momenteel een raadsel. If anything heeft VB de laatste verkiezingen zelfs (nipt) verloren.
Jij en Andrew Tate vinden elkaar bijvoorbeeld evenzeer in het idee dat wat Israël in Gaza doet een genocide zou zijn (tot dusver géén gerechtelijke uitspraak én voldoende belangrijke democratische landen die dit idee niet steunen, dus ik ook niet). Ik gooi hem en jou echter ook niet op één hoop.
Ik deel overigens ook de visie niet dat religieus extremisme en politiek extremisme gelijk zijn, op andere vlakken.
Er zijn geen ouders die hun kinderen opvoeden om hun heil te zoeken bij Andrew Tate bijvoorbeeld.
Eigenlijk komt het altijd op hetzelfde neer hé: wil je een oplossing voor een maatschappelijk probleem, of wil je enkel maar moslimbashen en frustraties ventileren? Ik verkies het eerste.
Ik verkies een concrete aanpak waarbij de grotere problemen prioriteit krijgen en er niet "manfluencers" - eens een nieuw woord of poging tot geleerd - of VB-randfiguren worden bijgehaald om toch maar een bepaalde, véél grotere groep niet "alleen" met de vinger te moeten wijzen, want noch in dat artikel met voorbeelden van De Standaard, nog in dat boek van die journalisten, noch in het geval van die bedreigingen van de FNAC ging het daar om. Ik haal die laatste zaken aan en jij begint meteen over iets anders (definitie whataboutisme dus).
Remind me van zodra er effectief scholen tegemoet komen en
toegeven aan de eisen van de Andrew Tate adepten van hun leerlingen, zoals ze dat blijkbaar wel doen voor islamistische invloeden, maar dan ga je ongetwijfeld dat van die brooddozen weer minimaliseren, of wanneer leerkrachten moeten vrezen voor hun leven omdat ze DVL bekritiseerd hebben. Ain't gonna happen denk ik dan.
Oh, en voorbeelden uit België bij voorkeur, niet van de andere kant van de wereld...
Voor mijn part mag/moet het probleem van seksisme ook in het onderwijs aangepakt worden overigens: ik zou zeggen, streef naar wat meer positieve mannelijke voorbeelden in o.a. het onderwijs, en wees ook al maar wat kritischer voor artikels die afsluiten met het normaal te vinden dat het een "
female dominated industry" is, ik verslikte me net niet m'n koffie uit toen ik die laatste zin las...
www.vrt.be
